ยอดนักรบจอมราชัน - ตอนที่ 1503 การใช้ประโยชน์
เป้าหมายของเย่เฉียนคืออะไร? มีคนไม่มากที่รู้เรื่องนี้และนอกเหนือจากเซี่ยเฟยที่สามารถอ่านความคิดของคนอื่นได้แล้วคนๆเดียวที่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ก็น่าจะเป็นหมาป่าผีไป๋ฮวยที่เคยร่วมเป็นร่วมตายกับเย่เชียนมาเป็นเวลาแปดปี ซึ่งนอกเหนือจากพวกเขาแล้วแม้แต่พี่น้องในองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าก็ไม่รู้ว่าเป้าหมายที่แท้จริงของเย่เชียนนั้นคืออะไร?
ไม่ว่าจะการเล็กหรือการใหญ่เย่เชียนก็เพียงแค่อยากมีชีวิตอยู่อย่างสงบสุขกับคนที่เขารักและใช้ชีวิตแบบติดดินอย่างที่เขาอยากจะใช้แล้วช่วยเหลือผู้คนที่เขาสามารถช่วยได้อย่างสุดความสามารถ ดูเหมือนจะเป็นเป้าหมายง่ายๆแต่จริงๆแล้วมันยากมาก คนในสังคมย่อมต้องเข้ามาติดต่อและพัวพันกับผู้คนมากมายและหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดความขัดแย้ง ทั้งเจอผู้คนที่มีกลอุบายหลอกลวงต่างๆนาๆ นอกจากนี้ตัวตนของเย่เชียนก็ไม่ธรรมดาดังนั้นความหวังของเขาในชีวิตที่สงบสุขก็จะยากขึ้นเรื่อยๆ
เย่เชียนไม่ชอบลูกหลานคนรวยและลูกหลานคนมีอำนาจที่มักจะทำตัวเป็นพวกขี้แพ้ ซึ่งตัวเขาเองนั้นยืนกรานที่จะเปลี่ยนเส้นทางชีวิตดั้งเดิมของเขาเพื่อเห็นแก่อุดมคติและความฝันและมันไม่ง่ายเลยเพราะเขาทำงานอย่างหนักเพื่อบรรลุเป้าหมายโดยใช้วิธีที่เขาตัดสินใจ ซึ่งกระบวนการนี้อาจโหดร้ายแต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่ดี
เพื่อตอบคำถามที่ไม่อาจเลี่ยงได้ของเย่เชียนนั้นโปดูโนวาจึงอดไม่ได้ที่จะยิ้ม ผู้หญิงคนนี้ผู้มีประสบการณ์มากมายนับไม่ถ้วน ซึ่งมีคนไม่มากนักที่ไม่มองหน้าเธอ ผู้หญิงคนนี้ผู้ใหญ่มากกว่าเย่เชียนเพราะเธอเองก็ไม่กล้าที่จะเพิกเฉยต่อแผนการของเย่เชียนเลย จากการพบปะกันครั้งแรกเธอก็เข้าใจอย่างชัดเจนว่าผู้ชายตรงหน้าเธอไม่ใช่ตัวละครที่สามารถจัดการแบบไม่เป็นทางการได้ เดิมทีในใจของเธอนั้นเธอชื่นชมผู้ชายเพียงคนเดียวมาเสมอและนั่นคือคลูลอฟส์อัสซานแต่ตอนนี้เธอต้องเพิ่มเย่เชียนเข้าไปด้วย
การเปรียบเทียบระหว่างคลูลอฟส์อัสซานและเย่เชียนนั้นแสดงให้เห็นถึงความเคารพนับถือที่โปดูโนวามีต่อเย่เชียน อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบกับคลูลอฟส์อัสซานแล้วเย่เชียนก็มีความมุ่งมั่นและมีอำนาจเหนือกว่า ซึ่งในปัจจุบันนั้นคลูลอฟส์อัสซานได้วางมือจากหลายสิ่งหลายอย่างและความมุ่งมั่นความทะเยอทะยานก็ไม่ได้มีมากนัก แต่เย่เชียนนั้นดูเหมือนว่าจะมีสิ่งเหล่านี้มาตั้งแต่กำเนิด ในมุมมองของโปดูโนวานั้นเงื่อนไขสำหรับความสำเร็จของผู้ชายก็คือความทะเยอะทะยานนั่นเอง
“ก้าวแรกของฉันคือการทำให้อำนาจของตระกูลสลาดาร์และตระกูลคลูลอฟส์มาอยู่ภายใต้การควบคุมของฉัน” โปดูโนวาพูดอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่มีการปกปิดใดๆ
เย่เชียนยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “ความตรงไปตรงมาของคุณโปดูโนวาทำให้ฉันมีความสุขจริงๆเพราะนี่แสดงให้เห็นว่าคุณเชื่อใจผมมาก..ยังไงก็เถอะคุณไม่กลัวหรือว่าผมจะไปบอกคลูลอฟส์อัสซานเจ้านายของคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้น่ะ?..คุณน่าจะรู้ดีว่าถ้าผมเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟังเขาอาจจะให้ผลประโยชน์แก่ผมมากมายเลย”
“รู้สิ..แต่คุณเย่คงไม่ทำแบบนั้นหรอก..แต่ถ้าคุณทำจริงๆอะไรจะเกิดมันก็เกิด” โปดูโนวาพูด “นอกจากนี้ที่จริงแล้วเขายังรู้ดีด้วยว่าทั้งสามฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่..แต่เป็นเพราะเขาพยายามรักษาความสมดุลตลอดหลายปีที่ผ่านมา..ดังนั้นเมื่อหนึ่งในสามฝ่ายแข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อยเขาจะจงใจเคลื่อนไหวและปรับสมดุลเพื่อที่เขาจะได้ควบคุมเราต่อไปได้” โปดูโนว่าหยุดไปชั่วขณะแล้วพูดว่า “เพราะงั้นถ้าคุณต้องการทำแบบนั้นจริงๆก็ทำไปเถอะ..ซึ่งคนที่เขากังวลที่สุดก็น่าจะเป็นฉัน..อย่ามองว่าเขาทิ้งตระกูลมาเฟียเอาไว้กับฉันเพราะเขาอยากวางมือหรืออะไรเพราะการควบคุมตระกูลมาเฟียนั้นหากทำไม่ดีคุณอาจถูกไฟไหม้ตัวเองได้และนอกจากนี้กิจการต่างๆของมาเฟียก็ลำบากมากและต้องใช้กำลังอย่างมากในการจัดการกับกิจการของมาเฟีย..แท้ที่จริงแล้วคลูลอฟส์อัสซานเป็นคนขี้เหนียวและถึงแม้ว่าเขาจะลำบากมามากก็ตามและถึงแม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นญาติของเขาแต่พวกเขาต่างก็เข้าใจดีอย่างหนึ่งก็คือถ้าหากเขาทำพลาดชีวิตของพวกเขาก็คงจะจบลง..ดังนั้นเขาจึงระวังคนในตระกูลเสมอมาและจับตาดูเป็นอย่างดี”
เย่เชียนเองก็เห็นด้วยกับการวิเคราะห์ของโปดูโนวา ซึ่งถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยพบกับสมาชิกในตระกูลคลูลอฟส์เหล่านั้นมาก่อนแต่เขาก็ได้ติดต่อกับคลูลอฟส์อังเดรมาเป็นระยะเวลาหนึ่งซึ่งวิเคราะห์ได้จากสถานการณ์ต่างๆได้ “ถ้าอย่างนั้นคุณโปดูโนวาไม่ใช่คนที่จะเป็นอันตรายที่สุดเหรอ?..เพราะถ้าคลูลอฟส์อัสซานระวังคุณมากเขาจะปล่อยให้คุณประสบความสำเร็จได้ยังไง..ผมคิดว่าเมื่อคุณมีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อควบคุมคุณอย่างแน่นอน “เย่เชียนพูด
“แน่นอนว่าฉันรู้เรื่องนี้” โปดูโนวาพูด “ตลอดหลายปีที่ผ่านมาฉันได้สร้างสมดุลระหว่างกองกำลังระหว่างตระกูลมาเฟียเพื่อรอวันนี้และยิ่งไปกว่านั้นถึงแม้ว่าคลูลอฟส์อัสซานจะมอบตระกูลมาเฟียให้กับคนอื่นแต่เขาจะทิ้งลูกน้องคนสนิทเอาไว้คอยสอดส่องอยู่แล้ว..แน่นอนว่าผู้นำตระกูลคลูลอฟส์ก็เป็นหนึ่งในคนของเขา..ซึ่งถึงแม้ว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมาดูเหมือนเขาจะร่วมมือกับฉันอย่างเปิดเผยแต่จริงๆแล้วมันเป็นเพียงการแสดง..ดังนั้นหากฉันทำการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ใดๆฉันจะต้องใช้ตระกูลมาเฟียอย่างแน่นอนและในกรณีนี้เขาจะใช้มันเพื่อระงับแผนการของฉัน..ไม่เพียงเท่านั้นยังมีตระกูลสลาดาร์อีก..ดังนั้นต่อให้อำนาจของตระกูลคลูลอฟส์อยู่ในมือของฉันแต่มันก็เป็นได้แค่ตำแหน่งเท่านั้น”
เย่เชียนขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดว่า “แล้วคุณไม่มีกำลังพอที่จะต่อสู้กับเขาเลยเหรอ?..คุณจะกำจัดคลูลอฟส์เซอร์เก้และตระกูลคลูลอฟส์ได้ยังไง”
โปดูโนวายิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “ตราบใดที่คนๆหนึ่งยังเป็นคนเขาจะมีจุดอ่อนของเขาเสมอและไม่มีข้อยกเว้น..แม้แต่ตระกูลสลาดาร์เองก็ด้วย..รวมไปถึงคลูลอฟส์อัสซานด้วย..ยิ่งไปกว่านั้นคนในตระกูลย่อมแย่งชิงอำนาจกันเองและย่อมเกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์อย่างแน่นอนและไม่อาจอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขได้..ดังนั้นตราบเท่าที่คุณใช้สิ่งนี้ให้เกิดประโยชน์คุณก็สามารถเปลี่ยนข้อเสียให้เป็นข้อได้เปรียบทันที”
“ผมถามหน่อยสิว่าคลูลอฟส์อังเดรก็เป็นคนของคุณด้วยใช่มั้ย?” เย่เชียนยิ้มเล็กน้อยแล้วถาม
“ใช่” โปดูโนวายิ้มอย่างภาคภูมิใจและพูดว่า “ถ้าคุณต้องการกำจัดสถานการณ์ให้ได้โดยสิ้นเชิงคุณก็ต้องฝึกฝนผู้สืบทอด..จากสถานการณ์ที่คุณเย่ช่วยคลูลอฟส์อังเดรจัดการตระกูลสลาดาร์และตระกูลคลูลอฟส์นั้นถือเป็นการฝึกฝนที่ดีเลย..แต่คุณเย่สามารถมั่นใจได้ว่าถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนของฉันแต่ถ้าหากเขาทำให้คุณเย่ขุ่นเคืองล่ะก็ฉันจะจัดการกับเขาอย่างแน่นอน..ไม่อย่างนั้นเขาคงจะออกนอกลู่นอกทางมากขึ้นเรื่อยๆและไม่รู้ว่าฟ้าดินนั้นสูงแค่ไหน”
“ไม่เป็นไร..มันไม่ได้สำคัญสำหรับผม” เย่เชียนพูด “แล้วผมจะช่วยคุณโปดูโนวายังไง..เนื่องจากเรามีความสัมพันธ์แบบร่วมมือกันเพราะงั้นผมก็ควรจะมีส่วนร่วมด้วย..ไม่อย่างนั้นคุณจะหาว่ามันไม่ยุติธรรมเอา”
“มันไม่สะดวกสำหรับฉันที่จะเข้าไปแทรกแซงในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคลูลอฟส์เซอร์เก้และตระกูลคลูลอฟส์..ดังนั้นฉันอยากจะขอความช่วยเหลือจากคุณเย่..ส่วนอย่างอื่นถ้าหากคุณต้องการอะไรก็แค่บอกฉัน” โปดูโนวาพูด
“คุณโปดูโนวาคิดและคำนวณได้ดีจริงๆ..คุณน่าจะรู้ว่าผมร่วมมือกับคนพวกนั้นอยู่..ซึ่งมันคือธุรกิจน้ำมันและเรากำลังไปได้สวยเพราะงั้นคุณต้องการให้ผมไปท้าทายเขาโดยตรงเลยงั้นเหรอ..ถ้าเราขัดแย้งกันมันจะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับผมเลยหรือเปล่า?” เย่เชียนยิ้มและพูด
“อะไรกัน..นี่คุณกำลังกลัวหรือเปล่าคุณเย่?” โปดูโนวาพูด “ฉันคิดมาเสมอว่าราชาหมาป่าเย่เชียนเป็นคนกล้าหาญและไม่มีอะไรสามารถทำให้คุณหวั่นเกรงได้..แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่เป็นแบบนั้นสินะ”
“คุณไม่จำเป็นต้องประชดผมหรอก..ฉันจะไม่ทำแบบนั้น” เย่เชียนพูด “ฉันไม่สามารถช่วยคุณจัดการกองกำลังภายใต้การควบคุมของพวกเขาได้..แต่คุณเองน่าจะคุ้นเคยกับพวกนั้นมากกว่าผมเพราะงั้นผมคิดว่าคุณควรมีวิธีของคุณอยู่ใช่ไหม?..ยังไงก็เถอะ..ผมสามารถช่วยคุณจัดการบางส่วนได้อยู่”
เดิมทีโปดูโนวาหวังว่าเย่เชียนจะช่วยจัดการกับพวกเขาและถึงแม้ว่าเธออาจจะถูกตำหนิแต่เธอก็สามารถปัดความรับผิดชอบได้อย่างสมบูรณ์ แต่ตอนนี้เย่เชียนไม่ตกลงที่จะช่วยเป็นฆาตกรแทนเธอเท่านั้นแต่เขายังต้องการให้เธอจบเรื่องต่างๆด้วยตัวเองอีก ซึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ลำบากที่สุดและมีแนวโน้มที่จะกระตุ้นความสงสัยของตระกูลคลูลอฟส์มากที่สุด โปดูโนวาขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดว่า “คุณเย่..ให้ฉันพูดอะไรที่ฉันไม่ควรจะพูดหน่อยได้หรือเปล่า..ถ้าฉันขอให้คุณฆ่าคนสักสองสามคนโดยจ่ายเงินให้คุณแล้วคุณจะทำหรือเปล่า?..ฉันรู้ว่ามีองค์กรนักฆ่าและองค์กรทหารรับจ้างในโลกนี้อีกมากมายแต่มันก็ไม่ได้ยอดเยี่ยมทุกองค์กรหรอกใช่มั้ย?”
“ใช่..ตราบใดที่คุณยินดีจ่ายเงินคนจำนวนมากก็พร้อมที่จะทำให้คุณ” เย่เชียนพูด “ยังไงก็เถอะ..ผมรับประกันได้ว่าตราบใดที่ผมพูดอะไรสักคำมันจะไม่มีองค์กรทหารรับจ้างไหนกล้ารับงานนี้อย่างแน่นอน”
“จริงเหรอ?” โปดูโนวาเย้ยหยันและพูดว่า “เท่าที่ฉันรู้มาศักดิ์ศรีของและความยิ่งใหญ่ของเขี้ยวหมาป่าดูเหมือนจะด้อยกว่าเมื่อก่อนเล็กน้อยนะ..ไม่นานมานี้ก็มีพวกองค์กรทหารรับจ้างจิ้งจอกหิมะและองค์กรทหารรับจ้างเรดซันแล้วก็มีองค์กรทหารรับจ้างอินทรีขาวต่างก็ท้าทายศักดิ์ศรีและความยิ่งใหญ่ขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าใช่มั้ยล่ะ?..เพราะงั้นฉันคิดว่าถ้าหากฉันยินดีจ่ายเงินมันก็ยังมีองค์กรจำนวนมากที่ยินดีทำสิ่งต่างๆให้ฉันใช่ไหม?”
เย่เชียนยักไหล่เล็กน้อยแล้วพูดว่า “เนื่องจากคุณโปดูโนวาพูดแบบนี้ผมก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก..ยังไงก็เถอะองค์กรทหารรับจ้างจิ้งจอกหิมะและองค์กรทหารรับจ้างเรดซันและองค์กรทหารรับจ้างอินทรีขาวที่คุณกล่าวถึงล้วนมีเหตุผลที่พวกมันหายไปและนั่นก็คือพวกนั้นได้ท้าทายความยิ่งใหญ่ของเขี้ยวหมาป่าไง..เพราะงั้นถ้าหากมีองค์กรอื่นที่ยินดีรับความเสี่ยงและกล้าที่จะท้าทายผมเย่เชียนคนนี้ก็ยินดีที่จะแสดงให้เห็นถึงศักดิ์ศรีและความยิ่งใหญ่เสมอ”
.