ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ - ตอนที่ 2360 ความเปล่งประกายอันงดงามของนาง
ฉู่หลิวเยว่นั่งขัดสมาธิ กำหนดจิตและกลั้นลมหายใจ ก่อนจะยกฝ่ามือขึ้น
ปลายนิ้วเรียวงามราวกับกำลังร่ายรำ แสงสว่างพุ่งออกมาในทันที
ในชั่วพริบตาแสงนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นวงแหวนขนาดใหญ่เบื้องหน้านาง
เมื่อมองจากระยะไกลมันเปล่งประกายเจิดจรัส
“นางตั้งใจเริ่มใช้ค่ายกลจากลวดลายรอบนอกของมันหรอกหรือ”
“ยิ่งค่ายกลซับซ้อนมากเท่าใด ก็ไม่ควรเริ่มจากตรงกลางไม่ใช่หรือ? ค่ายกลนี้ซับซ้อนยิ่งนัก นางเริ่มวางโครงจากรอบนอก แล้วค่อยๆ วาดทีละส่วน หากพลาดเพียงนิดเดียว ทุกอย่างจะพังทลายหมดเลยนะ!”
ไม่รู้จริงๆ ว่านางคิดอันใดอยู่…
เพราะการกระทำของฉู่หลิวเยว่ทำให้หลายคนต่างตกใจและสับสน
แม้แต่เซียวหรานก็ขมวดคิ้วขึ้น
“นี่มัน…”
หากทำเช่นนี้มันไม่ยิ่งยุ่งยากกว่าเดิมหรอกหรือ
ฉู่หลิวเยว่ไม่ได้สนใจพวกเขา นางโบกมืออีกข้างเบาๆ แสงสว่างหลายสายพุ่งออกมา และตกลงสู่ภายในวงแหวนนั้น
นางไม่หยุดการเคลื่อนไหว วงแหวนที่ดูว่างเปล่าก็ค่อยๆ ถูกเติมเต็มอย่างรวดเร็ว
ตลอดกระบวนการ นางไม่มีชะงักเลยแม้แต่น้อย ราวกับรายละเอียดทุกอย่างในค่ายกลนั้นถูกจดจำไว้ในใจของนางอย่างแม่นยำ
ความจริงก็เป็นเช่นนั้น
เซียวหรานมองอยู่พักหนึ่ง จู่ ๆ ก็รู้สึกถึงความผิดปกติ สายตาของเขาจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของฉู่หลิวเยว่อย่างละเอียด
ดูเหมือนว่า…มันไม่เหมือนกับที่เขาเข้าใจมาก่อน?
หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นในทันที
ถ้าหากวิธีที่ฉู่หลิวเยว่ใช้นี้ถูกต้องล่ะก็…ดูเหมือนเขาจะเข้าใจแล้วว่าเหตุใดถึงติดอยู่ในค่ายกลสุดท้ายนี้มานานนัก!
“เอ่อ…เซียวหราน ท่านเดินไปข้างหน้าอีกไม่ได้แล้ว!”
ตำแหน่งที่พวกเขายืนอยู่ตอนนี้อยู่ใกล้ที่สุดแล้ว
หากจะเดินต่อก็ต้องเข้าสู่เส้นทางแห่งดวงดาว
เซียวหรานชะงักเท้า แต่สายตายังคงจับจ้องที่ฉู่หลิวเยว่
หากพูดให้ถูกต้องสายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ค่ายกลตรงหน้านาง
หมิงซูมองเขาด้วยความสงสัยจึงเอ่ยถามขึ้น
“เซียวหราน นี่ท่านเป็น…อันใดไป?”
“ไม่มีอันใด”
เซียวหรานพึมพำ ดวงตาของเขาเปล่งประกาย
“ข้าอาจจะได้เข้าตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์พร้อมกับนางก็เป็นได้!”
หมิงซู ???
กะทันหันเช่นนี้?
ก่อนหน้านี้ที่ติดอยู่มาหมื่นปีเขายังเข้าไปไม่ได้ แต่ตอนนี้…
จู่ๆ เขาก็นึกอันใดบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหันไปมองฉู่หลิวเยว่ทันที
หรือว่า…เซียวหรานได้เรียนรู้อันใดบางอย่างจากฉู่หลิวเยว่?
…
“นางกำลังทะลวงค่ายกลสุดท้าย”
ในตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ จิ้นอวิ๋นไหลพูดขึ้นเบาๆ ด้วยสีหน้าที่สับสน
อวี้เชียนยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย
ในความเห็นของเขาแม้ว่าฉู่หลิวเยว่จะสามารถทะลวงค่ายกลสุดท้ายได้สำเร็จ นางก็ยังไม่อาจเข้าสู่ตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ได้อยู่ดี
เช่นนั้นจะสนใจไปเหตุใด?
เขาไม่เคยเห็นใครสามารถทะลวงค่ายกลทั้งหมดได้ต่อเนื่องกันในเวลาอันสั้นเช่นนี้!
และดูเหมือนความเร็วของนางจะยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อครู่เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ตอนนี้ยิ่งแน่ใจว่าสถานการณ์ของฉู่หลิวเยว่นั้นแตกต่างจากคนอื่นจริงๆ
ก่อนหน้านี้หลังจากที่มู่หยาเฟิงทะลวงค่ายกลระดับยอดปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่เจ็ดอันติดต่อกันบนเส้นทางแห่งดวงดาวได้ ก็ต้องหยุดพักอยู่นาน เพราะพลังและจิตวิญญาณของนางถูกใช้ไปอย่างมาก กว่าจะเดินต่อไปได้
แต่หลังจากนั้นก็สามารถรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าและความอ่อนแรงของนางได้อย่างชัดเจน
ถึงแม้ตอนนั้นเขาจะสอนนางไปไม่น้อย แต่ก็ยังเป็นเช่นนั้น
แต่สำหรับฉู่หลิวเยว่…นางกลับเหมือนปลาที่ว่ายน้ำได้อย่างอิสระบนเส้นทางแห่งดวงดาวนี้!
แม่นางเช่นนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
ดังนั้นอันใดจะเกิดขึ้นต่อจากนี้คงไม่มีใครคาดเดาได้
…
ค่ายกลตรงหน้าของฉู่หลิวเยว่ค่อยๆ ถูกเติมเต็มทีละน้อย
ลวดลายอักขระมากมายสลับซับซ้อนกันอย่างประณีต ทว่านางกลับไม่พลาดแม้แต่น้อย
ทุกขั้นตอนของนางแม่นยำอย่างยิ่ง
แม้แต่หมิงซูที่รู้อยู่แล้วว่าฉู่หลิวเยว่ได้คัดลอก ‘ภาพทมิฬสิ้นอัคคี’ เสร็จสิ้นแล้ว ยังตกตะลึงจนพูดไม่ออก
เพราะบน ‘ภาพทมิฬสิ้นอัคคี’ จริงๆ แล้วไม่มีค่ายกลสุดท้ายนี้!
แต่ดูจากท่าทางของนาง เหมือนกับว่านางได้วาดมันซ้ำมาหลายร้อยหลายพันครั้งแล้ว!
เซียวหรานมองด้วยดวงตาเป็นประกาย ราวกับประตูใหญ่บานหนึ่งในหัวของเขาที่ปิดสนิทมานานถูกเปิดออกในทันใด!
ขณะที่ฉู่หลิวเยว่เคลื่อนไหว เขาก็ทำการจำลองสิ่งเดียวกันในสมองอย่างต่อเนื่อง
แม้จะไม่เป็นธรรมชาติและราบรื่นเท่าฉู่หลิวเยว่ แต่สุดท้ายก็ยังคงดำเนินต่อไปได้อย่างราบรื่น!
ที่แท้!
วิธีที่เขาใช้ทะลวงค่ายกลนี้ ผิดตั้งแต่ต้น!
ถ้าเลือกทิศทางผิดตั้งแต่ต้นแล้วจะไปถึงจุดหมายได้อย่างใด
…
เวลาที่รอคอยดูเหมือนจะยาวนานและยากลำบากเสมอ
แต่สำหรับฉู่หลิวเยว่ในตอนนี้ทุกอย่างกลับดูเหมือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว
สิ่งรอบตัวทั้งหมดถูกนางละทิ้งไปจนหมดสิ้น
ในสายตาของนางเหลือเพียงค่ายกลนี้เท่านั้น
ลวดลายค่อยๆ ถูกวาดออกมาอย่างละเอียดและแม่นยำ
ดูเหมือนว่าฉู่หลิวเยว่ได้เข้าสู่ขั้นพลังปราณที่ลึกลับบางอย่าง
นางแทบไม่ต้องมองเลยด้วยซ้ำ เพียงแค่ยกฝ่ามือขึ้น แสงสว่างเหล่านั้นก็พุ่งไปยังตำแหน่งที่ควรอยู่โดยทันที
หากพูดออกไปคงไม่มีใครเชื่อว่า ค่ายกลนี้คือสิ่งที่นางจัดการได้ง่ายที่สุด!
ทุกอย่าง…เป็นธรรมชาติอย่างสมบูรณ์แบบ!
ในที่สุดเมื่อถึงจุดหนึ่งมือของฉู่หลิวเยว่ก็วางลงตรงกลางพอดี
หึ่ง!
ในชั่วพริบตาแสงเจิดจ้าพลันระเบิดออกจากค่ายกล!
เส้นทางแห่งดวงดาวทั้งหมด ส่องสว่างขึ้นมากมายนับไม่ถ้วนอย่างต่อเนื่อง ราวกับธาราแห่งดวงดาวในยามค่ำคืนที่งดงามไร้ที่ติ!
………………..
YOU MAY ALSO LIKE
