ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย - บทที่ 1327
เมื่อคำพูดของเฉินชีหลุดออกมา ฝูงชนรอบตัวก็แตกตื่น
“หนึ่งแสนตำลึงหรือ? สวรรค์โปรด แพงถึงเพียงนี้เลยรึ?”
ในขณะที่ลั่วชิงยวนคิดว่าต้องได้มาแน่นอนแล้ว
ท่ามกลางฝูงชนก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น “หนึ่งแสนห้าหมื่นตำลึง!”
ลั่วชิงยวนใจหายวาบ
หันไปมอง แต่กลับมองมิเห็นว่าเสียงนั้นมาจากผู้ใด
เนื่องจากคนที่นั่งอยู่เหล่านั้นดูธรรมดาทั่วไป
ฝูงชนส่งเสียงจอแจด้วยความฮือฮา ทุกคนต่างตกตะลึงกับราคานี้
เมื่อก่อนขายบัวถวายได้แพงสุดหนึ่งร้อยตำลึง ยามนี้ราคากลับพุ่งขึ้นไปถึง
หนึ่งแสนห้าหมื่นตำลึง
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
สายตาเย็นเยียบของเฉินชีเหลือบมองไปยังทิศทางที่เสียงนั้นดังขึ้น แล้ว
ตะโกนในทันที “สามแสน!”
รอบด้านเงียบสงัดไปชั่วขณะ
ทว่าเงียบไปเพียงชั่วครู่ เสียงเดิมก็ดังขึ้นอีกครั้ง “สามแสนห้าหมื่น!”
ลั่วชิงยวนใจหาย
ราคาสูงถึงเพียงนี้ อีกฝ่ายกลับยังเพิ่มราคาขึ้นอีกห้าหมื่นตำลึง
นึ่
นี้
สำหรับสมุนไพรชนิดหนึ่ง ราคานี้มิคุ้มค่าเลย
คนผู้นี้สามารถทุ่มเงินได้มากมายเช่นนี้ แสดงว่าบัวถวายนี้มิเพียงแต่สำคัญ
ต่อเขามากเท่านั้น แต่เงินจำนวนนี้ยังมิถือว่ามีค่าอะไรสำหรับเขาด้วย
เฉินชีปวดหัว ไม่มีเงินเหลือแล้ว
ในตลาดมืดแห่งนี้ไม่มีการติดไว้ก่อนแล้วค่อยจ่ายทีหลัง
ทั้งหมดล้วนเป็นการซื้อขายด้วยเงินสดและตั๋วเงิน
สุดท้ายเฉินชีก็ชักกระบี่ออกมา แล้วเดินไปยังทิศทางที่เสียงนั้นดังขึ้น
ทุกคนเห็นดังนั้นต่างก็หวาดกลัว ลุกขึ้นวิ่งหนีไป
เมื่อหลายคนที่นั่งอยู่วิ่งหนีไปไกลแล้ว ก็เห็นชายในชุดผ้าป่านธรรมดาคน
หนึ่งนั่งนิ่งอยู่
กระบี่ยาวในมือของเฉินชีจ่อไปที่คอของเขาในทันที “เจ้าดึงดันจะแย่งชิง
บัวถวายนี้กับข้าหรือ?”
ชายคนนั้นมองเฉินชี ไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขาตอบกลับด้วยน้ำ
เสียงราบเรียบ “ในการประมูล ผู้ที่ให้ราคาสูงสุดย่อมได้สินค้าไป”
เฉินชีคิ้วขมวดมุ่นด้วยโทสะ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น “เช่นนั้น
ก็ดูว่าเจ้าจะรอดชีวิตแล้วนำมันกลับไปได้หรือไม่!”
อวี๋โหรวจับแขนของลั่วชิงยวนด้วยความตื่นตระหนก “หากเขาสังหารคน
พวกเราจะออกจากตลาดมืดแห่งนี้มิได้”
ถึงแม้ว่าลั่วชิงยวนจะมิกังวลเรื่องนี้ แต่ก็ยังคงเข้าไปห้ามปรามเฉินชี
“อย่าฆ่าคน!”
เฉินชีพยายามระงับความโกรธ “แต่บัวถวายดอกนี้หายากยิ่งนัก!”
สิ่
นี้
“สิ่งนี้สามารถช่วยชีวิตเจ้าได้!”
ลั่วชิงยวนมองไปยังชายที่นั่งอยู่ ถึงแม้ว่าจะมีท่าทางธรรมดา แต่เมื่อเผชิญ
หน้ากับกระบี่พิชิตมารกลับยังคงสงบนิ่ง ดูเหมือนจะเป็นคนที่มีความสามารถที่
ซ่อนอยู่
หรือว่าเบื้องหลังเขามีผู้ที่เก็บงำความสามารถยิ่งกว่าคอยจับตาดูอยู่
แต่มีคนมามุงดูอยู่มากเกินไป ลั่วชิงยวนจึงมิสังเกตเห็นสิ่งใด
“มิทราบว่าคุณชายซื้อสิ่งนี้ในราคาสูงถึงเพียงนี้ เพราะที่บ้านมีผู้ป่วยหนัก
อยู่หรือ?”
“ข้ามีความรู้ทางการแพทย์อยู่บ้าง อาจจะไปตรวจรักษาให้ได้”
“หากข้าสามารถรักษาให้หายได้ ช่วยยกบัวถวายดอกนี้ให้ข้าได้หรือไม่?”
ลั่วชิงยวนเจรจาอย่างจริงจัง
นางต้องการบัวถวายเพราะอาการบาดเจ็บภายในรุนแรง และเนื่องจาก
ปฏิกิริยาตอบโต้ อีกทั้งเพราะผลกระทบย้อนกลับ อาการบาดเจ็บนี้จึงกำเริบอยู่
ตลอด
นางจึงต้องการบัวถวายจำนวนมาก
แต่บัวถวายในท้องตลาดมีผู้ซื้อไปมากมาย เป็นไปได้ว่าจะเป็นคนตรงหน้า
ผู้นี้ที่ซื้อไป
จำนวนมากมายเช่นนี้บ่งชี้ว่าที่บ้านของเขาอาจจะมีคนป่วยหนัก
สถานการณ์เช่นนี้มิจำเป็นต้องใช้บัวถวายต่อชีวิต
นางอยากจะลองดู
แต่ชายคนนั้นกลับกล่าวว่า “ที่บ้านข้ามีหมอฝีมือดีหลายคนอยู่แล้ว มิ
จำเป็นต้องให้เจ้าไปดูหรอก”
มื่
นี้
ที่
“ในเมื่อบัวถวายนี้กำลังถูกประมูลอยู่ ผู้ที่ให้ราคาสูงสุดย่อมได้ไป พวกเจ้า
ก็สามารถเสนอราคาแข่งกับข้าได้ อย่ามาทำเรื่องไร้ประโยชน์เลย”
น้ำเสียงของชายคนนั้นดูมิสบอารมณ์
สีหน้าของเฉินชีเปลี่ยนไป กระบี่พิชิตมารแทบจะเฉือนคอของชายคนนั้น
“เจ้าพูดอีกครั้งได้หรือไม่?!”
“รู้จักกระบี่นี้หรือไม่ ข้าต้องการบัวถวาย!”
อีกฝ่ายกลับหัวเราะเบา ๆ แล้วเงยหน้ามองเฉินชี “เหตุใดข้าจะมิรู้จักกระบี่
พิชิตมารอันโด่งดัง”
“แต่กระบี่พิชิตมารของมัจจุราชอำมหิตจะสามารถฟันคนสำนักเทียนฉยง
ได้หรือ?”
เมื่อลั่วชิงยวนได้ยินดังนั้นก็ตกตะลึง