ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย - บทที่ 65

นี่เป็นผลให้น้ำหนักตัวเพียงเพิ่มขึ้นแต่ไม่ลดลง
จือเฉาช่วยนางแต่งตัว สีหน้าเคร่งขรึมและพูดว่า “เสื้อผ้าดูแน่นขึ้นอีกแล้ว
จะทำเยี่ยงไรดี บางทีพระชายาอาจต้องกินให้น้อยลงหรือไม่เจ้าคะ?”
ลั่วชิงยวนพูดอย่างจริงจังว่า “สาวน้อยโง่เขลา ถ้ากินน้อยร่างกายก็จะไม่มี
กำลัง บาดเจ็บแค่ไหนก็เข้มแข็งให้เหมือนวัว ดีกว่าอ่อนแอแล้วล้มลงด้วยหมัด
ของใคร เข้าใจหรือไม่?”
“ดังนั้นเจ้าเองก็ควรกินให้มากขึ้นด้วย!”
จือเฉาพยักหน้า กลับพูดอย่างเขินอายว่า “แต่พระชายาตัวอ้วนท้วน ก็
มิได้แข็งแรงเหมือนวัวนี่เจ้าคะ”
ลั่วชิงยวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย พูดอย่างชอบธรรมว่า “อย่างน้อยข้าก็
ดูแข็งแกร่งเหมือนวัว เพียงเท่านี้ก็ทำให้ผู้คนหวาดกลัวได้แล้ว!”
“เจ้าค่ะ”
ใส่เสื้อผ้าเสร็จ ลั่วชิงยวนยืดเข็มขัดที่แน่นเล็กน้อยออก ก้าวออกไป
วางแผนจะฝึกชี่กงที่ลานจวน
แม่นมเติ้งรีบเดินเข้าไปในลานจวนแล้วพูดว่า “พระชายาเจ้าคะ องค์ชาย
ห้าเสด็จมาเจ้าค่ะ”
ลั่วชิงยวนเลิกคิ้ว รีบโบกมืออย่างเร็ว “ไม่พบ ๆ บอกเขาไปว่าข้ากำลังนอน
อยู่!”
นางหันหลังกลับและเข้าไปในเรือน
ใครจะรู้ว่าฟู่อวิ๋นโจวจะมาปรากฏตัวที่ทางเข้าเรือน บังเอิญเห็นสิ่งนี้เข้า
จึงมิได้ก้าวเข้าไปอีก พลางยิ้มอย่างเขินอายและพูดว่า “ข้ามากะทันหันเอง ถ้า
นี้ลั่
อื่
ู
วันนี้ลั่วชิงยวนไม่สะดวก ข้าจะมาวันอื่นอีกรอบแล้วกัน!”
ลั่วชิงยวนใช้เท้าเขี่ยพื้นอย่างเขินอาย กัดฟันเดินเข้าไป “ท่านอ๋องโปรด
อย่าเข้าใจผิด หม่อมฉันแค่…”
ฟู่อวิ๋นโจวยิ้มอย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไร ข้าเข้าใจความกังวลของเจ้า คงจะ
เป็นเพราะเสด็จพี่ที่ทำให้เจ้าลำบากใจอีก”
“คราวนี้ข้ามาส่งโอสถให้เจ้า ได้ยินมาว่า ก่อนหน้านี้แม่บ้านเติ้งไปที่ห้อง
โอสถเพื่อขอเครื่องยาสมุนไพรพวกนี้ แต่คนที่ห้องโอสถมิยอมให้ หมอเทวดากู้
รักษาข้าอยู่ เขามีพอดี ข้าก็เลยขอเขา เอามาส่งให้เจ้า”
ฟู่อวิ๋นโจวเปิดกล่องผ้าแล้วส่งมอบให้
ลั่วชิงยวนเห็นตัวยาหลายชนิดอยู่ข้างใน ตาก็เป็นประกายขึ้น นี่เป็นเครื่อง
ยาสมุนไพรที่นางต้องเอามาใช้รักษาโรคอ้วน!
เมื่อเครื่องยาสมุนไพรทั้งหมดถูกส่งต่อหน้าแล้ว นางไม่มีเหตุผลที่จะไม่รับ
มันจริง ๆ
นางต้องการมาก
“องค์ชายห้ามิจำเป็นต้องสุภาพเพียงนี้ก็ได้เพคะ” ลั่วชิงยวนยิ้มและรับ
กล่องผ้านั้นมา
ฟู่อวิ๋นโจวยิ้มอย่างทำอะไรไม่ถูกและพูดว่า “มิตรภาพระหว่างเจ้ากับข้า มิ
จำเป็นต้องขอบคุณ ช่วยเจ้าได้ข้าก็ดีใจยิ่ง”
พูดจบ เขาก็เรียกเด็กรับใช้ที่อยู่ข้างหลังเขา นำกล่องผ้าใบใหญ่กว่าขึ้นมา
เมื่อเปิดออก ก็ได้เห็นว่าข้างในเป็นชุดฮั่นฝูหนึ่งชุดที่ประณีตงดงามมาก
เมื่อลั่วชิงยวนเห็น ก็ชะงักเล็กน้อย
ฟู่อวิ๋นโจวรีบอธิบายว่า “เรื่องเป็นเช่นนี้ อีกไม่กี่วันนี้จะเป็นงานฉลองไหว้
พระจันทร์ในวังหลวง ตามกฎแล้วเจ้าก็ต้องตามเสด็จพี่ไปร่วมงานเลี้ยงที่วัง
ที่
นั้
นึ่
หลวงข้าคิดว่าเจ้าอาจไม่มีอาภรณ์ที่เหมาะสม ดังนั้นจึงเตรียมหนึ่งชุดมาให้
เจ้า”
จากนั้นลั่วชิงยวนก็นึกถึงงานฉลองไหว้พระจันทร์ในวังหลวง นางไม่มี
เสื้อผ้าอะไรจะใส่เข้าไปในวังหลวงจริง ๆ
ไม่ว่าอย่างไรก็มิสามารถทำให้ฟู่เฉินหวนเสียหน้าได้ เขาจะได้มิต้องสร้าง
ปัญหาให้นางอีกครั้ง
“เช่นนั้น หม่อมจะฉันรับไว้ ขอบพระทัยองค์ชายห้าเพคะ! ”
“เคยบอกแล้วไงว่าไม่ต้องขอบคุณ!” ฟู่อวิ๋นโจวพูดจบก็ไออีกสองสามครั้ง
ด้วยสีหน้าไม่สบาย “ข้าต้องกลับไปกินยาแล้ว ข้าจะไปก่อน”
ลั่วชิงยวนพยักหน้าเล็กน้อยและมองดูฟู่อวิ๋นโจวจากไป
จือเฉามองเสื้อผ้า รีบดึงลั่วชิงยวนเข้าไปลองชุดในเรือน
หลังจากผลัดผ้าแล้ว จือเฉาตกตะลึงกับความประณีตและความงดงาม
“งดงามยิ่ง! ช่างพอดีตัว! หรือว่าองค์ชายห้าจะทรงทราบว่า ช่วงนี้พระชายามี
น้ำหนักเพิ่มขึ้น แม้แต่ชุดก็ยังสั่งให้ใหญ่ขึ้นเล็กน้อย?”
ลั่วชิงยวนสะดุ้งเล็กน้อย จริง ๆ แล้ว ชุดนี้ใหญ่กว่าชุดตอนนี้ของนางเล็ก
น้อย สวมใส่ได้พอดีมาก
ต้องบอกว่า องค์ชายห้าท่านนี้เอาใจใส่และมีน้ำใจจริง ๆ บุรุษเช่นนี้ น่า
ชอบกว่าฟู่เฉินหวนมาก!
แต่… ฟู่อวิ๋นโจวรู้ได้เยี่ยงไรว่านางอ้วน?