ยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย - บทที่ 943

ลั่วชิงยวนจะมิเป็นกังวลได้เช่นไร การเคลื่อนไหวของตระกูลเหยียนครั้งนี้ก็
เพื่อจะกลืนอำนาจทหารในมือของฟู่เฉินหวน ดังนั้นย่อมมิอาจปล่อยให้พวก
เขาสมหวังได้
“วันนี้ตอนที่เข้าไปในพระตำหนักโช่วสี่ หม่อมฉันพบเบาะแสบางอย่าง แต่
มิพบหลักฐานที่เพียงพอ ดังนั้นหม่อมฉันคิดว่าจะต้องล่อให้บุคคลนั้นปรากฏตัว
ออกมาอีกครั้ง”
นางค่อย ๆ เดินไปที่เตียงและเห็นว่าจักรพรรดิสูงสุดก็มิได้หลับไปเช่นกัน
และกำลังตั้งใจฟังคำพูดของนาง
นางคุกเข่าลงและถามว่า “ฝ่าบาท หม่อมฉันต้องการใช้กลอุบายเก่า ๆ อีก
ครั้ง และหม่อมฉันต้องการความร่วมมือจากพระองค์ พระองค์ทรงเต็มใจหรือ
ไม่เพคะ?”
เพราะการฝังเข็มอย่างรุนแรงเพื่อให้ร่างกายของจักรพรรดิสูงสุด
เคลื่อนไหวได้ จะทำให้เกิดความเสียหายต่อร่างกาย
นางจึงต้องขอความยินยอมจากองค์จักรพรรดิสูงสุดก่อน
แต่จักรพรรดิสูงสุดก็พยักหน้าอย่างมิลังเล
ทั้งยังส่งสายตาให้กับนางอย่างแรงกล้าด้วย
ลั่วชิงยวนตกตะลึง “ท่านทรงอยากให้หม่อมฉันฝังเข็มตอนนี้เลยหรือ?”
จักรพรรดิสูงสุดพยักหน้า
“แต่การฝังเข็มเสียตั้งแต่ตอนนี้ ในวันพรุ่งคงไม่มีผลมากนัก”
แต่จักรพรรดิสูงสุดดูวิตกกังวลมาก และตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะให้นาง
ทำการฝังเข็มเสียเดี๋ยวนี้
จิ่
มื่
ฟู่จิ่งหานเดินเข้ามาและถอนหายใจ “ในเมื่อเจ้าเข้าใจความต้องการของ
เสด็จพ่อแล้ว ก็ทำตามที่เสด็จพ่อปรารถนาเถิด”
ดังนั้นลั่วชิงยวนจึงทำการฝังเข็มให้กับจักรพรรดิสูงสุด เพื่อบังคับให้
ร่างกายของเขาฟื้นประสาทสัมผัสและสามารถเคลื่อนไหวได้
หลังจากการฝังเข็มเสร็จสิ้น จักรพรรดิสูงสุดก็พยายามที่จะลุกขึ้น
ลั่วชิงยวนและฟู่จิ่งหานก้าวไปข้างหน้าเพื่อประคองเขาทันที
จักรพรรดิสูงสุดเดินไปอย่างเร่งรีบและโซซัดโซเซไปยังมุมด้านขวาของ
เตียง
เขาชี้ไปที่ด้านในของตู้
ลั่วชิงยวนเปิดตู้และมิพบอะไรเลย แต่มือของจักรพรรดิยังคงชี้อยู่ มิยอม
ลดมือลง
นางค้นหาอย่างระมัดระวังและพบกลไกอยู่บนผนัง
นางออกแรงกดอย่างแรง ๆ
กลไกเปิดออก กล่องไม้อันประณีตก็ปรากฏให้เห็น
นางหยิบกล่องไม้ขึ้นมาแล้วมอบให้จักรพรรดิสูงสุด
จักรพรรดิสูงสุดชี้ไปที่กล่องไม้แล้วจึงชี้ไปที่ลั่วชิงยวน
ลั่วชิงยวนตกใจมาก “ให้หม่อมฉันหรือเพคะ?”
จักรพรรดิสูงสุดพยักหน้า
ลั่วชิงยวนจึงเปิดมันออกมาดู
ข้างในมีตราหยกเล็ก ๆ แกะสลักด้วยลวดลายมังกรและพยัคฆ์
จิ่
มื่
ขึ้
นี่
ฟู่จิ่งหานก็ตกใจเช่นกันเมื่อเห็นมันและพูดขึ้นว่า “นี่คือตราประทับมังกร
การได้เห็นตราประทับมังกรก็เหมือนได้เห็นจักรพรรดิ สามารถระดมกองทัพ
นับล้านได้”
“ตามกฎของแคว้นเทียนเชวียของเรา เฉพาะเมื่อจักรพรรดิองค์ก่อน
สิ้นพระชนม์เท่านั้น วัตถุนี้จึงจะถูกนำออกไปและส่งต่อไปยังจักรพรรดิองค์ต่อ
ไป”
“เสด็จพ่อกลับนำมันออกมาก่อนเพื่อมอบให้เจ้า คงเป็นเพราะต้องการให้
เจ้าไปยังอู่จิ้นเพื่อระดมกำลังทหาร”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ลั่วชิงยวนก็ตกตะลึง
นางมองไปยังจักรพรรดิสูงสุด
จักรพรรดิสูงสุดพยักหน้า
ลั่วชิงยวนมองไปที่ตราประทับมังกรในมือของเขา และคุกเข่าลงข้างหนึ่ง
“หม่อมฉันจะมิทำลายความไว้วางพระทัยของจักรพรรดิสูงสุดอย่างแน่นอน
เพคะ หม่อมฉันจะนำตราประทับมังกรไปแก้ไขวิกฤติชายแดนให้จงได้เพคะ!”
จากนั้นฟู่จิ่งหานก็ช่วยพยุงจักรพรรดิสูงสุดไปนั่งบนเตียง
ลั่วชิงยวนพูดช้า ๆ “เมื่อเป็นเช่นนี้ แผนการจะเริ่มในวันพรุ่ง หลังจากช่วย
เหลือฟู่เฉินหวนแล้ว หม่อมฉันจะไปอู่จิ้นทันที”
เมื่อฟู่เฉินหวนออกจากคุกแล้วเท่านั้น เขาจึงจะสามารถปกป้องเมืองหลวง
ราชสำนัก และความปลอดภัยของจักรพรรดิสูงสุดได้
ดังนั้นพวกเขาจึงรอให้รุ่งสางมาถึงอย่างเงียบ ๆ
ลั่วชิงยวนทำการฝังเข็มล่วงหน้า ทำให้จักรพรรดิสูงสุดลุกขึ้นและจับพู่กัน
ขึ้นเขียนได้ จักรพรรดิจึงเรียกขุนนางทุกคนมาเข้าเฝ้าทันที
เมื่อไทเฮาได้ข่าวก็รีบเร่งมา เมื่อเห็นจักรพรรดิสูงสุดลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
ดวงตาของนางก็เย็นชาและในใจก็เริ่มวิตกกังวล
ที่
ลั่
หลังจากที่ขุนนางทุกคนแสดงความยินดีกับจักรพรรดิสูงสุดแล้ว ลั่วชิงยวน
จึงกล่าวว่า “ครั้งนี้ที่เชิญทุกท่านมา ก็เป็นไปตามความปรารถนาของจักรพรรดิ
สูงสุด”
หลังจากนั้นจักรพรรดิก็หยิบพู่กันขึ้นมาเขียน
เขาเขียนสามคำด้วยมือที่สั่นเทาอย่างยากลำบาก
พิษไทเฮา…
เมื่ออักษรตัวที่สามปรากฏขึ้น ทุกคนก็ตกตะลึง
ไทเฮาเองก็กังวลเช่นกันว่า เหตุใดจึงเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ ทั้ง ๆ ที่วางยาพิษ
จักรพรรดิสูงสุดไปอีกรอบแล้ว เหตุใดเขาถึงยังมีแรงถือพู่กันอยู่อีก!
จักรพรรดิสูงสุดเหลือบมองไทเฮาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหมาย
และจับพู่กันไว้แน่นเพื่อเขียนคำที่สี่
ไทเฮาทรงกังวลมากจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นของตัวนางเอง
นางกำหมัดแน่น
มองไปยังคนที่อยู่ในเงามืด
ในอากาศ กลิ่นอายเย็นเยียบที่มองมิเห็นก็พัดเข้ามา
เข็มเงินพุ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน