ยอดอาจารย์มหาเมตตา - ตอนที่ 722 ปลาที่ซ่อนอยู่ใต้น้าลึก

หลังจากเข้าไปในห้องโถง เย่ชิวรู ้สึกได้อย่างชัดเจนถึงกลิ่นอาย ที่เย็นยะเยือกพวยพุ่งออกมา ทั่วทั้งห้องโถงดูเย็นยะเยือกเป็ นพิเศษ นี่ เป็ นผลกระทบของปราณมาร มากเสียจนคนในห้องโถงรู ้สึกหนาวสั่น ไปถึงสันหลัง

“น่าสนใจ! ดูเหมือนว่าเมล็ดมารจะรุกหนักขึ้นในครั้งนี้ ปราณ มารที่รุนแรงเช่นนี้ ระดับของมันต้องมีระดับสูง ดูเหมือนว่าดินแดน แห่งนี้ที่เงียบงันมาหลายปีกาลังจะกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งในครั้งนี้” เย่ชิวยิ้มจาง ๆ และสัมผัสได้ถึงปราณมารที่เย็นยะเยือกในห้องโถง เขาตกอยู่ในการคาดเดา

“พี่ใหญ่ นี่คือเพลิงรุ่งโรจน์” ไป่จุนหลินเดินไปด้านหน้าและชี้ไป ที่ชายวัยกลางคนที่นอนสงบอยู่บนเตียงเรียบในส่วนลึกของห้องโถง

คนนี้คือจักรพรรดิยุทธคนปัจจุบันของจักรวรรดิเพลิงสวรรค์ เจียงปู้ หวัง นี่คือผู้นพผู้มีพรสวรรค์และกลยุทธ ์ที่ยอดเยี่ยม เขาขึ้น ครองราชย์ตั้งแต่อายุยังน้อยและทางานหนักเพื่อปกครอง เขาขยาย อาณาเขตและยกดินแดนเพลิงขึ้นสู่อานาจ ดินแดนนี้จะรุ่งเรืองขึ้น เพราะเขาและจะเริ่มเสื่อมถอยลงเพราะการตายของเขา!!

เย่ชิวได้เห็นองค์รัชทายาทเจียงหมิงแล้วก่อนหน้านี้ เขามีเพียง ประโยคเดียวเท่านั้น อีกฝ่ายระมัดระวังแต่ขาดความกล้าหาญ

เย่ชิวเดินไปตรงหน้าเจียงปู้ หวังอย่างช ้า ๆ เขามองไปที่ดวงตาที่ ปิดสนิทและใบหน้าซีดเผือด ราวกับว่าอีกฝ่ ายก าลังทนทรมานอย่าง แสนสาหัส ดูซีดเซียวมาก เขาสามารถรู ้สึกได้ถึงความทรมานที่อีก ฝ่ายได้รับในช่วงเวลานี้

เย่ชิวเดินมาหาอีกฝ่ ายและกาลังจะเอื้อมมือไปจับชีพจรเพื่อตรวจ ร่างกาย ทันใดนั้น ดวงตาของเจียงปู้ หวังก็เปิดขึ้น และกลิ่นอายมารที่ น่าตกตะลึงก็ถูกปลดปล่อยออกมาทันที

“หืม?”

การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ทาให้ไป่จุนหลินตกใจ “พี่ใหญ่ ระวัง!”

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่อีกฝ่ ายจะโจมตี เย่ชิวก็สังเกตเห็นมันแล้ว เขาเพียงโบกมือขวาเบา ๆ และสลายปราณมารนี้ทันที ลูกบอลเพลิง สีแดงเต็มอากาศ เผาผลาญปราณมารนี้จนหมดสิ้น

“เคล็ดวิชาเพลิงกรรมบงกชแดง!” เมื่อเห็นฉากนี้ ไป่ จุนหลินก็ ตกตะลึงและไม่ได้พูดต่อ เขารู ้ดีว่าพี่ใหญ่น่ากลัวเพียงใด ดังนั้นเขา จึงไม่ต้องกังวล หากแม้แต่พี่ใหญ่ก็ไม่สามารถยับยั้งปราณมารนี้ได้ ก็ ยิ่งเป็ นไปไม่ได้สาหรับเขา เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ไป่ จุนหลินก็รู ้สึกโล่งใจใน ที่สุด

“ช่างเป็ นปราณมารที่แข็งแกร่งจริง ๆ! ดูเหมือนว่ามีใครบางคน วางคาสาปบางอย่างไว้ในร่างกายและมันได้หยั่งรากลงในร่างกาย แล้ว” ไป่จุนหลินขมวดคิ้วและวิเคราะห์อย่างช ้า ๆ

เย่ชิวเคยเห็นผ่าน ๆ เขาฉีดพลังอันอ่อนโยนเข้าไปในร่างกาย ของเพลิงรุ่งโรจน์เพื่อบรรเทาความเจ็บปวด จากนั้น เขาก็พูดว่า “แปลก ใครกันที่ชั่วร ้ายถึงขนาดปลูกคาสาปไว้ในร่างกาย? อีกฝ่ าย ต้องการให้เขากลายเป็ นหุ่นเชิดมารงั้นหรือ?”

เย่ชิวสับสนมาก เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว เพลิงรุ่งโรจน์อยู่ในตาแหน่งที่สูงและมีอาณาเขตล้านลี้ มูลค่าของการ สนับสนุนจากผู้คนนั้นสูงมาก หากคนที่มีแรงจูงใจแอบแฝงสามารถ ควบคุมเขาได้ พวกเขาสามารถสร ้างผลประโยชน์ได้มากขึ้น

อย่างไรก็ตาม เย่ชิวไม่เข้าใจว่าใครกันที่มีวิธีการเช่นนี้ในการ สร ้างค าสาปโดยไม่รู ้ตัว ไม่มีใครในราชวงศ์ทั้งหมดของตระกูล ดินแดนเพลิงค้นพบมัน

จากการสังเกตก่อนหน้านี้ เย่ชิวเข้าใจความลึกซึ้งของคาสาปนี้ แล้ว คาสาปนี้ไม่ได้เกิดขึ้นตอนที่เพลิงรุ่งโรจน์ได้รับบาดเจ็บ แต่เพิ่ง เกิดได้ไม่นาน เพราะฉะนั้น น่าจะมีใครบางคนปลูกมันหลังจากที่ เพลิงรุ่งโรจน์ถูกนากลับมาที่พระราชวัง

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เย่ชิวก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที “ฮ่าฮ่า น่าสนใจ! เราสามารถหาปลาที่ซ่อนอยู่ในน้าลึกได้เร็วขนาดนั้นหรือ? แล้วมาดู กันว่าปลาตัวนี้มาจากที่ใด”

เย่ชิวยิ้มอย่างรู ้ทัน ตั้งแต่ต้น เขาจินตนาการแล้วว่าการโจมตี ของเมล็ดมารนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มีคนตั้งใจทามัน อาจมีกลุ่มที่มี อานาจหลายกลุ่มที่เกี่ยวข้อง แต่ถ้าพวกเขาไม่แสดงตัว เย่ชิวก็ไม่ สามารถค้นหาพวกเขาได้

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มันแตกต่างออกไป ด้วยสภาพปัจจุบัน เย่ชิ วสามารถยืนยันปลาตัวใหญ่ได้อย่างคร่าว ๆ ก่อนแล้ว

“พี่ใหญ่ ท่านกาลังจะ…?” เมื่อเห็นรอยยิ้มจาง ๆ ของเย่ชิว ไป่จุน หลินก็ครุ่นคิดและเผยรอยยิ้มที่รู ้กัน

“ตามเบาะแส! เราสามารถหาเงื่อนงาบางอย่างได้เสมอ ถ้าไม่ อยากให้คนอื่นรู ้ ก็ไม่ต้องทาอะไร อย่างน้อยจากรูปลักษณ์ของมัน เราก็มีความก้าวหน้าแล้ว และความก้าวหน้านี้คือเพลิงรุ่งโรจน์ที่อยู่ ข้างหน้าเรา” เย่ชิวยิ้มและพูดว่า “เอาล่ะ! เราจะพูดถึงเรื่องนี้ใน ภายหลัง มาช่วยท่านเทพผู้นี้ถอนคาสาปในร่างกายก่อน”

เย่ชิวเดินไปด้านหน้าเพลิงรุ่งโรจน์อย่างช ้า ๆ ไป่ จุนหลินไม่ รบกวนเขาและยืนอยู่ข้างหลังอย่างเงียบ ๆ เพื่อปกป้ องเขา หลังจาก สังเกตการเปลี่ยนแปลงของคาสาปอย่างระมัดระวัง เขาก็รู ้แล้วว่าเกิด อะไรขึ้น

สรุปแล้ว คาสาปนี้จัดการได้ยากมาก มันหยั่งรากลงในตาแหน่ง ฝังเข็มต่าง ๆ และฝังอยู่ในเส้นลมปราณของแขนขาและกระดูกของ เพลิงรุ่งโรจน์แล้ว แม้แต่วงแหวนแห่งชีวิตก็สึกกร่อน

แก่นแท้ถูกดูดหายไปมากกว่าครึ่ง และเขาดูแก่ลงอย่างหาที่ เปรียบไม่ได้ เหมือนคนแก่ที่ใกล้จะตาย ด้วยวิธีนี้ แม้ว่าเย่ชิวจะถอน คาสาปในร่างกายออก เขาก็จะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่กี่ปี

“อืม… ดูเหมือนว่าจะเป็ นเคล็ดวิชาการสังเวยมากกว่า ข้าโชคดี พอที่เคยเห็นมันมาก่อน มันยากที่จะรับมือ” เย่ชิวพึมพาขณะที่เขา ครุ่นคิด

เห็นได้ชัดว่าเป็ นไปไม่ได้ที่จะรักษาด้วยวิธีทางโลกให้สาเร็จเว้น แต่ว่าเขาจะใช ้สิ่งที่แปลกกว่านี้ได้

เทียนเมิ่งก็เคยใช ้วิธีสังเวยเช่นนี้เหมือนกันในตอนนั้น แต่มัน โหดร ้ายกว่านี้ ย้อนกลับไปในตอนนั้น เทียนเมิ่งต้องการเสียสละโลก ทั้งใบเพื่อสร ้างภัยพิบัติที่น่าตกใจเพื่อให้ตนเองกลายเป็ นเซียน

น่าเสียดาย นางได้พบกับปราชญ์ผู้อาวุโสของส านักเยียวยา สวรรค์ที่ต่อสู้จนตัวตายและไม่ถอย พวกเขาต้องชดใช ้มากมายเพื่อ หยุดการสังหารหมู่ที่น่าตกใจ

“พี่ใหญ่ เราควรทาอย่างไรกับเขา?” ไป่ จุนหลินมองไปเย่ชิวที่ เงียบและถามอย่างสงสัย

เย่ชิวไม่ตอบ เขาเพียงหันตัวกลับมองดวงตาจานวนนับไม่ถ้วนที่ ซ่อนอยู่ในความมืด หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ยกมือขึ้น ก้อนหมอก ปกคลุมทั่วทั้งห้องโถงทันที และการมองเห็นของทุกคนก็พร่ามัว

เย่ชิวพูดช ้า ๆ “ปกป้ องข้า ที่เหลือปล่อยให้ข้าจัดการเอง”

ไป่ จุนหลินพยักหน้าและยืนอยู่ข้างหลังเย่ชิวด้วยท่าทางที่สง่า งาม จ้องมองไปที่มุมมืดของห้องโถง

เย่ชิวหยิบน้าแปลก ๆ ออกมาจากจี้หยกที่เก็บไว้ ทันทีที่เขาเห็น หยดน้า สีหน้าของไป่จุนหลินสั่นไหว และเขาตกใจเป็ นพิเศษ

“ของเหลวแห่งชีวิต!” ไป่จุนหลินตกใจอย่างหาที่เปรียบมิได้ เขา ไม่คิดว่าพี่ใหญ่ที่เขาเคารพมากที่สุดจะใจกว้างถึงเพียงนี้ อีกฝ่ายเต็ม ใจที่จะเอาสมบัติดังกล่าวไปให้พ่อของลูกศิษย์ของตนด้วยซ้า

ในขณะนี้ เขาตั้งใจมากยิ่งขึ้นที่จะติดตามเย่ชิว อนาคตจะไร ้ ขีดจากัดหากเขาติดตามพี่ใหญ่ไป เพียงแค่ความสาคัญของ ของเหลวแห่งชีวิตหยดนี้เพียงอย่างเดียวไม่ใช่สิ่งที่สามารถตอบแทน ได้ด้วยความช่วยเหลือง่าย ๆ

อย่างไรก็ตาม ไป่ จุนหลินรู ้ได้อย่างไรว่าของเหลวแห่งชีวิตนี้ ไม่ได้อยู่ในลาดับที่ดีในบรรดาสมบัติมากมายของเย่ชิว? หากเย่ชิว