ยามเมฆฝนพัดผ่าน - ตอนที่ 252 อาจารย์มีแฟนแล้ว

อวิ๋นตั่วซ่อนอยู่ใต้โต๊ะ เหงื่อไหลเต็มหน้า พยายามฟังแล้วจับใจความได้
ว่าพวกเขากำลังพูดถึงอาหารแต่ละอย่าง มองก็ไม่เห็น กินก็ไม่ได้ ในใจขอ
งอวิ๋นตั่วก็พลันหงุดหงิด
“วันนี้สมองหมูอร่อยดีเหมือนกันนะ” อวี่เจ๋อว่า
“เพิ่งมาส่งน่ะ กำลังสดๆ เลย” เมื่อเฉินอวี้ได้ยินว่ามีคนชมอาหารของ
ร้านตัวเอง ในใจก็มีความสุข ต้องบอกเลยว่าการทำให้อวี่เจ๋อเอ่ยปากชมนี่
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย “จะบอกอะไรให้นะ สมองหมูของร้านเราสดมาก หลังจาก
ซื้อมาแล้วก็จะให้คนเอาเส้นเลือดออก พอเอาออกแล้ว เวลากินก็จะไม่มีกลิ่น
คาว บอกได้เลยว่าเราปราณีตมาก นอกจากร้านเราแล้วก็หาที่ไหนไม่ได้อีก
ร้านอื่นน่ะอย่าว่าแต่เอาเส้นเลือดออกเลย แค่ไม่เอาที่แช่แข็งมาให้กินก็ดีแค่
ไหนแล้ว”
เฉินอวี้ยิ่งพูดก็ยิ่งกระตือรือร้น “ที่จริงแล้วการต้มสมองหมูในหม้อไฟ
เดือดๆ ไม่ใช่วิธีการปรุงที่ดีที่สุดหรอก วิธีที่ดีที่สุดคือต้มในนํ้าร้อนหนึ่งรอบ ใส่
พริก กระเทียมสับ นํ้ามันงา จากนั้นก็เอาลงในนํ้ามันอุ่นๆ รอจนเดือด พอได้
ยินเสียงซ่าๆ ก็ลดไฟลง ใช้ตะเกียบแบะสมองหมูออก สีชมพูสวยๆ นั่นไม่ต้อง
พูดเลยว่าชวนนํ้าลายสอแค่ไหน”
อวิ๋นตั่วกลืนนํ้าลาย จากนั้นท้องที่ไม่รักดีก็ดันส่งเสียงร้องออกมา เธอลูบ
ท้องตัวเองไปมาด้วยความเข้าใจ ในใจคิดเป็นมั่นเป็นเหมาะว่ารอหลังจาก
พวกเขาไปแล้ว เธอจะสั่งหม้อไฟมากินคนเดียวให้อิ่มไปเลย
“ลั่วเสวี่ย เถ้าแก่เฉินคนนี้มีความเข้าใจเกี่ยวกับอาหารการกินเป็นอย่าง
มากนะ” คนที่พูดคือลั่วจู “เธอต้องคิดไม่ถึงแน่ๆ ว่าเขาเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้น
ของอาจารย์หลิวมาก่อน พวกเขากับเพื่อนอีกคนที่ชื่อชีซิงเป็นสามนักดาบชื่อ
ดังของสาขาคอมพิวเตอร์ของมหา‟ลัยของเราเลยนะ”
“แล้วชีซิงล่ะ?” อวี่เจ๋อถามขึ้น
“ไปรับเจียงหนานเลิกงานน่ะ”
“น้องไม่ชอบสมองหมูเหรอ?” เฉินอวี้ถามลั่วเสวี่ย
ลั่วเสวี่ยเลิกคิ้วแล้วมุ่ยหน้า “หนูคิดว่าของแบบนี้มีแต่อนารยชนเท่านั้น
แหละค่ะถึงจะชอบ ถ้าจะให้อธิบายในประโยคเดียวก็คงเป็นพวกกินขนดื่ม
เลือด”
อวี่เจ๋อที่กำลังกินขนดื่มเลือดอดที่จะเงยหน้ามองลั่วเสวี่ยไม่ได้
ลั่วจูขยิบตาให้ลั่วเสวี่ย ทำให้เธอรีบพูดขึ้นว่า “หนูไม่ได้ว่าอาจารย์นะ
คะ!”
อวี่เจ๋อ “รสนิยมคนเรานั้นแตกต่างกัน เป็นเรื่องปกติน่ะ”
“ใช่ ปกติมากๆ” เฉินอวี้พูดตามนํ้า
อวี่เจ๋อรู้สึกว่าวันนี้เฉินอวี้ดูแปลกๆ ไป “ชีซิงไม่อยู่ นายไม่ต้องไปคุมใน
ห้องครัวหรอกเหรอ?”
“ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางหมดแล้วจะต้องไปคุมทำไมอีก?” เฉินอวี้รู้สึก
ว่าอวี่เจ๋อนั้นแปลกยิ่งกว่า หมอนี่จะทำตัวเป็นผู้เฒ่าจันทรา*แน่หรือเปล่า จะ
แนะนำสาวให้เขาแล้วจะพยายามดันให้เขาออกไปข้างนอกทำไมกัน
“อาจารย์หลิวคะ หนูขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?” ลั่วเสวี่ยมองอวี่เจ๋อ
อย่างอายๆ
เฉินอวี้เริ่มรู้สึกแปลกๆ หรือว่าผู้หญิงคนนี้จะชอบอวี่เจ๋อ?
เขามอง
ประเมินรูปร่างของตัวเองแล้วก็เสียความมั่นใจไปเล็กน้อย ตัวเขาเองกับ
หลิวอวี่เจ๋อ ผู้หญิงมีตาที่ไหนก็คงจะเลือกอวี่เจ๋อใช่ไหม แต่ดีที่อวี่เจ๋อมีอวิ๋นตั่ว
แล้ว เพราะอย่างนั้นเขาจึงไม่หวั่นไหว หลายปีมานี้มีผู้หญิงที่สวยกว่า ดีกว่า
ลั่วเสวี่ยผ่านมามากมาย แต่ก็ไม่สามารถทำลายกำแพงของหลิวอวี่เจ๋อลงได้
“อะไรเหรอครับ?” อวี่เจ๋อเผลอมองแววตาของลั่วเสวี่ย แววตาแบบนี้
เขาเห็นมานักต่อนัก คาดการณ์ได้เลยว่าเธอคิดจะพูดอะไร
“อาจารย์ชอบผู้หญิงแบบไหนเหรอคะ?” ลั่วเสวี่ยถาม
“ผู้หญิงที่เหมือนกับแฟนของผมครับ” เขาตอบออกไปตรงๆ
คนถามชะงักไปครู่หนึ่ง กะพริบตาปริบๆ เหมือนอยากจะถามอะไรต่อ
แต่ลั่วจูก็ขัดขึ้นเสียก่อน “อาจารย์มีแฟนแล้วเหรอคะ?”
“ครับ”
อวี่เจ๋อยิ้มให้ลั่วจู “ทำไมทำท่าแบบนั้นล่ะครับ ผมอายุตั้ง
เท่าไหร่แล้ว มีแฟนก็ถือเป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?”
อวิ๋นตั่วที่อยู่ใต้โต๊ะได้ยินแล้วก็อารมณ์ดีขึ้นมา ยังถือว่ามีจิตสำนึกอยู่บ้าง
ไม่อย่างนั้นหนูจะให้พี่ลิ้มรสความขมขื่นดูบ้าง

ผู้เฒ่าจันทรา* ตามความเชื่อจีนนั้น ผู้เฒ่าจันทราถือเป็นเทพผู้กุมดวง
ชะตาด้านความรักของมนุษย์โลก
———————————————————
—–