ยามเมฆฝนพัดผ่าน - ตอนที่ 408 เจ้าหนี้มาบ้าน

อวิ๋นตั่วยังไม่ทันตื่นจากฝันร้ายที่อวี่เจ๋อหายไปจากงานหมั้นอย่าง
กะทันหัน ตัวเธอก็ต้องมาอยู่ที่หน้าประตูห้องไอซียูของโรงพยาบาล เหมือน
สวรรค์กำลังใช้วิธีนี้บอกกับเธอว่าเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะเศร้าเสียใจ
คุณหมอบอกว่าพ่อของเธอเส้นเลือดในสมองแตกเฉียบพลัน โชคดีที่ส่ง
ตัวมาทันเวลา ไม่อย่างนั้นคงหมดหนทางช่วยชีวิต
อวิ๋นเฉียวประคองผู้เป็นแม่ เขาไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ตัวเองทำถูกต้องหรือไม่
เขาคิดว่าให้อวี่เจ๋อหนีไปก่อน ก็ยังมีเวลาคิดหาวิธีที่ดีกว่า แต่นึกไม่ถึงเลยว่า
จะเกิดเรื่องราวขึ้นรวดเร็วขนาดนี้ เพียงแค่วันเดียวบริษัทก็ต้องเผชิญหน้ากับ
วิกฤติที่ไม่เคยมีมาก่อน และผู้เป็นพ่อก็ต้องเข้าไปอยู่ในโรงพยาบาล
ชูยินเอาแต่ร้องไห้ คิดอะไรไม่ออก “ทำยังไงดีล่ะ? พวกเราจะทำยังไง
กันดี?”
ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทล้อมรอบพวกเขาสามแม่ลูก บอกว่าตอนนี้
บริษัทกำลังเผชิญกับปัญหา เจ้าของกิจการต้องการจะคืนห้อง
ต้องการ
ค่าชดเชย จินหูเปิดราคาไม่ได้ ออกคำสั่งว่าจะตรวจสอบทุกด้าน เมื่อต้นไม้ถูก
โค่นลิงก็พากันแยกย้าย พนักงานพากันยื่นจดหมายลาออก พวกเขากำลังขอ
ความเห็นจากสามแม่ลูกผู้ไม่มีประสบการณ์ทางธุรกิจแม้แต่น้อย
ทั้งสามคนมองหน้ากันเลิกลั่ก ไม่มีใครรู้ว่าควรทำอย่างไร
สุดท้าย สายตาของชูยินก็ไปหยุดอยู่ที่รองประธานของบริษัท “พวกเรา
สามแม่ลูกไม่เข้าใจเรื่องธุรกิจ พวกคุณอยู่กับอี้ฟานมาหลายปีขนาดนี้ เป็น
ผู้ช่วยที่มีความสามารถ พวกคุณว่าอย่างไร พวกเราก็ว่าตามนั้นค่ะ!”
“สภาพการณ์ตอนนี้ หากเคี่ยวเข็ญต่อไปก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว ผม
อยากประกาศล้มละลายครับ นี่อาจจะเป็นหนทางที่ดีที่สุดแล้ว” รองประธาน
พูด
“ล้มละลายเหรอ?” ชูยินมองลูกสาวกับลูกชายด้วยความตื่นตระหนก
กำลังคิดว่าสติปัญญาและกำลังยี่สิบกว่าปีของสามี จู่ๆ ก็จะหายไป ตัวเองก็
ช่วยอะไรไม่ได้แม้แต่น้อย น่าทุกข์ใจจริงๆ
“รอให้อี้ฟานฟื้นขึ้นมาก่อนค่อยคุยกันได้ใช่ไหมคะ?”
“คุณแม่ เราไม่รู้ว่าคุณพ่อจะฟื้นขึ้นมาเมื่อไรนะคะ” อวิ๋นตั่วพูด
“ต่อให้เป็นอย่างนั้นก็เถอะ พอเขาล้มป่วยลง พวกเราก็ทำให้บริษัทที่เขา
ก่อตั้งมาอย่างยากลำบากหายไปทันที เมื่อเขาฟื้นขึ้นมาแล้ว พวกเราจะบอก
เขายังไงล่ะ?”
“ลุงเหยาคะ คุณลุงว่าแบบนี้ดีไหมคะ คุณลุงกลับบริษัทไปก่อน จัดตั้ง
ให้ฝ่ายการเงินจัดการว่าบริษัทยังมีเจ้าหนี้การค้ากับลูกหนี้การค้าอยู่อีกเท่าไร
รวมทั้งเงินทุนหมุนเวียนกับพนักงานที่จะลาออก พวกเราจ่ายเงินเดือนพวก
เขาตามกฎหมายแรงงาน จากนั้นตั้งฝ่ายตรวจสอบขึ้นมา ตรวจสอบอาคาร
ทุกแห่งของอวิ๋นกรุ๊ป เมื่อพบปัญหาพวกเราก็รับปากว่าจะแก้ไขทันทีได้ไหม
คะ?” อวิ๋นตั่วพูดกับรองประธานคนนั้น
“ได้มันก็ได้อยู่หรอกครับ แต่ตอนนี้ในบัญชีของบริษัทมีเงินอยู่ไม่มาก
แล้ว ได้ยินว่าประธานอวิ๋นไปกู้เงินนอกระบบมา” รองประธานเหยาพูด
“กู้เงินนอกระบบ!” ตอนเล่นไพ่นกกระจอก ชูยินได้ยินเรื่องที่มีเจ้าของ
กิจการมากมายถูกเงินกู้นอกระบบบีบจนกระโดดตึกตาย ภาพในความทรงจำ
ของเธอ เงินกู้นอกระบบมักจะเกี่ยวข้องอยู่กับแวดวงอิทธิพลมืด
เธอคว้ามือของลูกสาวไว้ รู้สึกเหมือนว่าจะยืนไม่ไหว เอาแต่ร้องไห้สะอื้น
“อวิ๋นตั่ว ทำยังไงดี?”
“คุณแม่คะ คุณแม่อยู่เป็นเพื่อนคุณพ่อที่โรงพยาบาลนะคะ หนูจะ
กลับไปจัดการเรื่องพวกนี้เอง” อวิ๋นตั่วปลอบใจคนเป็นแม่
“เดี๋ยวพี่ไปส่งเธอเอง” อวิ๋นเฉียวพูด
อวิ๋นเฉียวกำลังขับรถ ยังไม่ทันถึงประตูบ้านก็รู้สึกว่าไม่ชอบมาพากล บน
กำแพงมีคนเขียนสีแดงไว้ว่า “คืนเงินที่ติดหนี้” ดูท่าทางเรื่องติดหนี้เงินกู้นอก
ระบบที่รองประธานเหยาบอกจะเป็นความจริงเสียแล้ว
แม่บ้านหลิวมาเปิดประตู พอเห็นพวกเขาก็ทำหน้าตกใจ “กลับมากัน
แล้วเหรอคะ มีคนบุกมาที่บ้านค่ะ บอกว่าจะพบคุณพ่อ ป้าบอกพวกเขาแล้ว
ว่าคุณผู้ชายอยู่โรงพยาบาล แต่พวกเขาก็ไม่ยอมไป”
อวิ๋นตั่วจะเดินเข้าไปข้างใน แต่แม่บ้านหลิวคว้ามือเอาไว้ “ป้าเห็นบนตัว
คนพวกนั้นมีรอยสักมังกรหรือไม่ก็เสือ ดูน่ากลัวแปลกๆ หนูระวังหน่อยนะ
คะ”
“ไม่ต้องห่วงค่ะ หนูไม่โง่ขนาดเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือหรอก!
”
อวิ๋นตั่วพูด

————————————-