ยามเมฆฝนพัดผ่าน - ตอนที่ 471 เล่นกับเหยี่ยวเลยโดนเหยี่ยวควักลูกตา

ตอนที่บนเว็บไซต์ปรากฏข่าวของอวิ๋นตั่ว อวิ๋นตั่วยังเฝ้าติดตามเส้นทาง
ของหลี่มู่อยู่ เป็นเวลาสองสัปดาห์แล้ว เธอยังไม่ได้เรื่องอะไร จึงเริ่มสงสัยว่า
เบาะแสที่ได้จากกู่เลี่ยงนั้นปลอมหรือเปล่า
กู่เลี่ยงนั่งเบื่ออยู่ในรถ กำลังพลิกโทรศัพท์มือถือไปมา “เธอว่าเราออก
จากสำนักพิมพ์ไปทำงานกันเองดีไหม เธอดูสิ
ตอนนี้มีพวกเปิดโปงข่าว
มากมายที่สร้างไอดีในเวยป๋อ มีคนติดตามเป็นล้าน มีคนติดตามก็มีที่มาของ
ธุรกิจ เธอกับฉันร่วมมือกัน ก็ฆ่าพวกปากพล่อยพวกนี้ได้ภายในแปบเดียว ถึง
ตอนนั้นแหล่งรายได้ก็กลิ้งมาหาแล้ว ไม่ต้องเห็นแก่หน้าหม่าต้าเก้ออีก”
“ถ้าไม่มีคนติดตามล่ะจะทำยังไงล่ะ? ตอนแรกไม่ได้มีชื่อเสียงจะสะสม
ความนิยมได้ยังไง? ช่วงนั้นนายจะรับประกันปากท้องพวกเรายังไง? แล้วอีก
อย่าง นายจะเป็นปาปารัสซี่ไปตลอดชีวิตเชียวเหรอ?”
กู่เลี่ยงพยักหน้า “เธอก็พูดถูก” จู่ๆ เขาก็อุทานออกมา “นี่ใช่เธอหรือ
เปล่า อวิ๋นตั่ว?”
“มีเรื่องอะไรน่าตกใจขนาดนั้น?” อวิ๋นตั่วหยิบโทรศัพท์มือถือกู่เลี่ยงมา
ตาบอดจริงๆ ปาปารัสซี่โดนปาปารัสซีเปิดโปงแล้ว รูปวันที่เธอไปส่งเทียนอี้ที่
โรงแรม ไม่รู้ว่าใครถ่ายเอาไว้ ภาพหน้าตรงและภาพด้านข้าง ยังมีตั้งหลาย
ภาพ ในรายงานข่าวบอกไว้ชัดเจนว่าเธอคือแฟนใหม่ของเทียนอี้ เพื่อเธอ
เทียนอี้จึงทิ้งฟู่เข่อเจียแฟนสาวที่เป็นดาราดัง
“เธอไปขายตัวแล้วจริงๆ เหรอ?” กู่เลี่ยงทำสีหน้านับถือ
“นายใช้สมองคิดหน่อยสิ แค่ไปขุดข่าวของเขานิดหน่อย จะต้องให้ฉัน
ขายตัวเลยเหรอ?” อวิ๋นตั่วตบหัวกู่เลี่ยง “เป็นปาปารัสซีมาหลายปีขนาดนี้
แม้แต่ความสามารถในการแยกแยะยังไม่มีสักนิด!”
กู่เลี่ยงหัวเราะ “เธอยังมีหน้ามาว่าฉันอีก เป็นปาปารัสซี่มาหลายปีขนาด
นี้ ขนาดโดนถ่ายรูปยังไม่รู้ตัวเลย”
“เล่นกับเหยี่ยวเลยโดนเหยี่ยวควักลูกตาแท้ๆ เลย” อวิ๋นตั่วหัวเราะ
แห้งๆ
“ตอนนี้จะทำยังไงล่ะ?”
อวิ๋นตั่วคืนโทรศัพท์ให้กู่เลี่ยง แล้วพูดว่า “นี่เป็นการบังคับให้ฉันเดบิวต์*
ชัดๆ!”
“เธอจะเดบิวต์เหรอ ฉันเป็นผู้จัดการให้เธอเอง”
“นายคิดว่าจะมีใครสนใจฉันล่ะ?”
“อย่าหลงตัวเอง คนอื่นเขาจับตามองเทียนอี้ ก็เลยถ่ายติดเธอ”
“แต่ทำไมมาสาดโคลนใส่ฉันแบบนี้ล่ะ?”
“ตามระเบียบแล้ว ถ้าเธอรีบออกมาล้างมลทินให้ตัวเอง คนอื่นก็จะนึก
ว่าเธอกำลังโฆษณาตัวเอง แบบนั้นเธอก็จะได้เดบิวต์จริงๆ แล้ว”
อวิ๋นตั่วกลับมาถึงบ้าน อวิ๋นเฉียวก็ดึงเธอมาที่ลานบ้าน แล้วเอ่ยปากก็
ถามทันที “ที่เขาพูดกันในอินเตอร์เน็ตจริงหรือเปล่า?”
“พี่ก็เชื่อเหมือนกันเหรอ?” อวิ๋นตั่วโกรธพี่ชายเล็กน้อย ทำไมเขาถึงเชื่อ
ข่าวในอินเตอร์เน็ตได้ล่ะ?
“พี่ก็ไม่เชื่อหรอก แต่เขามีรูปภาพ แค่มองรู้ว่าในรูปนั้นคือเธอ”
“ฉันแค่ไปส่งเขากลับโรงแรมเฉยๆ”
“อยู่ดีๆ เธอไปส่งเขากลับโรงแรมทำไม พ่อเขาทำให้พวกเราลำบากไม่
พออีกเหรอ เธออยู่ห่างๆ เขาดีกว่า”
“พี่คะ พ่อก็ส่วนพ่อ เขาก็ส่วนเขา ตอนนี้ไม่ต้องเอามาเกี่ยวโยงกันแล้ว”
อวิ๋นตั่วเดินเข้าห้องไป และพูดไปด้วยว่า “ฉันไม่ได้หลับสบายมาสามคืนแล้ว
ฉันไปอาบนํ้านอนก่อนนะ ถ้าไม่ได้เกิดแผ่นดินไหวไม่ต้องมาปลุกฉันนะคะ”
“ไม่ได้นอนสามวัน เธอไปทำอะไรมา?” อวิ๋นเฉียวเดินตามหลังอวิ๋นตั่ว
และถามอย่างเป็นห่วง
“จะทำอะไรล่ะคะ ก็เฝ้าสะกดรอยตามไง”
“กู่เลี่ยงล่ะ เจ้าเด็กนั่นอยู่กับเธอทั้งวัน ทำไมไม่ดูแลเธอดีๆ?”
“ดูแลแล้วค่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ฉันต้องไม่ได้หลับตาเจ็ดวันเจ็ดคืน
ติดกันแน่”
อวิ๋นตั่วเข้าไปในห้องนํ้าแล้ว เป็นห้องนํ้าที่เล็กแคบ
มีฝักบัวอาบนํ้า
ธรรมดาหนึ่งอัน อวิ๋นตั่วรีบอาบนํ้าแบบขอไปที แล้วกลับเข้าห้อง พอหัวถึง
หมอนก็หลับทันที
เธอฝันเห็นเลือดสีแดงสดอีกแล้ว มันอยู่บนตัวพี่ชาย บนตัวเธอ และก็บน
พื้น ทุกที่มีแต่เลือด แล้วมีคนตะโกนว่า “ฆ่าคนแล้ว ฆ่าคนแล้วจริงๆ!”

เดบิวต์* หมายถึง การที่เริ่มมีผลงานในวงการบันเทิง