ยามเมฆฝนพัดผ่าน - ตอนที่ 506 ในการทำโครงการความรํ่ารวยให้บรรลุผล

อวิ๋นเฉียวพูดคำไหนคำนั้น เขาไม่ไปที่ร้านอวี่ซีอีกจริงๆ อวี่ซีรู้สึกว่านี่เป็น
ความผิดพลาดของเธอ คิดอยากจะไปขอโทษให้อวิ๋นเฉียวเปลี่ยนความคิด
เธอจึงไปถึงชานเมือง แต่ไม่เห็นเงาอวิ๋นเฉียวเลย ชูยินบอกว่าเขาไปทำธุรกิจ
ร่วมกับเพื่อนคนหนึ่งแล้ว เหมือนจะเป็นลูกชายของลูกน้องเก่าของพ่อเขา
พอพูดถึงตรงนี้ อวิ๋นอี้ฟานก็ทำปากมุบมิบอยู่ข้างๆ ตลอด
อวี่ซีฟังไม่เข้าใจ ทำได้เพียงหันหน้าไปมองชูยิน ชูยินก็ทำหน้าที่เป็นล่าม
ให้ “เป็นลูกชายผู้จัดการแผนกเมื่อก่อนหน้านี้น่ะจ้ะ”
อวี่ซีพยักหน้า “เมื่อก่อนพวกเขาเข้ากันได้ดีใช่ไหมคะ?”
อวิ๋นอี้ฟานสั่นหัวอย่างยากลำบาก แล้วยังถอนหายใจออกมาด้วย
“คุณพ่อเขาก็กลุ้มใจเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน ผู้จัดการคนนี้เกือบติดคุก
เพราะยักยอกเงินบริษัท ต่อมาอวิ๋นเฉียวช่วยขอความเมตตาให้เขา บริษัทถึง
ไม่สอบสวนอะไรต่อ แต่ตอนหลังก็ไม่กล้าให้ตำแหน่งสำคัญกับเขาอีก พอไม่มี
ฐานอำนาจแล้ว เขาเลยไม่ประสบผลสำเร็จในชีวิตเท่าไร ครั้งนี้ลูกชายเขา
กลับมาบอกว่าจะพาอวิ๋นเฉียวไปทำธุรกิจด้วยกัน พวกเราก็เป็นกังวลใจมาก
ไม่ใช่ว่าพวกเราประเมินคนอื่นว่ามีเจตนาร้ายหรอกนะ แต่เป็นห่วงที่อวิ๋นเฉียว
นั้นเชื่อคนง่ายเกินไป จนจะโดนอื่นหลอกเอา ถึงจะอายุสามสิบกว่าแล้ว แต่
หลักทำนองคลองธรรมที่แท้จริงเขาไม่ประสีประสาเลย”
“เขาไม่ได้บอกเหรอคะว่าทำงานที่ไหน?”
ชูยินส่ายหน้าอย่างจนใจ “เขาบอกว่าครั้งนี้จะเปิดกิจการเอง ต้องหา
สถานที่ก่อน ตอนนี้กำลังหาอยู่ว่าคลังสินค้าที่ไหนเหมาะสม?”
พออวี่ซีได้ยินว่าเพิ่งเริ่มทำก็จะเช่าคลังสินค้าแล้ว
ทำซะใหญ่โตไม่
ธรรมดา ในใจเธอก็รู้สึกกังวล “เช่าคลังสินค้า เขากำลังทำธุรกิจเหรอคะ?”
ชูยินพยักหน้า “ได้ยินว่าเขาจะขายสินค้าออนไลน์”
“ขายอะไรคะ?”
“ป้าก็ไม่ค่อยรู้หรอกจ้ะ เขาบอกว่าของพวกนี้เพื่อนเขาเป็นคนให้ทั้งหมด
ไม่ต้องมีต้นทุนอะไร พอขายออกแล้วก็คิดบัญชีด้วยกัน” ชูยินจับมืออวี่ซีแล้ว
พูดต่อ “อวี่ซี เธอก็ทำธุรกิจเหมือนกัน เธอว่ามีเรื่องดีๆ แบบนี้อยู่จริงเหรอ?”
อวี่ซีจึงพูดปลอบใจว่า “พ่อค้ากระจายสินค้าให้ตัวแทนจำหน่ายก็มีอยู่
นะคะ แต่โดยทั่วไปจะเรียกเงินคํ้าประกัน อาจเพราะอวิ๋นเฉียวกับคนๆ นั้นมี
ความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน เลยไม่ต้องจ่ายเงินคํ้าประกัน”
พออวี่ซีพูดจบ อวิ๋นอี้ฟานก็เริ่มร้องเรียกอีกครั้ง
“คุณลุงพูดอะไรคะ?”
“เขาแค่เป็นห่วงอวิ๋นเฉียว กลัวเขาโดนหลอก”
เวลาอาหารคํ่า อวิ๋นเฉียวขับรถ BMW กลับมา พร้อมกับผิวปากมา
ตลอดทาง
ตอนชูยินกับอวิ๋นอี้ฟานเห็น BMW คันนั้น ก็ทำท่าเหมือนเห็นระเบิด
เวลา รู้สึกตกตะลึงมาก
“นายเอารถคันนี้มาจากไหนน่ะ?”
ขณะอวิ๋นเฉียวควงกุญแจรถ ก็พูดอย่างภาคภูมิใจ “เพื่อนให้ฉันยืมขับ
ชั่วคราว ให้ยืมนะไม่ได้ให้เลย” เขาพูดเน้น
อวี่ซีรู้ว่าเขาหมายความอย่างนั้น และไม่อยากโต้เถียงด้วย พูดเพียงว่า
“เพื่อนนายโอ่อ่าใช้ได้เลยนะ เพิ่งเริ่มทำก็ได้ BMW มาคันหนึ่งแล่ว ได้ยิน
ว่านายกับเขาจะทำธุรกิจร่วมกันเหรอ? ทำเป็นยังไงบ้างแล้ว?”
“ดีเชียวล่ะ สถานที่ก็หาได้แล้ว พรุ่งนี้เขาก็จะกระจายสินค้าให้ฉัน ฉัน
กำลังอัพโหลดสินค้า จากนั้นร้านค้าออนไลน์ของฉันก็จะเปิดได้แล้ว”
“นายไม่เคยแตะเรื่องนี้มาก่อนเลย นายเข้าใจช่องทางที่อยู่ในนั้น
เหรอ?”
อวิ๋นเฉียวพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “มีอะไรไม่เข้าใจล่ะ ก็แค่ถ่ายรูป หาคนมา
ปั่นยอดขาย แล้วนั่งรอนับเงินอยู่บ้านก็พอแล้ว”
อวี่ซีได้ยินเขาพูดเหมือนเป็นเรื่องง่ายขนาดนี้ก็อดปาดเหงื่อแทนไม่ได้

“กับเรื่องการเปิดร้านค้าออนไลน์ นายคิดตื้นเกินไปหรือเปล่า ไม่ผิดหรอก

เพราะมีคนไม่น้อยที่หาเงินได้จากร้านค้าออนไลน์
แต่ที่ขาดทุนก็มีเยอะ
เหมือนกัน โดยเฉพาะในปัจจุบันนี้ ขณะที่เจ้าของร้านมามากมายมีรูปการของ
การพัฒนาที่แน่นอนแล้ว นายเพิ่งเริ่มทำ ไม่ง่ายเลยที่จะหาเงินได้ ถ้าไม่มี
แนวคิดการตลาดที่ดี ต่อให้สินค้าที่ดีก็เท่ากับเจอทางตัน”
—————————————————–