ยามเมฆฝนพัดผ่าน - ตอนที่ 564 กินหรือไม่กินก็ทำให้คนเป็นห่วง

พอเห็นอวี่เจ๋อ เฉินอวี้ก็เอ่ยปากขึ้นก่อน “ฉันคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเพิ่งกลับ
จากฮันนีมูนมาก็จะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น อวิ๋นตั่วยังโอเคอยู่หรือเปล่า?”
“เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นจะยังดีได้อีกเหรอ?” อวี่เจ๋อนั่งลง มองชีซิง
กับเฉินอวี้แล้วพูดต่อ “ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่ชอบมาพากล นายลองคิดดูสิ แค่
ข่าวรายงานจากสื่อกระดาษจะทำให้เกิดคลื่นใหญ่ขนาดนี้ได้ในระยะเวลา
สั้นๆ แค่สามวันได้ยังไง ฉันตรวจสอบยอดขายของนิวเอนเตอร์เทนเม้นท์แล้ว
ช่วงสามปีมานี้มันลดลงเรื่อยๆ เลย”
“นายสงสัยว่าจะมีคนอยู่เบื้องหลังคอยควบคุมเรื่องนี้อยู่เหรอ?” เจียง
หนานถาม
“ฉันไม่ได้สงสัย แต่ฉันมั่นใจว่าข่าวของอวิ๋นตั่วถูกปล่อยออกไปไม่ถึง
ครึ่งชั่วโมงก็ถูกสื่อออนไลน์กระจายต่อแล้ว จากนั้นสื่อส่วนตัวในเว่ยป๋อก็
ค่อยๆ ส่งต่อกันไป ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนี้มีการวางแผนมาอย่างดีก่อนหน้านี้
ปฏิกิริยาตอบสนองของทุกคนจะเร็วขนาดนั้นได้ยังไง? ตอนนี้ฉันต้องหาคน
คนนั้นให้เจอ”
“ไม่ยากหรอก แค่วันเดียวก็จัดการเรียบร้อยแล้ว” ชีซิงว่า
“หาคนที่อยู่เบื้องหลังน่ะง่าย แต่หาเจอแล้วจะทำยังไงต่อล่ะ?” เฉินอวี้
ถาม
อวี่เจ๋อเงียบไป จริงๆ นี่ต่างหากที่เป็นคำถามที่ยากที่สุดสำหรับเรา

ตอนนี้ทุกคนต่างก็รู้ว่าอวิ๋นตั่วเป็นคนเขียนข่าวนี้ เพราะอย่างนั้นตอนนี้ไม่ว่า
เขาจะทำอะไรก็จะทำให้ถูกตีความไปอีกแบบ แม้จะหาฆาตกรตัวจริงออกมา
ได้ แต่คนอื่นก็ยังคิดว่าเขาทำเพื่อเบิกทางให้แฟน เป็นเหมือนการหาแพะรับ
บาทปแทน
“นายต้องคิดให้ดีก่อนนะ อย่าให้ถึงเวลาแล้วกลายเป็นว่าไม่ใช่แค่ไม่ได้
ช่วยอะไรอวิ๋นตั่ว แต่กลับเป็นการเอาเธอไปเป็นเป้าให้คนโจมตี” เจียงหนาน
ว่า
“พวกนายเห็นข่าววันนี้หรือยัง? ข่าวการตายของกุยหลายเพิ่งเผยแพร่
ออกไปก็มีคนเอาของไหว้ไปวางที่นิวเอนเตอร์เทนเม้นท์แล้ว สงครามบน
อินเตอร์เน็ตก็ยังมีอย่างต่อเนื่อง อวิ๋นตั่วน่ะกลายเป็นเป้าที่คนโจมตีไปแล้ว”
“เมื่อกี้นายพูดอะไรในที่ปราชุม เราต้องรายงานเรื่องนี้ยังไง?” เฉินอวี้
ถาม
“แค่ขอโทษ ไม่ได้แก้ตัว จะมีรายงานติดตามผลตามมา แต่ต้องมีจุดยืน
ของตัวเอง คนที่ต้องรับผิดชอบเราก็จะรับผิดชอบ จะไม่ปัดความรับผิดชอบให้
ใคร”
“เข้าใจแล้ว เราจะไปจัดการให้ก็แล้วกัน”
ทั้งสามลุกขึ้น ออกจากออฟฟิศไป
อวี่เจ๋อเรียกน่าน่าเข้ามา “ผมจะอัดคลิปขอโทษ เดี๋ยวคุณช่วยเอาไปให้
ผู้จัดการเหยา อีกอย่างตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปผมจะลางาน ถ้าไม่มีเรื่อง
สำคัญร้ายแรงก็ไม่ต้องโทรหาผม”
น่าน่าพยักหน้ารับ “เข้าใจแล้วค่ะ”
อวี่เจ๋ออัดคลิปขอโทษแล้วส่งให้น่าน่า จากนั้นก็ออกจากออฟฟิศไป
เมื่อกลับมาถึงบ้าน อวิ๋นตั่วก็ตื่นแล้ว แม่บ้านหลิวไปที่บ้านของอวิ๋นตั่ว
แล้ว ส่วนอวิ๋นตั่วกำลังกินโจ๊กม่วงที่พี่กุ้ยจือต้มอยู่ เธอยังไม่รู้ว่าข้างนอกมีคน
หลายคนกำลังตะโกนใส่เธอ เลือดต้องล้างด้วยเลือด
อวิ๋นเฉียวเอาร่างออกแบบที่เขาทำเมื่อเร็วๆ นี้มาให้ผู้เป็นน้องดู พร้อมกับ
บอกว่าตัวเองเริ่มเก่งแล้ว รู้แล้วว่าการวาดภาพกับการออกแบบแตกต่างกันที่
ตรงไหน อีกทั้งตอนนี้เขากำลังเรียนรู้เรื่องการเย็บเสื้อผ้า ถ้าทำเป็นแล้วไม่
ว่าโจวปาผีจะเอาแบบร่างของเขาไปทำเสื้อผ้าหรือไม่ เขาก็สามารถทำเองได้
อวิ๋นตั่วหยิบช้อนขึ้นมาตักโจ๊กเข้าปาก ดูไม่ได้มีท่าทางผิดปกติอะไร อวี่
เจ๋อถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนจะเข้าไปทักทายพวกเขา โดย
ที่อวิ๋นตั่วยังคงก้มหน้าก้มตากินโจ๊กของเธอต่อไป
“ถ้วยที่ห้าแล้วค่ะ เอาแต่กินไม่ยอมพูดไม่ยอมจาเลยสักคำ”
อวี่ซี
กระซิบบอก
อวิ๋นเฉียวถอนหายใจเฮือก “ไม่กิน ก็ทำคนเป็นห่วง! กิน ก็ยังทำคนเป็น
ห่วง!”
อวิ๋นตั่วกินโจ๊กถ้วยที่ห้าเสร็จก็ดันถ้วยไปตรงหน้าพี่กุ้ยจือ ฝ่ายนั่นเองก็ได้
บทเรียนมาจากทั้งห้าถ้วยก่อนหน้าแล้ว ราวกับเป็นสัญญาณลับที่รู้กัน เธอรีบ
รับถ้วยไป พลางเอ่ยบอก “เอาอีกใช่ไหมคะ เดี๋ยวพี่ไปเติมมาให้”

——————————————————-