ย่างก้าวสู่วิถีเซียน - บทที่ 147 สามเส้นวิถีกับสองเส้นวิถี

บทที่ 147 สามเส้นวิถีกับสองเส้นวิถี

“ยาของศิษย์พี่หลินประสบความสำเร็จแล้ว เมฆมงคลที่ปรากฏในยาสร้างรากฐานครั้งนี้มีพลังมากขึ้น”

“ปรากฏการณ์แปลกประหลาดนี้ต้องเป็นผลของยาสร้างรากฐานหนึ่งเส้นวิถีอย่างแน่นอน”

“ถูกต้อง เยี่ยมไปเลย ศิษย์พี่หลินทำสำเร็จแล้ว”

“นางกลั่นหนึ่งเส้นวิถีได้หรือนี่ จุ๊จุ๊จุ๊…”

“ยอดเยี่ยมมาก จากนี้ไปพวกเราไม่ต้องไว้หน้าโจวตงไฉและสามารถไปขอให้ศิษย์พี่หลินกลั่นยาได้แล้ว”

ในวันนี้ ผู้คนในสำนักชิงหยางต่างสนทนาถึงสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่

นักปรุงยาฟางกับโจวฝูไห่กำลังเล่นหมากล้อมอยู่ในลานบ้านยามนี้ พวกเขาต่างมองไปทางที่พักของหลินไห่ถังทันทีที่ได้กลิ่นโอสถ

“กลิ่นของยาสร้างรากฐาน หลินไห่ถังสามารถกลั่นได้สำเร็จ ดูจากกลิ่นของโอสถนี้แล้ว…”

ก่อนนักปรุงยาฟางจะกล่าวจบ โจวฝูไห่ก็เย้ยหยัน “มันก็แค่ยาสร้างรากฐานขั้นยอดเยี่ยมเท่านั้น!”

นักปรุงยาฟางเอ่ย “เมื่อหลายวันก่อน หลินไห่ถังทำการกลั่นยาสร้างรากฐาน คุณภาพของมันไม่สูงมากนัก อีกทั้งวัตถุดิบที่มีอยู่ในมือก็ไม่มีเหลือใช่หรือไม่??”

“ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น” โจวฝูไห่ลูบคาง “ว่ากันว่าหลินไห่ถังกับหวงเสี่ยวเหมยมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน พวกนางเหมือนจะรู้จักสวี่หยางด้วย หรือว่าเขาขอให้นางกลั่นยาสร้างรากฐานให้”

“เป็นไปได้ หลินไห่ถังจำเป็นต้องฝึกฝน ส่วนสวี่หยางต้องการให้กลั่นยาสร้างรากฐาน ทั้งสองต่างช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”

นักปรุงยาฟางพยักหน้า “แต่สำหรับสวี่หยาง ยาสร้างรากฐานขั้นยอดเยี่ยมก็เกินพอแล้ว”

ใบหน้าของโจวฝูไห่มืดมน แม้จะเป็นขั้นยอดเยี่ยมก็ทำให้รู้สึกไม่สบายใจ

แต่เมื่อพิจารณาว่าสวี่หยางเป็นเพียงผู้บำเพ็ญธรรมดา แม้ยาสร้างรากฐานขั้นยอดเยี่ยมจะนับว่าดี แต่นั่นมันสำหรับผู้บำเพ็ญธรรมดา สำหรับพวกเขาถือว่าค่อนข้างแย่

เนื่องจากอัตราการสร้างรากฐานมีเพียงครึ่งเดียว

“เหอะ ถึงสวี่หยางจะได้ยาสร้างรากฐานขั้นยอดเยี่ยม แต่โอกาสสร้างรากฐานได้สำเร็จก็ต่ำอยู่ดี”

โจวฝูไห่เอ่ยแผ่วเบา คล้ายต้องการตอกย้ำว่าสวี่หยาง… ไม่มีทางทำได้!

นักปรุงยาฟางอ้าปาก เขารู้สึกว่านักปรุงยาโจวฝูไห่ใจแคบเกินไป ต่อให้ไม่ได้กลั่นยาสร้างรากฐานให้สวี่หยาง แต่ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องพูดเช่นนั้นไม่ใช่หรือ??

‘ดูเหมือนว่าคนผู้นี้จะไม่สามารถผูกมิตรได้สินะ’ นักปรุงยาฟางพึมพำในใจ

เขาลุกขึ้นทันที “ศิษย์พี่โจว ข้ามีบางอย่างที่ต้องทำ ดังนั้นคงต้องขอตัวก่อน”

ทันใดนั้น ปรากฏการณ์แปลกประหลาดก็ปรากฏขึ้นทางฝั่งของหลินไห่ถัง!

ทั้งสองขมวดคิ้ว

“ปรากฏการณ์แปลกประหลาด ลำแสงเจิดจ้า นี่มันสัญลักษณ์ของหนึ่งเส้นวิถี”

ใบหน้าของโจวฝูไห่ยิ่งมืดมน

“เป็นไปได้อย่างไร”

เมื่อเห็นโจวฝูไห่เป็นเช่นนี้ นักปรุงยาฟางก็รู้สึกยินดีเล็กน้อยด้วยเหตุผลบางอย่างพลางเอ่ยติดตลก “สมแล้วที่หลินไห่ถังเป็นอัจฉริยะด้านการกลั่นยา นางกลั่นยาสร้างรากฐานครั้งที่สามก็ได้หนึ่งเส้นวิถี ดูท่านางจะแซงหน้าพวกเราในอนาคตเป็นแน่”

…

ภายในห้องกลั่นยา

สวี่หยางมีสีหน้าประหลาดใจ

เพราะภายในเตากลั่นยาปรากฏโอสถที่มีลวดลายบางอย่าง!!

หลินไห่ถังยิ้มบาง “อื้ม ใกล้เสร็จแล้ว หลังจากนี้ถ้าโยนไม้จันทน์วิญญาณม่วงเข้าไปก็จะกลายเป็นยาสร้างรากฐานสองเส้นวิถีแน่นอน!”

“สองเส้นวิถี!”

สวี่หยางประหลาดใจ

ขณะไม้จันทน์วิญญาณม่วงถูกโยนเข้าไปในเตากลั่นยา พลังโอสถอันยิ่งใหญ่คล้ายกับเอ่อล้นออกมาจนเกินการควบคุม

“สองเส้นวิถี สองเส้นวิถีจริงด้วย”

สวี่หยางสังเกตเห็นว่ายาสร้างรากฐานที่มีคุณภาพดีกว่าได้ควบแน่นเป็นสองเส้นวิถี

ส่วนอีกเม็ดเป็นหนึ่งเส้นวิถี

หลินไห่ถังปรีดานัก ผลของไม้จันทน์วิญญาณม่วงวิเศษมากจริง ๆ

ด้วยวิธีนี้ นางมั่นใจว่าจะกลั่นยาสร้างรากฐานหนึ่งเส้นวิถีได้

แต่ยาสร้างรากฐานในเตากลั่นยาคล้ายยังดำเนินต่อไป แล้วพลังโอสถซึ่งรายล้อมยาดังกล่าวก็เพิ่มพูนขึ้น

สวี่หยางครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยถาม “เจ้าสามารถกลั่นสามเส้นวิถีได้หรือไม่”

“สามเส้นวิถีหรือ?”

หลินไห่ถังขมวดคิ้ว “ค่อนข้างยาก แต่ถ้ามีไม้จันทน์วิญญาณม่วง…”

“ถ้าเพิ่มอีกหนึ่งหรือสองเหลี่ยงพอได้หรือไม่?”

“ได้ เป็นไปได้มากเลยละ”

“ดี!”

สวี่หยางไม่ลังเลที่จะหยิบไม้จันทน์วิญญาณม่วงออกมาอีกหนึ่งถึงสองเหลี่ยง

“สหายเต๋าสวี่ เจ้ายังมีไม้จันทน์วิญญาณม่วงอีกจริงด้วย”

หลินไห่ถังคลี่ยิ้ม

สวี่หยางยิ้มตอบโดยไม่เอ่ยอะไร

ปรากฏการณ์แปลกประหลาดบนท้องฟ้ายังคงดำเนินต่อไป

“สวรรค์ มันคือปรากฏการณ์สองเส้นวิถี”

“เป็นไปได้อย่างไร ศิษย์พี่หลินกลั่นยาสร้างรากฐานสองเส้นวิถีได้…”

“อัจฉริยะ อัจฉริยะมาเกิด!!”

ศิษย์มากมายอุทานพร้อมกัน

“เดี๋ยวก่อน เมฆมงคลยังรวมตัวอยู่ นั่นมันสามเส้นวิถี สามเส้นวิถี!”

“สวรรค์ทรงโปรด”

…

โจวฝูไห่ร่างกายสั่นสะท้าน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

“สามเส้นวิถี ได้อย่างไร เป็นไปได้อย่างไร?”

“ท่านพ่อ ท่านพ่อ!”

โจวตงไฉปรี่เข้ามาจากด้านนอกจนชนเข้ากับโจวฝูไห่ เขาลูบหน้าผากก่อนจะตะโกน “ท่านพ่อ มีบางอย่างผิดปกติ เหตุใดหลินไห่ถังถึงกลั่นยาสร้างรากฐานสามเส้นวิถีได้ นี่มันไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย”

“ตงไฉ เหตุใดเจ้าต้องร้อนรนด้วย? เจ้าไม่ใช่เด็กอีกแล้ว หัดใจเย็นกว่านี้หน่อยได้หรือไม่”

โจวฝูไห่สบถด้วยความเกลียดชัง

“ท่านพ่อ ข้าก็ไม่อยากทำตัวแบบนี้หรอก แต่ข้าได้ยินมาว่าหลังจากสวี่หยางแยกทางกับพวกเราแล้ว เขาไม่ได้จากไป แต่กลับไปบ้านของหลินไห่ถัง! ดูเหมือนว่านางจะกลั่นยาสร้างรากฐานให้กับเขา! หมายความว่าเจ้าเด็กที่ชื่อสวี่หยางจะได้ยาสร้างรากฐานสามเส้นวิถี บะ บะ บะ… แบบนี้ไม่ดีแน่ เขาจะฝึกฝนจนถึงจุดที่สร้างรากฐานได้อย่างแน่นอน แล้วภายภาคหน้าข้าจะตามเกี้ยวหวงเสี่ยวเหมยได้อย่างไร?”

โจวตงไฉเดินไปมาอย่างวิตกกังวล ความอิจฉาก่อตัวขึ้นในใจ

หากมียาสร้างรากฐานสามเส้นวิถี โอกาสในการสร้างรากฐานได้สำเร็จก็มีมากกว่าเก้าในสิบส่วน!!

ประกอบกับอัตราความสำเร็จของตัวเอง ไม่เท่ากับว่ายาสร้างรากฐานสามเส้นวิถีสามารถช่วยให้สวี่หยางสร้างรากฐานได้อย่างแน่นอนหรือ

สิ่งนี้ย่อมทำให้เขาอิจฉาสุดหัวใจ

“เหอะ แทนที่จะมัวแต่วิตกกังวล เอาเวลาไปพัฒนาตัวเองให้มากกว่านี้ดีกว่าไหม ข้าบอกให้เจ้าเรียนการปรุงยาก็ไม่ฟัง เจ้าเอาแต่ใช้เวลาทั้งวันในการการกินดื่มร่วมกับพวกสหายเลว ๆ เหล่านั้น ในเมื่อเจ้าพอใจแบบนี้ แล้วจะให้ข้าทำอย่างไรเล่า?”

โจวฝูไห่สะบัดแขนเสื้อก่อนจะหันหลังจากไป

“บัดซบ บัดซบ เหตุใดสวี่หยางถึงได้โชคดีขนาดนี้ มันเป็นแบบนี้ได้อย่างไร”

โจวตงไฉมีสีหน้าไม่พอใจ

…

“กลั่นยาสร้างรากฐานสามเส้นวิถีสำเร็จแล้ว!!”

ภายในห้องกลั่นยา

หลินไห่ถังมีสีหน้ายินดีขณะหยิบยาสร้างรากฐานสามเส้นวิถีออกมาอย่างระมัดระวัง

“สหายเต๋าสวี่หยาง เม็ดนี้ของเจ้า”

สวี่หยางรับไว้ด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเขาเห็นหลินไห่ถังหยิบยาสร้างรากฐานสองเส้นวิถีออกมา

“ครั้งนี้ต้องขอบคุณวาสนาของสหายเต๋าสวี่ ข้าถึงกลั่นยาสร้างรากฐานสองเส้นวิถีเม็ดนี้ได้ ขอบคุณมาก ข้าเป็นหนี้บุญคุณเจ้าหนึ่งครั้งแล้ว”

สวี่หยางคลี่ยิ้ม “หนี้บุญคุณหนึ่งครั้งหรือ?? แต่ข้าใช้ไม้จันทน์วิญญาณม่วงสองครั้งนะ”

หลินไห่ถังเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ก็ได้ ข้าติดหนี้บุญคุณเจ้าสองครั้ง”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ต่อให้สวี่หยางบอกว่าติดหนี้บุญคุณสามหรือห้าครั้ง นางก็รู้สึกยินดี

ผลประโยชน์ที่ได้รับในครั้งนี้มันมากกว่าโอสถ

สิ่งสำคัญก็คือนางกลั่นยาสร้างรากฐานสามเส้นวิถีกับสองเส้นวิถีสำเร็จในครั้งเดียว นั่นคือสิ่งสำคัญกับประสบการณ์ของนางยิ่งนัก

อาจกล่าวได้ว่าประสบการณ์ในการกลั่นครั้งนี้เทียบเท่ากับการกลั่นยาสร้างรากฐานยามปกติหลายล้านเท่า

เพราะนางได้เรียนรู้กระบวนการสำหรับยาสร้างรากฐานสามวิถีแล้ว

เมื่อประตูเปิดออก

ใบหน้าของหวงเสี่ยวเหมยเปลี่ยนไปขณะเดินปรี่เข้ามา “ยินดีด้วย ยินดีด้วย เป็นอย่างไรบ้าง ข้าเห็นปรากฏการณ์นั่นแล้ว การกลั่นยาสร้างรากฐานคงไม่เรียบง่ายใช่หรือไม่??”

หลินไห่ถังเหลือบมองสวี่หยางก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อยไปทางหวงเสี่ยวเหมย “ไม่แย่เท่าไหร่ คราวนี้ข้าทำได้ยอดเยี่ยมจนได้รับยาสร้างรากฐานสามวิถีกับยาสร้างรากฐานสองเส้นวิถีเชียวนะ”

“เดี๋ยวก่อน เจ้าว่าอะไรนะ สองเส้นวิถีกับสามเส้นวิถีหรือ??”

ชั่วขณะหนึ่ง หวงเสี่ยวเหมยรู้สึกว่าสมองของตัวเองหยุดทำงานไปชั่วขณะ

ถึงกับกลั่นยาสร้างรากฐานสามเส้นวิถีได้ นางเคยได้ยินมาว่าแม้กระทั่งนักปรุงยาฟางกับนักปรุงยาโจวฝูไห่ยังไม่เคยประสบความสำเร็จในการกลั่นยาสร้างรากฐานสองเส้นวิถี ยิ่งสามเส้นวิถียิ่งไม่ต้องพูดถึง

ดวงตาของหลินไห่ถังเป็นประกาย นางขยับนิ้วเรียวขาวราวหยกเพื่อหยิบกล่องผ้าออกมาแล้วเปิดออก

ข้างในนั้นคือยาสร้างรากฐานสองเส้นวิถีหนึ่งเม็ด

“หวงเสี่ยวเหมย ดูสิ”

“กลิ่นหอมมาก ยอดเยี่ยมมาก ยินดีด้วย”

สายตาของหวงเสี่ยวเหมยเต็มไปด้วยความอิจฉา

แม้อาจารย์ให้สัญญาว่าจะช่วยหาหนทางเกี่ยวกับยาสร้างรากฐานก็จริง แต่ถึงอย่างไรนางก็ต้องเป็นคนจ่ายด้วยตัวเอง

แต่ตอนนี้ ทั้งสวี่หยางกับหลินไห่ถังได้รับยาสร้างรากฐานแล้ว ในขณะที่ของนางยังไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน

“ศิษย์พี่หลิน ดูท่าว่าข้าต้องรบกวนเจ้าให้ช่วยกลั่นยาสร้างรากฐานเสียแล้ว”

หวงเสี่ยวเหมยจับมือหลินไห่ถัง พลางเอ่ยอย่างมีความสุข

“ได้อยู่แล้ว ข้ายังมีสมุนไพรเหลืออยู่ ข้าจะมอบให้เจ้าเมื่อถึงเวลา หลังจากรวบรวมจนครบแล้ว ข้าจะช่วยกลั่นพวกมันให้เอง”

“อื้ม อื้ม”

“จะว่าไป สวี่หยางเหลือวัตถุดิบบางส่วนไว้ให้เจ้าด้วย!”

ดวงตาของหลินไห่ถังเปล่งประกายขณะเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“สมุนไพรให้ข้าหรือ?”

สวี่หยางพยักหน้า “ใช่แล้ว ของเหลือน่ะ”

สิ่งที่สวี่หยางพูดถึงย่อมไม่ใช่อื่นใดนอกจากไม้จันทน์วิญญาณม่วงที่เหลืออยู่อีกสองเหลี่ยง

หากนำสิ่งนี้มากลั่นให้กับหวงเสี่ยวเหมยก็จะสามารถเพิ่มขั้นของยาสร้างรากฐานได้ ทำให้การสร้างรากฐานของหวงเสี่ยวเหมยยิ่งสมบูรณ์แบบ

เพราะนอกจากมันจะทำให้เขาได้รับยาสร้างรากฐานสามเส้นวิถีโดยบังเอิญแล้ว ยังถือเป็นคำแนะนำให้หวงเสี่ยวเหมยด้วย

ในทางกลับกัน มันคือการลงทุนอย่างหนึ่ง

พรสวรรค์ของหวงเสี่ยวเหมยยอดเยี่ยม นางมีโอกาสมุ่งสู่ขอบเขตจินตานค่อนข้างมาก แน่นอนว่าหลินไห่ถังก็มีโอกาสเช่นกัน ซึ่งคุณค่าอีกอย่างของนางก็คือ การเป็นนักปรุงยา

“ของเหลืออะไรกัน เห็นได้ชัดว่าเจ้านี่มีค่ามาก สวี่หยาง เสิ่นม่านอวิ๋น ภรรยาของเจ้าก็ต้องการยาสร้างรากฐานเหมือนกัน หากเอาสมุนไพรนี้มามอบให้กับหวงเสี่ยวเหมย ภรรยาของเจ้าคงไม่นิ่งดูดายแน่ จุ๊จุ๊จุ๊…”

หลินไห่ถังจงใจเอ่ยหยอกเย้า

คำพูดดังกล่าวทำให้หวงเสี่ยวเหมยหน้าแดงก่ำ นางมองสวี่หยางด้วยความเขินอายขณะหัวใจเต้นระรัวประหนึ่งกวางน้อยที่กระโดดโลดเต้นไปมา

มุมปากของสวี่หยางกระตุก คำพูดของหลินไห่ถังทำให้เขารู้สึกอายเล็กน้อย

สำหรับหวงเสี่ยวเหมย นางยิ่งมั่นใจว่าสวี่หยางยังมีใจให้ตนอยู่

“จริงสิ สวี่หยาง เจ้าวางแผนจะสร้างรากฐานเมื่อไหร่หรือ?”

หวงเสี่ยวเหมยมองสวี่หยาง

“แน่นอนว่าตอนนี้” สวี่หยางรู้สึกประทับใจกับสภาพแวดล้อมที่นี่ หรือแม้กระทั่งถ้ำที่เขาเช่าในเมืองเซียนซึ่งดียิ่งกว่า

หลินไห่ถังยิ้มพลางกล่าว “ตามทฤษฎีแล้ว คนนอกไม่สามารถสร้างรากฐานที่นี่ได้ แต่ว่า… ใครใช้ให้ข้าติดหนี้บุญคุณเจ้าสองครั้งกันล่ะ”

“หมายความว่าสหายเต๋าหลินยินดีให้ข้ายืมถ้ำของเจ้าสินะ”

“ถูกต้อง”

หลินไห่ถังส่งสายตาบอกใบ้ไปทางสวี่หยางว่าให้ไปเยี่ยมชมถ้ำบำเพ็ญของตนเอง

ถ้ำบำเพ็ญของสตรีย่อมต่างออกไป

ภายในมีกลิ่นของดอกไม้ริมธารอันเงียบสงบ

เบาะนั่งสีสันสดใสอยู่ที่มุมหนึ่งท่ามกลางมวลบุปผา

มุมปากของาสวี่หยางกระตุก หลินไห่ถังซื้อเบาะนั่งเยอะแยะเกินไปแล้ว

หลินไห่ถังเขินอายเล็กน้อยขณะเก็บเบาะนั่ง “การสร้างรากฐานต้องใช้เวลาประมาณสิบวัน สหายเต๋าสวี่ เจ้าควรพักผ่อนสักสองสามวัน หลังจากกำลังฟื้นกลับมาเต็มที่แล้ว ข้าจะให้เจ้าสร้างรากฐานที่นี่”

“ตกลง”

สวี่หยางพยักหน้าอย่างสงบ

การสร้างรากฐานที่นี่ย่อมได้ประโยชน์มหาศาล

สิ่งสำคัญที่สุดก็คือตอนนี้เขาได้ยาสร้างรากฐานสามเส้นวิถีมาแล้ว มันจะดึงดูดความโลภเข้ามาอย่างแน่นอน

หากเอาออกมาที่นี่ก็ไม่มีใครสามารถทำอะไรเขาได้

ขณะทั้งสามกำลังสนทนา ใครบางคนก็ตะโกนมาจากด้านนอก

กลายเป็นว่าอีกฝ่ายคือศิษย์ร่วมสำนักของหลินไห่ถัง เขาทราบว่านางกลั่นยาสร้างรากฐานสำเร็จก็เลยมาแสดงความยินดี

“นี่ โจวตงไฉที่เป็นลูกชายของโจวฝูไห่ก็มาด้วยเหมือนกัน” จิตเทวะของสวี่หยางสัมผัสได้ว่าชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนมีสายตามุ่งร้าย