ย่างก้าวสู่วิถีเซียน - บทที่ 460 สามีจะไม่ออมมือให้แล้วนะ

บทที่ 460 สามีจะไม่ออมมือให้แล้วนะ

“ไห่ถัง นี่มันครั้งที่สามแล้วนะ พักสักหน่อยเถอะ…”

“ทำได้ก็ทำ ถ้าไม่ได้ก็ไม่ได้ พักสักหน่อยคืออะไร?”

หลินไห่ถังกล่าวหยอกเย้า

แล้วสวี่หยางจะว่าอะไรได้อีกล่ะ?

เมื่อภรรยาพูดเช่นนี้แล้ว ก็ต้องพยายามตามใจนางให้ได้

เมื่อคิดได้ดังนั้น สวี่หยางจึงหัวเราะเบาๆ “ไห่ถัง อันที่จริง ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องเหนื่อยเกินไป แต่เมื่อเจ้าพูดเช่นนี้ ข้าผู้เป็นสามีจะไม่ออมมือให้แล้วนะ”

หัวใจของหลินไห่ถังกระตุกเล็กน้อย ยังไม่ทันตอบอะไร ก็มีเสียงอู้อี้ออกมาจากในลำคอ

ในที่สุด ด้วยการขอร้องให้ยอมแพ้ของหลินไห่ถัง สวี่หยางก็อุ้มนางเข้าไปในห้องนอนและนอนพัก

เช้าวันรุ่งขึ้น

สวี่หยางเปิดแผงควบคุมดูค่าพลังของตนเอง

ข้อมูลส่วนตัวของสวี่หยาง

[ชื่อ: สวี่หยาง]

[คะแนนพิเศษ: 10,500 แต้ม]

[ขอบเขตพลัง: ขอบเขตเจี่ยตาน]

[วิชายุทธ์: เคล็ดวิชากลั่นลมปราณแห่งฟ้าดินขั้นสมบูรณ์ : 0/60000 (กระตุ้นคุณลักษณะ : ลมหายใจหล่อเลี้ยงปราณ ศาสตร์ลับแห่งการรักษา ภวังค์จิตขยายใหญ่]

[วิชายุทธ์: ดัชนีฝังเข็มขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : เคล็ดดัชนีวิถี)]

[วิชายุทธ์: เคล็ดอำพรางกลิ่นอายขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : ติดตามกลิ่นอาย จิตตรวจตรา)]

[วิชายุทธ์: เคล็ดวิชามังกรขับขานขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : คลื่นกระแทกจิตเทวะ)]

[วิชายุทธ์ขัดเกลากายา: ตำราหล่อเลี้ยงกายาขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : ทนทานเท่าตัว)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดปลูกถ่ายพินิศวิญญาณขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : ภวังค์จิต)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดวิชาเพลิงวิภาสขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : ลูกไฟคู่)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดมารทมิฬอเวจีขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : กายาหมอก)]

[ทักษะ: ศาสตร์ทำยันต์เบื้องต้นขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : รู้แจ้งวิถียันต์อักขระ)]

[เคล็ดวิชา: ศาสตร์การบ่มเพาะต้าเหยี่ยนขั้นเชี่ยวชาญ : 0/120000]

[เคล็ดวิชา: ตำราโบราณกลั่นวิญญาณขั้นสมบูรณ์ : 0/60000]

[กฎ: วิชาบัญชาสวรรค์ขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : พลังกฎเต๋าระดับเจ็ด)]

[วิชากระบี่ : กระบี่เจ็ดพิสดารขั้นสมบูรณ์ : (0/80000)]

[พลังวิเศษ: อมตะ]

[ความชอบของภรรยาหลินอวี้ 100+8]

[ความชอบของภรรยาเสิ่นม่านอวิ๋น 100]

[ความชอบของภรรยาหลินหวั่นชิง 100]

[ความชอบของภรรยาหลินไห่ถัง 100]

[ความชอบของภรรยาเหอซีเสวี่ย 100]

[หญิงสาวผู้แอบรักหวงเสี่ยวเหมย 100+1 (เนื่องจากหญิงสาวผู้แอบรักหวงเสี่ยวเหมยเป็นผู้ครอบครองกายาหยกสวรรค์ มีผลทำให้คุณลักษณะแบบสุ่ม +1 ทุกวัน)]

[ความชอบของภรรยาเฉินซือซือ 100]

[ความชอบของภรรยาซ่งฮวาซี 77]

[ความชอบของภรรยาฉินเจียวเจียว 92]

หลังจากที่ได้พบเจอกับบรรดาภรรยาเรียบร้อยแล้ว คะแนนพิเศษของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ที่สำคัญคือ เขาพบว่าความชื่นชอบของซ่งฮัวซีก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

ดูเหมือนว่าเพราะเขาสามารถช่วยชีวิตบิดาของนางได้สำเร็จ คะแนนความชื่นชอบก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก

แต่น่าเสียดายที่ยังไม่ถึง 80 คะแนน

ปัจจุบัน คะแนนสะสมของเขาอยู่ที่ 10,500 แต้ม และยังมีวิชาวิญญาณรวมไปถึงวิชากระบี่บางวิชาที่ยังไม่ได้เพิ่มระดับไปถึงขั้นปรมาจารย์

แต่สวี่หยางก็ไม่รีบร้อน

เพราะเมื่อตามหาภรรยาพบเจอทุกคนแล้ว เขาก็จะมีคะแนนมาเพิ่มระดับวิชาเหล่านี้ได้ในที่สุด

…

หลังจากบอกเล่าเรื่องราวของที่นี่ให้หลินไห่ถังฟัง เพื่อให้นางอยู่ที่นี่อย่างสบายใจ สวี่หยางก็บินออกจากที่พักมุ่งหน้าออกไปจากสำนักกระบี่เสวียนหยวน

เขาเดินทางไปตามเส้นทางของแผ่นยันต์นำทาง ปลายทางคือตำแหน่งที่อยู่ของเสิ่นม่านอวิ๋น

ขณะนี้ ในร้านค้าแห่งหนึ่ง เสิ่นม่านอวิ๋นกำลังฝึกสร้างแผ่นยันต์อยู่ในห้องด้านหลัง

ในทันใดนั้น หญิงสาวสวยคนหนึ่งเดินเข้ามา

“ม่านอวิ๋น แผ่นยันต์ที่เจ้าทำเมื่อวันก่อนหมดแล้ว โปรดทำอีกชุด นี่คือวัตถุดิบ”

หญิงสาวผู้นั้นเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มแจ่มใส

ตั้งแต่ที่เสิ่นม่านอวิ๋นพลัดหลงมาอยู่ที่นี่ นางได้เจอกับเจ้าของร้านโดยบังเอิญ

เจ้าของร้านเป็นหญิงหม้ายที่ดูแลร้านนี้ด้วยตัวเอง

เมื่อรู้ว่าเสิ่นม่านอวิ๋นเป็นผู้เชี่ยวชาญการสร้างแผ่นยันต์ เจ้าของร้านจึงชวนให้เสิ่นม่านอวิ๋นมาทำงานที่นี่

เสิ่นม่านอวิ๋นตอบรับ เพราะไม่มีที่ไปและต้องการหาที่พักอยู่พอดี

แน่นอนว่านางไม่เคยหยุดคิดถึงสวี่หยางแม้แต่วันเดียว

นางจึงวาดภาพสวี่หยางและภรรยาคนอื่นๆ ของเขาแปะไว้หน้าร้านหวังว่าจะมีคนพบเจอ

แต่น่าเสียดายที่ผ่านไปหลายเดือนก็ไม่มีข่าวคราว

ดีที่นางไม่ต้องกังวลเรื่องการกินอยู่

“เข้าใจแล้วเจ้าค่ะพี่ซวี”

เสิ่นม่านอวิ๋นรับวัตถุดิบสำหรับการสร้างแผ่นยันต์และถอนหายใจ

“คิดถึงสามีหรือ?”

พี่ซวีตบไหล่เสิ่นม่านอวิ๋น

เสิ่นม่านอวิ๋นพยักหน้า “พี่ซวี พี่คิดว่าสามีของข้าจะเป็นอะไรไหม?”

นางอุ้มสุนัขจิ้งจอกขาวตัวน้อยขึ้นมาในอ้อมแขน

ในตอนที่ข้ามมิติ สุนัขจิ้งจอกอยู่กับนาง ทั้งสองคนพึ่งพากันมาตลอด

ดูเหมือนมันจะคิดถึงสวี่หยางเช่นกัน สุนัขจิ้งจอกทำเสียงครางเบาๆ ดูน่ารักมากไปกว่าเดิม

พี่ซวีกล่าว “ไม่ต้องกังวล ที่นี่ปลอดภัยมาก”

“เจ้าค่ะ”

ขณะกำลังคิดอะไรบางอย่าง ประตูร้านถูกผลักเปิดออก หมายความว่ามีคนเข้ามาแล้ว

“ยินดีต้อนรับเจ้าค่ะ”

“มีคนมาแล้ว ข้าจะไปดูก็ก่อนนะ”

พี่ซวีเดินออกไปรับลูกค้า

ไม่กี่ลมหายใจต่อมา พี่ซวีเดินกลับมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุข

“ม่านอวิ๋น!”

“พี่ซวี มีลูกค้ารายใหญ่มาหรือ ดูพี่ดีใจมากเลยนะ” เสิ่นม่านอวิ๋นกำลังเตรียมทำแผ่นยันต์ต่อไป ถามด้วยรอยยิ้ม

“มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นแล้ว และเป็นเรื่องสำคัญด้วย”

“เรื่องสำคัญอันใดกัน? ไม่ทราบว่าเป็นลูกค้ารายใดหรือเจ้าคะ?” เสิ่นม่านอวิ๋นรู้สึกสงสัยขึ้นมาเช่นกัน

“ลองเดาดูสิ”

เสิ่นม่านอวิ๋นทำหน้าประหลาดใจ

“จะให้ข้าเดาได้อย่างไร? ข้าเดาไม่ออก” เสิ่นม่านอวิ๋นตอบออกไปตามตรง

พี่ซวียิ้ม “ถ้าเดาไม่ออก ข้าจะให้คำใบ้ ลูกค้ารายนี้เกี่ยวกับเจ้า”

“เอ่อ… มีคนต้องการแผ่นยันต์จำนวนมากใช่ไหมเจ้าคะ?”

“ไม่เป็นไร เห็นว่าเจ้าเดาไม่ออก ข้าจะให้ดู”

จากนั้น พี่ซวีจึงหันไปด้านข้าง

สวี่หยางเดินเข้ามาทันที

“ท่าน…”

เมื่อเห็นสวี่หยาง เสิ่นม่านอวิ๋นตกตะลึงจนเกือบจะหยุดหายใจ

ดวงตาของนางมีน้ำตาไหลออกมาด้วยความตื่นเต้น

“ท่านพี่…”

“เจ้าเรียกข้าว่าสหายเต๋าสวี่ดีกว่านะ”

สวี่หยางหัวเราะเบาๆ

“คนเลว ยังจะล้อเล่นอีก!”

ที่นางเรียกเขาว่าสหายเต๋าสวี่ก่อนหน้านั้น ก็เพียงแค่เป็นการหยอกล้อระหว่างคู่รักเท่านั้น

สวี่หยางกอดเสิ่นม่านอวิ๋นไว้ในอ้อมแขน ลูบหลังนางพยายามปลอบโยน “พอแล้วพอแล้ว อย่าร้องไห้เลย ตอนนี้พวกเราทุกคนหาตัวกันพบแล้วนะ”

เสิ่นม่านอวิ๋นตกใจ “พวกเราคนอื่นๆ ก็เจอกันแล้วหรือ?”

“ถูกต้อง”

“ดีจังเลย”

เสิ่นม่านอวิ๋นดีใจมาก นางกอดสวี่หยางแน่น ไม่ยอมหยุดขยับตัว แสดงความสุขอย่างยิ่ง

สวี่หยางเองก็ดีใจ บัดนี้เขาหาภรรยาทุกคนพบเจอแล้ว จึงรู้สึกเบาใจมากขึ้น

ต่อไปก็คือการฟื้นฟูมวลพลังจินตานของตนเอง

“ขอแสดงความยินดีกับสหายเต๋าสวี่ ขอแสดงความยินดีกับม่านอวิ๋น คนรักที่มีความผูกพันลึกซึ้งย่อมได้พบกันอีกครั้ง”

พี่ซวีตื่นเต้น น้ำตาคลอเล็กน้อย รู้สึกประทับใจและอิจฉาในเวลาเดียวกัน

ครั้งหนึ่งนางเองก็เคยมีความรักที่แท้จริงเช่นนี้…

“ท่านเจ้าของร้าน ข้าต้องขอบคุณท่านมากที่ช่วยดูแลม่านอวิ๋น นี่คือหินวิญญาณชั้นดีหนึ่งหมื่นก้อน โปรดรับไว้เป็นสิ่งของตอบแทนน้ำใจด้วยเถิด”

สวี่หยางใจกว้าง ยื่นถุงเก็บของที่เต็มไปด้วยหินวิญญาณออกไปให้ด้วยความเต็มใจ