ย่างก้าวสู่วิถีเซียน - บทที่ 468 รากวิญญาณที่ไม่เหมือนผู้ใด

บทที่ 468 รากวิญญาณที่ไม่เหมือนผู้ใด

เมื่อเผชิญหน้ากับการจู่โจมอย่างกะทันหันของสวี่หยาง ซ่งฮวาซีก็ตกใจ

“นี่มัน…”

“พอแล้ว เชื่อฟังข้า!”

สวี่หยางกอดนางไว้ “เจ้ารู้ไหม เมื่อเร็วๆ นี้ ข้าคิดถึงเจ้าตลอด ข้าคิดว่าเจ้าอาจจะไม่ต้องการข้าแล้ว ดังนั้นจึงจากข้าไป!! บอกตามตรง มีบางวันที่ข้ารู้สึกเศร้ามาก”

“คนอย่างเจ้าเศร้าเป็นกับเขาด้วยหรือ เจ้าก็มีภรรยาตั้งหลายคน ยังจะเศร้าอะไรไม่ทราบ?”

สวี่หยางกล่าว “ไม่เหมือนกัน พวกนางคือพวกนาง เจ้าก็คือเจ้า!”

ซ่งฮวาซีส่งเสียงเยาะเย้ย “ข้าคิดอยู่ว่าเจ้ากำลังจะพูดอะไร เจ้าก็แค่หลอกข้าให้ดีใจ”

“หลอกเจ้าให้ดีใจอะไร ข้าพูดจริง ไม่เชื่อก็มองตาข้าสิ”

แม้ซ่งฮวาซีจะพูดอย่างนั้น แต่ในใจลึกๆ นางก็ดีใจมาก

นางไม่กล้ามองตาสวี่หยาง ก้มหน้าพูด “พอแล้ว ไม่พูดแล้ว ข้าต้องกลับแล้ว”

“อยู่ที่นี่ก่อน มาคุยกันดีกว่า”

“แต่…”

“ข้าสัญญา แค่คุยกันเท่านั้น”

“ถ้าอย่างนั้น…”

จากนั้น ซ่งฮวาซีพยักหน้าเล็กน้อย รู้สึกคาดหวังเล็กๆ

นางก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว ย่อมรู้ว่าสวี่หยางคงไม่แค่คุยกันเฉยๆ แน่นอน

ถ้าแค่คุยกันจริงๆ สวี่หยางก็คงจะน่าขำมาก

ซ่งฮวาซีเดิมทีคาดหวังมาก

ไม่นึกเลยว่าสวี่หยางกลับคุยกับนางจริงๆ

ทั้งสองนอนบนเตียง คุยกันเรื่องโน้นเรื่องนี้

ทำให้ซ่งฮวาซีรู้สึกใจคอไม่ดี

นี่มันอะไรกัน ยังจะคุยกันอีก

“ข้ารู้สึกเหนื่อยแล้ว อยากนอนพักผ่อนสักหน่อย”

ซ่งฮวาซีบอกใบ้ แต่สวี่หยางควรเข้าใจความหมายใช่หรือไม่?

สวี่หยางพยักหน้า “งั้นก็ได้ ข้าก็ต้องนอนเหมือนกัน”

พูดจบ สวี่หยางก็หลับตาลง

ซ่งฮวาซี “…………”

แล้วเขาก็ทำท่าจะหลับจริงๆ

“อะแฮ่ม ข้ารู้สึกเมื่อยไหล่นิดหน่อย”

ซ่งฮวาซีพูดอย่างอายๆ

“งั้นข้าจะนวดให้เจ้าไหม?”

ไม่ทันที่ซ่งฮวาซีจะตอบ สวี่หยางก็เริ่มลงมือนวด

“อ้อ ข้าคงต้องไปล้างมือก่อนสินะ”

สักพัก สวี่หยางมองมือของเขาเอง พูดด้วยความตกใจ

คำพูดของสวี่หยางทำให้ซ่งฮวาซีอายจนอยากจะซ่อนใบหน้าของตนเองเอาไว้

“ถ้าเจ้ายังพูดเช่นนี้อีก ข้า…ข้าจะไม่ล้างมือให้เจ้าอีกแล้ว”

ซ่งฮวาซีพูดโดยไม่ทันคิด

เพิ่งพูดจบ ซ่งฮวาซีก็เสียใจทันที

นี่ข้าเป็นอะไรไป พูดเช่นนี้ได้อย่างไร นี่มัน…

ซ่งฮวาซีอายมาก สวี่หยางหัวเราะเบาๆ “ก็ได้ๆ ข้าไม่พูดแล้ว เจ้าขึ้นมาก่อนเถอะ”

สักพัก…

เมื่อกระแสความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามา ซ่งฮวาซีรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

“หือ!!”

ซ่งฮวาซีมองสวี่หยางด้วยความสงสัย

เมื่อเห็นซ่งฮวาซีจ้องเขาตลอด สวี่หยางก็ยกมือลูบหน้าตัวเองโดยไม่รู้ตัว “ฮวาซี บนหน้าข้ามีดอกไม้บานออกมาหรือ?”

ต้องบอกว่า รูปร่างของซ่งฮวาซีช่างยอดเยี่ยม เพียงแค่จ้องมองก็ทำให้ผู้คนแทบขาดใจตายแล้ว

ซ่งฮวาซีพูดอย่างเขินอายขึ้นมาว่า “สวี่หยาง ร่างกายเจ้ามีการเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างใช่หรือไม่?”

“ว่าไงนะ?”

สวี่หยางสงสัย

“ก็…ก็ความรู้สึกนี้ มัน…อย่างไรดีล่ะ เหมือนทำให้ข้าได้รับประโยชน์มากมาย”

“หืม?” สวี่หยางตกใจ “ประโยชน์? หมายความว่าอย่างไร?”

“ข้าไม่ไหวแล้ว ข้ารู้สึกเหมือนจะได้เลื่อนขั้น ไม่คุยกับเจ้าแล้ว”

ฟึ่บ!

ซ่งฮวาซีรีบลุกขึ้นจากเตียง

เมื่อหญิงสาวลุกขึ้น นางก็จัดการสวมเสื้อคลุมไว้เรียบร้อยแล้ว

จากนั้นนั่งสมาธิ ด้านหน้ามีหินวิญญาณและยาเม็ดวางอยู่เป็นจำนวนมาก

“สวี่หยาง ร่างกายเจ้าต้องมีปัญหาแน่ๆ”

ขณะที่ปรับลมหายใจ ซ่งฮวาซีพูดออกมา

สวี่หยางงง พูดด้วยความแปลกใจกลับไปว่า “ร่างกายข้ามีปัญหา ทำไมข้าไม่รู้เลย เกิดอะไรขึ้นหรือ?”

“เจ้าอย่ากังวล นี่ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย กลับเป็นเรื่องดี”

ซ่งฮวาซียิ้มเล็กน้อย “โดยรวมแล้ว ข้ารู้สึกสบายมาก เหมือนเป็นปัญหาของเจ้า กระแสความอบอุ่นของเจ้าทำให้ข้าก้าวหน้า”

สวี่หยางรู้สึกแปลกๆ “กระแสความอบอุ่นของข้าทำให้เจ้าก้าวหน้า? ยังมีเรื่องเช่นนี้ด้วย?”

“หลังจากที่เจ้าขึ้นสู่ขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิด เจ้าลองสังเกตดูให้ดี ร่างกายเจ้ามีการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้างหรือไม่? หรือว่า รากวิญญาณของเจ้าไม่เหมือนผู้ใด”

พูดถึงเรื่องนี้ สวี่หยางรู้ว่ารากวิญญาณของเขาไม่เหมือนผู้ใดจริงๆ

แต่เขาไม่คิดว่านอกจากความแข็งแกร่งแล้ว ยังมีความสามารถพิเศษชนิดนี้ด้วย

สามารถส่งมอบพลังให้ภรรยาได้ด้วยหรือ?

นี่มันอะไรกัน?

สวี่หยางลองเพ่งสมาธิสำรวจถึงรากวิญญาณอย่างละเอียด

รากวิญญาณของเขามีพลังสองอย่าง

“หรือว่าเป็นเพราะพลังจิตเทวะธาตุไฟ หรือว่า…เป็นวิญญาณกระบี่อัคคี?”

“ช่างเถอะ คราวหน้าลองกับภรรยาคนอื่นดู ว่าจะสามารถส่งความอบอุ่นและเพิ่มพลังให้พวกนางได้บ้างหรือไม่”

ชายหนุ่มมองดูซ่งฮวาซีที่กำลังยุ่งอยู่ เขาคอยดูแลข้างๆ ไม่ห่างกาย

“เจ้าฝึกฝนเถอะ ข้าจะปกป้องเจ้าเอง”

ซ่งฮวาซีลืมตาขึ้นมา ยิ้มให้สวี่หยาง “ตกลง”

ทันทีที่เห็นรอยยิ้มนั้น สวี่หยางรู้สึกว่าความชื่นชอบของซ่งฮวาซีเพิ่มขึ้นแล้ว!

เขารีบเปิดดูแผงควบคุมทันที

[ชื่อ: สวี่หยาง]

[คะแนนพิเศษ: 13,500 แต้ม]

[ขอบเขตพลัง: ขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิด]

[วิชายุทธ์: เคล็ดวิชากลั่นลมปราณแห่งฟ้าดินขั้นสมบูรณ์ : 0/60000 (กระตุ้นคุณลักษณะ : ลมหายใจหล่อเลี้ยงปราณ ศาสตร์ลับแห่งการรักษา ภวังค์จิตขยายใหญ่]

[วิชายุทธ์: ดัชนีฝังเข็มขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : เคล็ดดัชนีวิถี)]

[วิชายุทธ์: เคล็ดอำพรางกลิ่นอายขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : ติดตามกลิ่นอาย จิตตรวจตรา)]

[วิชายุทธ์: เคล็ดวิชามังกรขับขานขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : คลื่นกระแทกจิตเทวะ)]

[วิชายุทธ์ขัดเกลากายา: ตำราหล่อเลี้ยงกายาขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : ทนทานเท่าตัว)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดปลูกถ่ายพินิศวิญญาณขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : ภวังค์จิต)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดวิชาเพลิงวิภาสขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : ลูกไฟคู่)]

[เคล็ดวิชา: เคล็ดมารทมิฬอเวจีขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : กายาหมอก)]

[ทักษะ: ศาสตร์ทำยันต์เบื้องต้นขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : รู้แจ้งวิถียันต์อักขระ)]

[เคล็ดวิชา: ศาสตร์การบ่มเพาะต้าเหยี่ยนขั้นเชี่ยวชาญ : 0/120000]

[เคล็ดวิชา: ตำราโบราณกลั่นวิญญาณขั้นสมบูรณ์ : 0/60000]

[กฎ: วิชาบัญชาสวรรค์ขั้นปรมาจารย์ (กระตุ้นคุณลักษณะ : พลังกฎเต๋าระดับเจ็ด)]

[วิชากระบี่ : กระบี่เจ็ดพิสดารขั้นสมบูรณ์ : (0/80000)]

[วิชากระบี่ : กระบี่ปรารถนาขั้นสมบูรณ์ : (0/60000)]

[พลังวิเศษ: อมตะ]

[ความชอบของภรรยาหลินอวี้ 100+8]

[ความชอบของภรรยาเสิ่นม่านอวิ๋น 100]

[ความชอบของภรรยาหลินหวั่นชิง 100]

[ความชอบของภรรยาหลินไห่ถัง 100]

[ความชอบของภรรยาเหอซีเสวี่ย 100]

[หญิงสาวผู้แอบรักหวงเสี่ยวเหมย 100+1 (เนื่องจากหญิงสาวผู้แอบรักหวงเสี่ยวเหมยเป็นผู้ครอบครองกายาหยกสวรรค์ มีผลทำให้คุณลักษณะแบบสุ่ม +1 ทุกวัน)]

[ความชอบของภรรยาเฉินซือซือ 100]

[ความชอบของภรรยาซ่งฮวาซี 87]

[ความชอบของภรรยาฉินเจียวเจียว 92]

…

“ประเสริฐ ซ่งฮวาซีมีใจให้ข้าจริงๆ”

สวี่หยางยิ้มเล็กน้อย ในขณะนี้ รางวัลก็มาถึงแล้ว

ในเมื่อความชื่นชอบของภรรยาซ่งฮวาซีขึ้นไปถึง 87 เขาจึงได้รับรางวัล เป็นโอสถเสริมพลังหยกเขียว

“ยาเม็ดขั้นที่ห้า! โอสถเสริมพลังที่เติมพลังวิญญาณระดับสูง”

สวี่หยางรู้สึกตื่นเต้น

โอสถชนิดนี้หมดไปนานแล้ว ไม่คิดว่าจะได้รับรางวัลในขณะนี้

สวี่หยางยิ้มเล็กน้อย

ยาเม็ดนี้มีคุณภาพระดับสูง ต้องเป็นผู้บำเพ็ญระดับเดียวกับเขาเท่านั้นที่สามารถรับประทานได้

ดังนั้นแน่นอนว่า เขาต้องรับประทานเอง

“แต่ถ้าข้ารับประทานมันเข้าไป ก็ยิ่งสามารถส่งความอบอุ่นได้มากขึ้น ภรรยาของข้าทั้งหลายเหล่านั้น ก็คงได้รับประโยชน์กันทุกคนใช่หรือไม่?”

สวี่หยางคิดด้วยความคาดหวัง

เวลาผ่านไปช้าๆ จนเช้าวันใหม่มาเยือน

ซ่งฮวาซีที่เดิมอยู่ขั้นสูงสุดของขอบเขตจินตาน

การเลื่อนขั้นครั้งนี้ ไม่ได้เลื่อนขั้นตรงไปยังขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิด

แต่เป็นการเลื่อนขั้นในวิชาฝึกฝน

ซ่งฮวาซียังคงอยู่ในสมาธิ สวี่หยางยืนขึ้นและยืดเส้นยืดสายบิดขี้เกียจ

จากนั้นตรวจสอบข้อมูลในแผงควบคุม

เนื่องจากเขาเข้าสู่ขอบเขตวิญญาณแรกกำเนิดได้สำเร็จแล้ว ภรรยาทุกคนมีความสุขมาก ได้รับความรู้สึกปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

รางวัลทั้งหมดได้รับเรียบร้อยแล้ว