ย่างก้าวสู่วิถีเซียน - บทที่ 484 แผนการร้ายของฝ่ายสนับสนุนสงคราม
บทที่ 484 แผนการร้ายของฝ่ายสนับสนุนสงคราม
การรวบรวมความทรงจำทั้งหมดใช้เวลาทั้งคืนเต็มๆ!
สวี่หยางได้ข้อมูลที่มีประโยชน์มากมาย
เขาได้เข้าใจเกี่ยวกับสำนักเก้าหุบเหว สำนักอสรพิษดำ สำนักเจ็ดกระบี่ และสำนักมารขาว
คนที่สำคัญที่สุดคือ หลี่อู๋ซวง
ตอนนี้ สำนักเจ็ดกระบี่ เป็นพื้นที่ที่มนุษย์ควบคุมอยู่ ครั้งนี้หลี่อู๋ซวงไปที่สำนักเจ็ดกระบี่ เพื่อเจรจาสันติกับสำนักกระบี่เสวียนหยวน
เมื่อถึงตอนนั้น สำนักเจ็ดกระบี่จะถอนตัว
และสำนักมารขาวซึ่งมีความสัมพันธ์ที่ดีกับสำนักเจ็ดกระบี่ก็อาจจะทำตาม
เมื่อถึงตอนนั้น สำนักเก้าหุบเหวและสำนักอสรพิษดำจะตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ
ด้วยเหตุนี้ สำนักเก้าหุบเหวและสำนักอสรพิษดำจึงตัดสินใจฆ่าหลี่อู๋ซวง
เนื่องจากหลี่อู๋ซวงมีอิทธิพลมากในสำนักเจ็ดกระบี่ ฝ่ายสนับสนุนสงครามหลายคนจึงเกลียดชังหลี่อู๋ซวงอย่างมาก
เมื่อรู้เรื่องนี้ สวี่หยางรู้ว่าหลี่อู๋ซวงต้องได้รับการช่วยเหลือ!
“แต่อาจารย์ของหลี่อู๋ซวงชื่อหยางหรง หยางหรง…ทำไมเราถึงรู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นๆ จัง?”
สวี่หยางคิดขณะที่ไปหาฉินลี่
ทันใดนั้น ดวงตาของเขาเบิกกว้างและคิดขึ้นมาได้
หยางหรง นั่นมันชื่อภรรยาของอาจารย์นี่นา!
ได้ยินว่าหยางหรงเป็นนักหลอมยาและมีความชำนาญในวิถีกระบี่อย่างมาก
สองสถานะนี้ตรงกับสถานะอาจารย์ของหลี่อู๋ซวงพอดี
…
“เอ๊ะ สวี่หยาง เจ้ามาแต่เช้า มีเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือ?”
เมื่อเห็นสวี่หยางเข้ามา ฉินลี่ก็ทักทายด้วยรอยยิ้ม
“ท่านพ่อตาขอรับ ต่อไปเราจะไปที่ใด?” สวี่หยางถาม
“อืม ต่อไปเราจะไปรายงานตัวที่ฐานใหญ่ แล้วรวมพลกับกลุ่มคนที่เหลืออยู่ จากนั้นจะส่งตัวนักโทษ และหลังจากนั้น เราค่อยว่ากันตามสถานการณ์”
สวี่หยางกล่าวว่า “ข้าพบปัญหาบางอย่าง”
ฉินลี่นิ่งไปสักครู่ เมื่อเห็นใบหน้าจริงจังของสวี่หยาง ฉินลี่ก็ขมวดคิ้วและกล่าวว่า “ว่ามาสิ”
จากนั้น สวี่หยางเล่าเรื่องที่สำนักเก้าหุบเหวและสำนักอสรพิษดำเตรียมจะสังหารหลี่อู๋ซวง
“ตามข้อมูลของเรา หลี่อู๋ซวงเป็นลูกศิษย์คนสำคัญของสำนักเจ็ดกระบี่ นางกำลังจะไปที่สำนักเจ็ดกระบี่ เพื่อพบกับตัวแทนของสำนักกระบี่เสวียนหยวนและเกาะฮูลู่ เพื่อเจรจาสันติภาพ เรื่องนี้มีการติดต่อกันตั้งแต่สามเดือนก่อน”
ฉินลี่คิดสักครู่แล้วกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม “ไม่คาดคิดเลยว่า คนพวกนั้นจะเตรียมการลอบสังหารหลี่อู๋ซวง สวี่หยาง เจ้าได้ข้อมูลนี้มาจากไหน?”
“ข้าได้ยินจากปากของเจ้าหน้าที่ระดับสูงในระหว่างที่บุกเข้าไปในคุก”
สวี่หยางพูดต่อ “และข้ารู้ว่าพวกเขาจะโจมตีหลี่อู๋ซวงในระหว่างทางไปสำนักเจ็ดกระบี่”
ฉินลี่กล่าวด้วยเสียงจริงจัง “ถ้าอย่างนั้นเราต้องช่วยหลี่อู๋ซวง! แต่…ตามที่ข้ารู้ หลี่อู๋ซวงมีพลังไม่ธรรมดา และมีคนคุ้มครองอยู่ คนพวกนั้นเสียสติไปแล้วหรือถึงคิดโจมตีนาง?”
สวี่หยางกล่าว “ในสำนักเจ็ดกระบี่ มีศิษย์ชื่อจ้าวไฉเฉียงเป็นคนทรยศ เขาจะโจมตีหลี่อู๋ซวงในเวลานั้นขอรับ”
“อย่างนี้นี่เอง”
ฉินลี่สูดลมหายใจลึก “ข้าจะจัดคนไปช่วย”
“แต่ข้าเกรงว่า ถ้าเราทำเช่นนี้ พวกเขาจะระวังตัวและไม่ลงมือ ซึ่งจะทำให้แผนการของเราล้มเหลว”
“จริงด้วย” ฉินลี่พยักหน้าและรู้สึกว่านี่เป็นปัญหาที่ซับซ้อนเหลือเกิน “ถ้าอย่างนั้นเจ้ามีความคิดอย่างไร?”
สวี่หยางกล่าว “เราควรไปช่วยแบบลับๆ พยายามช่วยหลี่อู๋ซวงโดยไม่ให้พวกนั้นรู้ตัว”
“การช่วยเหลืออย่างลับๆ อย่างนั้นหรือ…”
“ใช่ เราควรส่งคนจำนวนน้อยไปช่วย ข้าจะนำกลุ่มคนเหล่านั้นไปเอง”
สวี่หยางเห็นภาพในฝันและรู้หน้าตาของคนร้ายเป็นอย่างดี
“ดี!” ฉินลี่รู้สึกยินดีที่สวี่หยางเสนอตัวไปช่วยเอง
ตอนนี้เขามีความเชื่อมั่นในพลังของสวี่หยางเต็มที่ และเชื่อว่าสวี่หยางจะไม่ทำให้ผิดหวัง
“ข้าจะจัดคนไปกับเจ้า” ฉินลี่พยักหน้า “ข้าจะไปด้วย”
“ท่านพ่อตา ท่านเป็นผู้บำเพ็ญขอบเขตหลอมสุญตา ชื่อเสียงของท่านยิ่งใหญ่เกินไป และพวกเขารู้จักพลังของท่าน หากพบเห็นท่าน พวกเขาจะรู้ตัว”
“อะไรนะ?”
ฉินลี่ขมวดคิ้ว “แล้วเจ้าคิดอย่างไร?”
“ข้าคิดว่า ท่านพ่อตาควรอยู่ห่างๆ ถ้ามีการต่อสู้ ท่านค่อยเข้ามาช่วยขอรับ”
“ก็ได้”
จากนั้น ฉินลี่เรียกผู้บำเพ็ญขอบเขตแปรเทวาห้าสิบคนให้มารวมตัวกัน
ในจำนวนนี้ มีผู้อาวุโสคิ้วขาวและอาจารย์กายาสูญตามมาด้วย
จากนั้นพวกเขาบินไปยังทิศทางของสำนักเจ็ดกระบี่
ตอนบ่าย พวกเขาหยุดอยู่รอบนอกของสำนักเจ็ดกระบี่
สวี่หยางกล่าว “หลี่อู๋ซวงจะมาถึงพรุ่งนี้ พวกเรามาพักที่นี่ก่อนเถอะขอรับ”
พวกเขาเข้าไปในป่า
มีผู้ตั้งค่ายอาคมสองคนเริ่มตั้งค่ายอาคมซ่อนตัว
ขณะพักผ่อน สวี่หยางบอกเล่าเส้นทางการโจมตี
ทั้งหมดนี้มาจากความทรงจำของมู่อวิ๋นกู่
มู่อวิ๋นกู่เป็นสมาชิกระดับสูงของสำนักเก้าหุบเหว แผนการที่อยู่ในความทรงจำของเขาไม่น่าจะผิดพลาด
หลังจากหารือกัน พวกเขาตกลงให้สวี่หยางนำกลุ่มคนจำนวนสิบห้าคน ปลอมตัวไปยังเส้นทางที่จะถูกโจมตี
ตอนนี้ทุกคนเชื่อมั่นในสวี่หยางมาก หลังจากหารือเสร็จ พวกเขาไม่เสียเวลา สวี่หยางนำกลุ่มคนเดินทางออกไปทันที
…
เช้าวันถัดมา
ที่ทะเลทรายอันกว้างใหญ่ เรือวิญญาณลำเล็กบินเข้ามา
“อาจารย์ ท่านจัดคนมากมาย รวมถึงตัวท่านเอง มาปกป้องข้าเช่นนี้ อาจารย์คิดว่าพวกมนุษย์จะทำอะไรข้าได้จริงๆ หรือ?”
ในเรือวิญญาณ มีหญิงสาวที่มีหน้าตางดงามยิ่งกว่าสตรีมนุษย์พูดด้วยเสียงนุ่มนวล
ถ้ามองอย่างใกล้ชิด จะเห็นว่านางมีความแตกต่างจากมนุษย์เล็กน้อย
นั่นคือ นางมีหางขนปุยและหูคล้ายกับกระรอกสีขาวบริสุทธิ์
เมื่อนางพูด หางของนางสะบัดไปมา ดูน่ารักน่าชัง
อาจารย์ของนางคือมนุษย์แท้ๆ นั่นคือหยางหรง
หยางหรงลูบมือลูกศิษย์และกล่าวว่า “อู๋ซวง ข้าไม่กังวลว่ามนุษย์จะทำอะไรเจ้า ข้ากังวลเกี่ยวกับสำนักเก้าหุบเหวและสำนักอสรพิษดำมากกว่า!!”
“ฮะ อาจารย์ ไม่ต้องห่วง พวกนั้นตอนนี้ลำบากจากสงครามยาวนาน พวกเขาดูเหมือนแข็งแกร่ง แต่จริงๆ แล้วกลับไม่มีข้อได้เปรียบอะไรเลย”
หลี่อู๋ซวงกล่าวเบาๆ
หยางหรงกล่าวว่า “ข้ารู้ แต่ยิ่งเป็นเช่นนี้ พวกเขายิ่งมีโอกาสที่จะทำลายทุกอย่าง”
“พอแล้ว อาจารย์ ข้ารู้แล้ว แม้ว่าพวกนั้นจะทำลายทุกอย่าง ข้าก็ไม่กลัว อีกอย่าง ท่านก็อยู่ที่นี่ และศิษย์น้องจ้าวไฉเฉียงก็ตามมาด้วย”
“ให้ตายเถอะ ตั้งแต่ศึกครั้งก่อน ข้าได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้พลังของข้าก็ลดลงเหลือเพียงขั้นต้นของขอบเขตแปรเทวาเท่านั้น สำหรับจ้าวไฉเฉียง…”
หยางหรงกล่าวเบาๆ แม้ว่าจ้าวไฉเฉียงจะแสดงความจงรักภักดีเสมอ
และเขาพยายามที่จะเอาใจหลี่อู๋ซวงอย่างเปิดเผย
แต่นางมักรู้สึกว่าจ้าวไฉเฉียงมีบางอย่างผิดปกติ
นางรู้สึกว่าจ้าวไฉเฉียงเป็นคนที่ชอบแอบทำเรื่องสกปรกลับหลังผู้อื่น
“อาจารย์ ไม่ต้องห่วง ข้ารู้ว่าท่านกังวลอะไร! หลังจากที่เจรจาสำเร็จ ข้าจะถามเรื่องของท่านอาจารย์กายาสูญทันที”
ในฐานะลูกศิษย์ นางรู้ความปรารถนาของอาจารย์ของตนเองเป็นอย่างดี
นั่นคือการได้มีโอกาสพบกับสามีของอาจารย์อีกครั้ง
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
WCTU3WMC
เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook
ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)
ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม
ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ