ย่างก้าวสู่วิถีเซียน - บทที่ 518 หลี่อู๋ซวงต้องการ...
บทที่ 518 หลี่อู๋ซวงต้องการ…
“นานมากที่พวกเราไม่ได้เจอกัน เจ้าก็ยังมีสัมผัสไวเช่นเดิม” สวี่หยางยิ้มบางๆ และกล่าวกับหลี่อู๋ซวง
ขณะที่พูด เขาลอยเข้ามาทางหน้าต่าง
“ในที่สุดก็เจอเจ้า เจ้ารู้ไหมว่าทำไมข้าต้องมาเป็นฮ่องเต้หญิงอยู่ที่นี่?” หลี่อู๋ซวงกล่าว
“เพื่อข้าใช่ไหม?”
“แน่นอน ข้าไม่รู้ว่าจะกลับไปได้อย่างไร และหาตัวเจ้าไม่เจอ ดังนั้นข้าคิดว่าการเป็นฮ่องเต้หญิงจะทำให้เจ้ามาหาข้าได้ และมันก็ได้ผล เจ้าหาข้ามาแล้ว”
สวี่หยางพยักหน้า “ข้าไม่ได้คิดถึงจุดนี้”
“อย่าพูดมาก เจ้าคิดจะเดินทางกลับเมื่อไหร่? ทำไมม้วนคัมภีร์ถึงพาข้ามาด้วย?”
“อาจเพราะเราอยู่ใกล้กัน ข้าก็ไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนี้ ส่วนเรื่องการกลับ ตอนนี้ยังไม่ได้”
“แล้วจะทำอย่างไร?” หลี่อู๋ซวงขมวดคิ้ว “สหายเต๋าสวี่ เจ้าไม่รู้วิธีกลับหรือ?”
ถ้าสวี่หยางไม่รู้วิธีกลับ นั่นจะเป็นเรื่องยุ่งยากมากแล้ว
“ข้ารู้วิธีกลับ” สวี่หยางตอบ
“อย่างนั้นก็ดี วิธีอะไร รีบทำเถอะ ข้าได้ฝึกฝนจนถึงระดับสองแล้ว หลังจากเป็นฮ่องเต้หญิง ข้าสั่งให้ค้นหาข้อมูลมากมาย พบว่าการฝึกฝนนอกเหนือไปจากระดับหนึ่งแล้ว จะยากมากที่จะไปต่อ เราจะอยู่ที่นี่ตลอดไปไม่ได้”
“เราต้องอยู่ตลอดไป!” สวี่หยางกล่าว
“อะไรนะ?”
“ที่นี่ เราใช้ร่างของผู้อื่นในการมีชีวิต ร่างเหล่านี้เดิมทีต้องตายแล้ว การปรากฏตัวของเราทำให้ร่างเหล่านี้ยังอยู่ ดังนั้นเราต้องรอจนพวกเขาตายตามธรรมชาติ ถึงจะออกไปได้”
“อย่างนี้เอง” หลี่อู๋ซวงพึมพำ
“ในระหว่างนี้ก็ตั้งใจฝึกฝนไปก่อน ที่โลกนี้ถึงจะมีพลังสูงสุดเพียงระดับหนึ่ง แต่ก็ทำให้ผู้คนมีอายุขัยมากถึงร้อยห้าสิบปี”
“เฮ้อ ก็ต้องเป็นอย่างนั้น ข้าคิดว่าจะได้เรียนรู้อะไรจากโลกนี้ แต่กลับไม่ได้อะไรเลย”
สวี่หยางส่ายศีรษะ สำหรับเขา จริงๆ แล้วเขาได้เรียนรู้อะไรมากมาย
ที่สำคัญที่สุดคือเขามีพลังเซียนอยู่ในตัว
เมื่อกลับไป พลังเซียนจะเสริมสร้างตัวเขาในร่างเดิมให้แข็งแกร่งขึ้น
“สหายเต๋าสวี่ แล้วตอนนี้เจ้ามีพลังระดับไหน?” หลี่อู๋ซวงถามอย่างสนใจ
“ระดับหนึ่ง!”
หลี่อู๋ซวงตกใจ
“เจ้าฝึกอย่างไร?”
“ลืมที่ข้าเคยบอกไปแล้วหรือ?”
หลี่อู๋ซวงนึกถึงสิ่งที่สวี่หยางเคยพูด เขาสามารถฝึกฝนผ่านการฝึกฝนแบบคู่
“เจ้ามีภรรยาในที่นี้ด้วยหรือ?”
“ใช่ และพวกนางก็ฝึกถึงระดับสามแล้ว หนึ่งคนยังใช้เวลาไม่ถึงสามสิบปีด้วยซ้ำ”
หลี่อู๋ซวงตกใจ “ภรรยาเจ้ามีพรสวรรค์ดีมากหรือ?”
“ไม่ดีเลย”
“แล้ว…”
“ข้าบอกแล้วว่าเป็นการฝึกฝนคู่!”
หลี่อู๋ซวงเงียบไป
แม้ร่างกายของนางในโลกนี้จะไม่ใช่ของนาง แต่มีสายเลือดจิ้งจอกเซียนอยู่เช่นกัน
ด้วยสายเลือดนี้นางถึงได้ฝึกฝนเร็วมากกว่าผู้อื่น
แต่เมื่อเปรียบเทียบกับสวี่หยาง นางรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าจริงๆ
‘หรือว่าการฝึกฝนคู่นั้นเป็นผลดีจริงๆ?’
ครั้งนี้หลี่อู๋ซวงรู้สึกสับสน
ก่อนหน้านี้ นางเชื่อในความพยายามของตนเอง แต่ครั้งนี้นางเริ่มไม่แน่ใจ
การฝึกฝนคู่ทำให้ความเร็วในการฝึกเพิ่มขึ้น
“ตอนนี้ข้าอยู่ระดับหนึ่ง แต่ผ่านการฝึกฝนแบบคู่ ข้าตัดสินใจหาวิธีเพิ่มพลังเพื่อให้ถึงขอบเขตที่อยู่เหนือกว่าระดับหนึ่ง” สวี่หยางกล่าวด้วยความมุ่งมั่น
หลี่อู๋ซวงตกใจ “จากการอ่านตำราที่อยู่ในวังแห่งนี้ ข้าพบว่าไม่เคยมีผู้ใดบรรลุถึงขั้นนั้นได้สำเร็จมาหลายพันปีแล้ว”
“ใช่ เพราะที่นี่ไม่มีพลังวิญญาณ นี่เป็นเพียงโลกวิถีธรรมดา”
“เจ้าจะทำได้อย่างไร? หากเจ้าสามารถบรรลุถึงขอบเขตเหนือระดับหนึ่งจะเป็นอย่างไร?”
“ข้าไม่แน่ใจ แต่ตามคำแนะนำของม้วนคัมภีร์ เมื่อถึงขั้นสูงสุดของแต่ละโลก จะทำให้การกลับไปในร่างเดิมได้รับประโยชน์ในด้านพลังมากมายมหาศาล”
สวี่หยางกล่าวอย่างจริงจัง
หลี่อู๋ซวงเงียบ ความคิดหนึ่งเกิดขึ้นในใจ
นั่นคือการฝึกฝนคู่!
ใช่ ตอนนี้นางอยากฝึกฝนคู่กับสวี่หยาง เพราะนางคิดว่านี่ไม่ใช่ร่างของนางจริงๆ นางเพียงแค่ใช้ร่างนี้ชั่วคราวเท่านั้น
ดังนั้น นี่จึงไม่ถือว่านางเสียตัวให้แก่สวี่หยาง
แต่นางยังรู้สึกอายอยู่ดี
จะพูดอย่างไรดี?
ขณะที่นางกำลังคิดไม่ตก สวี่หยางเตรียมตัวเดินทางกลับแล้ว
“สหายเต๋าหลี่ ข้าจะไปแล้ว”
“อ๊ะ! ไปหรือ?”
หลี่อู๋ซวงคิดจะฝึกฝนคู่ แต่สวี่หยางจะเดินทางกลับออกจากวังหลวง
นางเพิ่งรู้สึกว่าตัวเองยังแช่น้ำอยู่
‘หรือว่าข้าจะขึ้นจากน้ำไปเลย? ไม่ได้ สวี่หยางจะคิดว่าข้าเป็นสตรีโรคจิต ข้าต้องเป็นสตรีที่ดีงาม ทำเช่นนี้ไม่ได้’
เมื่อเห็นสวี่หยางจะไปจริงๆ หลี่อู๋ซวงรีบกล่าว “เดี๋ยวก่อน”
“อะไรหรือ สหายเต๋าหลี่ ยังมีอะไรหรือ?” สวี่หยางหันกลับมาและถามอย่างสงสัย
หลี่อู๋ซวงทำใจเล็กน้อย “สหายเต๋าหลี่ ข้าขอ…ขอฝึกฝนคู่กับเจ้า”
แต่คำที่ออกจากปากกลายเป็น “ขอฝึกวิชากับเจ้า”
พูดเสร็จ หลี่อู๋ซวงหน้าแดงเหมือนมะเขือเทศ
“ฝึกวิชา?” สวี่หยางขมวดคิ้ว “ได้สิ แต่การฝึกวิชาของโลกนี้ใช้เวลามากและเหนื่อยไม่ใช่เล่น ข้าไม่รับประกันว่าเจ้าจะเก่งขึ้น แม้แต่ข้าเองก็…”
สวี่หยางพูดไม่ทันจบ ก็เห็นหลี่อู๋ซวงยืนขึ้นจากน้ำบางส่วน ในสระน้ำที่มีหมอกลอยบางๆ ทำให้เขาเห็นรูปทรงรางๆ ของเนินเนื้อสองข้างรำไร
“นี่…”
สวี่หยางตกใจ
หลี่อู๋ซวงไม่ใช่คนโง่ นางจะไม่ทำเรื่องผิดพลาดเช่นนี้
ดังนั้น มีเหตุผลเดียว นางตั้งใจ!
“สหายเต๋า ช่วยเกาข้างหลังให้ข้าหน่อยได้ไหม มันคันมาก”
หลี่อู๋ซวงกล่าวอย่างรีบร้อน “อ๊า ตอนนี้ยิ่งคันมากขึ้น คันจะตายอยู่แล้ว”
สวี่หยาง “…”
คนเราเวลาคันหลังมีอาการเป็นเช่นนี้หรือ? ไม่น่าจะใช่
สวี่หยางคิดในใจ
“สหายเต๋าหลี่ ข้ามีเรื่องต้องทำ เจ้าเกาข้างหลังเองเถอะ ถ้าคันมากก็พิงสระน้ำแล้วถูเอากับขอบหินก็ได้”
เขาไม่รู้ว่าหลี่อู๋ซวงมีแผนอะไร จึงตัดสินใจไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย
หลี่อู๋ซวงอึ้ง
นางไม่คิดว่าสวี่หยางจะใจแข็งเช่นนี้ และกำลังจะไปจริงๆ
“เดี๋ยวก่อน ข้ารู้สึกอึดอัดที่หน้าอก ช่วยตรวจหน่อยได้ไหม”
สวี่หยาง “…”
ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว
หลี่อู๋ซวงสนใจเขาหรือ?
ให้ตายเถอะ นางจิ้งจอกผู้นี้ นางไม่สามารถยั่วยวนคนได้อย่างแนบเนียนสักเท่าไหร่
“ข้าเรียกหมอหลวงให้เจ้าดีกว่า”
“สหายเต๋า เจ้าใจดำเกินไป จะทิ้งข้าให้ตายอยู่ที่นี่หรือ?”
“เอ่อ…ไม่ใช่ว่าข้าใจดำ แต่ว่า…”
“มานี่ ข้าอยากให้เจ้าดูอะไรดีๆ”
หลี่อู๋ซวงยังคงขอร้องต่อไป
“พูดตรงๆ เถอะ เจ้าต้องการอะไร ถ้าไม่บอก ข้าจะไปจริงๆ”
“ข้าแค่อยากแข็งแกร่งขึ้น” หลี่อู๋ซวงกล่าวอย่างหมดหนทาง
“เจ้าบอกว่าไม่ต้องการ แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจทำไม?”
“มันไม่เหมือนกัน ร่างนี้ไม่ใช่ของข้า จะมอบให้เจ้าก็ไม่เป็นไร”
หลี่อู๋ซวงหาเหตุผลให้ตัวเอง
นางคิดว่าร่างนี้ไม่ใช่ของนางจริงๆ จึงไม่ถือว่านางกำลังเสียตัว
สวี่หยางยิ้ม “ตกลง ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาลองดู”
เมื่อหลี่อู๋ซวงเสนอ เขาก็สนอง
หลี่อู๋ซวงเตรียมจะเดินขึ้นมาจากน้ำ แต่ก็รู้สึกอายมากเกินไป
จากนั้นเห็นสวี่หยางลงน้ำมาหน้าตาเฉย
“อ๊ะ ทำในน้ำได้เลยหรือ?” หลี่อู๋ซวงประหลาดใจ
“เจ้าคงไม่รู้สินะ?” สวี่หยางถามอย่างจริงจัง
“ข้ารักษาตัวมา 200 ปีแล้ว”
“งั้นข้าสอนเจ้าเอง”
คืนนั้น หลี่อู๋ซวงพบโลกใหม่ พบว่าร่างกายมีบางจุดที่เมื่อเปิดแล้วทำให้นางมีความสุขมาก
สวี่หยางรู้สึกไม่เหมือนเดิม
นี่คือฮ่องเต้หญิงของโลกนี้!
หลังจากการฝึกฝนคู่ หลี่อู๋ซวงประหลาดใจ “มีพลังอุ่นไหลเวียนอยู่ภายในร่างกาย ข้ากำลังจะทะลุระดับ”
“ทะลุเถอะ”
สวี่หยางคิดทำดี กำลังจะออกไป
แต่หลี่อู๋ซวงดึงเขาไว้ “ข้าขาดอีกนิดเดียว สหายเต๋า ช่วยหน่อย”
สวี่หยาง “…”
ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนเป็นเครื่องมือ
“ตกลง ตกลง”
สวี่หยางตอบอย่างจนใจ
“ครั้งนี้ทำไมไม่มีการเตรียมตัว?”
การไม่ได้เตรียมตัวทำให้นางรู้สึกไม่พอใจ
สวี่หยางได้แต่บ่นอยู่ในใจว่าเขาก็เหนื่อยเป็นเหมือนกันนะ
YOU MAY ALSO LIKE
