ย้อนอดีตกลับไปเป็นแมว - ตอนที่ 68 ผู้ชายที่ช่วยแฟนเลี้ยงแมวจะบ่นไม่ได้
“ออกไป!”
หลังจำกเสียงไล่ ก็ตำมมำด้วยกล่องใส่ปำกกำที่ถูกขว้ำงมำ
นอกหน้ำต่ำงเพื่อไล่แมว
แต่แมวทั้งสี่ไหวตัวทัน กล่องใส่ปำกกำจึงหล่นลงพื้นพร้อม
ทั้งปำกกำที่อยู่ข้ำงใน
เสียงหน้ำต่ำงและม่ำนถูกรูดปิดสนิท จนท ำให้มองไม่เห็น
ข้ำงในอีกแล้ว
เจิ้งทั่นมองม่ำนที่ถูกปิดสนิทแล้วก็รู้สึกเสียดำย ก ำลังสนุก
อยู่แท้ๆ นึกไม่ถึงว่ำจะถูกเจอเข้ำ
เขำส่ำยหน้ำเตรียมจะเดินออกจำกตรงนั้น แต่กลับเห็นอำ
หวงเดินกลับไปมองดูปำกกำมำร์คเกอร์ที่หล่นออกมำอยู่บนพื้น
มันยกเท้ำขึ้นเขี่ยเล่น แล้วกระโดดวนอยู่รอบๆ กองปำกกำเหมือน
หนู จำกนั้นก็กลิ้งไปบนพื้น จิกเท้ำเขี่ยปำกกำ เหมือนเพิ่งได้ของ
เล่นชิ้นใหม่ จ่ำยืนมองอยู่ไม่ไกลสักพักก็เข้ำไปเล่นสนุกด้วย
เจิ้งทั่นถอนหำยใจ ถึงได้บอกไงว่ำแมวพวกนี้ไม่เข้ำใจหรอ
กว่ำเมื่อครู่สองคนนั้นท ำอะไรกัน ในสำยตำของพวกมัน ‘หนัง
สด’ ที่อยู่ตรงหน้ำยังไม่ดึงดูดเท่ำปำกกำมำร์คเกอร์เลย
เจิ้งทั่นหมอบอำบแดดในสนำมหญ้ำ แล้วก็กระโดดขึ้นไป
นอนบนต้นไม้รอแม่เจียวหย่วนกลับมำ ถึงแม้ว่ำตอนนี้เขำจะ
กลับมำพกคีย์กำร์ดแล้ว แต่ถ้ำในบ้ำนไม่มีคนเข้ำก็ไม่อยำกอยู่ กำร
ที่ได้ออกไปเร่ร่อนเดือนกว่ำๆ ได้ส่งผลต่อเขำเล็กน้อย ท ำให้ไม่
ค่อยอยำกอยู่บ้ำน
ตอนบ่ำยยังต้องไปหำเสี่ยวกัว เมื่อวำนเสี่ยวกัวเพิ่งจะรู้ข่ำว
เรื่องเจิ้งทั่นกลับมำแล้ว จึงบอกว่ำวันนี้จะมำรับเจิ้งทั่นไปที่ร้ำน
สักหน่อย
ช่วงเดือนกว่ำๆ ที่เจิ้งทั่นไม่อยู่ได้ยินมำว่ำโฆษณำของร้ำน
เสี่ยวกัวไม่ค่อยรำบรื่นเท่ำไร เสี่ยวกัวเคยชินกับกำรใช้บริกำร
เจิ้งทั่นที่ให้ประสิทธิภำพในกำรท ำงำนสูง พอใช้แมวตัวอื่นแทน
ไม่เพียงแต่จะท ำให้เสี่ยวกัวเหนื่อยปำกเปียกปำกแฉะแล้ว
พนักงำนในร้ำนคนอื่นๆ ก็แทบอยำกจะทุ่มข้ำวของทิ้ง ท ำให้พวก
เขำรู้ซึ้งถึงอำรมณ์ของคนที่ท ำภำพยนตร์เกี่ยวกับสัตว์แล้ว
บำงครั้งใช่ว่ำแค่เอำอำหำรล่อก็จะท ำให้สัตว์เชื่อฟังได้
ปัจจัยอื่นๆ ในขณะถ่ำยท ำก็สำมำรถเบนควำมสนใจของพวกมัน
ได้ ยำมที่เสี่ยวกัวมีควำมต้องกำรในด้ำนโฆษณำสูงขึ้นเรื่อยๆ แต่
แมวที่อยู่ในร้ำนกลับไปไม่ถึงมำตรฐำนที่เขำตั้งไว้ ซึ่งเป็นจังหวะ
เดียวกับที่เจิ้งทั่นไม่อยู่ ท ำให้เสี่ยวกัวต้องใช้เวลำ ใช้แรงและเงิน
เป็นอย่ำงมำกกว่ำจะท ำโฆษณำออกมำได้
แต่ดีหน่อยที่ส่วนใหญ่จะเป็นโฆษณำภำพนิ่ง ยังไม่มีเงิน
ลงทุนถึงขั้นท ำคลิป และตอนนี้ก็ไม่มีควำมจ ำเป็นที่จะต้องท ำ
หลำยคนที่รู้จักเสี่ยวกัวก็เคยถำมว่ำเมื่อไรจะมีคลิปออกมำ
เสี่ยวกัวได้ให้เหตุผลว่ำ ‘แมวเซเลปตัวนั้นถูกเจ้ำของพำกลับไป
แล้ว จะมีโฆษณำอีกเมื่อไรเขำก็ยังไม่แน่ใจ’
เมื่อได้ทรำบข่ำวเรื่องเจิ้งทั่นกลับมำแล้ว เสี่ยวกัวแทบจะขี่
รถมำหำทันที แต่ด้วยควำมที่ตอนนี้มีงำนเยอะท ำให้ต้องเลื่อน
ออกไปหนึ่งวัน
แม่เจียวหย่วนตอนบ่ำยไม่มีสอนจึงขอลำกลับบ้ำนแล้วไป
กับเจิ้งทั่นด้วย เสี่ยวกัวบอกว่ำให้จะพำเจิ้งทั่นไปปรับตัวก่อน
พร้อมทั้งตรวจเช็คร่ำงกำยให้ละเอียด
ตอนที่แมวของตัวเองเพิ่งกลับมำแม่เจียวหย่วนเห็นมันแล้ว
ก็รู้สึกว่ำไม่ต่ำงจำกหนึ่งเดือนก่อนเท่ำไร อีกทั้งก็ยังกินเยอะ
เหมือนเดิม นอกจำกมันจะดูตื่นเต้นมำกแล้วก็ไม่มีอะไรผิดแปลก
ดูอำรมณ์ดี ไม่มีร่องรอยบำดเจ็บภำยนอก วัดอุณหภูมิให้แล้วก็
ปกติ อีกอย่ำงมันได้ไปใช้ชีวิตกับฟำงเซ่ำคังมำก็ไม่เห็นฟำงเซ่ำคัง
จะพูดถึงเรื่องป่วย แม่เจียวหย่วนจึงไม่ได้ส่งไปตรวจที่เสี่ยวกัว
เพรำะถ้ำส่งไปคำดว่ำแมวของตัวเองต้องถูกใช้งำนแน่ เขำเคยได้
ยินเรื่องทำงร้ำนเสี่ยวกัวมำบ้ำง จึงยังไม่อยำกให้แมวตัวเองต้อง
เหนื่อย ดังนั้นจึงยืดเวลำออกไปอีกสักหน่อย นึกไม่ถึงว่ำอีกฝ่ำย
จะรู้ข่ำวไวขนำดนี้
นำนแล้วที่ไม่ได้มำศูนย์กลำงสัตว์เลี้ยง จึงไม่ได้เจอกับหลี่
หยวนป้ำกับเจ้ำพีนัท แต่พอมำถึงก็พบว่ำพวกมันเพิ่งจะออกไป
ข้ำงนอกได้ไม่นำน
หลังจำกตรวจร่ำงกำยแล้วก็มั่นใจว่ำเจิ้งทั่นสุขภำพแข็งแรง
แม่เจียวหย่วนจึงวำงใจ จำกนั้นก็ไปยังห้องที่ถ่ำยโฆษณำพร้อม
กับเจิ้งทั่น แล้วนั่งอยู่ข้ำงๆ มองพวกของเสี่ยวกัวท ำงำน
พนักงำนในร้ำนพอเห็นเจิ้งทั่นก็รู้สึกเหมือนได้เจอกับเทพ
ผู้ช่วยชีวิต หนึ่งเดือนกว่ำๆ ที่ผ่ำนมำนี้พวกเขำต้องเผชิญกับกำร
ท ำงำนที่ยำกล ำบำก หำกไม่เจอแบบนี้ก็คงมองไม่เห็นถึงควำม
แตกต่ำง เมื่อก่อนพวกเขำคิดว่ำแมวด ำที่ดูธรรมดำตัวนี้นอกจำก
ฉลำดกว่ำแมวตัวอื่นนิดหน่อยแล้วก็ไม่มีอะไรพิเศษอีก แต่
ช่วงเวลำที่ผ่ำนมำได้ท ำให้รู้แล้วว่ำพวกเขำคิดผิด
แม่เจียวหย่วนที่นั่งดูอยู่ข้ำงๆ พอได้ยินเหล่ำพนักงำนที่เห็น
แมวตัวเองแล้วชมไม่หยุดปำกก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมำอย่ำง
ภูมิใจ
วันนี้ได้มีกำรเก็บภำพนิดหน่อยเพื่อให้เจิ้งทั่นปรับตัว
กลับมำท ำงำนได้ ต่อไปก็มำทุกสองอำทิตย์แบบเดิม หำกมีกรณี
พิเศษเสี่ยวกัวก็จะโทรหำพ่อเจียวหย่วน
หำกจะว่ำไปตำมเหตุผลแล้ว กำรถ่ำยโฆษณำไม่มีควำม
จ ำเป็นต้องมำบ่อยขนำดนี้ แค่ครั้งสองครั้งก็พอแล้ว แต่เสี่ยวกัวมี
แผนอย่ำงอื่นอีก เจิ้งทั่นเองก็รู้สึกเฉยๆ อย่ำงไรเสียเขำก็ว่ำงๆ มำ
ท ำงำนยังได้ค่ำขนมด้วย
พอออกมำจำกศูนย์กลำงสัตว์เลี้ยงแม่เจียวหย่วนก็ไม่ได้ตรง
กลับบ้ำนทันที แต่พำเจิ้งทั่นไปโรงพยำบำลของมหำวิทยำลัย
ข้ำงๆ โรงพยำบำลมีเขตที่พักอำศัยของบรรดำอำจำรย์และ
คุณหมอ รวมถึงนักศึกษำที่เช่ำหออยู่เอง แต่ค่ำเช่ำของที่นี่ค่อนข้ำง
แพง ดังนั้นจึงมีนักศึกษำไม่กี่คนที่อำศัยอยู่ที่นี่ นักศึกษำที่เช่ำอยู่
ถ้ำไม่ใช่ที่บ้ำนค่อนข้ำงมีเงินก็จะเป็นนักศึกษำที่เรียนระดับ
ปริญญำโท-เอกของมหำวิทยำลัยฉู่หัว
เวลำนี้ ณ ห้อง 302 ที่อยู่ชั้นสำม
ไป๋หยำงนักศึกษำปริญญำโทชั้นปีที่สำมของคณะกำร
จัดกำรมหำวิทยำลัยฉู่หัวก ำลังนั่งเขียนวิทยำนิพนธ์อยู่ที่หน้ำ
คอมพิวเตอร์ เขำมีข้อมูลที่ต้องจัดกำรหลำยอย่ำงหลังจำกที่ได้ไป
ฝึกงำนและส ำรวจตลำดมำ เขำหวังว่ำจะรีบท ำรำยงำนออกมำให้
ได้ไวที่สุด หลังเรียนจบรำยงำนและวิทยำนิพนธ์ที่ได้ตีพิมพ์ใน
นิตยสำรต่ำงประเทศนี้จะเป็นเหมือนใบเบิกทำงให้เข้ำสู่สังคม
ดังนั้นเขำจึงต้องพยำยำมให้ถึงที่สุด
ขณะที่ไป๋หยำงก ำลังพิมรำยงำนอยู่นั้น แมวตัวหนึ่งได้
กระโดดขึ้นมำบนโต๊ะ
หลังของแมวตัวนี้และหำงมีสีเหลืองเป็นลำยเสือ ตรงช่วง
ท้องมีสีขำว อำยุประมำณแปดเดือน
แมวตัวนั้นส่งเสียงร้องออกมำ แต่ไป๋หยำงก็ยังเอำแต่จ้อง
คอมพิวเตอร์ไม่สนใจมัน
พอเห็นไป๋หยำงไม่สนใจ มันก็นั่งลงข้ำงๆ แล้วจ้องไป๋หยำง
จำกนั้นก็หันไปมองของที่อยู่บนโต๊ะ
มีดินสอหนึ่งแท่ง
ยกเท้ำขึ้นเขี่ย
ตุบ!
ดินสอสองบีตกลงบนพื้น ปลำยดินสอที่เหลำไว้แหลมหัก
ออก
แมวตัวนั้นเอียงคอมองดินสอที่ตกลงไป จำกนั้นก็หัน
กลับมำมองที่โต๊ะต่อ
มียำงลบหนึ่งก้อน
ยกเท้ำขึ้นเขี่ย
ยำงลบถูกดีดกระเด็นตกขอบโต๊ะ
มันมองยำงลบที่ตกลงบนพื้นแล้วกระเด้งต่ออีกสองที
จำกนั้นก็เบนสำยตำกลับมำบนโต๊ะอีก
บนโต๊ะมีกำแฟอุ่นๆ ที่เพิ่งกินไปได้ครึ่งแก้ววำงตั้งอยู่
แมวตัวนั้นเดินเข้ำไปดม แต่ก็ไม่รู้สึกสนใจ จึงเบนสำยตำ
ไปที่คอมพิวเตอร์ พอเห็นลูกศรของเม้ำส์เคลื่อนไหว มันก็ยกเท้ำ
ขึ้นไล่ตำมลูกศรบนหน้ำจอ
ไป๋หยำงดันมันไปด้ำนข้ำง “อย่ำซน ไปเล่นที่อื่นไป” พูดจบ
ก็หันกลับมำพิมงำนต่อ
แต่แมวไม่ใช่สัตว์ที่จะยอมแพ้ง่ำยๆ มันทั้งเข้ำไปกดแป้นคีย์
บอร์ดทั้งบังหน้ำจอ ไป๋หยำงไม่รู้จะท ำอย่ำงไรจึงอุ้มมันลงจำก
โต๊ะ “ไปนอนเลยไป!”
“เมี้ยว~”
แมวที่นั่งอยู่บนพื้นพอเห็นไป๋หยำงไม่สนใจอีกจึงร้อง
ออกมำ แต่ก็ไม่มีสัญญำณตอบรับ มันจึงเดินอ้อมไปอีกด้ำน แล้ว
กระโดดขึ้นโต๊ะ ตรงนั้นมีกระปุกออมสินตั้งอยู่ ด้ำนข้ำงมีกล่อง
ใส่ปำกกำที่ท ำจำกไม้ โดยระหว่ำงของทั้งสองมีช่องว่ำงขนำดวำง
เม้ำส์ได้ แมวตัวนั้นไม่เดินออกข้ำงๆ แต่เลือกที่จะเบียดเข้ำไปใน
ช่องนั้น ท ำให้กล่องใส่ปำกกำล้มลง จำกนั้นมันก็ค่อยๆ เดินไป
ข้ำงๆ ไป๋หยำง
บนสมุดที่เปิดคำไว้บนนั้นมีปำกกำวำงอยู่ มันมองสักพัก
แล้วยกเท้ำขึ้นเขี่ย
ตุบ!
ปำกกำตกลงบนพื้น
ไป๋หยำงที่จัดกำรกับข้อมูลใน Excel เสร็จแล้ว เตรียมจะหัน
มำจดบันทึก แต่ก็พบว่ำปำกกำหำยไป เขำมองไปบนพื้นก็พบ
ดินสอ ยำงลบ แล้วยังมีพวงกุญแจตุ๊กตำที่ไม่รู้ว่ำไปอยู่บนพื้น
ตั้งแต่เมื่อไร
เขำถอนหำยใจยำวๆ ออกมำหนึ่งที แล้วก้มลงไปเก็บปำกกำ
บนพื้น
แมวตัวนั้นพอเห็นท่ำทำงของไป๋หยำงก็เดินไปยังขอบโต๊ะ
แล้วยื่นขำไปเกำศีรษะของไป๋หยำง
“จะพอได้หรือยัง!” ไป๋หยำงตะโกนออกมำ
“เมี้ยว~ “
“เมี้ยวท ำพระแสงอะไรเล่ำ!” ไป๋หยำงนวดขมับ เขำเริ่มรู้สึก
เสียใจที่รับปำกหลีเสี่ยวเชี่ยนว่ำจะช่วยดูแลแมวให้
แมวตัวนี้ชื่อติวติว ตั้งชื่อโดยหลีเสี่ยวเชี่ยน
ติวติวน่ำจะเป็นแมวที่นักศึกษำในมหำวิทยำลัยเลี้ยงแล้วทิ้ง
ไว้ ตอนที่หลีเสี่ยวเชี่ยนไปเจอ เนื้อตัวของมันเปรอะไปด้วยน ้ำ
เต้ำหู้ สกปรกมอมแมม ร่ำงกำยซูบเซียว นั่งอยู่บนสนำมหญ้ำด้วย
ท่ำทำงที่น่ำสงสำร พอลมพัดมำเนื้อตัวของมันก็สั่นเทำ ถ้ำมีคน
เดินผ่ำนไป มันก็จะวิ่งหนีเหมือนหวำดกลัว หลังจำกที่หลีเสี่ยว
เชี่ยนให้อำหำรมันหลำยครั้งจึงค่อยๆ คุ้นเคยกัน ต่อมำเลยพำมัน
กลับบ้ำนไปด้วย
เนื่องจำกช่วงที่แม่เจียวหย่วนอยู่โรงพยำบำล หลีเสี่ยวเชี่ยน
มักจะมำช่วยดูแลอยู่บ่อยๆ พอออกจำกโรงพยำบำลไปแล้ว
กลับมำตรวจเช็คซ ้ำก็ได้หลีเสี่ยวเชี่ยนคอยช่วยเหลืออีก บวกกับ
พ่อเจียวหย่วนค่อนข้ำงสนิทกับอำจำรย์ที่ปรึกษำของเด็กคนนี้ด้วย
แล้ว แม่เจียวหย่วนจึงเอ็นดูเด็กคนนี้เป็นพิเศษ พอเจอก็จะพูดคุย
กัน หลังจำกที่ได้รู้ว่ำหลีเสี่ยวเชี่ยนเก็บแมวมำเลี้ยง แม่เจียวหย่วน
ยังเคยไปหำติวติวอยู่หลำยครั้ง
ก่อนหน้ำนี้สองสัปดำห์หลีเสี่ยวเชี่ยนได้ติดตำมอำจำรย์ที่
ปรึกษำไปดูงำนที่ต่ำงประเทศ จึงให้ไป๋หยำงช่วยดูแลแมวให้ ชีวิต
ที่ยำกล ำบำกของไป๋หยำงจึงได้เริ่มต้นขึ้น
ตอนที่มำอยู่ด้วยกันสองวันแรกติวติวเป็นเด็กดี ไม่วิ่งซน
แต่หลังจำกที่สนิทกันแล้วทุกอย่ำงก็เปลี่ยนไป
เตะแก้ว ข่วนผ้ำปูที่นอน วิ่งซนไปทั่ว ดีหน่อยที่ไม่ค่อยส่ง
เสียงร้องมำก อำจเป็นเพรำะมันถูกตอนแล้วก็เป็นได้ มันไม่วิ่ง
ออกไปข้ำงนอกต่อให้เปิดประตูไว้ก็ตำม คำดว่ำคงจะเคยใช้ชีวิต
อยู่ข้ำงนอกจนเต็มไปด้วยควำมหวำดกลัว
หลังจำกที่ติวติวคุ้นเคยกับสภำพแวดล้อมแล้วก็มีควำม
สงสัยต่อของทุกสิ่งที่อยู่ในห้อง ไป๋หยำงชงกำแฟกินมันก็จะเข้ำ
ไปดม ถึงแม้ว่ำมันจะไม่เลีย แต่หนวดก็จุ่มลงไปข้ำงในแล้ว ขน
ของมันยังลอยอยู่บนกำแฟอีกด้วย ไป๋หยำงเห็นแล้วก็กินไม่ลง ไม่
เพียงเท่ำนี้ มันยังเอำเท้ำไปเขี่ยแก้วกำแฟ ถ้ำไป๋หยำงไม่มือไวล่ะก็
กำแฟคงหกทิ้งเรี่ยรำดโดยไร้ประโยชน์
ไป๋หยำงท ำฝำแก้วแตกยังถูกหลีเสี่ยวเชี่ยนว่ำ แมวตัวนี้มำ
อยู่แค่สองสัปดำห์แต่ท ำแก้วแตกไปแล้วสำมใบ ตอนที่วิดีโอ
คอลคุยกันหลีเสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ว่ำอะไร ทั้งสองคนกว่ำจะหำเวลำ
วิดีโอคอลหำกันได้ไม่ใช่เรื่องง่ำยๆ แต่เวลำส่วนใหญ่กลับถูกแมว
ตัวนี้ดึงไปหมด!
ส่วนเรื่องฝนกรงเล็บน่ะเหรอ หึ มันฝนเล็บบนของทุกอย่ำง
ยกเว้นบนกระดำนฝนเล็บ ไม่ว่ำจะเป็นผ้ำม่ำน ผ้ำปูเตียง ปลอกผ้ำ
ห่ม เสื้อผ้ำ รวมถึงกำงเกงยีนส์ที่ตอนนี้ไป๋หยำงใส่อยู่ก็ยังมีรอย
ขำดเป็นรูกับรอยเส้นด้ำยหลุดซึ่งล้วนเป็นฝีมือของแมวตัวนี้
ทั้งนั้น
กลำงคืนตอนนอนเขำตื่นขึ้นมำกลำงดึกเพรำะแน่นหน้ำอก
หำกมีอะไรมำทับหน้ำอกจะท ำให้ฝันร้ำย พอเขำตื่นขึ้นมำก็พบว่ำ
มีก้อนบำงอย่ำงอยู่บนตัว บำงครั้งแมวตัวนี้ก็จะมุดเข้ำผ้ำห่ม แค่
มุดเข้ำไปยังไม่เท่ำไร แต่มันกลับดิ้นไปดิ้นมำ มุดขึ้นบนลงล่ำง
จำกซ้ำยไปขวำ พอเหนื่อยถึงจะยอมนอน
และสิ่งที่ท ำให้ไป๋หยำงเซ็งที่สุดก็คือ ช่วงเย็นเขำนั่งดูหนัง
มันยังจะมำนอนบนตัก แล้วจะให้จัดกำรยังไง?
ต่อให้ลองเอำมันออกไป ด้วยนิสัยของแมวแล้วคงโมโห
แล้วข่วนไปทั่วแน่ๆ…
เคยได้ยินว่ำเวลำที่แมวรู้สึกเหงำมันจะเข้ำมำอ้อน ฟังดู
เหมือนน่ำรัก แต่ปัญหำก็คือตอนที่มันเหงำเป็นช่วงเดียวกับที่ไป๋ห
ยำงก ำลังยุ่งจนหัวหมุน พอเห็นแมวตัวนี้ท ำท่ำทำงน่ำร ำคำญอยู่
ตรงหน้ำ เขำก็แทบอยำกจะตบสักสองฉำด แต่ก็ท ำไม่ได้ เพรำะ
เขำรับปำกหลีเสี่ยวเชี่ยนไว้แล้วว่ำจะดูแลแมวอย่ำงดี
หลีเสี่ยวเชี่ยนบอกว่ำแมวของรองศำสตรำจำรย์เจียวเชื่อง
มำก ว่ำนอนสอนง่ำย ไม่เกเร ตอนที่อำจำรย์กู้ป่วยมันยังรู้จักไป
เยี่ยม ช่วยส่งเด็กๆ ไปเรียนทุกวัน
แต่แมวแบบนั้นบนโลกใบนี้ คือ แมวคนอื่น