ย้อนอดีตกลับไปเป็นแมว - ตอนที่ 87 ซุปเปอร์แมว

เจิ้งทั่นรู้สึกว่ำบรรยำกำศดูกระอักกระอ่วน เขำมองไปทำง
เว่ยเหลิงก็เห็นหมอนี่ท ำท่ำทำงเหมือนไม่อยำกจะรับรู้อะไรก้ม
หน้ำก้มตำกินต้มจืดใหญ่ แต่หูก็เงี่ยฟังอยู่
หลังจำกเงียบไปสักพัก ในที่สุดถังเสวี่ยก็พูดขึ้น “ที่นี่เกิด
อะไรขึ้นคะ?”
เย่ฮ่ำววำงชำมลงแล้วเช็ดปำก จำกนั้นจึงชี้ไปที่เจิ้งทั่น “ตัวนี้
เว่ยเหลิงพำมำ” เขำชี้ไปที่พีนัท “ตัวนี้เป็นของร้ำนสัตว์เลี้ยงมำกับ
ตัวที่เว่ยเหลิงพำมำ เดี๋ยวจะพำกลับไปส่ง”
แล้วสุดท้ำยเย่ฮ่ำวก็ชี้ไปที่แมวตัวใหญ่ “ส่วนตัวนี้เก็บได้บน
ถนน ยังไม่รู้ที่มำแน่ชัด”
ถังเสวี่ยไม่รู้ว่ำตัวเองฟังได้ใจควำมแค่ไหน เธอพยักหน้ำ
แล้วมองแมวตัวใหญ่ “แมวตัวนี้ไม่เหมือนแมวทั่วไปเลย ตัวใหญ่
มำก หรือมันคือซุปเปอร์แมว?”
“ซุปเปอร์แมว?”
เย่ฮ่ำวกับเว่ยเหลิงพร้อมใจกันหันไปมองถังเสวี่ยด้วยสำยตำ
ที่เต็มไปด้วยควำมสงสัย
เจิ้งทั่นเองก็เลิกกินแล้วหันไปฟังถังเสวี่ยด้วย ค ำนี้เขำเพิ่ง
เคยได้ยินเป็นครั้งแรก
“ลุงสิบเก้ำเลี้ยงแมวตัวใหญ่อยู่ตัวหนึ่งคุณรู้ใช่ไหม?” ถัง
เสวี่ยมองเย่ฮ่ำว
เย่ฮ่ำวลองนึกดู ‘ไม่ได้เจอลุงสิบเก้ำนำนแล้ว แต่เคยได้ยิน
ลุงเจ็ดพูดถึงอยู่’
‘ลุงเจ็ด’ ที่เย่ฮ่ำวพูดถึงก็คือพ่อของถังเสวี่ย พ่อตำของเย่ฮ่ำว
ตอนที่เย่ฮ่ำวมำเมืองฉู่หัวช่วงแรกๆ ก็มำท ำงำนอยู่กับลุงเจ็ดคนนี้
จนท ำให้มีวันนี้ได้ ถึงลุงเจ็ดจะได้ให้กำรช่วยเหลือบ้ำง แต่เขำก็พึ่ง
ตัวเองเสียเป็นส่วนใหญ่ ไม่อย่ำงนั้นถังเสวี่ยคงไม่ชอบเย่ฮ่ำว
ถึงแม้ว่ำตอนนี้เขำจะกลำยเป็นลูกเขยแล้ว แต่ก็ยังชินกับกำร
เรียกว่ำลุงเจ็ดอยู่
ส่วน ‘ลุงสิบเก้ำ’ ก็เป็นบุคคลในยุคเดียวกับลุงเจ็ด ตอนนี้ได้
ออกจำกวงกำรไปแล้ว แต่ก็ยังมีอิทธิพลอยู่ ควำมสัมพันธ์กับลุง
เจ็ดไม่ถึงกับดี แต่ก็ไม่ได้แย่ ลูกน้องที่มีมำกสมัยก่อนเหลืออยู่
ตอนนี้ไม่เท่ำไรแล้ว ชำยสูงอำยุทั้งสองคนบำงครั้งก็มีมำนั่งคุยกัน
บ้ำง
ตอนที่เย่ฮ่ำวไปเยี่ยมลุงเจ็ดเมื่อสัปดำห์ก่อนได้ยินลุงเจ็ดพูด
ถึงเรื่องแมวบ้ำง แต่เขำก็ไม่ได้ใส่ใจ ในควำมคิดของเขำ ‘แมว
ใหญ่’ ก็คือแมวที่ตัวใหญ่กว่ำแมวทั่วไปเท่ำนั้น ถึงต่อให้เป็นแมว
ป่ำที่ตัวใหญ่กว่ำแมวบ้ำนเขำก็ไม่ได้รู้สึกแตกต่ำงอะไร ในเมือง
ใหญ่แบบนี้ใครจะไปเลี้ยงแมวตัวใหญ่กัน แต่ดูจำกสถำนกำรณ์
ตอนนี้แล้ว นี่ดูไม่ใช่เรื่องธรรมดำ
“ลุงสิบเก้ำให้เพื่อนที่อยู่ต่ำงประเทศช่วยหำซุปเปอร์แมวรุ่น
หลังๆ ให้ ส่วนซุปเปอร์แมวที่ว่ำก็คือแมวพันธุ์ผสมระหว่ำงแมว
ป่ำแมวภูเขำสำยพันธุ์อเมริกำใต้หรือแอฟริกำที่รูปร่ำงใหญ่กว่ำ
แมวบ้ำนทั่วไป แต่ซุปเปอร์แมวรุ่นแรกหำยำกมำกแล้ว ทำงนั้น
ควบคุมกันอย่ำงหนัก ใครมีก็คงไม่ยอมให้
เพื่อนของลุงสิบเก้ำหำรุ่นลูกของซุปเปอร์แมวรุ่นแรกมำได้
ได้ยินมำว่ำถึงรูปร่ำงจะเทียบไม่ได้กับรุ่นแรกไม่ได้ แต่ก็ยังตัว
ใหญ่กว่ำแมวที่เลี้ยงกันทั่วไปมำก ตอนนี้แมวของลุงสิบเก้ำ
น ้ำหนักเกือบสิบห้ำโลได้ แข็งแรงมำก อีกทั้งมันยังโตได้อีก แต่ดู
แล้วจะตัวเล็กกว่ำตัวนี้หน่อย เพียงแต่…แมวของลุงสิบเก้ำขนสั้น
ตัวนี้มันขนยำว”
เจิ้งทั่นฟังถังเสวี่ยอธิบำย แล้วหันไปมองพ่อพีนัทที่ท ำ
ท่ำทำงสุขุมอยู่บนเก้ำอี้ ซุปเปอร์แมวเหรอ?
เย่ฮ่ำวขมวดคิ้ว เขำไม่ได้คิดถึงเรื่องรูปร่ำงหรือขนสั้นขน
ยำวอย่ำงที่ถังเสวี่ยพูด “แมวของลุงสิบเก้ำ มันฆ่ำ…พวกสัตว์เล็กๆ
ไหม?” เดิมทีเย่ฮ่ำวอยำกจะพูดว่ำฆ่ำคน แต่ก็เปลี่ยนค ำพูดซะใหม่
“ท ำไมจะไม่ฆ่ำล่ะ ได้ยินว่ำมันกัดแมวของบ้ำนรอบๆ ตำย
ไปหลำยตัวแล้ว หมำพันธุ์เล็กบำงตัวก็ซวย อีกทั้งแมวตัวนั้นยัง
เอำแต่จ้องนกแก้วสีเทำสองตัวของพ่อด้วยตอนที่พำพวกมันไปหำ
ลุงสิบเก้ำ พ่อบอกว่ำนกสองตัวนั้นรู้สึกเครียดเลยถอนขนของ
ตัวเองด้วย”
“……” เจิ้งทั่นคิดในใจ เป็นนกนี่ก็ไม่ง่ำยนะ ใช่ว่ำทุกตัวจะ
เหมือน ‘นำยพล’ นกแสบที่ชอบหำเรื่องสนุกท ำเวลำอยู่ว่ำงๆ
ขณะที่พวกเขำก ำลังพูดคุยกันอยู่นั้น พ่อพีนัทก็กินข้ำวจน
หมดกะละมังแล้ว ก ำลังเลียอุ้งมืออยู่
เจิ้งทั่นรู้สึกว่ำแมวเวลำกินข้ำวอำจจะดูเหมือนไม่ตั้งใจ แต่
เวลำเลียขนเลียเท้ำนี่ดูจะจริงจังเป็นพิเศษ แม้แต่ตอนเลียไข่ยัง
จริงจังกว่ำตอนกินข้ำวเลย
“เย่เหิง ออกมำ!” เย่ฮ่ำวตะโกนขึ้น
ตอนที่ถังเสวี่ยก ำลังพูดอยู่นั้นไม่ได้เอะใจว่ำลูกชำยเดินไป
หำแมว จนกระทั่งได้ยินเสียงเย่ฮ่ำวตะโกนถึงได้เห็นว่ำลูกชำยอยู่
ห่ำงจำกตัวเองไปหลำยเมตร
แมวจะรู้สึกระแวงคนแปลกหน้ำอยู่เสมอ บำงตัวถึงกับ
เตรียมพร้อมที่จะโจมตี ข้อนี้ถังเสวี่ยรู้ดี เพียงแต่ว่ำทุกครั้งที่เธอมำ
ที่นี่ก็จะให้ลูกเล่นตำมใจชอบ เมื่อกี้เลยประมำทแมวตัวนั้นไป
หน่อย
ตอนที่เย่ฮ่ำวตะโกนขึ้นนั้น เย่เหิงอยู่ห่ำงจำกแมวตัวโตไป
แค่ไม่กี่ก้ำว อีกทั้งพอได้ยินเสียงเย่ฮ่ำวแล้วยังไม่หยุดเดินอีก
ต่ำงหำก รีบเร่งฝีเท้ำเข้ำไปด้วยซ ้ำ
ไม่ใช่แค่เย่ฮ่ำวเท่ำนั้น แม้แต่เว่ยเหลิงยังหน้ำซีดลงไปด้วย
ประมำทไปหน่อยที่ไม่ได้เอำแมวตัวนั้นขังไว้ในกรงหรือไม่ก็ล่ำม
โซ่ไว้ จะได้ไม่ต้องมำอกสั่นขวัญแขวนแบบตอนนี้
เย่ฮ่ำวไม่กล้ำท ำอะไรผลีผลำม เขำหยิบมีดที่ใช้ในกำร
รับประทำนอำหำรขึ้นมำจำกบนโต๊ะพลำงส่งสำยตำหำเว่ยเหลิง
หำกแมวตัวนั้นท ำท่ำจะพุ่งเข้ำมำท ำร้ำยก็ลงมือได้ทันที
ตอนนี้ระหว่ำงแมวตัวนั้นกับเย่ฮ่ำวมีโต๊ะอำหำรคั่นกลำงอยู่
อยำกจะเข้ำไปห้ำมเย่เหิงก็คงไม่ทันแล้ว
ถังเสวี่ยรู้สึกได้ถึงปฏิกิริยำแปลกๆ ของเย่ฮ่ำวกับเว่ยเหลิง
เย่เหิงไม่ได้สนใจกับค ำเตือนของพ่อแม่เลยสักนิด พอเข้ำ
ไปใกล้ๆ แมวตัวนั้นแล้วก็เอำแต่มองมัน
ส่วนแมวตัวใหญ่นี้พอรู้สึกได้ว่ำมีคนเข้ำมำใกล้ขณะที่
ตัวเองก ำลังเลียเท้ำอยู่ก็ไม่ได้มีปฏิกิริยำอะไรเป็นพิเศษ มันเงย
หน้ำมองเย่เหิง แล้วหรี่ตำ เอียงหัว จำกนั้นก็หันไปนัวเนียกับลูก
ตอนนี้ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องยีนและรูปร่ำงของซุปเปอร์แมว
หรอก หลังจำกที่เย่ฮ่ำวได้เห็นแมวฆ่ำคนแล้วก็ไม่อยำกให้แมว
แบบนี้อยู่ใกล้ๆ ลูกชำยของตัวเอง มันอันตรำยเกินไป ต่อให้เป็น
ตัวเขำสู้กับแมวตัวนี้ตำมล ำพังก็ยังไม่แน่เลยว่ำจะชนะหรือเปล่ำ
เท้ำของมันใหญ่ ร่ำงกำยบึกบึน สติปัญญำและควำมสำมำรถของ
มันที่เขำยังสรุปไม่ได้ จึงท ำให้รู้สึกหวำดกลัว หำกถูกข่วนขึ้นมำ
คงไม่ใช่แค่เล่นๆ แน่
เจิ้งทั่นอยู่ใกล้กับแมวตัวนั้นมำก เขำไม่สังเกตเห็นเจตนำ
ร้ำยจำกพ่อพีนัท ไม่ได้ให้ควำมรู้สึกเหมือนที่มันฆ่ำคนแบบเมื่อ
คืน มันในตอนนี้เหมือนกับแมวบ้ำนที่ขี้อ้อนทั่วไป มีท่ำทำงขี้
เกียจเล็กน้อยหลังจำกที่กินอิ่ม
เว่ยเหลิงเห็นเจิ้งทั่นดูเฉยๆ เขำจึงไม่ได้ลงมือทันที ตอนนี้ยัง
ไม่รู้จักนิสัยแมวตัวนี้แน่ชัด หำกผลีผลำมไปอำจเป็นกำรยั่วโมโห
มันได้ ดังนั้นเพื่อควำมปลอดภัยรอดูสถำนกำรณ์ไปก่อนดีกว่ำ
แมวบำงตัวหำกมันเข้ำไปเล่นด้วยหนักๆ ล่ะก็ โอกำสที่จะ
ท ำให้คนบำดเจ็บได้มีอยู่สูง ต่อให้เป็นคนที่ไม่เกลียดแมวก็คงทน
ไม่ได้ ลูกชำยของเย่ฮ่ำวก็เช่นกัน
พอเห็นแมวหันไปถูๆ ด้ำนข้ำง เย่เหิงจึงเอื้อมมือไปลูบ
หัวมัน โดยที่มือได้ลูบผ่ำนหูที่ทั้งแหลมทั้งใหญ่ จำกนั้นก็เลื่อนมือ
ไปเกำคำงให้มัน เขำเคยได้ยินลุงสิบเก้ำบอกว่ำแมวชอบให้ท ำ
แบบนี้
แมวตัวนั้นเงยหน้ำขึ้นท ำตำพริ้ม ดูแล้วมันคงรู้สึกสบำย
แต่สักพักเย่เหิงก็ถูกพ่อลำกคอเสื้อดึงตัวออกไป
เย่เหิงที่เมื่อครู่มีใบหน้ำยิ้มแย้มก็ได้เปลี่ยนสีหน้ำที่
เหมือนกับพ่อของตัวเองเปี๊ยบ สองพ่อลูกจ้องหน้ำกัน
“เอำล่ะๆ” เว่ยเหลิงเข้ำไปลำกเย่ฮ่ำว ตอนนี้ควรจะแก้ปัญหำ
เรื่องแมวตัวใหญ่นี่ก่อน
ทันใดนั้นเป้ำจื่อก็กลับมำพอดี เมื่อคืนเย่ฮ่ำวได้ให้เป้ำจื่อไป
สืบหำข้อมูลของแมวตัวนี้มำ ซึ่งเป้ำจื่อก็ดวงดีอยู่ไม่น้อย เขำจ ำได้
เมื่อหลำยปีก่อนมีคดีก ำจัดแมวเกิดขึ้นแถวๆ มหำวิทยำลัยฉู่หัว
ตอนนั้นเขำยังเป็นวัยรุ่น อยำกรู้อยำกเห็นไปเสียทุกอย่ำง พอดีกับ
ที่ได้ไปกินเหล้ำแถวนั้น จึงพอจะรู้อะไรมำบ้ำง ครั้งนี้จึงลองเสี่ยง
ดวงไปหำข้อมูลดู แล้วก็สืบมำได้
เย่ฮ่ำวส่งสัญญำณบอกถังเสวี่ยให้พำลูกขึ้นไปชั้นบน
จำกนั้นจึงรับเอกสำรมำจำกเป้ำจื่อ
“คดี cfh เหรอ?” เย่ฮ่ำวขมวดคิ้ว พลำงพึมพ ำอ่ำนข้อควำมที่
อยู่ในนั้น “the cat from hell”
เจิ้งทั่นรู้สึกคุ้นๆ กับ ‘cfh’ พอนึกดูดีๆ ก็จ ำได้ว่ำพ่อเจียวหย่
วนเคยพูดถึง พอเห็นเย่ฮ่ำวนั่งดูเอกสำรบนโซฟำ เขำจึงวิ่งเข้ำไป
หำ แล้วกระโดดขึ้นนั่งดูเอกสำรบนโซฟำด้วย
เย่ฮ่ำวหันมำมองเจิ้งทั่นเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้มีท่ำทีจะไล่ เขำ
ไม่คิดว่ำแมวจะดูรู้เรื่อง มันคงแค่สงสัยเท่ำนั้น
ข้อมูลนี้ไม่ละเอียดเท่ำไร ด้วยเวลำที่มีน้อยท ำให้หำข้อมูล
มำได้ไม่มำก อีกเหตุผลหนึ่งก็คือเรื่องนี้ถูกพวกคนใหญ่คนโตปิด
ข่ำวเงียบ ยำกที่จะตำมสืบอะไรได้ รู้แค่ว่ำแมวที่มีรหัส ‘cfh’ นั้น
จะดุร้ำยมำก พวกมันอำจเกิดจำกกำรผสมหลำยๆ พันธุ์ เช่นแมว
ลำยเสือที่ตัวค่อนข้ำงเล็ก แมวป่ำ แมวเซอร์วัล แมวแครำแคล เป็น
ต้น
ควำมแตกต่ำงระหว่ำงสำยพันธุ์ที่ถูกน ำมำใช้ในกำรทดลอง
‘cfh’ นั้นมีค่อนข้ำงมำก ไม่ว่ำจะเป็นขนยำว ขนสั้น มีหำง ไม่มี
หำง เป็นต้น ลำยบนตัวก็ไม่เหมือนกัน ควำมทนต่อสภำพอำกำศ
หนำว ทนหิวเก่ง แต่ที่น่ำเสียดำยก็คือ แมวพวกนั้นมีนิสัยไม่
แน่นอน ขี้โรคหรือแก่ไว เดิมทีพวกนักวิจัยอยำกจะรอดู ‘cfh’ รุ่น
ที่สองด้วยซ ้ำ แต่ก็เกิดเรื่องขึ้นเสียก่อน ตอนที่เบื้องบนสั่งกำรมำ
ให้ปิดเรื่องนี้ แม้แต่อุปกรณ์ที่ใช้ในกำรทดลองก็ยังโดนก ำจัดทิ้ง
แต่ยังมีแมวบำงตัวที่ถูกทดลองหนีออกมำได้
สองปีต่อมำมีคนตำมหำแมวที่หนีออกมำได้ เพรำะกลัวว่ำ
จะมี ‘cfh’ รุ่นสอง สุดท้ำยนอกจำกตัวที่ตำยเพรำะโรคแล้วก็ไม่
พบตัวอื่นอีก เบื้องบนจึงสั่งยกเลิกภำรกิจนี้
ส่วนแมวที่อยู่ตรงหน้ำนี้อำจจะเป็น ‘cfh’ รุ่นสองของแมว
ทั่วไปที่หนีออกมำได้คลอดออกมำ และก็เป็นไปได้ว่ำจะเป็น
‘ซุปเปอร์แมว’ แบบที่ถังเสวี่ยพูด แต่เจิ้งทั่นกับพวกเย่ฮ่ำวรู้สึกว่ำ
น่ำจะเป็นแบบแรกมำกกว่ำ เพรำะด้วยนิสัยที่สำมำรถฆ่ำคนได้ก็
สอดคล้องกับรำยละเอียดของรหัส ‘cfh’
“แกว่ำคนพวกนั้นจะวิจัยพวกนี้ไปท ำไม?” เว่ยเหลิงไม่
เข้ำใจ
“ใครจะไปรู้ล่ะ” เย่ฮ่ำวเอำเอกสำรวำงไว้บนโต๊ะพลำงพูด
“ได้ยินว่ำมีนักวิทยำศำสตร์ของประเทศ m ได้มีกำรทดลอง
ท ำหมูที่มีเลือดของคนหมุนเวียนอยู่ หนูที่มีเซลล์สมองของคน
อะไรพวกนี้ ดังนั้น…” เป้ำจื่อยักไหล่ ควำมหมำยก็คือเรื่องแปลกๆ
พวกนี้มีเยอะแยะ แมวที่อยู่ตรงหน้ำนี้ก็คงไม่แปลกอะไร
เจิ้งทั่นเหม่อลอย อยู่ๆ เขำก็รู้สึกขอบคุณที่พ่อเจียวหย่วน
ไม่ใช่นักวิทยำศำสตร์ประหลำดๆ พวกนั้น
“ถ้ำดูจำกช่วงเวลำที่เกิดเรื่องก็ผ่ำนมำแล้วเกือบสิบปี…” เย่
ฮ่ำวพูด
“ดังนั้นนำยพำแมวตัวนี้ออกไปโม้ได้ว่ำเป็นซุปเปอร์แมว”
เว่ยเหลิงพูดติดตลก “ยังไงเรื่องก็ผ่ำนมำนำนแล้วไม่มีคนจ ำได้
เท่ำไรหรอก ขอแค่อย่ำเห็นมันฆ่ำคน ใครจะบอกได้ล่ะว่ำมัน
ไม่ใช่ซุปเปอร์แมว?”
เย่ฮ่ำวส่ำยหัว “ฉันไม่ได้สนเรื่องนั้น มันจะสิบปีแล้ว แต่
แมวตัวนี้ตอนที่ฆ่ำคนกระโดดไวมำก ควำมรู้สึกก็ไว ดูแข็งแรง
มำกอีกต่ำงหำก ไม่ได้ดูแก่ไว ขี้โรค ไม่มีใครรู้ว่ำมันจะมีชีวิตได้
นำนเท่ำไร”
เจิ้งทั่นมองแมวตัวใหญ่ที่ก ำลังหำวจนเห็นฟันแหลมๆ แล้ว
หันไปมองพีนัทที่ก ำลังเลียขนอยู่ ถ้ำอย่ำงนั้นพีนัทก็เป็น ‘cfh’ รุ่น
ที่สำมงั้นสิ?
แต่ ‘ไฝ’ ที่อยู่ตรงปำกของมันอำจท ำลำยชื่อที่ดูยิ่งใหญ่นี้ไป
เสียหน่อย
ต่อไปสำยเลือดที่เข้มข้นของ ‘cfh’ ก็คงจะเจือจำงไปกับกำร
ผสมพันธุ์ที่เกิดขึ้นตำมธรรมชำติ ไม่รู้ว่ำจะมีแมวอีกกี่ตัวที่เป็น
แบบพีนัทเกิดขึ้นบนโลกใบนี้ แล้วได้ใช้ชีวิตกับคน แต่รูปลักษณ์
ภำยนอกของพวกมันไม่ต่ำงอะไรกับแมวปกติทั่วไป หมำแมว
พันธุ์ผสมพบเห็นได้ง่ำยตำมเมืองใหญ่ๆ ใครล่ะจะไปนึกถึงเรื่อง
‘cfh’ กัน
ต่อให้เจอแมวที่มีนิสัยดุร้ำยเป็นพิเศษก็คงไม่มีใครคิดมำก
แมวที่มำจำก ‘นรก’ ใช้ชีวิตอยู่บนโลกมนุษย์ และก็ยังคงมี
ชีวิตต่อไป