รวยชั่วข้ามคืน？！ - บทที่ 584 บีบบังคับให้สละตำแหน่ง

บทที่ 584 บีบบังคับให้สละตำแหน่ง

“ทําไมจัดยาแบบนั้น? จริงๆ เลย! ”

อานซินตะโกนเสียงดัง “แกคิดว่าแกเป็นใคร? แม้แต่ชั่งน้ำ หนักก็ไม่ยั่ง ยามันจะถูกต้องแม่นยำได้ยังไง แกอยากให้หมด คนอื่นรับเคราะห์ให้แกงั้นเหรอ! แกกำลังทำร้ายคนอื่นเข้าใจ

ไหม? ! ”

แกรู้ไหมว่านี่เรียกว่าอะไร? ”

“มันเรียกว่าผิดกฎหมาย แกกำลังลอบสังหาร! ”

เธอดฉินหลั่งชุดใหญ่ จากนั้นก็ตะคอกใส่สวี่เหวิน: “เธอ สวยแต่ไม่ได้เรื่องก็ช่าง แต่ผู้ช่วยก็เหมือนกันงั้นเหรอ?

“หรือเธอยังไม่เข้าใจว่ายาถ้ามากหรือน้อยไป จะทำให้คนอื่น

ตายได้? ”

อานซินพูดอย่างมีเหตุผล ดวงตาแคบยาวจ้องอย่างเข้มงวด

สวี่เหวินจะพูดโต้แย้ง แต่เธอรู้ว่าการจัดยาความแม่นยำเป็น สิ่งที่สำคัญที่สุด เธอไม่ค่อยมั่นใจนัก จึงไม่ได้พูดออกไป

“อะไรนะ?

“เขาจัดยาไม่ชั่งน้ำหนัก? ”

“เหมือนเด็กเล่นขายของเกินไปแล้ว นี่มันทำให้คนตายได้เลย

นะ? ”
“โชคดีที่คุณหมออานเห็นได้ทันเวลา ไม่งั้นคงเกิดเรื่องขึ้นกับผู้ ป่วย2-3คน ”

“ท่าน ฉลาดมาก แต่ทำไมถึงมีหลานสาวสวยแต่ไร้ประโยชน์ แบบนี้มาได้? ”

เมื่อได้ยินสิ่งที่อานในตำหนิฉินหลั่งกับสวีซีเหวิน หมอและผู้ ป่วยที่อยู่ตรงนั้นต่างฮือฮา พากันประณามฉินหลั่งและสวีเหวิน

“พ่อหนุ่ม ฉันไม่ได้มีความแค้นอะไรกับคุณ ทำไมเธอต้องทำ ร้านฉันด้วย? ”

“ใช้ โชคดีที่ฉันยังไม่ได้ออกไป ไม่งั้นคงตายอยู่ในบ้านแล้ว

“ขอโทษ ชดใช้มา ไม่งั้นฉันไม่จบกับคุณง่ายๆแน่….ผู้ป่วยที่ ได้รับยาไปแล้วโกรธมาก ตบโต๊ะพลางตะคอกใส่ฉินหลั่งที่เห็น ชีวิตคนเป็นผักปลา

หมอคนอื่นๆเห็นดีเห็นงามที่เห็นฉันหลังตกที่นั่งลำบาก เฝ้ารอ ให้เขาและสวีเหวินชายหน้า ขอโทษ และจ่ายค่าชดใช้

สวี่เหวินมองฉินหลั่ง จะพูดโต้แย้งแต่ฉันหลังกลับยิ้ม: “คุณ หมออาน ยาที่คุณสั่งคือยาชวนโล่างนี้

ใช่ไหม? ”

อานซินหน้าเคร่งขรึม: ใช่! ”

“ในใบสั่งยาคือต้นกุย15กรัม เสก15กรัม ซางเอ๋อจื่อ10กรัม รังผึ้ง10กรัม 20กรัม ด้วงดิน10กรัม……
ฉินหลั่งถาม : “ถูกไหม? ”

อานซินพูดอย่างไม่พอใจ : “ใช่ ไม่ต้องพูดแล้วมันไม่มี ประโยชน์ ยาไม่ได้ ง แกล้างไม่ได้..

ฉินหลังหยิบยาชวนโล่ทงที่ตัวเองจัดขึ้นมา เปิดออกท่ามก ลางเสียงฮือฮาของผู้ป่วยนับ10คน

จากนั้นเขาก็หยิบต้นกุยที่อยู่ด้านในออกมาชั่งตรงเครื่องชั่ง

ด้านหน้า

“ต้นกุย15กรัม”

เสียงประกาศอัตโนมัติพูดน้ำหนักออกมาอย่างเย็นชา

อานซินพวกเขาตกตะลึง คิดไม่ถึงว่าจำนวนต้นกุยจะเหมือน

ไม่รอให้พวกเขาแสดงปฏิกิริยา ฉินหลั่งก็หยิบตาชั่งออกมา

อีก2-3อัน แล้วเอาตัวยาวางลงไป

ยาสมุนไพร28ชนิด น้ำหนักปรากฏออกมาทีละอย่างๆ เสียง ดังกึกก้องอยู่ในใจของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น

“เสก 15กรัม!

“ชางเอ๋อจื้อ10กรัม! ”

“งู20กรัม!

“โกยช่วยติ่ง 25กรัม!
“ไข่ท่งพวย15กรัม………

จํานวนยาในใบสั่งยาของอานซิน ตรงกับยาที่ฉันหลังจัด ไม่ ต่างออกไปแม้แต่น้อย

ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน ฉันหลังก็เปิดยาสมุนไพรที่ เหลืออีก ห่อออก แล้วชั่งน้ำหนักต่อหน้าทุกคน

“คุณหมอ ยาที่คุณสั่งคือยาน้ำผสมโกฐขี้แมว

แซต60กรัม เสก 60กรัม ฉาวไป 60กรัม ขิงแห้ง อ่อน12กรัม ซวงอธิกรัม โซยชิง4.5กรัม……

“คุณหมอเฉินยาที่คุณสั่งคือยามังกร”

“ไส้เดือน250กรัม รังผึ้ง60กรัม แมงป่อง20กรัม ซาว60กรัม…..นหลั่งพูดชื่อยาพลางชั่งน้ำหนัก แถมยังให้ผู้ ป่วย2-3มาดูเป็นพยาน

ทักษะชำนาญ ว่องไว ทำเอาคนอื่นตาลายไปหมด

และที่น่าตกใจที่สุดก็คือ ยาทั้งชุดมีตัวยากว่า200ชนิด สัดส่วนที่น้อยที่สุดคือ 2กรัม แต่จำนวนยาที่คุณหมอทั้งแปดท่าน สั่งทั้งหมดทั้ง—-ไม่ขาดไปแม้แต่น้อย

ทุกคนเงียบกริบ

ผู้ป่วยตกตะลึง ส่วนอานในพวกเขาก็ไม่อยากจะเชื่อ

การจัดยาด้วยมือเปล่าได้แม่นยำถึงขนาดนี้ อย่าว่าแต่พวกเขาเลย แม้แต่หมอเทพส ก็เกรงว่าคงทำไม่ได้

ฉินหลั่งมองไปยังอาน นพวกเขา: “ตอนนี้ยังมีใครบอกผม เห็นชีวิตคนเป็นผักปลาอีกไหม? …

“พ่อหนุ่ม ทำไมพูดแบบนั้น?

อานซินสีหน้าดูไม่ได้ แต่ทำหน้าปกติพูดตำหนิ : “ฉันจะบอก ให้นะ วิชาแพทย์พิถีพิถันและเข้มงวด แกจัดยาด้วยมือเปล่าเก่ง ยังไง ก็แม่นยำเทียบไม่ได้กับการใช้ตาชั่ง

“ถ้าหากแกทําผิดพลาด นั่นก็เท่ากับชีวิตหนึ่งชีวิต

“ร้านยานฉ่าวของ ต้องการไม่ให้เกิดความผิดพลาด ไม่ใช่ ของตามสมัยอะไรแบบนี้

แม้เธอจะยืนกราน แต่ใครๆก็รู้ว่าเธอเถียงข้างๆๆ

ฉินหลั่งยิ้มอย่างเดาไม่ออก ห่อใหม่อีกครั้งแล้วยื่นให้ผู้ป่วย

ทัศนคติที่เห็นแก่ตัวของแกไม่เหมาะกับร้านยานฉ่าว”

เมื่อเห็นสายตาหยอกล้อของฉันหลั่ง อานซินอับอายจนโมโห แล้วพูดขึ้น : “ฉันขอประกาศ แกโดนเลิกจ้างแล้ว เอาเงินเดือน ครึ่งวันไปแล้ว ไสหัวออกจากร้านยานฉ่าวซะ”

สวี่เหวินพูดขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ “คุณหมออาน คุณเลิกจ้าง

เขาไม่ได้”

“ทําไมฉันจะเลิกจ้างเขาไม่ได้? ”

อานในหน้าเคร่งขรึม : “อย่าว่าแต่ผู้ช่วยกระจอกๆคนหนึ่งเลย แม้แต่เธอสวี่เหวิน ฉันโทรหาท่านครั้งเดียว พรุ่งนี้เธอก็ไม่ ต้องมาทํางานแล้ว”

วันนี้โดนฉินหลั่งทำให้ขายหน้าเช่นนี้ ทำให้เธอรู้สึกถูกท้าทาย

อานาจ

“เขาชื่อฉันหลัง เป็นเจ้าของคนใหม่ของร้านยานข่าว

สวีซีเหวินพูดแสกหน้าอย่างไม่เกรงใจ “คุณจะเลิกจ้างเขายัง

ไง? ”

ได้ยินเช่นนั้น ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างช็อค คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าย อดฝีมือจัดยาด้วยมือเปล่าคนนี้จะเป็นเจ้าของร้านยานฉ่าว

อานซินพวกเขาก็หน้าถอดสีเช่นกัน สบตากับครู่หนึ่ง แล้วหัน ไปมองฉินหลั่งด้วยสายตาตั้งใจ

“ฉันจะแนะนำอย่างเป็นทางการ เขาคือฉันหลัง เจ้าของคน ใหม่ของร้านยาปุ่นฉ่าว ”

สวี่เหวินมองคุณหมอทั้งแปดท่านพวกเขา พลางแนะนำอย่าง สนิทสนม: “จากนี้ทุกคนสนับสนุนเขาให้เยอะๆนะ

ทั้ง10กว่าคนล้วนมองไปที่ฉันหลัง รู้สึกสงสัยเจ้าของใหม่คนนี้ ไม่รู้ว่าเขาจะบริหารคลินิกนี้ได้หรือไม่

ฉันหลังก็มองไปที่เหล่าคนแปลกหน้า

“เถ้าแก่ฉัน คนนี้คือคุณหมออาน คนนี้คือคุณหมอเฉิน คุณหมอ คุณหมอวาง และคุณหมอ…..สวีซีเหวินแนะนำงาน นพวกเขาให้ฉินหลั่งรู้จัก “พวกเขาล้วนเป็นผู้บุกเบิกและหัว กะทิของคลินิก เป็นคนที่คุณใช้ความพยายามอย่างมากในการ เชิญมา”

“สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อฉินหลั่ง

ฉินหลั่งก้มหัวเบาๆ และโค้งค่านับให้ทุกคนอย่างมีมารยาท “ทุกคนโปรดชี้แนะด้วย

พูดเช่นนั้น หมอชราหน้าผอมคนหนึ่งก็พูดขึ้น : “อย่างคุณจะ

ไม่ให้เราชี้แนะได้ยังไง?

”

หมดคนอื่นๆก็พากันยิ้มเยาะ เห็นฉันหลังเป็นคนที่โชคดีหล่น

บอย่างกะทันหัน

สวี่เหวินพูดขึ้น : “พวกคุณ—–

ฉินหลั่งเอามือห้ามสวี่เหวินไว้ จากนั้นเดินเข้าไปกวาดตา

มองพวกเขา: “ทำไม?

“ยังไม่ยอม?

หมอหญิงดูมีเสน่ห์คนหนึ่งพูดขึ้น “คนไม่ได้เรื่องอย่างคุณ กับอำนาจของเราทั้ง8 จะยอมได้เหรอ?

ฉินหลั่งยิ้มเรียบๆ: “งั้นต้องทํายังไงพวกคุณถึงจะยอมรับ

“ประการแรกคือทักษะทางการแพทย์ข่มเรา ประการที่สองคือเอาเงินมาให้พวกเรา”

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงแปลก “คุณยังหนุ่ม แต่กลับอยากเอาชนะพวกเรา เป็นไปไม่ได้หรอกนะ พวกเราขอ เตือนคุณคุณก็แค่คนจัดยา เรื่องทักษะทางการแพทย์ยิ่งไม่ต้อง พูดถึง ไม่ใช่ระดับเดียวกับพวกเราแน่นอน”

“งั้น ขอพูดตรงๆ แค่คุยเรื่องเงินมา ก็พอ

หมอวัยกลางคนทำหน้าถือดี พลางลูบแว่นทอง: ที่พวกเรา รักษาผู้ป่วยที่นี่ ไม่ใช่เพราะไม่มีโรงพยาบาลอื่นให้ไป แต่เพราะ พวกเราเห็นแกท่าน และอานน จึงมาทําที่นี่”

“ตอนนี้ท่านถอนตัวไปแล้ว งั้นพวกเราก็จะไม่เกรงใจแล้ว ระหว่างพวกเราไม่ได้ใสสะอาด ทำได้เพียงชดเชยให้ใน สวัสดิการ”

“ใช่! ”

“พูดได้ดี!

“ใช่ เรากับคุณก็เพิ่งรู้จักกัน ! ”

“เป็นไง คุยเรื่องเงินอย่างมีความสุขดีกว่า! ”

พวกหมอล้วนมองฉันหลังและสวซีเหวินด้วยสายตาดูถูก

เหยียดหยาม