ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 1039 ยาหลอมสวรรค์!
บทที่ 1039 ยาหลอมสวรรค์!
“ไม่ว่าพวกคุณทุกคนจะแข็งแกร่งแค่ไหน ไม่ว่าจะมีพรสวรรค์มากแต่ไหน หากพวกคุณยังไม่ได้บรรลุถึงจุดที่สามารถเอาชนะขั้นมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์ได้ คุณควรซื่อตรงและไม่ทำตัวสะดุดตาหลังจากเข้าไปในหุบเหวศักดิ์สิทธิ์!”
“อย่าละเลยข้อเท็จจริงที่ว่ามันยังมีสัตว์อสูรอยู่ข้างใน พวกมันคือศัตรูที่มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์ เผชิญหน้าด้วยขณะที่เขากำลังต่อสู้อยู่ในถิ่นทุรกันดารของจักรวาล เมื่อพวกคุณเจอมัน อย่าลังเลและหนีทันที!”
“ไม่เช่นนั้น… คุณจะไม่มีโอกาสมีชีวิตรอด!”
แม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะจริงจัง แต่สีหน้าของเขากลับจริงจังและเคร่งขรึมยิ่งกว่า
ผู้ปลุกพลังหลายคนต่างเต็มไปด้วยความกลัว พวกเขาไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อย และพยักหน้าอย่างเข้าใจทันที
เมื่อเห็นภาพนี้ ฟู่หยางจึงพยักหน้าอย่างพอใจ เขาหันไปมองมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์คนอื่น ๆ และเอ่ยเสียงดัง “ถ้าอย่างนั้น เราอย่าเสียเวลากันไปมากกว่านี้อีกเลย เรามาเปิดหุบเหวศักดิ์สิทธิ์กันเลยดีไหม?”
“ดี!”
มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์ที่เหลืออีกสามคนไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ
ทั้งหมดจึงเคลื่อนตัวไปข้างหน้าแท่นบูชาทีละคน ก่อนจะแสดงพลังของตนเอง
พรึ่บ!
รัศมีศักดิ์สิทธิ์จำนวนนับไม่ถ้วนสาดประกายเหนือแท่นบูชา แสงสว่างโชติช่วงขึ้นภายในหลุมดำ แต่หลุมดำดังกล่าวมีขนาดใหญ่จนไม่ว่าแสงดังกล่าวจะสว่างมากเพียงใด มันก็ยังถูกดูดซับไปอย่างรวดเร็ว ราวกับมันสามารถกลืนกินได้ทุกสิ่ง
เมื่อเห็นฉากนี้ มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์ไม่ได้มีท่าทีประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย ทว่าพวกเขายังคงใช้พลังของตัวเองเพื่อกระตุ้นแท่นบูชาต่อไป
หุบเหวศักดิ์สิทธิ์ที่ว่านั้นซ่อนอยู่ภายในหลุมดำ
หากต้องการจะเปิดมัน เช่นนั้นสิ่งแรกที่ต้องทำก็คือการเติมเต็มหลุมดำ การเติมเต็มมันโดยสมบูรณ์นั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ แต่หากพลังดังกล่าวสามารถใส่พลังเข้าไปในหุบเหวศักดิ์สิทธิ์และทำให้มันสัมผัสถึงป้ายคำสั่งเทวะยุทธ์ได้ มันจะปรากฏขึ้น
เมื่อถึงเวลานั้น ผู้ปลุกพลังจากรอบด้านจะสามารถเข้าไปด้านในและรวบรวมสมบัติได้
ขณะที่มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์กำลังใช้พลังของตนเพื่อเปิดหุบเหวศักดิ์สิทธิ์
อีกด้านหนึ่ง ภายในใจของฉู่โม่วรู้สึกตกตะลึง
แม้ว่ามหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์ จะไม่ได้เปิดเผยข้อมูลอะไรมากนักในระหว่างการสนทนา แต่แค่ยาหลอมสวรรค์เพียงอย่างเดียวก็ทำให้ชายหนุ่มตาลุกวาว
ยาหลอมสวรรค์!
มันคือสมบัติหายากในข่าวลือ จากข่าวที่เขาได้รู้มาก่อนหน้านี้ ไม่มีใครสามารถยืนยันได้เลยว่ายาชนิดนี้มีอยู่จริงในจักรวาล เขาจึงถือว่ามันเป็นเพียงข่าวลือเท่านั้น
ผลของยาหลอมสวรรค์นั้นน่าเหลือเชื่ออย่างแท้จริง
มันคือการซ่อมแซมสวรรค์!
ตามข่าวลือ ตอนที่จักรวาลเพิ่งถือกำเนิดนั้นไม่ได้มีขนาดใหญ่เท่าตอนนี้ มันเป็นเหมือนกับนกที่ค่อย ๆ ขยายตัวขึ้น แต่ในเวลาต่อมา เมื่อจักรวาลขยายตัวเร็วเกินไป กำแพงจักรวาลจึงพังทลายลง ส่งผลให้ชั้นบรรยากาศด้านนอกรั่วไหลเข้ามา และอารยธรรมนับไม่ถ้วนในจักรวาลต้องพินาศไป
โชคดีที่ผู้มีอำนาจคนหนึ่งได้ซ่อมแซมรอยร้าวนี้และสามารถช่วยจักรวาลเอาไว้ได้!
ส่งผลให้อารยธรรมอันรุ่งโรจน์ของหลายเผ่าพันธุ์ถือกำเนิดขึ้น
แน่นอน นี่เป็นเพียงตำนานเท่านั้น และตอนที่จักรวาลแตกสลาย มันไม่ได้อาศัยยาหลอมสวรรค์เพื่อซ่อมแซมมัน
เหตุผลว่าทำไมยาดังกล่าวถึงใช้ชื่อนี้เป็นเพราะผู้แข็งแกร่งหลายคนถือว่าสิ่งมีชีวิตเป็นจักรวาล พวกเขาเชื่อว่าจักรวาลนี้อาจเป็นโลกที่ถือกำเนิดขึ้นภายในร่างของบุคคลที่ทรงอำนาจอย่างไม่สามารถบรรยายได้
ไม่มีผู้ใดสามารถตรวจสอบแนวคิดนี้ได้
อย่างไรก็ตาม การปฏิบัติต่อร่างกายของสิ่งมีชีวิตเสมือนกับจักรวาลนั้นได้รับการยอมรับจากผู้แข็งแกร่งของทุกเผ่าพันธุ์ อย่างการขุดเอาสมบัติศักดิ์สิทธิ์ภายในร่างกาย หล่อเลี้ยงโลกแห่งความสับสนวุ่นวายในร่างกาย การเปิดกาแล็กซีภายในร่างกาย… ทั้งหมดล้วนมีวิธีการและคำอธิบายที่แตกต่างกัน แต่นำไปสู่จุดหมายเดียวกัน
และการทำงานของยาหลอมสวรรค์นี้ก็คือการซ่อมแซมสมบัติศักดิ์สิทธิ์ภายในร่างกายของบุคคล!
“ยาประเภทนี้ที่เราคิดว่ามีอยู่แค่ในตำนานกลับมีอยู่จริง!”
ฉู่โม่วพึมพำด้วยสีหน้าตกตะลึง
“ที่รัก ยาหลอมสวรรค์เป็นสมบัติแบบไหนเหรอ?”
เฉินซีเวยถาม เธอไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับตำนานของยาหลอมสวรรค์มาก่อน
ฉู่โม่วอธิบายมันให้อีกฝ่ายฟัง หลังจากฟังจบ ใบหน้าน่ารักก็ฉายแววตกใจ “มียาวิเศษแบบนี้อยู่ในจักรวาลด้วยเหรอ?!”
“จักรวาลนั้นช่างน่าอัศจรรย์ ไม่แปลกที่จะมียาวิเศษขนาดนี้”
ชายหนุ่มเอ่ย แต่ภายในใจเปี่ยมด้วยความละโมบ แต่หากเขาคิดจะต่อสู้เพื่อมัน ความเสี่ยงจะต้องสูงมากอย่างไม่ต้องสงสัย ถ้าอยู่ตัวคนเดียว ฉู่โม่วคงไม่กังวล แต่เฉินซีเวยเองก็อยู่ที่นี่ด้วย…
“ที่รัก ถ้าคุณอยากจะลงมือก็ไม่ต้องห่วงฉัน”
เฉินซีเวยสังเกตเห็นสีหน้าของชายหนุ่ม เธอจับมือของอีกฝ่ายและเอ่ยอย่างอบอุ่น “ฉันจะไปจากที่นี่ก่อนและปล่อยให้คุณต่อสู้โดยไม่ต้องกังวล…”
เธอไม่อยากเป็นภาระของสามี มากพอ ๆ กับที่เป็นห่วงอีกฝ่าย
ถึงอย่างไร ที่นี่ก็มีมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์อยู่ถึงสี่คน ไหนจะจักรพรรดิเทวะยุทธ์อีกจำนวนมาก การพยายามแย่งชิงยาหลอมสวรรค์จากผู้ปลุกพลังเหล่านี้ไม่ต่างอะไรกับการแย่งอาหารจากปากเสือ
“แม้ว่าจะมีจักรพรรดิเทวะยุทธ์อยู่มาก แต่พวกเขาไม่ได้อยู่ในสายตาของฉัน มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์สี่คนอาจเป็นปัญหาเล็กน้อย แต่ก็ใช่ว่าจะทำอะไรไม่ได้”
ฉู่โม่วเอ่ยเสียงเบา “ฉันแค่เป็นห่วงเธอ เดิมที ฉันอยากจะออกเดินทางกับเธออย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ไม่คิดเลย…”
“ที่รัก คุณไม่จำเป็นต้องพูดอะไร ฉันเข้าใจทุกอย่าง”
เฉินซีเวยยิ้มบาง “การฝึกวรยุทธ์ก็เหมือนกับการแล่นเรือทวนกระแส หากนายไม่ไปข้างหน้า นายก็ต้องถอยหลัง ในเมื่อโอกาสมาอยู่ตรงหน้าแล้วก็ควรจะคว้ามันเอาไว้ ไม่อย่างนั้นนายจะเป็นฝ่ายเสียใจ… ถ้านายแน่ใจแล้ว ก็ควรลองดู!”
“ท้ายที่สุดแล้ว ยาหลอมสวรรค์ก็เป็นของหายาก!”
เฉินซีเวยได้รู้เกี่ยวกับฤทธิ์ของยาหลอมสวรรค์จากคำอธิบายของฉู่โม่วแล้ว
ยาที่สามารถซ่อมแซมและเพิ่มสมบัติศักดิ์สิทธิ์ภายในร่างนั้นช่างน่าตกตะลึงและไม่เคยได้ยินมาก่อน
หากได้มันมา สิ่งนี้จะต้องเพิ่มศักยภาพและความแข็งแกร่งของผู้ใช้ได้อย่างแน่นอน และในอนาคต มันจะมีความหวังในการก้าวไปสู่ขั้นที่เหนือว่าขั้นมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์
นี่คือความหวังอันยิ่งใหญ่!
โอกาสดีแบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่จะยอมปล่อยผ่านได้
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินซีเวย ฉู่โม่วก็รู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย เขาติดหนี้อีกฝ่ายหลายอย่าง และต้องการจะใช้โอกาสนี้เพื่อชดเชยมัน แต่ไม่คาดคิดว่าจะมาจบลงระหว่างทาง แต่แทนที่จะต่อว่า เฉินซีเวยกลับเข้าใจมัน
เขาจะพูดอะไรได้อีกในเมื่อได้ภรรยาที่ดีขนาดนี้
เมื่อคิดได้ดังนี้ ฉู่โม่วจึงมองไปทางมหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์ ผู้กำลังกระตุ้นพลังของตนและเอ่ยว่า “จากสถานการณ์ตอนนี้ มันต้องใช้เวลาอีกสักระยะกว่าที่มหาจักรพรรดิเทวะยุทธ์ทั้งสี่คนจะเปิดหุบเหวศักดิ์สิทธิ์ได้ ฉันจะใช้โอกาสนี้ส่งเธอกลับไปก่อน”
“อืม”
เฉินซีเวยพยักหน้าเบา ๆ
จากนั้นทั้งสองก็กลับไปยังฐานที่มั่นของเผ่าพันธุ์มนุษย์
ตอนมาที่นี่ พวกเขาไม่ได้เร่งรีบนัก และใช้เวลาอย่างสบายใจ แต่ระหว่างขากลับ พวกเขากลับใช้พลังทั้งหมดของตัวเอง ในเวลาเพียงครึ่งเดือน พวกเขาได้กลับมายังดาราจักรกลุ่มดาวกันย์ และในเวลาไม่ถึงสิบวัน พวกเขาก็ได้กลับไปยังอาณาเขตของเผ่าพันธุ์มนุษย์
“ที่รัก ระวังตัวด้วยนะ”
“หากอะไรที่ทำไม่ได้ก็อย่าฝืน”
ขณะที่จะแยกกัน เฉินซีเวยจึงถือโอกาสเตือนอีกฝ่าย
“ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ดีว่าควรจะทำอย่างไร”
เฉินซีเวยพยักหน้า “ฉันจะรอคุณกลับมา”
ฉู่โม่วกับเฉินซีเวยกอดกันเบา ๆ รู้สึกถึงความอุ่นจากร่างในอ้อมแขน จนกระทั่งผ่านไปพักใหญ่ ชายหนุ่มจึงหันหลังจากไป ท่ามกลางสายตาของภรรยา เขากลายเป็นลำแสงที่หายไปในส่วนลึกของจักรวาล
YOU MAY ALSO LIKE
