ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 283 สังหารวิหคเพลิง ได้รับพรสวรรค์ห้วงกำเนิดใหม่?

บทที่ 283 สังหารวิหคเพลิง ได้รับพรสวรรค์ห้วงกำเนิดใหม่?

ณ ขณะนี้

หากมีใครยืนอยู่ข้างล่างและเงยหน้าขึ้นมองบนฟ้า จะสามารถเห็นร่างของฝูงนกกระเรียนที่ถูกตัดเป็นก้อนลูกเต๋าตกลงมาเกลื่อนกลาด

เพียงพริบตาเดียว นกกระเรียนนับร้อยตัวก็ถูกสังหาร

ในเวลาเดียวกัน

“โฮก!”

ทันใดนั้นเสียงคำรามด้วยความโกรธสุดขีดพลันดังออกมาจากปล่องภูเขาไฟ

เมื่อมองไปตามเสียงนั้น

ฉู่โม่วเห็นสัตว์อสูรที่มีความยาวมากกว่าสิบเมตร เปลวเพลิงที่ลุกโชนปกคลุมทั่วร่าง ขนกระพือขึ้นลงส่องประกายแสงเจิดจ้า

พุ่งตรงมาทางเขาอย่างรวดเร็ว

เพียงครู่เดียวก็มาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าชายหนุ่ม

“สัตว์อสูรระดับ 8 วิหคเพลิง!”

ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงรัศมีพลังของอีกฝ่าย

นี่คือเป้าหมายที่เขาหวังจะกำจัดในการเดินทางครั้งนี้!

ทันใดนั้น

แทนที่จะถอยกลับ ฉู่โม่วได้โคจรอณูแห่งชีวิตและโลหิตจนปั่นป่วนเหมือนคลื่นทะเล

เมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรทรงพลังเช่นนี้ เขาไม่สามารถออมมือได้ จึงเปิดใช้งานพรสวรรค์และทักษะกระบวนท่าทั้งหมด พุ่งสวนเข้าหาวิหคเพลิงทันที

“โฮก!”

“ฟู่ว…”

ดวงตาสีแดงเพลิงกำลังลุกโชนอย่างเดือดดาล มองไปยังชายหนุ่มที่ตั้งท่าโจมตีกลับ

ก่อนหน้านี้มันกำลังเคลิ้มหลับ แต่จู่ ๆ ก็ถูกคลื่นพลังรบกวนปลุกให้ตื่น ก่อนจะได้ยินเสียงลูกน้องในฝูงกรีดร้องอย่างแตกตื่นข้างนอก

เมื่อมองตามเสียงไป

มันก็เห็นผู้ปลุกพลังเผ่าพันธุ์มนุษย์กำลังเข่นฆ่าลูกน้องของมันอย่างโหดร้าย ชายหนุ่มผู้นั้นตัดหัวและสังหารนกกระเรียนไปกว่าครึ่งฝูง

ทำให้วิหคเพลิงโกรธเกรี้ยวทันที

“ไอ้มนุษย์ตัวบัดซบ กล้าบุกรุกดินแดนของข้า ไปตายซะเถอะ!”

มันร้องขึ้นก่อนจะอ้าปากกว้าง จากนั้นเพียงพริบตา เปลวเพลิงที่น่ากลัวก็ถูกปลดปล่อยกวาดล้างไปทั่วบริเวณหลายสิบกิโลเมตร

สมควรแล้วที่มันเป็นสัตว์อสูรธาตุไฟระดับ 8 พลังช่างน่าพรั่นพรึงมาก

ขณะที่ชายหนุ่มเข้าสู่ระยะโจมตีของเปลวเพลิง เขาก็พลันชะงักลงเพราะสัมผัสได้ถึงรัศมีที่รุนแรงตรงหน้าจนผิวหนังแสบร้อน

ฉู่โม่วไม่กล้าประมาท รีบเปิดใช้งานพรสวรรค์ธาตุดินทันที

ฟู่ว!

ห้วงมิติสั่นกระเพื่อม พลันปรากฏกำแพงป้องกันสีเหลืองหม่นขึ้นด้านหน้า

ตู้ม…

เสียงปะทะดังอย่างต่อเนื่อง

เปลวเพลิงจากปากสัตว์อสูรยังคงแผดเผาอย่างบ้าคลั่ง บริเวณโดยรอบร้อนระอุขึ้นดั่งทะเลเพลิง อากาศลุกไหม้และผืนดินถูกหลอมละลาย

ทว่าพลังของเปลวเพลิงส่วนใหญ่ก็ถูกป้องกันโดยกำแพงสีเหลืองหม่น แม้จะมีบางส่วนที่เล็ดลอดการป้องกันมาได้ แต่ด้วยพลังของพรสวรรค์ธาตุไม้ บาดแผลที่เกิดขึ้นก็ถูกฟื้นฟูอย่างรวดเร็วเช่นกัน

สามารถกล่าวได้ว่า

ในตอนนี้ฉู่โม่วเป็นอมตะ

“แคว่ก!”

จากนั้นร่างของชายหนุ่มก็สว่างวาบดุจลำแสง พุ่งตรงไปยังร่างของวิหคเพลิง พร้อมโคจรหมุนเวียนพลังอณูแห่งชีวิตและโลหิตอย่างบ้าคลั่ง ภายใต้การทวีคูณ 400 เท่า พลังก็ถึงระดับ 600,000 พลังมังกรทันที ผืนฟ้าถูกตัดด้วยกระบี่และพุ่งตรงไปยังวิหคเพลิง

ฉับ!

จู่ ๆ เสียงฉีกขาดก็ดังขึ้น

ปีกข้างหนึ่งของวิหคเพลิงถูกตัดลึกเป็นทางยาว เลือดสีทองพุ่งกระฉูดปะปนกับเปลวเพลิงเป็นวงกว้าง

“แว้ก!”

ด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส วิหคเพลิงก็อดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน แล้วแสดงท่าทีเดือดคลั่งกว่าเดิม

ตู้ม ตู้ม ตู้ม!

เปลวเพลิงที่น่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไป ฉากแรกที่เห็นมันดูเหมือนทะเลเพลิงนรก ถาโถมใส่ร่างของฉู่โม่ว ราวกับว่าจะแผดเผาเขาให้เป็นเถ้าถ่าน

ครืน!

ด้วยการโจมตีดังกล่าว ทำให้มีเสียงแตกร้าวดังขึ้น ราวกับกำแพงธาตุดินจะไม่สามารถต้านทานได้อีกต่อไป

เห็นได้ชัดว่ามันกำลังจะพังทลายลง

แต่

ฉู่โม่วไม่ได้ตื่นตระหนกแต่อย่างใด

เขาพลันเปิดใช้งานปฐมวิญญาณภายในร่าง ปรากฏแสงศักดิ์สิทธิ์สีทองส่องผ่านความว่างเปล่า และทะลุเข้าไปกลางหัววิหคเพลิงทันที

มันคือกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยน!

“อึก!”

ด้วยการกวาดผ่านออกไปของแสงศักดิ์สิทธิ์สีทอง มันได้กรีดลึกลงไปยังจิตวิญญาณของสัตว์อสูร

“อ๊าก! อ๊าก! อ๊าก!”

จิตวิญญาณได้รับบาดเจ็บจนวิหคเพลิงส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ทำให้เปลวเพลิงที่พ่นออกมาจากปากหายไปทันที

เมื่อเห็นเช่นนั้น

ร่างของชายหนุ่มก็สว่างวาบหายไปอีกครั้ง ก่อนจะเคลื่อนมาอยู่ด้านข้างของวิหคเพลิงและฟันออกด้วยกระบี่

คลื่นกระบี่กวาดผ่านความว่างเปล่า ลงไปยังตำแหน่งปีกอีกข้างจนขาดสะพายแล่ง เหลือเพียงเนื้อบางส่วนที่ฉุดดึงเชื่อมร่างไว้

เมื่อได้รับบาดแผลฉกรรจ์เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

วิหคเพลิงจึงรู้แจ้งแล้วว่า ศัตรูตรงหน้าไม่ใช่บุคคลที่ควรจะเข้าไปยุ่งด้วย ความดุร้ายในแววตาพลันถูกแทนที่ด้วยความกลัวทันที

“แว้ก!”

มันกรีดร้องลั่นแล้วหันหลังกลับ ตั้งใจจะบินหนี

“ไม่ให้หนีหรอก!”

ทันใดนั้นร่างของชายหนุ่มก็สว่างวาบอีกครั้ง ก่อนจะไปปรากฏตรงหน้าวิหคเพลิงเพื่อขวางทางหนี

“มนุษย์ ข้ายอมรับว่าเจ้าเหนือกว่า แต่อย่าได้บีบคั้นจนเกินไป ไม่อย่างนั้นข้าจะขอตายไปพร้อมกับเจ้า!”

เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วเข้ามาขัดขวาง วิหคเพลิงก็ตะโกนเสียงดัง

แต่ฉู่โม่วไม่ได้สนใจอะไร

เขาพลันแทงกระบี่ยาวทะลุความว่างเปล่าหมายสังหารมัน

ภายใต้คมกระบี่นี้

วิหคเพลิงสัมผัสได้ถึงรัศมีแห่งความตายอันไร้ซึ่งหนทางหลบหนีพุ่งเข้ามาตรงหน้า

“มนุษย์ เจ้าบังคับข้าเองนะ!” แววตาที่เคร่งขรึมปรากฏขึ้น

จากนั้นมันก็ส่งเสียงร้องออกมา ก่อนจะระเบิดร่างพลีชีพทันที

ในเวลาเดียวกัน

กลิ่นอายที่น่ากลัวแผ่ออกมาจากร่าง

โดยไม่ต้องสงสัย

หากการระเบิดร่างนี้สำเร็จสมบูรณ์ พลังที่ปะทุออกมาจะน่ากลัวอย่างมาก

แต่…

“หน่วงกาลเวลา!”

ฉู่โม่วเปิดใช้งานพรสวรรค์ห้วงเวลา ปลดปล่อยระลอกคลื่นพลังที่มองไม่เห็นกวาดออกไปทันที วิหคเพลิงพลันรู้สึกได้ว่าความคิดและความเร็วของเปลวเพลิงในตัวเชื่องช้าลงอย่างมาก

ทันใดนั้น

กระบี่ถูกตวัดลงมาทันที

ภายใต้สายตาที่สิ้นหวังของวิหคเพลิง

ฉับ!

พร้อมกับเสียงที่ชะงักงัน ศีรษะพลันหลุดออกจากร่างลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า และเลือดจำนวนมากก็กระฉูดออกมา

ในที่สุด

สัตว์อสูรระดับ 8 วิหคเพลิงก็ตายลง!

หลังจากสังหารมันแล้ว

ฉู่โม่วยังคงไม่หยุด เขาหายตัวเป็นลำแสงอีกครั้ง ก่อนจะกวาดล้างฝูงนกกระเรียนที่เหลืออยู่รอบ ๆ

เพียงไม่นาน

รังสัตว์อสูรร้ายรอบ ๆ ภูเขาไฟก็ไร้วี่แววของสัญญาณชีพใด ๆ อีก

เมื่อกวาดล้างเสร็จสิ้น

ชายหนุ่มก็เคลื่อนมาอยู่ด้านข้างศพของวิหคเพลิง

[เป้าหมาย : สัตว์อสูรระดับ 8 วิหคเพลิง]

[ระดับร่างกาย : ระดับสูง]

[พรสวรรค์ : ธาตุไฟระดับดาราลับฟ้า, ธาตุลมระดับ 3, ห้วงกำเนิดใหม่ระดับ 2]

[สามารถกลืนกินได้!]

[ต้องการกลืนกินหรือไม่?]

…

“พรสวรรค์ห้วงกำเนิดใหม่?”

ฉู่โม่วสังเกตเห็นว่าในบรรดาพรสวรรค์ของวิหคเพลิงนั้น มีพรสวรรค์ใหม่ที่เขาไม่เคยมีมาก่อน จึงสงสัยด้วยความใคร่รู้