ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 481 พรสวรรค์ระดับเทวะ และ ซื้อสายแร่

บทที่ 481 พรสวรรค์ระดับเทวะ และ ซื้อสายแร่

ยานบินมาถึงยังท่าอากาศยานและจอดลงตามแรงดึงดูดของท่าอากาศยานอวกาศ

เมื่อประตูเปิดออก ผู้ปลุกพลังทุกคนก็ก้าวออกมาจากยานบิน

“ในที่สุดก็ถึงบ้านสักที!”

เมื่อได้ยืนอยู่บนพื้นของท่าอากาศยาน ฉู่โม่วก็หันไปมองผู้ปลุกพลังที่เดินพลุกพล่านไปมา รวมไปถึงยานบินที่ลอยขึ้นและลงจากอวกาศ ทำให้เขาอดถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกไม่ได้

“ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ ฉันไปก่อนนะ!”

ในตอนนั้นเอง ผู้ปลุกพลังส่วนหนึ่งก็มากล่าวลาฉู่โม่วก่อนจะกลับไปที่บ้านอย่างอดรนทนไม่ไหว

“บ๊ายบาย!”

ฉู่โม่วยิ้มและพยักหน้า

“ลาก่อนนะ ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์!”

“ขอบคุณราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ที่ช่วยชีวิตพวกเราไว้นะ ฉันไม่รู้จะตอบแทนยังไงเลย ถ้าในอนาคตมีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกได้เลยนะ!”

“ใช่แล้ว ถ้าเป็นราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ละก็ แค่บอกก็พอแล้ว!”

พวกเขาต่างพูดออกมาคนแล้วคนเล่า ก่อนจะจากไปทีละคน ๆ

“ฉู่โม่ว เรากลับด้วยกันเถอะ”

ในตอนนั้นเอง ซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงก็เดินเข้ามาหา

“ได้เลย”

ฉู่โม่วพยักหน้า

แล้วทั้งสามก็ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติด้วยกันและกลับไปยังเมืองวสันตฤดูบนดาวเคราะห์สีเงิน

“ฉู่โม่ว พวกฉันไปก่อนนะ!”

เมื่อออกมาจากแท่นเคลื่อนย้ายมิติ เด็กสาวทั้งสองก็กล่าวลาและกลับไปที่บ้านเพื่อตรวจสอบสมบัติที่ได้มาทันที

ฉู่โม่วเองก็คิดจะทำแบบนั้นเช่นกัน

เขาได้รับส่วนแบ่งมากที่สุดจากการเข้าไปในเขตแดนลับครั้งนี้ โดยเฉพาะมรดกแห่งอารยธรรมมากมาย ในตอนนี้ร่างกายของเขามาถึงจุดสูงสุดแล้ว และสามารถเกิดการเปลี่ยนแปลงได้ทุกเมื่อ ชายหนุ่มจึงไม่อยากมาเสียเวลาอยู่ข้างนอก

ทั้งสามกล่าวลากัน แต่ก่อนที่จะแยกกันไป ต่างฝ่ายต่างก็ตกลงกันว่าจะมาเจอกันในเครือข่ายโลกเสมือนจริงเมื่อมีเวลาว่าง

แน่นอนว่าฉู่โม่วตอบตกลง

เมื่อเห็นสองสาวหายไปในค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติ ชายหนุ่มก็กลับไปที่บ้านหลังจากที่หายตัวไปเป็นเวลานาน

เมื่อกลับมาถึง

ฉู่โม่วก็เปิดค่ายกลขนาดใหญ่และเข้าไปในห้องเงียบทันที

“ฝึกฝน!”

“ดูดซับมรดกแห่งอารยธรรมให้เร็วที่สุด!”

เขาไม่ได้สนใจสิ่งอื่น ๆ มากนัก แต่กลับเข้าสู่สภาวะทำสมาธิทันที

ฉู่โม่วสังหารสิ่งมีชีวิตในเขตแดนลับไปมากกว่าร้อยตัว ทำให้มรดกอารยธรรมที่ได้รับมานั้นมากมายมหาศาล

แม้ว่าพรสวรรค์และทักษะมากมายจะถูกดูดซับไปจนหมดแล้วก็ยังมีมรดกแห่งอารยธรรมสะสมอยู่ในร่างกายมากมาย ซึ่งจำเป็นต้องดูดซับให้เร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นก็อาจกลับกลายเป็นตัวถ่วงแทนได้เช่นกัน

เมื่อคิดได้ดังนั้น

ฉู่โม่วก็เริ่มใช้พรสวรรค์มากมายในร่างกายและเริ่มดูดซับมันอย่างรวดเร็วทันที

เวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในพริบตาเดียว เวลากว่าสามเดือนก็ผ่านพ้นไป และมรดกแห่งอารยธรรมที่สะสมอยู่ในร่างกายของเขาก็ถูกดูดซับไปกว่า 90% แล้ว

ในวันนี้

หึ่ง!

เสียงสั่นสะเทือนดังออกมาจากร่างกายของฉู่โม่ว ส่วนสุดท้ายของอารยธรรมโบราณในร่างกายของเขาถูกดูดซับไปแล้ว และชายหนุ่มก็ตื่นขึ้นมาจากการฝึกฝน

“หลังจากผ่านมาสามเดือน มรดกอารยธรรมก็ถูกดูดซับจนหมดสักที!”

เขาลืมตาขึ้น และลำแสงศักดิ์สิทธิ์สีทองก็พุ่งออกมาจากดวงตาของเขา แม้ว่าพวกมันจะส่องสว่างอยู่ไม่นาน วินาทีที่มันปรากฏขึ้น พื้นที่โดยรอบก็ต้องสั่นไหวอย่างรุนแรง และมีรัศมีน่าสะพรึงกลัวแพร่กระจายออกไปในอากาศ

ระหว่างช่วงเวลาสามเดือนของการฝึกฝนอย่างหนักนี้ หลังจากที่ฉู่โม่วดูดซับมรดกแห่งอารยธรรมทั้งหมดไป พรสวรรค์พื้นฐานของเขาก็พัฒนาขึ้นมหาศาล

อย่างแรกคือพรสวรรค์ต่าง ๆ ที่เขามี

เมื่อคิดเช่นนั้น ข้อมูลมากมายก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

[เป้าหมาย : ฉู่โม่ว]

[ระดับร่างกาย : อสนีบาตคงกระพันระดับเทวะ (กฎเกณฑ์มายา), กายากระบี่เทวะระดับราชันย์]

[พรสวรรค์ : พรสวรรค์วิชากระบี่ระดับเทวะ, ธาตุไฟระดับตะวัน, ธาตุโลหะระดับตะวัน, ธาตุไม้ระดับตะวัน, ธาตุน้ำระดับตะวัน, เพลงหมัดระดับตะวัน, ธาตุแสงระดับตะวัน, ธาตุมืดระดับตะวัน, ธาตุลมระดับราชันย์, ธาตุดินระดับราชันย์, ห้วงมิติระดับราชันย์, พลังฝ่ามือระดับราชันย์, พลังเนตรระดับดาราลับฟ้า, ห้วงเวลาระดับดาราลับฟ้า, แรงโน้มถ่วงระดับดาราลับฟ้า, ห้วงวิญญาณระดับสูงสุด, ห้วงกำเนิดใหม่ระดับ 5, พรสวรรค์ควบคุมอสูรระดับ 2]

…

เห็นได้ชัดว่า

ในตอนนี้ พรสวรรค์มากมายของฉู่โม่วได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงสะท้านโลกมา!

โดยเฉพาะกายาอสนีบาตคงกระพันและพรสวรรค์วิชากระบี่ที่เคยเป็นระดับตะวันของชายหนุ่มได้กลายเป็นพรสวรรค์ระดับเทวะแล้ว!

ระดับเทวะ!

นี่คือพรสวรรค์ที่เหนือกว่าระดับตะวัน!

หลังจากที่ดูดซับมรดกแห่งอารยธรรมเข้าไป พรสวรรค์ของฉู่โม่วก็เปลี่ยนแปลงไป จากระดับตะวันเป็นระดับเทวะ!

พรสวรรค์ระดับเทวะนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าพรสวรรค์ระดับตะวันมาก แค่ช่องว่างระหว่างทั้งสองขั้นก็แทบจะต่างกันราวกับเมฆและโคลนแล้ว!

อสนีบาตคงกระพันของฉู่โม่วเองก็เช่นกัน…

ก่อนหน้านี้ที่เขายังอยู่ในระดับตะวัน เป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจในหลักการจำลองได้ แต่ตอนนี้ หลังจากที่มีอสนีบาตคงกระพันระดับเทวะ ฉู่โม่วก็พบว่ามีคลื่นพลังลึกลับแห่ธาตุสายฟ้าล่องลอยอยู่รอบกาย

ดูเหมือนว่าเขาแค่ต้องใช้ความคิดเพียงเล็กน้อยในการเข้าใจหลักการนี้อย่างกระจ่างแจ้ง

เรียกได้ว่า…

หลังจากที่ฉู่โม่วมีกายาอสนีบาตคงกระพันระดับเทวะแล้ว สิ่งที่ลึกลับก็ไม่ลึกลับสำหรับเขาอีกต่อไป เขากระทั่งเล่นกับความลึกลับแห่งสายฟ้าที่อยู่รอบกายได้ตามใจชอบเสียด้วยซ้ำ

นี่ถือว่าน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด!

ต้องรู้ด้วยว่าหากผู้ปลุกพลังไม่ได้เข้าใจในหลักการดูดซับ พวกเขาจำเป็นต้องมีความเข้าใจอันลึกซึ้งเพื่อเคลื่อนพลังแห่งสวรรค์และโลก ยิ่งเข้าใจลึกซึ้งเท่าไร ก็จะสามารถใช้อณูแห่งชีวิตของสวรรค์และโลกในการต่อสู้ได้มากขึ้นเท่านั้น และพละกำลังของพวกเขาก็จะทรงพลังมากยิ่งขึ้นไปด้วย

ฉู่โม่วสามารถเล่นกับความลึกลับนี้ได้ ซึ่งหมายความว่าเขาสามารถควบคุมความลับแห่งสวรรค์และโลกได้ตามใจชอบ หากต้องต่อสู้กับศัตรูในอนาคตและอีกฝ่ายแค่เชี่ยวชาญในความลับ เขาก็สามารถตัดความลับนั้นทิ้งได้ ทำให้ศัตรูไม่สามารถใช้อณูแห่งชีวิตของสวรรค์และโลกได้แม้แต่น้อย

เพียงแค่นี้ก็เป็นหลักฐานที่ชัดเจนแล้ว

แน่นอนว่า

ในตอนนี้ฉู่โม่วมีแค่พรสวรรค์กายาอสนีบาตคงกระพันและวิชากระบี่ที่ไปถึงระดับเทวะแล้ว เขาจึงควบคุมได้เพียงความลึกลับของสองพรสวรรค์นี้เท่านั้น และส่งผลต่อความลับอื่น ๆ ได้เพียงเล็กน้อย

แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ทรงพลังมากแล้ว

“มิน่าล่ะ ผู้ปลุกพลังขั้นเทวะยุทธ์ถึงทรงพลังนัก บางทีนอกจากพละกำลังของระดับขั้นแล้ว คงเป็นเพราะคนที่ฝึกไปถึงขั้นเทวะยุทธ์ได้จะต้องมีพรสวรรค์ระดับเทวะด้วยสินะ!”

ฉู่โม่วนึกขึ้นได้และคิดอยู่ในใจ

และหากเป็นเช่นนั้น ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฉู่โม่วจะต้องเป็นฝ่ายได้เปรียบมากแน่

เพราะเขามีระบบกลืนกิน เขาสามารถเพิ่มพรสวรรค์ทั้งหมดไปให้ถึงระดับเทวะได้อย่างรวดเร็ว แล้วเขาก็จะสามารถควบคุมพรสวรรค์ทั้งหมดได้ตามใจชอบ ในตอนนั้น ตราบใดที่พรสวรรค์ยังไม่สูงเกินไปกว่าเขา แม้ว่ามันจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าตัวเขาเอง ฉู่โม่วก็ยังสามารถใช้งานมันได้ด้วยการควบคุมนี้

หากมองจากจุดนี้ นั่นก็เหมือนกับการโจมตีห้วงมิติ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็อดยิ้มออกมาไม่ได้

นอกจากสองพรสวรรค์ที่พัฒนาขึ้นเป็นระดับเทวะแล้ว

พรสวรรค์ธาตุมืดของฉู่โม่วก็พัฒนาขึ้นจากระดับราชันย์เป็นระดับตะวันและกายากระบี่เทวะระดับดาราลับฟ้ากลายเป็นระดับราชันย์

ส่วนพรสวรรค์อื่น ๆ นั้น แม้ว่าระดับขั้นจะไม่ได้เพิ่มสูงขึ้น พวกมันก็พัฒนาขึ้นมากเช่นกัน หลังจากที่พวกมันได้เผชิญหน้ากับการพัฒนาครั้งใหญ่ ฉู่โม่วแค่ต้องกลืนกินพรสวรรค์ในระดับเดียวกันและพัฒนาระดับขั้นพรสวรรค์แทบทั้งหมดได้ในทันที

“การเดินทางไปเขตแดนลับครั้งนี้คุ้มค่าจริง ๆ!”

ฉู่โม่วกล่าวอย่างมีความสุข

พรสวรรค์แห่งห้วงมิติระดับราชันย์และพรสวรรค์ธาตุแสงระดับตะวันถูกกลืนกินมาจากอสูรล่าอาภา

เพราะสังหารสิ่งมีชีวิตในเขตแดนลับหลายร้อยตัวและได้รับมรดกแห่งอารยธรรมมามากมาย พรสวรรค์ทั้งสองจึงพัฒนาขึ้นจากระดับตะวันเป็นระดับเทวะ และพรสวรรค์อื่น ๆ ก็พัฒนาขึ้นไปตาม ๆ กัน

นอกจากนี้ เขายังได้รับทรัพยากรมูลค่ากว่า 8 พันล้านเหรียญเงินครามมาอีกด้วย

ท้ายที่สุด

คือโลงศพผลึกแก้วลึกลับ

ข้างในโลงศพมีหญิงสาวคนหนึ่งนอนหลับใหลอยู่ข้างใน แค่มูลค่าของหยกเบิกสวรรค์ก็วัดมูลค่าไม่ได้แล้ว

“มรดกแห่งอารยธรรมถูกดูดซับหมดแล้ว ได้เวลาเริ่มฝึกกระบวนท่าลับเบิกสวรรค์ที่บันทึกอยู่ในหยกเบิกสวรรค์แล้ว!”

ฉู่โม่วตัดสินใจ

ฉู่โม่วยังขาดเงื่อนไขอย่างหนึ่งในการฝึกกระบวนท่าลับเบิกสวรรค์ เขาต้องพัฒนาพรสวรรค์วิชาฝ่ามือซึ่งอยู่ในขั้นราชันย์ให้เป็นระดับตะวันก่อน ซึ่งจะต้องใช้การช่วยเหลือจากน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์

คราวนี้

ฉู่โม่วเก็บหยกลึกลับทั้งหมดเข้าไปในโลกในฝ่ามือ ทำให้สายแร่หยกขนาดเล็กกลายเป็นขนาดกลาง และสายแร่ขนาดกลางบางส่วนก็กลายเป็นขนาดใหญ่ไปด้วย ส่วนต้นซากุระสวรรค์ก็ผลิตน้ำเลี้ยงตลอดทุกวัน เรียกได้ว่าเป็นพัฒนาการครั้งใหญ่ แต่ก็ยังเหลือปริมาณน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์ที่ต้องใช้ในการพัฒนาพรสวรรค์เป็นระดับตะวันอีกมาก

นอกจากนี้

ฉู่โม่วตั้งใจจะทุ่มสุดตัวและพัฒนาพรสวรรค์ที่เพิ่งจะได้รับมาใหม่ด้วย

แม้ว่าพรสวรรค์ก่อนหน้าจะไม่สามารถพัฒนาด้วยน้ำเลี้ยงต้นซากุระสวรรค์ได้อีกต่อไป แต่เขาก็ยังสามารถพัฒนาพรสวรรค์แห่งห้วงเวลาได้ หากเขาสามารถพัฒนามันเป็นระดับราชันย์ได้ พรสวรรค์แห่งห้วงเวลาของเขาก็จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

และหากเขาอยากจะทำให้สำเร็จ…

“ซื้อสายแร่มาเพิ่มผลผลิตของต้นซากุระสวรรค์ในแต่ละวันแล้วกัน!”

ฉู่โม่วพึมพำ

ตอนนี้เขามีทรัพยากรมูลค่ากว่า 8 พันล้านเหรียญเงินคราม ซึ่งเป็นจำนวนเงินที่น่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด และเพียงพอที่จะซื้อสายแร่ที่ฉู่โม่วต้องใช้ได้อย่างแน่นอน

เมื่อคิดแล้วก็ต้องทำ

ฉู่โม่วเชื่อมต่อกับเครือข่ายโลกเสมือนจริงและเข้าไปในนั้น

เมื่อเปิดแผนที่ดูและค้นหาถนนเส้นการค้าเสร็จ ฉู่โม่วก็ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติไปที่หอศักดิ์สิทธิ์

“สวัสดีค่ะท่านผู้ปลุกพลัง มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าคะ?”

พนักงานสาวหน้าตาน่ารักเข้ามาต้อนรับและถามพร้อมยิ้มกว้าง

“ฉันอยากซื้อสายแร่หินปฐมกาลน่ะ สายแร่ขนาดใหญ่ แต่ขนาดกลางกับเล็กก็ซื้อได้เหมือนกัน ที่นี่มีขายไหม?”

ฉู่โม่วเข้าประเด็นและถามทันที

“แน่นอนค่ะ!”

พนักงานสาวยิ้มและกล่าว “หอศักดิ์สิทธิ์มีสายแร่มากมายในทางช้างเผือกและเรียกได้ว่ามีจำนวนมหาศาลเลยค่ะ ฉันเชื่อว่าคุณต้องเจอสายแร่ที่ต้องการที่นี่แน่ ๆ… ตามฉันมาเลยค่ะ!”

เมื่อพูดจบ

เธอก็นำทางฉู่โม่วไปยังพื้นที่รับรองและให้พนักงานอีกคนนำขนมและชามาเสิร์ฟ แล้วจึงดึงจอภาพเหมือนจริงออกมา เปิดไปยังรายการสายแร่ ก่อนจะส่งมันให้กับฉู่โม่ว