ระบบกลืนกินพรสวรรค์ - บทที่ 723 มีโลกอีกใบหนึ่ง กับ สมบัติศักดิ์สิทธิ์
บทที่ 723 มีโลกอีกใบหนึ่ง กับ สมบัติศักดิ์สิทธิ์
เมื่อก้าวเข้ามาข้างในหอคอยก็จะมองเห็นแสงสว่างไสวนับไม่ถ้วนส่องตัดผ่านกัน แสงศักดิ์สิทธิ์และจังหวะเต๋าทุกรูปแบบผสมผสานกัน พวกมันถูกปลดปล่อยออกมาจากสมบัติที่เก็บรักษาเอาไว้ในหอคอย
เมื่อเห็นภาพนี้ แม้ว่าจะเตรียมใจเอาไว้แล้วบ้าง เขาก็ยังอดตกตะลึงไม่ได้
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมถึงตกตะลึง
สมบัติที่อยู่ข้างในหอคอยมีจำนวนมากมายมหาศาล!
ไม่ว่าจะเป็นยาอายุวัฒนะ อาวุธศักดิ์สิทธิ์ และคัมภีร์กระบวนท่า พวกมันมีมากมายหลายชนิดจนเรียกได้ว่านับชิ้นไม่ถ้วน
ฉู่โม่วเก็บรวบรวมสมบัติทั้งหมดมาโดยไม่ลังเล หลังจากที่เก็บทุกอย่างเสร็จ หอคอยทั้งหลังก็ดูว่างเปล่า และในตอนนั้นเอง ทุกคนก็ค้นพบว่ามีเส้นบาง ๆ ถูกสลักเอาไว้บนพื้นของหอคอย
“นี่…”
“เป็นค่ายกลเหรอ?”
ใครบางคนตั้งใจมองดูให้ดีและเอ่ยขึ้น “แล้วยังไม่ใช่ค่ายกลทั่วไปด้วย ดูเหมือนจะเป็นค่ายกลข้ามเขตแดนขนาดใหญ่”
“ค่ายกลข้ามเขตแดนเหรอ?”
“หรือว่าจะมีทางเชื่อมไปสู่จักรวาลอยู่ข้างในหอคอยนี้?”
“หรือว่าสมบัติของศิษย์พี่คนนั้นจะถูกเก็บไว้ที่อื่น?”
“แล้วจะเปิดค่ายกลนี้ยังไงล่ะ?”
พวกเขาต่างก็พูดคุยกัน แล้วจึงหันไปจ้องมองยังฉู่โม่ว
ในตอนนี้ บุตรแห่งโชคชะตากำลังมองดูค่ายกลขนาดใหญ่ตรงหน้า
หากการคาดการณ์ของเขาถูกต้อง นี่คงจะเป็นโอกาสที่มหาเทวะยุทธ์ได้กล่าวเอาไว้
และเมื่อเขากล่าวไว้เช่นนั้น ค่ายกลตรงหน้าก็คงไม่มีอันตรายรุนแรงอะไร และวิธีการเปิดก็คงจะอยู่ภายในหอคอยแห่งนี้
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็ตรวจสอบดูอย่างละเอียด…
พื้นที่โดยรอบหอคอยนั้นว่างเปล่า มองแค่เพียงแวบเดียวก็รู้แล้วว่าไม่มีอะไรพิเศษแม้แต่น้อย หลังจากที่มองดูได้ไม่นาน ชายหนุ่มจึงเงยหน้าขึ้นมองด้านบนแทน
หลังจากนั้น เขาก็ต้องประหลาดใจ
เขามองเห็นลูกปัดเม็ดหนึ่งลอยอยู่เหนือหอคอยและปลดปล่อยแสงประกายล้ำลึกออกมา มันดูเหมือนลูกปัดเพื่อส่องแสงสว่างทั่วไป แต่เมื่อฉู่โม่วก้มลงมามองยังค่ายกลขนาดใหญ่บนพื้นอีกครั้ง เขาก็พบว่าลูกปัดแสงนั้นอยู่ตรงกับลวดลายของค่ายกลข้ามเขตแดนพอดี
หลังจากที่ครุ่นคิดดู
เขาก็ย่อตัวลงและใส่อณูแห่งชีวิตเข้าไปในค่ายกล
ครืน! ครืน! ครืน!
ด้วยพลังของอณูแห่งชีวิต ค่ายกลก็เริ่มส่องแสงสว่างจ้า และลายเส้นทั้งหลายก็เรืองแสงเปล่งประกาย ดวงแสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องออกมาในทันใด
ในขณะเดียวกัน ดวงแสงเหนือหอคอยพลันส่องแสงสว่างสดใสเข้าไปในค่ายกล
ทั้งสองผสมผสานกันและกลายเป็นกระแสหมุนวนที่ทำให้ค่ายกลขนาดใหญ่เริ่มทำงานในที่สุด
“ใช่สินะ!”
ฉู่โม่วเผยสีหน้าประหลาดใจออกมา
“ไปกันเถอะ! เข้าไปดูข้างในกันเถอะ!”
ชายหนุ่มกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เมื่อพูดจบ เขาก็ก้าวไปข้างหน้า เดินเข้าไปในค่ายกล และหายวับไปต่อหน้าต่อตาทุกคนในชั่วพริบตา
เมื่อผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ เห็นดังนั้น พวกเขาก็เดินตามเข้าไปทันที
…
ฉู่โม่วรู้สึกราวกับว่าเขาผ่านเยื่อบาง ๆ เข้ามา และเมื่อมองเห็นภาพตรงหน้าได้อย่างชัดเจนอีกครั้ง เขาก็มองเห็นภาพอยู่เบื้องหน้า
มันเป็นพื้นที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา เท่าที่มองเห็นได้ มีภูเขาศักดิ์สิทธิ์มากมายลอยอยู่กลางอากาศ และแต่ละแห่งก็เรืองแสงสว่างไสว
รัศมีที่แข็งแกร่งแผ่ซ่านออกมาราวกับแดนสวรรค์
หลังจากที่เข้ามา ทุกคนก็ต้องตะลึงงันเพราะภาพตรงหน้า ไม่มีใครคิดว่าหลังจากที่ผ่านค่ายกลนั้นมา พวกเขาจะได้เข้ามายังสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้
“นี่มันโลกอีกใบชัด ๆ!”
“ก่อนหน้านี้ฉันทิ้งสัญลักษณ์ไว้ในห้องโถง แต่ตอนนี้สัมผัสถึงมันไม่ได้แล้ว!”
ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“แต่ที่นี่ลึกลับมาก ฉันสัมผัสได้ว่ามีสมบัติถูกผนึกเอาไว้ในภูเขาศักดิ์สิทธิ์พวกนี้!”
“ที่นี่ต้องมีสมบัติของจริงจากศิษย์พี่แน่!”
ผู้ปลุกพลังบางส่วนเริ่มพูดบ้าง เมื่ออยู่ตรงหน้าสมบัติล้ำค่า พวกเขาต่างก็เผยสีหน้าตื่นเต้นออกมา
แต่ผู้คนเหล่านี้ไม่มีอำนาจสั่งการอะไรทั้งสิ้น พวกเขาจึงได้แต่หันไปมองชายหนุ่มและรอคอยคำสั่ง
อย่างไรแล้ว บรรพชนก็บอกเอาไว้ตั้งแต่ก่อนมาที่นี่ว่าทุกสิ่งต้องอยู่ภายใต้คำสั่งของฉู่โม่วและจะต้องไม่ทำอะไรนอกเหนือจากคำสั่งทั้งสิ้น
และทุกคนก็รู้ดีว่าสถานที่แห่งนี้อันตรายถึงขีดสุด เพื่อที่จะไม่ให้เกิดความเสียหายหรือกระทั่งเสี่ยงชีวิต พวกเขาจึงเคร่งครัดเป็นอย่างมาก
“ที่นี่คงไม่มีอันตรายอะไร พวกนายกระจายตัวออกไปค้นหาสมบัติกันได้เลย!”
ฉู่โม่วกล่าวพร้อมพยักหน้าเบา ๆ
แต่แล้ว
เขาก็ยังกล่าวเตือน “แต่… จำไว้ว่าอย่าออกไปไกลเกิน ร่วมมือกันค้นหาสมบัติเป็นกลุ่มสองสามคนจะดีกว่า ถ้าเจอกับอันตรายหรืออุบัติเหตุอะไร ส่งข้อความมาให้เร็วที่สุด แล้วฉันจะไปหาพร้อมกับกำลังเสริมทันที!”
“ใช่แล้ว!”
ทุกคนพยักหน้าด้วยความดีใจ
แล้วพวกเขาก็แบ่งกองกำลังออกเป็นกลุ่มละสองสามคนและกระจายตัวไปตามหาโอกาสของตัวเอง
หลังจากที่รอจนทุกคนจากไป ชายหนุ่มกระจายจิตสัมผัสแล้วเริ่มบินไปยังภูเขาในบริเวณใกล้เคียงเพื่อตามหาโอกาส
ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ไปถึงภูเขาศักดิ์สิทธิ์ลอยฟ้าลูกหนึ่ง แสงศักดิ์สิทธิ์เรืองรองที่นี่ไม่ได้สว่างไสวนัก แต่มันก็มีจังหวะเต๋าที่แข็งแกร่งอย่างถึงที่สุด ทำให้เขาเกิดความสงสัยเป็นอย่างมาก
เมื่อผ่านไอหมอกและแสงมากมายภายนอกเข้าไปในภูเขา
เขาก็มองเห็นต้นไม้จำนวนหนึ่ง ส่วนมากนั้นดูเป็นต้นไม้ธรรมดาทั่วไป แต่บางทีอาจเป็นเพราะพวกมันมีชีวิตมาเป็นเวลานาน พวกมันทั้งสูงตระหง่านและมีลำต้นหนาเตอะ
และท่ามกลางต้นไม้เหล่านี้ มีบ่อน้ำแห่งหนึ่งอยู่บนยอดของภูเขา
“นี่มัน…”
“ธารแก่นเต๋าเหรอ?”
เมื่อเห็นบ่อน้ำแห่งนี้ ดวงตาของฉู่โม่วก็ลุกเป็นประกายและเผยความประหลาดใจออกมา
ธารแก่นเต๋าคือสมบัติหายากแห่งสวรรค์และโลก
หากผู้ปลุกพลังดูดซับมันเข้าไป ความเข้าใจของเขาก็จะเพิ่มขึ้นมหาศาล ทำให้เขาสามารถศึกษาพลังแห่งกฎเกณฑ์และวิถีแห่งเต๋าได้รวดเร็วมากยิ่งขึ้น
ธารแก่นเต๋าเช่นนี้นั้นหายากอย่างถึงที่สุด แม้แต่ทั่วทั้งเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็หาพบได้ไม่มากนัก แต่ที่นี่กลับมีเป็นบ่อเสียด้วยซ้ำ การจะสะสมได้มากขนาดนี้นั้นต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายล้านหรือกระทั่งหลายสิบล้านปี
“แค่นี้ก็ล้ำค่าจนน่าตกตะลึงแล้ว!”
ฉู่โม่วตกตะลึงและกระทั่งมีความสุขด้วยซ้ำ
เขาไม่ได้ดูดซับมันเข้าไปในทันที แต่แค่สะบัดแขนเสื้อขนาดใหญ่ ธารแก่นเต๋าทั้งหมดก็ถูกเขาเก็บเข้าไป แล้วพวกมันก็บรรจุอยู่ในโลกบนฝ่ามือของเขา
หลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ชายหนุ่มก็ค้นหาสมบัติต่อไป
แต่นอกจากสิ่งนี้แล้วก็ไม่มีสมบัติใดที่น่าสนใจในทั่วทั้งภูเขาอีก เขาจึงออกเดินทางไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์ลูกต่อไปในไม่ช้า
…
“นี่มัน… สมบัติโบราณเหรอ?”
บนยอดเขาแห่งนี้ ฉู่โม่วไม่พบสมบัติชิ้นอื่นอีก
แต่เป็นแค่อาวุธศักดิ์สิทธิ์ชิ้นหนึ่ง คุณภาพของมันเทียบเท่ากับสมบัติโบราณหายาก ซึ่งเหมือนกับกงล้อกลืนวิญญาณที่ชายหนุ่มได้รับมาก่อนหน้านี้ และกระทั่งดีกว่าเสียด้วยซ้ำ
แม้ว่าชายหนุ่มจะไม่ได้สนใจอาวุธศักดิ์สิทธิ์เป็นพิเศษ แต่มันก็ยังเป็นสมบัติล้ำค่า เขาจึงเก็บมันเข้าไปในกระเป๋าด้วยความพึงพอใจ
บนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ลูกที่สาม เขาค้นพบสวนสมุนไพรแห่งหนึ่ง
มีสมุนไพรและรากพืชจิตวิญญาณอยู่ที่นี่ และอายุของพวกมันก็มากกว่าหนึ่งล้านปี ด้วยคุณภาพของพวกมันก็เรียกได้ว่าเป็นยามหัศจรรย์ได้เลยทีเดียว
ฉู่โม่วค่อย ๆ เก็บสมุนไพรเหล่านี้มา ส่วนที่ยังสามารถเติบโตต่อไปได้ถูกเก็บเอาไว้ในโลกบนฝ่ามือ หากไม่สามารถปลูกได้ พวกมันก็จะถูกเก็บเข้าไปในกล่องหยก
หลังจากผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง
เมื่อเก็บสมุนไพรและรากสมุนไพรจิตวิญญาณมาจนหมด เขาก็ออกไปจากที่นี่และมุ่งหน้าไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์ลูกต่อไปทันที