ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 619 กระบื่อมตะไรคู่ต่อสู้ (1)

ตอนที่ 619 กระบื่อมตะไรคู่ต่อสู้ (1)
ทางตะวันตก
ตอนที่รับรู้ถึงกลิ่นอายของยอดฝีมือขั้นแปดสองคนหายไป
เจ้าเมืองเทียนเหมินก็ไม่ระเบิดโทสะอีกแล้ว
ไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ ขวานขนาดใหญ่หลอมรวมกับพลังจิตใจ ฟันขวานออกไป
ปัง!

เขาสีทองของเจี่ยวเกือบถูกฟันขาดแล้ว
เจ็บปวดจนต้องแผดร้องออกมา ต้านไม่ไหว! มันอยากจะหนีแล้ว!
“โฮก โฮก…”
เจี่ยวคำรามขึ้น ภายนอกดูดุร้ายภายในจิตใจกลับอ่อนแอ
เจ้าไม่อาจฆ่าข้าได้ ฆ่าข้าแล้ว ป่าร้อยอสูรไม่เลิกราแน่

มันต้านไม่ไหวอยู่บ้างจริงๆ
สัตว์ปีศาจสามตัวแข็งแกร่งมาก ในหมู่ขั้นแปดนับว่าเป็นกลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุด
ขั้นแปดสามคนจากเมืองเทียนเหมินและเมืองเยาขุยเผชิญหน้ากับพวกมัน
ยังต้องหาคนมาเพิ่มอีกคนสองคน
ตอนแรกคิดว่ามันสามารถสกัดราชามู่ได้

รอจนปะทะกันแล้ว เจี่ยวค้นพบว่าประเมินตัวเองสูงไป เจ้านั้นโหดร้ายเกินไป!
ลูกน้องของพ่อครัวก็ไม่ช่วยออกแรงหน่อย ยอดฝีมือที่ถืออาวุธวิเศษคนนั้น
จนถึงตอนนี้ยังไม่ได้ควบคุมคู่ต่อสู้ได้ ทั้งดูท่าแล้ว…
กำจัดต้นไม้โง่นั้นมีโอกาสไม่สูงมาก เจี่ยวอยากจะหนีแล้ว!

เจี่ยวร้อนใจ อันที่จริงอูขุยซานและตาเฒ่าหลี่ก็ร้อนใจเช่นกัน
แม้อูขุยซานจะสกัดต้นเทียนเหมินไว้ แต่ประมือกับระดับเดียวกัน
ต้นเทียนเหมินยังเป็นพืชปีศาจที่แข็งแกร่ง เดิมทีก็มีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่า
ทะลวงขั้นเก้ามาหลายปีแล้ว

ในสถานการณ์แบบนี้ แม้ในมืออูขุยซานจะมีอาวุธวิเศษขั้นเก้าก็ไม่อาจฆ่ามันได้
หากปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป มองสัตว์ปีศาจพวกนั้นที่สู้ไปด้วยถอยไปด้วยแล้ว
แววตาของอูขุยซานก็เผยความไม่ยินยอม!
ถึงเวลานี้แล้ว เขายังไม่อาจทำให้ต้นเทียนเหมินบาดเจ็บหนักได้
แม้ว่าหลี่ฉางเซิงจะหาโอกาสมาโดยตลอด แต่โอกาสที่จะฆ่าต้นเทียนเหมินมีไม่มาก

ส่วนสถานการณ์ของพวกฟางผิง เขารับรู้ได้เหมือนกัน
แต่พวกฟางผิงชนะแล้ว ตัวเองอาจไม่สามารถเหลือขั้นเก้าทั้งสองได้เสมอไป
บางทีคนเดียวก็ไม่อาจเหลือไว้ได้! อูขุยซานไม่ยินยอม!
ต้นเทียนเหมินที่เผชิญหน้ากับเขาก็รู้สึกไม่ยินยอมเช่นกัน!
มันรับรู้ได้ถึงการตายของยอดฝีมือ เมืองเยามู่… บางทีอาจพังทลายแล้ว!
ความทุ่มเทหลายร้อยปีมานี้ หายไปในชั่วพริบตา!

ขั้นเก้าทั้งสองต่างรู้สึกไม่ยินยอม เริ่มเข่นฆ่าอย่างรุนแรง
ด้านข้างนั้น ตาเฒ่าหลี่ที่ทำงานแบบไม่ออกแรง ยืดยาดอืดอาดอยู่นั้นก็จนใจเช่นกัน
เหล่าอูไม่ออกแรง สกัดอีกฝ่ายไม่อยู่ จะให้เขาทั้งหมดทำยังไง?
แม้เขาจะทุ่มสุดกำลัง ฟันหนึ่งกระบื่ออกไป… อีกฝ่ายก็มีโอกาสสูงที่จะหนีรอด

ขั้นเก้าไม่ใช่คนโง่ ชั่วพริบตาที่เคลื่อนไหวปราณ ต้นเทียนเหมินก็จะรับรู้ได้ทันที
ถึงเวลานั้นหนีไป นั่นก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
มีแค่ต้องรอให้อูขุยซานทำให้ต้นเทียนเหมินบาดเจ็บหนัก หรือสกัดมันเอาไว้
เหมือนกับฟางผิงที่ฟันขั้นแปดก่อนหน้านี้ ให้คนกักตัวไว้ หนียังไม่อาจหนีได้
เวลานั้นเขาก็สามารถใช้ประโยชน์ได้แล้ว

“ยังเทียบกับขั้นเก้าจริงๆ ไม่ได้เลย!”
ตาเฒ่าหลี่ถอนหายใจ ปราณเขายังไม่แข็งแกร่งเท่าขั้นเก้า
ไม่งั้นถ้ามีปราณแข็งแกร่งเหมือนขั้นเก้า
เดิมทีเขาก็แทบไม่ต้องกลัวว่าอีกฝ่ายจะหนีจากกระบี่นี้ของเขาได้!

เห็นเจี่ยวที่อยู่ไกลออกไปนั้นเหมือนจะล่าถอย จู่ๆ ตาเฒ่าหลี่ก็ตะโกนว่า
“เจี่ยว พวกฟางผิงกำลังจะมาแล้ว!”
แม้ฟางผิงจะเป็นแค่ขั้นเจ็ด แต่ตาเฒ่าหลี่คิดว่าพูดออกไปไม่กี่คำ
อาจจะสามารถรั้งเจี่ยวไว้ได้ เจี่ยวออกไป นั่นก็ไม่มีโอกาสแล้วจริงๆ
สัตว์ปีศาจขั้นแปดสามตัวหายไป แม้พวกฟางผิงจะมาก็ไม่มีประโยชน์
เดิมทีก็ฆ่าขั้นเก้าสองคนนี้ไม่ไหวแล้ว!

เจี่ยวมองตาเฒ่าหลี่ไปแวบหนึ่ง พ่อครัวจะมาแล้วงั้นเหรอ?
แต่พ่อครัวเพิ่งจะขั้นแม่ทัพเอง!
ไม่รู้ว่าตระหนักอะไรได้ เจี่ยวลังเลไปพักหนึ่ง คำรามออกมาแล้วก็ยืนหยัดอยู่ต่อ!
พ่อครัวเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว มาแล้วบางทีอาจจะมีวิธี
ถ้าพ่อครัวไม่มีวิธี… งั้นมันก็จะไปจริงๆ แล้ว

สู้ไม่ไหว! สัตว์ปีศาจทั้งสามไม่ถอยอีก ตาเฒ่าหลี่และอูขุยซานต่างโล่งใจ
ในขณะที่โล่งใจก็รู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก
ตัวเองสองคน คนหนึ่งอยู่ขั้นเก้า อีกคนเทียบได้กับขั้นเก้า
นึกไม่ถึงว่าจะยังมีประโยชน์สู้ขั้นเจ็ดคนหนึ่งไม่ได้
ดูท่ากระทั่งสัตว์ปีศาจยังเชื่อใจฟางผิง!

นี่… แทบไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้
สัตว์ปีศาจเห็นว่าพวกเขาไม่สามารถจัดการกับต้นเทียนเหมินได้ เตรียมจะหนีไปแล้ว
รอจนรู้ว่าฟางผิงกำลังจะมา นึกไม่ถึงว่าจะไม่ไปแล้ว แทงใจดำจริงๆ
อูขุยซานไม่รู้ควรจะพูดอะไรอยู่บ้างจริงๆ ความรู้สึกนี้… ทั้งเจ็บปวดและดีใจ
ฟางผิงเจ้าเด็กนี้หลอกสัตว์ปีศาจจนโง่แล้ว

“ปีศาจเขาทอง นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะสมรู้ร่วมคิดกับผู้ฝึกยุทธ์แดนเกิดใหม่!”
เจ้าเมืองเทียนเหมินประกายเสียงเย็นเยือก กวัดแกว่งขวานอีกครั้ง
ใช้ขวานฟันเจี่ยวจนเนื้อหนังฉีกขาด
สัตว์ปีศาจสามตัวนี้ เขาเกลียดปีศาจเขาทองมากที่สุด จึงตั้งใจจู่โจมมันโดยเฉพาะ

เจี่ยวถูกโจมตีจนผิวหนังหม่นแสงอยู่บ้าง เนื้อหนังปริแตก
แผดร้องโหยหวนอยู่ตลอด ไม่ยินยอมจะไป
รอดูอีกสักหน่อย… รอพ่อครัวมา ไม่มีทางเลือกแล้วค่อยหนี!
ทางนี้ห่างจากเมืองเทียนเหมินค่อนข้างไกล กว่าพวกฟางผิงจะไล่ตามมา
ยังต้องใช้เวลาพักใหญ่

เจี่ยวยืนหยัดอีกครั้ง รอจนรับรู้ว่าสิ้นเปลืองสสารไปครึ่งใหญ่ ก็ร้อนใจขึ้นมาจริงๆ แล้ว
ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป มันอาจจะตายอยู่ที่นี่แล้ว!
สหายพี่น้องสองคนนี้ของมัน ตอนนี้ก็ไม่อยากสู้ต่ออยู่บ้าง
เจี่ยวทำได้แค่ตะโกนต่อ รับปากว่าจะให้ผลประโยชน์นับไม่ถ้วน
คว้าแหล่งแร่ได้แล้ว แบ่งกันห้าสิบห้าสิบ ข้าครึ่งหนึ่ง พวกเจ้าสองคนอีกครึ่งหนึ่ง

อยากกลายเป็นราชา ไม่เสี่ยงสักหน่อยจะได้ยังไง
รอฉันกลายเป็นราชาปีศาจที่แท้จริงแล้ว พวกเจ้าทั้งสองก็กลายเป็นราชา
สามราชาปีศาจปกครองพื้นที่ต้องห้าม เรืองอำนาจในเขตแดนเจ็ดทางใต้…
สรุปแล้ว เจี่ยวแทบจะโยนผลประโยชน์ออกมาอย่างบ้าคลั่ง
ยืนหยัดต่ออีกหน่อยก็เพียงพอแล้ว!

ไม่ไกลนั้น อูขุยซานบ้าคลั่งขึ้นมาแล้วเช่นกัน เป็นแบบนี้ต่อไปจะไม่มีหวังจริงๆ แล้ว
การมาถึงของฟางผิง อาจไม่มีประโยชน์เสมอไป
กลับจะทำให้พวกเขาพยายามหลบเลี่ยงการต่อสู้ของขั้นเก้า
ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดพวกนี้ แม้จะสามารถประมือกับขั้นเก้าได้ช่วงเวลาสั้นๆ
แต่ขอแค่ถูกขั้นเก้าโจมตี นั่นไม่ตายก็พิการแล้ว
พูดว่าคนมากกำลังเยอะ ขั้นเจ็ดมีเยอะสามารถสกัดขั้นเก้าได้
แต่ต้องจ่ายเป็นราคาการตายของขั้นเจ็ดหลายคนถึงจะทำได้
ถึงเวลานี้จริงๆ อูขุยซานยินดีที่จะไม่ล้างแค้นมากกว่า

ผ่านไปประมาณห้านาที ฟางผิงและเฉินเย่าถิงก็มาถึงก่อน
ส่วนคนอื่นๆ ค่อนข้างช้าอยู่บ้าง พาพวกเขามาด้วยจะแบกรับภาระเกินไป
ฟางผิงและเฉินเย่าถิงจึงไม่สนใจพวกเขา
ฟางผิงมาถึง เจี่ยวก็คำรามทันที สู้ไม่ไหว!

ฟางผิงไม่ชักช้า เห็นว่าแสงสีทองของมันหม่นแสงก็ตะโกนว่า
“ผู้อาวุโสให้สสารไม่แตกดับไว้กับฉัน ส่งให้นายละกัน ราชาเจี่ยว!
ต้องกำจัดพวกเขาให้ได้!”
สิ้นเสียง ฟางผิงก็โยนลูกบอลสีทองขนาดใหญ่ออกไป
เจี่ยวบินออกไปรับ กลืนลงไป ก่อนแววตาจะเผยความดีใจ
สสารไม่แตกดับ! ทายาทเหนือราชารวยจริงๆ!
ชั่วพริบตา บาดแผลบนร่างกายของมันก็ฟื้นฟูเกือบเต็มเปี่ยมแล้ว

เจ้าเมืองเทียนเหมินเห็นแบบนั้นก็ประกายแววตาเย็นเยียบ
ฟางผิงกลับหัวเราะว่า “สุนัขเฒ่า! เมืองของนายถูกทำลายแล้ว
ฉันฆ่าทหารกำลังพลของนายจนหมดเกลี้ยง!
จะบอกนายไปเลย ไม่ใช่นายมีทายาทอยู่กับราชาไหวหรือไง?
ครั้งก่อนในแดนรบราชาก็ถูกฉันฆ่าไปแล้ว! ฆ่านี่รู้สึกดีจริงๆ!
นายคิดว่าราชาไหวจะสนใจนาย? นายเป็นแค่คนที่ถูกทิ้ง!

นายรู้หรือเปล่าว่าเป้าหมายของสงครามครั้งนี้คืออะไร?
ราชาไหวรับปากกับผู้อาวุโสของฉัน ให้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ฆ่านาย
พวกเราก็จะปล่อยเขตแดนหนึ่งให้ราชาไหวไป
อาณาเขตของราชาไหวคือเขตแดนสิบแปดทางใต้
ก่อนหน้านี้เดิมพันกับผู้อาวุโสฉัน เสียเขตแดนสิบแปดทางใต้
เพื่อที่จะสามารถปกป้องอาณาเขตของตัวเอง ดังนั้นจึงเลือกละทิ้งนาย!
ส่วนพูดโกหกหรือเปล่า นายถามก็จะรู้เอง! เขตหวงห้ามรู้กันทุกคน!
ฮ่าๆๆ เสียทีที่สุนัขเฒ่าอย่างนายคิดว่าไปเขตหวงห้ามก็สามารถรับเกียรติยศได้ น่าขำ!”

ระหว่างที่พูด ฟางผิงก็ถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง ตะโกนว่า
“ผู้เฒ่าเฉิน ไปช่วยอธิการ!” เฉินเย่าถิงไม่พูดมาก บุกเข้าไปหาต้นเทียนเหมิน
ฟางผิงเพิ่งจะพูดจบ ตำแหน่งที่เขายืนเมื่อครู่ก็เกิดระเบิดทันที
ฟางผิงแค่นหัวเราะ ถอยออกมากว่าสองพันลี้
ระยะนี้ แม้เจ้าเมืองเทียนเหมินจะตีถูกเขา ก็ตีเขาไม่ตาย
รักษาชีวิตสำคัญที่สุด!

“โมโหจนหน้าดำหน้าแดงแล้ว? ครั้งนี้ไม่ว่ายังไงนายก็ต้องตายสถานเดียว!
นายกล้าไปเขาต้านสมุทร ผู้อาวุโสฉันก็จะโจมตีฆ่านาย!
ทะเลหวงห้าม นายกล้าไปไหมล่ะ? เขตแดนเจ็ดทางใต้ไม่มีที่ให้นายอยู่อีกแล้ว!”