ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 686 ฉันคือจักรพรรดิชิงตี้ (1)
ปัง!
เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นในเตาเผา
เสียง ‘บุ๋งๆ’ ดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย ของเหลวภายในเตาแทบจะกลายเป็นสีแดงฉานทั้งหมด
“สูญเสียการควบคุมแล้ว…”
ฟางผิงพึมพำ แววตาเผยความซับซ้อนอย่างบอกไม่ถูก
สูญเสียการควบคุมแล้ว
ฉินเฟิ่งชิงควบคุมการไหลเวียนของพลังงานไม่ไหว ภายใต้เปลวไฟพลังงาน ร่างกายมีเค้าลางจะปริแตกแล้ว
“อ๊าก!”
เสียงร้องแหบพร่าดังขึ้นในเตาเผา ครู่ต่อมา ฉินเฟิ่งชิงก็ยืนขึ้น เลือดกระเด็นออกมาทั้งหูและจมูก พลังงานเริ่มพุ่งชนกะโหลกเขาแล้ว
“นี่…นี่…แค่เรื่องเล็ก จะทำฉันตายได้?”
“มาสิ!”
“ฟางผิง! เร่งไฟหน่อย เผาให้แรงขึ้นอีก เผามาเลย!”
ฉินเฟิ่งชิงเผยสีหน้าบิดเบี้ยว หันตะโกนไปทางฟางผิง!
เปลวไฟพลังงานกำลังเผาไหม้ร่างกายของเขา เริ่มปะทุขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า พุ่งชนเนื้อหนังของเขา พุ่งชนอวัยวะภายในของเขา
อู๋ขุยซานตะโกนเสียงดัง “หุบปาก! รีบควบคุมการไหลเวียนของพลังงานซะ รนหาที่ตายหรือไง?”
ฉินเฟิ่งชิงแสยะยิ้ม เผยใบหน้าดุร้าย เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่เป็นไร! เร่งไฟหน่อย ผมพูดจริงๆ นะ! ไม่พอ! ดาบเฉือนเนื้อยังเจ็บกว่าอีก ช่วยให้ผมมีความสุขหน่อย เผาผมไม่ตาย…ผมก็ขั้นเจ็ดแล้ว! เผาตาย นั่นก็เป็นเรื่องชั่วพริบตาเดียว! ตอนนี้…แม่งเหอะ ค่อยๆ เผา เจ็บปวดเกินไป!”
ทุกคนขมวดคิ้ว ฟางผิงสูดลมหายใจ ถามว่า “แน่ใจ?”
“แน่…แน่ใจ!”
“งั้นก็เริ่มเลยเถอะ!”
“ฟางผิง…” อู๋ขุยซานคำรามเบาๆ
เพิ่มกำลังไฟนั้นทำได้ แต่ตอนนี้กำลังขับพลังงานเจือปนในร่างกายของฉินเฟิ่งชิงออกทีละนิด หากเปลวไฟพลังงานรุนแรงเกินไป แม้อาจจะเร็วขึ้น แต่ถ้าพลังงานสูญเสียการควบคุม ฉินเฟิ่งชิงก็จะตายไวเหมือนกัน!
“ไหวอยู่แล้ว! มาเถอะ!”
ฉินเฟิ่งชิงหัวเราะเสียงดัง ฟางผิงไม่พูดมากอีก จู่ๆ ก็ระเบิดพลังจิตใจ จุดไฟของเหลวพลังงานในเตาเผาขึ้นอีกครั้ง
ปัง!
ชั่วพริบตานั้นเปลวไฟพลังงานก็พวยพุ่ง อากาศยังถูกแผดเผาจนดูล่องลอยอยู่บ้าง
“อ๊าก!”
ตอนนี้ฉินเฟิ่งชิงแทบจะกลายเป็นมนุษย์ไฟแล้ว แผดร้องเสียงดังลั่น
แก๊ก…
ไข่ทองคำที่ยังไม่ได้ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ เวลานี้ก็พังทลาย ต้นไม้เล็กๆ นั้นหายวับไปตั้งนานแล้ว
“ฟิน...ฟินชะมัด!”
ฉินเฟิ่งชิงร้องเสียงดัง เปลวไฟพลังงานปกคลุมอยู่รอบกาย ในสถานการณ์ที่สูญเสียการควบคุมพลังงาน บางส่วนก็ระเบิดลำตัวของเขาโดยตรง
เสียง ‘ปังๆ’ ดังขึ้นไม่หยุดหย่อน
ของเหลวพลังงานภายในเตาเผาน้อยลงเรื่อยๆ แล้ว ลำตัวของฉินเฟิ่งชิงราวกับกลายสภาพเป็นคริสตัลและแก้วใส
พวกฟางผิงมองดูอย่างเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไร
ปัง!
เกิดเสียงดังสนั่น หน้าอกของฉินเฟิ่งชิงถูกระเบิดจนเป็นโพรงใหญ่ อวัยวะภายในแทบจะมองเห็นได้อย่างชัดเจน
“ไร้ประโยชน์!”
จู่ๆ ฟางผิงก็ก่นด่าออกมา “คนไร้ประโยชน์! แม่งเหอะ ทำได้แค่โม้! ฉันยังควบคุมพลังงานได้เก่งกว่านายอีก นายอยู่ตั้งขั้นหก กระทั่งควบคุมพลังตัวเองยังทำไม่ได้ มีหน้ามาพูดว่าคนอื่นไร้ประโยชน์อีก? อย่างนายยังจะไร้คู่ต่อสู้ได้? อาจารย์หลี่ขั้นหกก็ฟันขั้นแปดแล้ว ควบคุมพลังได้ถึงขีดสุด เวลานั้นเผาอาจารย์หลี่ยังไม่เป็นไรด้วยซ้ำ เผานายกลับไร้ประโยชน์ขนาดนี้แล้ว?”
“อย่า…อย่าด่าสิ…ฉันไม่ได้ไร้ประโยชน์!”
ฉินเฟิ่งชิงทำหน้าบิดเบี้ยว ไม่ยินยอมอยู่บ้าง ฉันไม่ใช่คนไร้ประโยชน์!
สาเหตุที่ขั้นหกควบคุมพลังงานไม่ไหว นั่นเพราะเลื่อนขั้นเร็วเกินไป เขาไม่ได้ไร้ประโยชน์ เขาไร้คู่ต่อสู้ต่างหาก
“ดูดกลืน!”
ฉินเฟิ่งชิงคำรามเบาๆ ก่อนจะหันไปหัวเราะให้ฟางผิง เมื่อครู่แขนซ้ายของเขาเกือบจะระเบิดแล้ว ผลปรากฏว่าเขาฝืนควบคุมไว้ได้
เพิ่งจะหัวเราะไป…เสียงปังก็ดังอีกครั้ง แขนซ้ายระเบิดจนเป็นรูใหญ่
ฉินเฟิ่งชิงยิ้มแยกฟัน เสียการควบคุมอีกแล้ว
หลังจากนั้นฉินเฟิ่งชิงก็ไม่มีเวลามาพูดเล่นอีก ควบคุมพลังตัวเองอย่างต่อเนื่อง ไม่ให้พลังงานบริสุทธิ์ถูกเผาไหม้ แยกพลังงานแปลกปลอมออกจากภายในร่างกาย
เนื้อหนังบนร่างถูกระเบิดเป็นรูซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระดูกยังระเบิดแตกไปหลายชิ้นเช่นกัน
—
ด้านข้าง พวกฟางผิงมองอยู่พักหนึ่ง เนิ่นนานก่อนฟางผิงจะถอนหายใจเบาๆ
เปลวไฟเริ่มเบาลงแล้ว!
จางเทาคลี่ยิ้มเช่นกัน “ไม่เลว ยังประคองไว้ รออีกสักหน่อยก็น่าจะจบได้แล้ว”
ตอนนี้แม้ว่าลำตัวของฉินเฟิ่งชิงจะอยู่ในสภาพยับเยินไม่น้อย แต่เปลวไฟบนร่างค่อยๆ หายไปแล้ว พลังงานที่บริสุทธิ์กำลังระเบิดออกมาจากในร่างกายเขา
แม้เปลวไฟพลังงานพวกนั้นจะนำความเจ็บปวดมาให้ แต่ของเหลวพัลงงานนับร้อยจิน ภายใต้การเผาไหม้ พลังงานบริสุทธิ์ที่เหลืออยู่ก็ถูกฉินเฟิ่งชิงดูดกลืนเช่นกัน
เวลานี้พลังงานกำลังถูกร่างกายที่ทรุดโทรมของเขาดูดกลืนไว้
พวกอู๋ขุยซานต่างพากันโล่งใจ หวงจิ่งเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าเด็กนี้ดวงแข็งจริงๆ ฉันว่าแล้วเจ็บแค่นี้เขาทนไหวอยู่แล้ว ไม่ใช่ปัญหาใหญ่”
ด้านข้างนั้น อู๋ขุยซานเอ่ยอย่างเรียบนิ่งว่า “เพิ่งจะมาพูดตอนจบ!”
หวงจิ่งชำเลืองตามองเขา นายก็เพิ่งจะมาพูดตอนจบไม่ใช่หรือไง?
พวกเขากำลังพูดคุยกัน ในเวลานี้จู่ๆ ฉินเฟิ่งชิงก็ร้องเสียงโหยหวนขึ้นมา ร่างกายปะทุแสงไฟเจิดจ้าออกมาอีกครั้ง
“ฟาง…ฟางผิง…ช่วยฉันด้วย!”
“เท…เทของเหลวพลังงาน...ให้อีกขวด! ขอ…ขอสสารไม่แตกดับหน่อย…ฉัน…ฉันไม่อยากตาย!”
“…”
ฉินเฟิ่งชิงเผยสีหน้าแทบดูไม่ได้ พูดจบก็แผดร้องอีกครั้ง ทั่วร่างเริ่มมีเลือดพรั่งพรูออกมาแล้ว
หลี่หานซงเห็นแบบนั้นก็รีบมองไปทางฟางผิง ฟางผิงกลับแหงนหน้ามองฟ้า
จางเทาก็จนใจเช่นกัน ผ่านไปสักพักจึงเอ่ยว่า “บรรยากาศของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ยังต้องปรับเปลี่ยนอยู่บ้าง แทบจะกลายเป็นโรงละครงิ้วแล้ว”
ไม่ไกลนั้น อู๋ขุยซานเอ่ยอย่างเรียบนิ่งว่า “ไม่เกี่ยวกับฉัน!”
ฉันไม่ใช่ตัวการ บรรยากาศของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้กลายเป็นแบบนี้ เป็นเพราะพวกนายนั่นแหละ
ฟางผิง จางเทา ฉินเฟิ่งชิง ตาเฒ่าหลี่…
สรุปแล้วตอนนี้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้กลายเป็นโรงละครงิ้ว นั่นไม่ได้มีสาเหตุมาจากอู๋ขุยซาน
“ฟาง…ฟางผิง…ช่วยฉันด้วย…”
ฉินเฟิ่งชิงยังกำลังแผดเสียงร้อง ฟางผิงครุ่นคิดแล้ว จู่ๆ ในมือก็ปรากฏกล่องใหญ่ใบหนึ่ง
ฉินเฟิ่งชิงเห็นแบนนั้นก็ตาเป็นประกาย แต่ชั่วพริบตาที่ฟางผิงเปิดกล่องออก ฉินเฟิ่งชิงกลับคำรามเสียงดัง บนร่างระเบิดพลังงานถึงขีดสุด กระโดดขึ้นในอากาศทันที เอ่ยเสียงดังว่า “วันนี้ฉันจะเป็นปรมาจารย์!”
เปรี้ยง!
เกิดเสียงดังกึกก้อง บนท้องฟ้ามีลูกบอลสีทองอร่ามปรากฏขึ้น ลูกบอลนั้นถูกบีบอัดกลายเป็นแผ่นแป้งเหมือนสะพานฟ้าดินของฟางผิง
ข้างล่างนั้น ทุกคนทยอยมองไปทางฟางผิง
รอจนเห็นของในกล่องเขา หลายคนก็ใบหน้ากระตุก
หลี่หานซงค้อมกายลงสัมผัสเล็กน้อย เอ่ยอย่างแปลกใจว่า “นายเอามาจากไหน?”
ฟางผิงเอ่ยด้วยใบหน้าเรียบเฉย “ซื้อมาจากหน่วยทหาร”
“ซื้อมา?”
“ใช่ รุ่นพี่เถียนมู่มีเยอะแยะ ใช้เงินแค่เล็กน้อย…”
ทุกคนไร้คำจะโต้ตอบ
ไม่มีใครมองฉินเฟิ่งชิงจอมโอ้อวด เปลือยกายล่อนจ้อนทะลวงด่าน นอกจากเขาแล้วก็ไม่มีใครเคยทำเรื่องแบบนี้เหมือนกัน
ตอนนี้ทุกคนต่างมองไปยังกล่องใหญ่นั้นของฟางผิง
ในกล่องเต็มไปด้วยลูกบอลที่คล้ายกับระเบิดมือ
ระหว่างนั้นฟางผิงก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ได้ยินว่าเป็นระเบิดที่แข็งแกร่งที่สุดที่คิดค้นออกมาใหม่ล่าสุด เรียกว่า CL20 อะไรเนี่ยแหละ…น่าจะชื่อนี้ ก่อนหน้านี้ได้พูดคุยกับรุ่นพี่เถียนมู่ในโทรศัพท์ เขาบอกว่าเงินที่ติดผมใช้คืนไม่ไหวเลยเอาเจ้านี้ให้ผมมาแทน…”
“ในนี้มีเท่าไหร่?”
“ไม่เยอะเท่าไหร่ เพราะเพิ่งคิดค้นออกมา ให้ผมแค่ไม่กี่ร้อยกิโลกรัมเท่านั้น…”
ด้านข้าง จางเทาเอ่ยอย่างปวดหัวว่า “เถียนมู่เจ้าหมอนี้…ไม่ช้าก็เร็วต้องถูกหลี่เจิ้นซ้อมตาย!”
———————–