ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 721-2 ต้องป่าเถื่อน (2)
ตอนที่ 721 ต้องป่าเถื่อน (2)
ดั่งคาดผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดคนนั้นแสร้งทำเป็นเดินเที่ยวเล่นค่อยๆประชิดเขามาหาเขาทีละน้อย
‘นายจะลอยยังไม่กลาลอยวิ่งบนพื้นขั้นเจ็ดอาจไม่เร็วกว่าฉันเสมอไป!’
ฟางผิงครุ่นคิดเรื่องพวกนี้ก็เปลี่ยนทิศทางของฝีเท้าเดินไปทางผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกที่อยู่รอบๆพวกนั้นแทนส่วนขั้นเจ็ดคนนั้นออกห่างมาหน่อยเดี๋ยวอีกฝ่ายแสดงพลังเต็มที่ขึ้นมาจะได้ไม่ทำให้เฟิงเมี่ยเชิงตกใจไปด้วย
เห็น ‘ขุยหมิง’ เดินมาทางพวกเขาผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกพวกนั้นก็เผยสีหน้าดีใจนี่คือจะได้ผลงานแล้ว?
เมื่อครู่แม่ทัพเริ่มเข้าใกล้ ‘ขุยหมิง’ พวกเขาคิดว่าจะไม่มีโอกาสซะแล้วนึกไม่ถึงว่า ‘ขุยหมิง’ จู่ๆจะเปลี่ยนทิศทางเดินเข้ามาใกล้พวกเขาแทน
เวลานี้ขั้นหกหลายคนต่างไม่เผยสีหน้าเริ่มเดินบนถนนล้อมเป็นวงกลม
ขอแค่ ‘ขุยหมิง’ เดินเข้ามาพวกเขาก็จะลงมืออย่างรวดเร็วล้อมฆ่าอีกฝ่าย!
เวลานี้ฟางผิงเข้ามาใกล้คนพวกนี้ขึ้นเรื่อยๆ
‘ขั้นหกสี่คนตอนปลายสามคนขั้นสูงสุดหนึ่งคน…ข้างหลังยังมีผู้ที่หลอมสารจริงกับเลือดกำลังไลตามมา…’
แม้ว่าหลายปีมานี้หลี่อันจะแสร้งปัญญาอ่อนแต่ลูกสมุนยังคงมีฝีมืออยู่บ้างในชั่วพริบตาที่ฟางผิงก้าวสู่วงล้อมนั้นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกพวกนั้นที่ล้อมเขาก็ดีใจเป็นบ้าเป็นหลัง
แต่ในเวลาเดียวกับที่ฟางผิงก้าวสู่วงล้อมจู่ๆก็ชักดาบกวาดออกไปทันที!
วิ่ง!
ดาบเกิดเสียงระเบิดดังลั่นบนดาบยาวมีพลังงานพวยพุ่งขึ้นมารวดเร็วอย่างยิ่ง
ฟางผิงกดเสียงคำรามหนึ่งดาบฟันไปยังผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกสูงสุดคนนั้นจนหัวร่วงลงมา!
คนผู้นั้นก่อนตายยังเผยความตื่นตะลึงในแววตา!
ไม่สามารถโต้กลับได้อย่างสิ้นเชิง!
ดาบของอีกฝ่ายเร็วจนน่าตกใจ!
เวลานี้สามคนอื่นๆก็ตะโกนอย่างโมโหทยอยกวัดแกว่งอาวุธบุกเข้าไปหาฟางผิงข้างหลังขั้นหกคนอื่นๆรวมกับขั้นแม่ทัพคนนั้นก็มีโทสะเช่นกันไลตามเข้ามาอย่างรวดเร็ว
‘พริบตา!’
ฟางผิงฟันหนึ่งดาบตัดหัวคนหนึ่งดาบยังไม่หยุดแค่นั้นชั่วพริบตาก็ฟันฆ่าคนที่สอง!
ฟางผิงไม่คิดชักช้าออกดาบแล้วคนก็วิ่งไปยังจวนราชาเฟ็งที่อยู่ใกล้เคียงออกไปอย่างรวดเร็ว!
จู่ๆเขาหนี!
ขั้นแม่ทัพที่อยู่ข้างหลังตะโกนเสียงดังทุกคนเริ่มวิ่งบนถนนคริสตัลอย่างบ้าคลั่ง!
ข้างนอกเมืองพวกเขายังสามารถทะยานบนอากาศเข่นฆ่าอีกฝ่ายได้แต่ภายในเมืองคนพวกนี้ทำได้แค่วิ่งบนพื้นไล่ฆ่าฟางผิงเท่านั้น
ตอนที่ 721 ต้องป่าเถื่อน (3)
เวลานี้ฟางผิงที่วิ่งอยู่ข้างหน้าเผยสีหน้าเรียบนิ่งกวาดสายตามองไปรอบๆทหารเทียนจื่อไม่ได้ปฏิกิริียว่องไวอย่างที่เขาคิดไว้ขนาดนั้น
ตอนนี้บนถนนใหญ่เส้นหนึ่งที่ห่างออกไปผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดคนหนึ่งระเบิดไอสังหารขึ้น
ตำแหน่งที่ห่างจากทางนี้เกือบสองพันเมตรก็มีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดคนหนึ่งนำทีมทหารไลตามมาแล้ว
แต่คนพวกนี้ก็กำลังตะบี้ตะบันวิ่งอยู่เหมือนกันกฎของราชสำนักจะเคร่งเกินไปแล้ว
ทหารเทียนจื่อขึ้นชื่อว่าเป็นทหารองครักษ์นึกไม่ถึงว่ายังถูกข้อจำกัดลอยบนอากาศด้วยไม่รู้จักพลิกแพลงกันจริงๆ!
ฟางผิงเหน็บแนมกฎของราชสำนักอยู่ยกใหญ่จะยึดติดเกินไปแล้ว!
เพราะถูกกีดขวางด้วยสิ่งก่อสร้างบางส่วนทหารเทียนจื่อพวกนั้นนึกไม่ถึงว่าจะวิ่งอ้อมมานี่ก็ยังคิดจะจับคน?
ระหว่างที่ฟางผิงวิ่งอย่างบ้าคลั่งก็ตะโกนเสียงดังข้าเป็นขุนพลของจวนราชาเฟ็ง! มีคนชั่วลอบสังหารข้าขอให้ผู้ที่ได้ยินแจ้งจวนราชาเฟ็งด้วย!
เวลานี้ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดที่อยู่ข้างหลังคนนั้นเข้ามาใกล้กับฟางผิงขึ้นเรื่อยๆแล้วเผยสีหน้าดำคล้ำ
เขาขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดนำทีมลอบโจมตีขุยหมิงนึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะรู้ล่วงหน้ายังฆ่าคนของพวกเขาไปอีกนี่ทำให้แม่ทัพคนนี้โมโหอย่างยิ่ง
ในเวลานี้ข้างหน้าทีมทหารเทียนจื่อสิบคนก็ไลตามมาถึงแล้วขวางอยู่ที่หน้าถนนแม่ทัพที่เป็นหัวหน้าตะโกนเสียงดังวางมือให้หมดหยุดเดี๋ยวนี้อยากตายกันหรือไง?
ฟางผิงแววตาไหววูบเล็กน้อยคนพวกนี้…แม่งเอ้ยจงใจขวางทางเขา?
ทหารเทียนจื่อไม่ใช่ของดีอะไรจริงๆด้วยมองคนของจวนราชาเฟ็งเป็นศัตรูอย่างมาก
ฟางผิงไม่กลัวเรื่องใหญ่เช่นกันจู่ๆก็ตะโกนว่าองค์ชายหลี่อันสมคบคิดกับทหารเทียนจื่อลอบสังหารขุนพลจวนราชาเฟ็ง! ขอใหองค์ชายเฟ็งตัดสินความยุติธรรมด้วย!
สารเลว!
ยอดฝีมือแม่ทัพข้างหลังคนนั้นหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อยตะโกนว่าขุยหมิงยอมให้จับกุมแต่โดยดี! เจ้ากล้าหยามเกียรติองค์ชายโทษควรตายสถานเดียว! ทหารเทียนจื่อทุกคนถอยไปจบเรื่องนี้แล้วข้าจะไปรับโทษที่ตำหนักเทียนจื่อเอง!
คนผู้นี้ไม่กลัวที่จะเปิดเผยตัวตนเหมือนกันแต่ตอนนี้กลับไม่กล้าให้ทหารเทียนจื่อมาแทรกแซงส่วนเขาแม้จะฆ่าขุยหมิงอย่างโจ่งแจ้งจบเรื่องไปยอมรับผิดกับตำหนักเทียนจื่อ
เขาที่เป็นแม่ทัพคนหนึ่งฆ่าขุนพลที่มาจากเขตแดนข้างนอกอย่างมากก็ถูกเนรเทศออกจากเมืองจักรพรรดิเท่านั้นยังจะอะไรได้อีก?
ฟางผิงไม่สนใจเขาตะโกนต่อว่าทหารเทียนจื่อสมคบคิดกับหลี่อันอยากลอบฆ่าองค์ชายเฟ็งเชื้อพระวงศ์ตกอยู่ในอันตราย!
ทหารเทียนจื่อสมคบคิดกับหลี่อันอยากจะฆ่าองค์ชายทุกคน!
ยังไงฟางผิงก็แกล้งเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกเวลานี้เสียงจึงดังอย่างยิ่ง!
รัศมีหนึ่งพันเมตรทุกคนได้ยินอย่างทั่วถึง!
รนหาที่ตาย!
พูดจาเหลวไหลเจ้ากล้าพูดมั่วซั่ว!
ตอนนี้ไม่ใช่แม่ทัพของหลี่อันที่ตำหนิแต่เป็นแม่ทัพทหารเทียนจื่อพวกนั้นที่ไลตามมามีแม่ทัพเทียนจื่อปะทุโทสะตะโกนว่าช่วยกันจับไว้!
เรื่องนี้พวกเขาไม่อาจยอมรับผูสืบทอดตำแหน่งสิบหกคนมีห้าหกคนเกี่ยวข้องไปถึงเหนือราชา
หากถูกคนคิดว่าเป็นเรื่องจริงนั่นก็เป็นปัญหาใหญ่แล้ว
แม่ทัพทหารเทียนจื่อพวกนี้ลอบด่าคนไร้ประโยชน์ของหลี่อันไล่ฆ่าขั้นขุนพลคนหนึ่งนึกไม่ถึงว่ายังปล่อยให้หนีมาได้!
ทั้งยังตกใจในความกล้าพูดของขุยหมิงด้วยเช่นกัน!
เจ้าหมอนี้จะใจกล้าไปแล้ว!
เป็นแบบนี้เจ้าราชสำนักหลี่อันและทหารเทียนจื่อต่างถูกขุยหมิงล่วงเกินทั้งสิ้นขุนพลคนหนึ่งนึกไม่ถึงว่าจะกล้าใส่ร้ายในสถานการณ์ที่ไม่มีหลักฐานพิสูจน์อะไร
แม้ครั้งนี้เจ้าหมอนี้จะหนีรอดไปได้หลังจากนี้ก็ต้องตายอยู่ดีทหารเทียนจื่อและเจ้าราชสำนักไม่อาจปล่อยเจ้าหมอนี้!
หากพลาดหน่อยหนีไปเวลานี้ก็จบแล้วมีอย่างไหนก่อเรื่องวุ่นวายแบบนี้่นี่แทบไม่ครุ่นคิดเลยว่าหลังจากนี้จะอยู่รอดในเมืองจักรพรรดิยังไง?
รนหาที่ตายเจ้าหมอนี้ฝึกวิชาถึงขั้นขุนพลได้ยังไงกัน?
มีคนลอบก่นด่าในใจโงเขลาอะไรอย่างนี้!
ในเมืองจักรพรรดิล่วงเกินหลี่อันและทหารเทียนจื่อจนถึงขั้นนี้เว้นเสียแต่ว่าเฟิงเมี่ยเชิงจะพาอีกฝ่ายหนีไปยังอาณาจักรราชาเฟ็งชั่วชีวิตนี้อย่าได้ให้เขามาเมืองจักรพรรดิอีก
ข้างหน้านั้นฟางผิงยังคงวิ่งต่อตะโกนไม่หยุดหย่อนเขารับรู้ถึงไอสังหารที่ปรากฏในจวนราชาเฟ็งข้างหน้าแล้วมีคนกำลังมาสนับสนุน
หลี่อันสมคบคิดกับทหารเทียนจื่อถอนรากถอนโคนคนที่เห็นต่าง!
สุนัขเลว!
พวกทหารเทียนจื่อที่ขวางอยู่ข้างหน้าล้วนเต็มไปด้วยโทสะเผยสีหน้าเคืองแค้น
ฟางผิงตะโกนเสียงดังพวกเจ้าหลบไปขวางทางนั้นก็ตั้งใจลอบฆ่าข้าแล้วข้ากลับอยากเห็นว่าพวกเจ้าจะรับโทสะของราชาเฟ็งได้หรือเปล่า!
ฟางผิงตะโกนอย่างโมโหหลังจากนั้นก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงฟันดาบไปยังอีกฝ่าย
เจ้ากล้า!
พวกทหารเทียนจื่อต่างเผยสีหน้าไม่กล้าเชื่อพวกเขาถอยหลบแล้ว!
นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะโจมตีพวกเขา!
ฉุบๆ!
ฟางผิงตะโกนอีกครั้งฉันต้องกล้าอยู่แล้ว!
นอกจากจะกล้าแล้วครั้งนี้ยังบังเอิญพอดิต้องยืมโอกาสทำให้ทหารเทียนจื่อแตกหักกับสายสกุลของราชาเฟ็งไปเลย!
ฉุบๆเข้าทหารเทียนจื่อทุกคนเดือดดาลอย่างยิ่งทยอยบุกมาหาฟางผิง
แม้กลิ่นอายของฟางผิงจะเป็นขั้นหกตอนปลายแต่ความสามารถกลับเป็นขั้นหลอมสารจริงกับเลือดแล้ว
ระเบิดเสียงคำรามก่อนดาบยาวจะวาดผ่านอากาศด้วยความเร็วอย่างน่าเชื่อหลังจากนั้นก็ฟันออกมาหลายสิบดาบ
พลั่กๆๆ…
เสียงเลือดกระเซ็นดังติดต่อกันครูต่อมาฝ่าเท้าฟางผิงก็วิ่งตรงดิ่งออกไปไกลข้างหลังนั่นผู้ฝึกยุทธ์ทหารเทียนจื่อสิบคนจู่ๆก็ทรุดลงกับพื้นในตอนที่เขาวิ่งออกห่างไปนับร้อยเมตรแล้ว
เสียสติไปแล้ว!
ลูกสมุนของหลี่อันที่ไล่ฆ่าตามมาข้างหลังล้วนเผยสีหน้าไม่กล้าเชื่อ!
อีกฝ่ายนึกไม่ถึงว่าจะฆ่าคนของทหารเทียนจื่อแล้ว!
แม้จะเป็นทีมทหารเล็กๆสิบคนขั้นหกหนึ่งคนขั้นต่ำเก้าคนแต่นี่เป็นทหารเทียนจื่อ!
การคงอยู่เพื่ออารักขาเมืองจักรพรรดิ!
นึกไม่ถึงว่าจะถูกอีกฝ่ายฆ่าง่ายๆแบบนี้!
ทั้งตอนนี้ระหว่างที่ฟางผิงวิ่งอย่างบ้าคลั่งก็ตะโกนเสียงดังองค์ชายอย่าเข้ามาทหารเทียนจื่อและหลี่อันร่วมมือกันต้องการสังหารองค์ชาย! องค์ชายรีบหนีไป!
ไกลออกไปนั้นตำแหน่งที่ไม่ถึงสองพันเมตร
ตอนนี้เฟิงเมี่ยเชิงใบหน้าดำคล้ำตะโกนอย่างโมโหหลี่อัน! เจ้ากล้า! จะกล้าเกินไปแล้ว!
ข้างกายเฟิงเมี่ยเชิงยอดฝีมือขั้นแปดที่อารักขาซ้ายขวายากที่จะเชื่ออยู่บ้างทั้งไม่กล้าเชื่อด้วยเช่นกันหลี่อันจะฆ่าเฟิงเมี่ยเชิงภายในเมืองจักรพรรดิ?
บ้าไปแล้วสินะ?
เขาไม่กลัวราชาเฟ็งจะปะทุโทสะกวาดล้างตระกูลสายสกุลเจ้าราชสำนักทั้งหมดหรือไง!
องค์ชาย! รีบหนีไป!
ฟางผิงตะโกนเสียงดังข้างหลังแม่ทัพคนนั้นผ่อนฝีเท้าลงตะโกนเสียงดังเช่นกันองค์ชายอย่าเข้าใจผิดองค์ชายหลี่อันถูกหยามเกียรติข้าแค่ไม่อยากให้องค์ชายถูกเหยียดหยามดูแคลนไม่มีความคิดล่วงเกินองค์ชายเฟ็งอย่างแน่นอน!
ยอดฝีมือขั้นเจ็ดคนนี้ตกตะลึงอยู่บ้าง!
แม่งจะกล้าพูดไปแล้ว!
คนที่เฉียบแหลมต่างรู้ว่าหลี่อันไม่อาจฆ่าเฟิงเมี่ยเชิงในเมืองจักรพรรดิอยู่แล้วไม่พูดถึงหลี่อันเจ้าราชสำนักก็ไม่กล้าทำเรื่องนี้เหมือนกัน!
แค่ฆ่าขั้นหกเขตแดนข้างนอกคนหนึ่งเท่านั้นแม้จะถูกเฟิงเมี่ยเชิงล่วงรู้นั่นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรแต่ตอนนี้ล่ะ?
ตอนนี้นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะใส่ร้ายพวกเขา!
องค์ชายเฟ็งขุยหมิงกลาสังหารทหารเทียนจื่อโทษไม่อาจละเว้น…
เวลานี้แม่ทัพสองคนของทหารเทียนจื่อก็ไลตามเข้ามาเหมือนกันจู่ๆฟางผิงก็ตะโกนว่าข้าเพิ่งมาเมืองราชาวันแรกนึกไม่ถึงว่าทหารเทียนจื่อจะรู้ชื่อของข้าแล้วคิดว่าพวกเราเป็นคนโง่จริงๆหรือไง!
ทหารเทียนจื่อร่วมมือกับหลี่อันจู่โจมข้าต่อหน้าทุกคนแม้จะไม่ได้คิดลอบสังหารองค์ชายก็ไม่ไว้หน้าองค์ชายเช่นกัน!
เวลานี้เฟิงเมี่ยเชิงได้สติแล้ว
เผยสีหน้าดำคล้ำมองไปทางแม่ทัพสามคนที่อยู่ข้างหลังตะโกนอย่างโมโหพวกเจ้าใจกล้าจริงๆ!
เขาเข้าใจแล้วเหมือนกัน!
หลี่อันน่าจะไม่กล้าลงมือกับตัวเองแต่โจมตีฆ่าขุยหมิงต่อหน้าทุกคนนั่นไม่ใช่เป็นการตบหน้าเขาหรือไง?
หลังจากนี้ใครยังจะกลาสวามิภักดิ์เขาอีก?
ขุนพลใต้อำนาจเพิ่งเข้ามาในเมืองจักรพรรดิก็ถูกคนฆ่าซะแล้วนี่เป็นการตบหน้าอย่างโจ่งแจ้ง!
หลี่อันเหิมเกริมเกินไปแล้ว!
เฟิงเจอเฟิงฮวาฆ่าพวกเขา!
เฟิงเมี่ยเชิงที่มีโทสะเต็มเปี่ยมพายอดฝีมือขั้นแปดทั้งสองพุ่งไปรวมตัวกับฟางผิงอย่างรวดเร็วระหว่างนั้นก็ตะโกนให้ขั้นแปดสองคนลงมือสังหารคนพวกนี้!
ตอนที่ 721 ต้องป่าเถื่อน (4)
เห็นขั้นแปดสองคนเหมือนจะลังเลอยู่บ้างเฟิงเมี่ยเชิงก็ระเบิดโมโหไป! ไปฆ่าพวกเขา! คิดว่าจวนราชาเฟ็งใครจะสามารถหยามเกียรติยังไงก็ได้หรือไง?
ข้าต้องบอกเรื่องนี้กับเสด็จปู่!
ทหารเทียนจื่อเป็นทหารอารักขาราชวงศ์ไม่ใช่ทหารส่วนตัวของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง! นึกไม่ถึงว่าจะกลาสมคบคิดกับหลี่อันใจกล้าไม่เบาข้ากลับอยากเห็นว่าฆ่าพวกเจ้าแล้วใครจะกล้าตั้งคำถาม?
เมื่อคำพูดนี้ออกมายอดฝีมือขั้นแปดสองคนก็ไม่คิดลังเลอีกแล้ว!
ทหารเทียนจื่อและคนของหลี่อันถ้าฆ่าขุยหมิงในที่เกิดเหตุก็แล้วไปแต่ฆ่าขุยหมิงไม่สำเร็จตอนนี้ยังก่อเรื่องวุ่นวายใหญ่โตหากจวนราชาเฟ็งไม่แสดงความเกรงขามออกไปอีกใจคนก็กระจัดกระจายแล้ว!
ฉุบๆ!
ขั้นแปดสองคนไม่พูดพร่ำทำเพลงเคลื่อนไหวอย่างว่องไวชั่วพริบตาเดียวก็ข้ามผ่านฟางผิงไปบุกไปหาแม่ทัพสามคนนั้น!
เวลานี้ฟางผิงไม่หนีอีกแล้วจู่ๆก็หมุนตัวกลับไลตามไปทางนั้นตะโกนว่าองค์ชายขุยหมิงจะล้างความอัปยศให้องค์ชายอารยะทั้งสองทิ้งผู้ฝึกยุทธ์ขุนพลพวกนั้นเอาไว!
ยอดฝีมือขั้นแปดสองคนข้างหน้าไม่รู้ว่าได้ยินหรือเปล่าหรืออาจไม่ได้สนใจเพิกเฉยขุนพลพวกนั้นไปอย่างสิ้นเชิงพุ่งเข้าไปหาแม่ทัพสามคนอย่างรวดเร็ว
สามคนนี้แม่ทัพคนนั้นของหลี่อันไม่ปริปากสักคำหมุนตัวเผ่นแน่บทันทีแม่ทัพทหารเทียนจื่อสองคนกลับทั้งโมโหและร้อนใจหนึ่งในนั้นเอ่ยอย่างโมโหว่าองค์ชายเฟ็งเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเรา!
ทหารเทียนจื่อไม่ได้แทรกแซงเรื่องนี้จวนราชาเฟ็งจะลงมือกับทหารเทียนจื่ออย่างนั้นหรือ?
เฟิงเมี่ยเชิงเหมือนจะลังเลไปอยู่บ้าง
แต่ทางนี้ยังไม่ทันทำอะไรฟางผิงก็ตามขุนพลที่วิ่งหนีพวกนั้นทันแล้ว
ตายซะเถอะ!
ฟางผิงบ้าคลั่งอย่างยิ่งไม่สนใจอาการบาดเจ็บใดๆแกว่งดาบฟันเข้าไปในฝูงชนทันที
ระหว่างที่ฆาก็ตะโกนว่าพวกเจ้าเป็นตัวแทนของทหารเทียนจื่อไม่ได้ข้าเชื่อว่าผู้บัญชาการทั้งสามกองไม่รู้ว่าพวกเจ้าสมคบคิดกับหลี่อันจู่โจมฆ่าขุนพลจวนราชาในเมืองจักรพรรดินี่
แม้เรื่องนี้จะแพร่ไปสู่ราชสำนักเจ้าแห่งราชสำนักก็ต้องผู้ฆ่าพวกเจ้าอยู่ดี!
ข้างหลังเฟิงเมี่ยเชิงเข้าใจขึ้นมาอีกครั้งตะโกนว่าฆ่าพวกเขา! เคียวหัวพวกเขากลับไปข้าจะหิ้วไปถามกับราชสำนักใครมอบความกล้านี้ให้พวกเขา!
จู่ๆเขาก็กระจ่างใจขึ้นมา!
ถือโอกาสนี้สร้างปัญหาให้ฝ่ายอื่นขจัดแม่ทัพทหารเทียนจื่อบางส่วนที่มองจวนราชาเฟ็งเป็นศัตรูอย่างเช่นผู้บัญชาการฝ่ายซ้าย!
โอกาส…นี่คือโอกาสที่ฟ้าประทานให้ตอนนี้เขาคร้านจะสนใจขุยหมิงแล้วว่าทำไมขุยหมิงถึงส่งโอกาสดีมาให้เขา
คนของหลี่อันโจมตีฆ่าขุยหมิงต่อหน้าทุกคนนั้นไม่นับว่าอะไรแต่คนของทหารเทียนจื่อโจมตีฆ่าฟางผิงต่อหน้าทุกคนนั้นก็เป็นความผิดมหันต์แล้ว
ทหารเทียนจื่อดำรงอยู่เพื่อรักษาปกป้องความยุติธรรมและความปลอดภัยในเมืองจักรพรรดิตอนนี้นึกไม่ถึงว่าจะทำเรื่องอย่างลอบฆ่าคนของจวนราชาเฟ็งได้
เรื่องนี้ทหารเทียนจื่อต้องให้คำตอบกับจวนราชา
ไม่ใช่แค่จวนราชาเฟ็งจวนเหนือราชาสี่สิบเก้าแห่งล้วนต้องให้คำตอบออกมา!
เวลานี้แม่ทัพทหารเทียนจื่อทั้งสองล้วนอัดอั้นตันใจอย่างยิ่ง!
พวกเขาไม่ได้จู่โจมฆ่าขุยหมิงพวกรู้ข้อหาเหมือนกันเรื่องของราชวงศ์นั้นเป็นเรื่องส่วนตัวของพวกเขาแต่ทหารเทียนจื่อก็ไม่ได้ไปยุ่งเกี่ยวตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้พวกเขายังไม่เคยคิดจะยุ่งด้วยซ้ำ
ทีมทหารเทียนจื่อที่ขวางทางก่อนหน้านี้ก็เพื่อให้ทั้งสองฝ่ายหยุดมือให้ขุยหมิงหยุดฝีเท้าเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลแล้ว!
แต่ขุยหมิงไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรก็สังหารพวกเขาไปตรงๆ!
ตอนนี้ตายอย่างไร้หลักฐาน!
รวมกับขุยหมิงตะโกนมั่วซั่วตอนนี้ทั่วทั้งพื้นที่ต่างรู้แล้วคิดไปว่าทหารเทียนจื่อร่วมมือกับหลี่อันฆ่าคนของจวนราชาเฟ็งต่อหน้าทุกคน
“สารเลว!”
สองคนนี้สบสายตากันมองไปยังยอดฝีมือขั้นอารยะสองคนที่พุ่งตัวเข้ามาอีกทีเผยสีหน้าเดือดดาลก่อนจะหมุนตัวหนี
ตอนนี้ไกลออกไปนั้นมีขั้นแปดคนหนึ่งตะโกนว่าองค์ชายเฟ็งทหารเทียนจื่อไม่อาจยุ่งเกี่ยวเรื่องนี้องค์ชายเข้าใจผิดแล้ว!
เข้าใจผิด?
เฟิงเมี่ยเชิงเอ่ยอย่างโมโหเข้าใจผิดยังไง? ขุยหมิงเพิ่งออกจากจวนราชาก็ถูกโจมตีฆาทหารเทียนจื่อทุกคนรวมมือกับคนของหลี่อันล้อมฆ่าขุยหมิงทุกคนต่างเห็นตำตาได้ยินกับหู!
ได้! รังแกข้าที่ไร้แม่ทัพสวรรค์สินะรังแกข้าที่เสด็จปู่ไม่ได้อยู่ในเมืองจักรพรรดิพวกเจ้าคิดว่าทหารเทียนจื่อมีอำนาจล้นฟ้าจริงๆหรือไง?
ผู้บัญชาการฝ่ายซ้ายฮวาอีเต๋าเป็นปฏิปักษ์กับจวนราชาเฟ็งมาโดยตลอดตอนนี้ยิ่งแยกว่าเดิมฆ่าแม่ทัพใต้อำนาจของข้าต่อหน้าคนของเมืองจักรพรรดิ!
ทายาทเหนือราชาทนรับการเหยียดหยามแบบนี้ได้หรือไง!
เฟิงเจอเฟิงฮวาสู้ให้โลหิตรู้แดงไปเลย! วันนี้หากพวกเราตายในสนามรบเสด็จปู่ย่อมไม่ปล่อยให้ข้าตายเปล่าอย่างแน่นอน!
ฟางผิงที่กำลังโรมรันเข่นฆ่ายังตกตะลึงไปอยู่บ้าง
ให้ตายเถอะ!
เฟิงเมี่ยเชิงไม่ใช่คนโง่จริงๆ!
เจ้าหมอนี้คว้าโอกาสได้ค่อนข้างแม่น
ความหมายของคำนั้นหากทหารเทียนจื่อกล้าทำร้ายเขาแม้แต่เส้นขนงั้นราชาเฟ็งย่อมไม่อาจเลิกราเหนือราชาคนอื่นๆยิ่งไม่อาจเลิกรา!
ทหารเทียนจื่อกระทั่งทายาทของราชายังกล้าจู่โจมฆ่ายังจะมีอะไรไม่กล้าอีก?
งั้นทุกคนในจวนราชาเมืองจักรพรรดิไม่ใช่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายแล้ว?
อีกอย่างเฟิงเมี่ยเชิงตะโกนขนาดนี้มีคนได้ยินเป็นจำนวนมากครั้งนี้เกรงว่าผู้บัญชาการฮวาอีเต๋าจะมีปัญหาไม่น้อยแล้ว!
ฉันยื่นบันไดให้เนายลงนี่นายกลับจะก่อเรื่องให้เลวร้ายลงแล้ว!
ฟางผิงคิดว่าบางทีตัวเองอาจจะประเมินเฟิงเมี่ยเชิงต่ำไปจริงๆ!
เจ้าหมอนี้อาจจะคิดว่าปกติตไม่มีความจำเป็นต้องวางแผนอะไรเพราะเขามีคุณสมบัตินี้อยู่แล้วแต่เมื่อถึงเวลานั้นก็ไม่ออมมือราดน้ำสกปรกบนตัวฮวาอีเตาก่อนค่อยว่ากัน
ระหว่างที่ฟางผิงคิดก็ตะโกนอย่างโมโหฟันดาบฆ่าขุนพลคนหนึ่งที่วิ่งหนีอีกครั้ง
ทั้งฟางผิงหน้าอกก็ถูกคนชกจนปรากฏบาดแผลเช่นกันฟางผิงไม่กล้าให้คนทะลวงถึงอวัยวะภายในจะถูกเปิดเผยได้แกล้งบาดเจ็บเอาแค่พองามก็เพียงพอแล้ว
ทะลวงถึงอวัยวะภายในคนฉลาดมองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าเขาน่าสงสัย
ไม่ไกลนั้นเฟิงเมี่ยเชิงแปลกใจอย่างเห็นได้ชัดเจ้าหมอนี้หาญกล้าใช้ได้!
ฆ่าขุนพลขั้นสูงสุดด้วยซ้ำ
แถมตอนนี้ยังนึกไม่ถึงว่าจะประมือกับขั้นกึ่งแม่ทัพคนหนึ่งแม้จะเป็นฝ่ายเสียเปรียบแต่ก็ไม่ถูกฆ่าตายอย่างรวดเร็ว
เห็นว่าในช่วงเวลาสั้นๆขุยหมิงไม่อาจเป็นอะไรเฟิงเมี่ยเชิงก็ไม่สนใจเขาอีก
เวลานี้ยอดฝีมือทหารเทียนจื่อมาเยอะขึ้นเรื่อยๆแล้วไลตามเขามาจากทั่วทิศทางไม่ใช่แค่ทหารเทียนจื่อยังมีแม่ทัพสวรรค์ในเมืองและในจวนราชาคนอื่นๆด้วย
เฟิงเมี่ยเชิงมองสำรวจไปรอบหนึ่งตะโกนอีกครั้งว่าทหารเทียนจื่อจู่โจมแม่ทัพของจวนราชาเฟ็งวันนี้จวนราชาเฟ็งไม่มีทางตายทหารเทียนจื่อได้! หากไม่ฆ่าจวนราชาเฟ็งให้เกลี้ยงขาก็จะไปราชสำนัก
ตอนนี้ราชสำนักทำแบบนี้กับจวนราชาเฟ็งได้ยังไง?
สิ้นเสียงจู่ๆเฟิงเมี่ยเชิงก็มองไปทางกลุ่มคนที่ไลตามเข้ามาตะโกนว่าฮวาอวี่จื่อเย่ว์พวกเจ้าจะไปด้วยกันหรือไม่?
วันนี้ทหารเทียนจื่อกล้าลงมือกับข้าจุดจบของข้าก็คือจุดจบของพวกเจ้าเหมือนกัน!
ในฝูงชนนั้นยอดฝีมือขั้นแปดสองคนต่างขมวดคิ้วมุ่น
สองคนนี้ฟางผิงรู้จักเหมือนกันเป็นองค์หญิงองค์ชายสองคนที่รับคนไปจากเมืองราชาชิงหยางก่อนหน้านี้
องค์ชายเฟ็งจำเป็นต้องทำแบบนี้ด้วยหรือไง!
เวลานี้มีคนแตะเท้าในอากาศเข้ามา!
ทหารเทียนจื่อไม่ได้เหมือนที่ฟางผิงคิดไว้่ยึดติดกฎเกณฑ์ไม่มีสิทธิพิเศษอะไรเลยจริงๆช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานผู้บัญชาการทหารเทียนจื่อหนึ่งหมื่นนายยังสามารถลอยในอากาศได้
ตอนนี้ผู้บัญชาการทหารหนึ่งหมื่นนายคนแรกเข้ามาแล้วคนผู้นี้มาก็ขวางข้างหน้าขั้นเจ็ดขุนพลสองคนนั้นทันที
มองไปทางเฟิงเมี่ยเชิงก่อนจะมองที่ขุยหมิงอีกทีไม่นานก็เอ่ยว่าเรื่องจริงเป็นยังไงทุกคนรอสักหน่อยไม่ได้หรือไงเข้าใจความจริงแล้วค่อยตัดสินกันอีกที?
ข้าเชื่อว่าองค์ชายเฟ็งต้องเข้าใจผิดอย่างแน่นอน
ทหารเทียนจื่ออารักขาราชสำนักมานับพันปีไม่เคยละเลยต่อท่านเหนือราชามาก่อนยิ่งไม่กล้าทรยศ
ระหว่างที่พูดก็สะบัดมือโจมตีทำเอายอดฝีมือหลอมสารจริงกับเลือดที่อยู่ข้างหน้าฟางผิงคนนั้นแหลกเหลวกลายเป็นเนื้อบด
ขมวดคิ้วเล็กน้อยน่ารำคาญ! ข้ามาแล้วยังกล้าลงมืออีกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!
ตอนที่พูดยังมองฟางผิงไปแวบหนึ่งฟางผิงกลับวิ่งไปทางเฟิงเมี่ยเชิงอย่างรวดเร็วไม่มีความลังเลสักนิด
เห็นฉากนี้ยอดฝีมือขั้นเก้าคนนี้ก็ไม่พูดอะไรอีกทั้งตอนนี้คนที่อยู่รอบๆก็เยอะขึ้นเรื่อยๆ
ฟางผิงถึงกระทั่งเห็นจ้าวซิ่งอู๋วิ่งมาเช่นกันเผยสีหน้าเรียบนิ่งไม่ได้สอดมือยุ่งอะไรเหมือนกำลังรอดูความสนุก