ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - บทที่ 685 รับบทร้ายกันทั้งนั้น (2)
“ถ้ำใต้ดินไม่ล่มสลาย ใครจะมีทางถอย? เวลานั้นคนที่ตายเป็นพ่อของฉัน เป็นลูกสาวของอธิการอู๋ เป็นตาเฒ่า เป็นเพื่อนร่วมชั้น เป็นอาจารย์พวกนั้น…ผ่านไปอีกหลายปี ถ้ำใต้ดินยังกำราบไม่ได้ นายก็ต้องตาย ฉันก็ต้องตาย…แม่ฉันก็ต้องตายเหมือนกัน! ในเมื่ออีกไม่นานก็ตายกันหมด จะพูดมากกันไปทำไม! นายคิดว่าตอนนี้นายปกป้องน้องสาวของนายแล้ว น้องสาวนายก็ไม่ตายแล้วอย่างนั้นสินะ? อีกไม่นานนี้หรอก! มนุษยชาติพ่ายแพ้ นั่นก็พังพินาศย่อยยับ หนีตาย จะหนีไปที่ไหนล่ะ? นายไม่จำเป็นต้องกระตุ้นฉัน ฉันไม่จำเป็นต้องให้นายกระตุ้นเหมือนกัน นายตรงไปตรงมา ตัดสินใจเด็ดขาดหน่อย ฉันอาจจะยกย่องนายขึ้นมาสามส่วน แต่นายเอาแต่พูดพล่ามไร้สาระ ฉันกลับดูแคลนนายซะมากกว่า!”
เวลานี้ฉินเฟิ่งชิงเหิมเกริมผิดปกติ ด่าฟางผิงอย่างไม่คิดเกรงใจสักนิด
ฟางผิงมองเขาแวบหนึ่ง หัวเราะออกมา จู่ๆ ก็หมุนกายเดินไปทันที
ครู่ต่อมา ฉินเฟิ่งชิงก็ชอกช้ำใจอย่างยิ่ง แผดเสียงดังลั่น “ฟางผิง อธิการฟาง ท่านฟาง! ฉันผิดไปแล้ว ฉันแค่ล้อเล่นเท่านั้น นายอย่าคิดจริงจัง! อย่าไปสิ! ท่านฟาง อย่าเพิ่งไป…”
ฉินเฟิ่งชิงร้องไม่ออกอยู่บ้าง รีบกระโดดลงมาจากเตาขนาดใหญ่ คร่ำครวญว่า “ท่านฟาง ฉันผิดไปแล้ว เมื่อกี้ฉันเหิมเกริมไป รีบกลับมาเถอะ…”
หลี่หานซง “…”
อู๋ขุยซาน “…”
หลี่ฉางเซิง “…”
ชั่วพริบตานี้ บรรยากาศเกิดเป็นความเงียบอย่างแปลกประหลาด
หลี่หานซงเงยหน้ามองฟ้า ท้องฟ้าสดใสสวยงามดีจริงๆ
ฉินเฟิ่งชิงบ้าไปแล้วสินะ!
นายแม่งยังไม่รู้ว่าฟางผิงเป็นใครอีก?
เจ้าหมอนี้ประจบได้อย่างเดียวเท่านั้น เขาไม่อาจถ่อมตัวขอคำชี้แนะกับนาย เชื่อฟังอะไรจากนายได้หรอก
ต่อให้นายจะพูดมีเหตุผลขนาดไหน เว้นเสียแต่นายจะเอาชนะเขาได้ ไม่งั้นคนที่ผิดก็คือนายอยู่ดี
เจ้าคนที่นายเอาแต่คิดจะยืมของเหลวพลังงาน เวลานี้ไม่ประจบเขา ยังจะมาพูดหลักการยิ่งใหญ่…ไม่ซ้อมนายก็ถือว่าไว้หน้านายมากแล้ว
—
หลังจากนั้นไม่กี่นาที ฉินเฟิ่งชิงก็ปั้นหน้ายิ้ม ประคับประคองฟางผิงเดินกลับมา
พวกอู๋ขุยซานแทบไม่กล้ามอง!
ฉินหนานเซิงให้กำเนิดลูกชายแบบนี้ออกมาได้ยังไง!
ขายหน้าบ้างหรือเปล่า?
โชคดีที่จากโลกไปนานแล้ว ไม่งั้นหากยังมีชีวิตอยู่ก็คงโมโหตายในวันนี้เหมือนกัน
“อธิการฟาง นายดูสิ ตอนนี้สามารถเผาได้แล้วสินะ?”
ฉินเฟิ่งชิงยิ้มหน้าแป้น ฟางผิงกวาดตามองเขาแวบหนึ่ง ผ่านไปสักพักก็เอ่ยว่า “ทิ้งอาวุธวิเศษเอาไว้ เผาตายแล้ว ฉันจะได้มีทุนคืนกลับมาบ้าง!”
ฉินเฟิ่งชิงจนใจ ควักดาบวิเศษออกมา
“ยังมีอย่างอื่นอีกหรือเปล่า? ของดีอย่างอื่น? ในถ้ำใต้ดินไม่พบเจอสมบัติล้ำค่าอะไรเลยหรือไง เอาออกมาให้หมด จะได้ไม่เสียเปล่า”
ฉินเฟิ่งชิงคลำกระเป๋ากางเกง ก่อนจะคลำเสื้อผ้าอีกครั้ง ผ่านไปพักหนึ่งจึงเอ่ยว่า “หรือจะถอดเสื้อผ้าออกให้หมดดี อีกเดี๋ยวยังไงก็ต้องเผา จะได้ไม่สิ้นเปลือง”
“ยาจกชัดๆ!”
ฉินเฟิ่งชิงหัวเราะแห้งๆ ไร้สาระ ฉันไม่จนจะประจบนายได้หรือไง?
ฟางผิงไม่สนใจเขาอีก เดินไปหน้าเตาเผา ในมือปรากฏขวดขนาดใหญ่ใบหนึ่งขึ้นมา จ้องมองเตาเผาอยู่สักพัก ก่อนจะเทของเหลวเข้าไป
ฉินเฟิ่งชิงตื่นเต้นอยู่บ้าง กระโดดขึ้นไปบนแท่นขนาดเล็กที่อยู่เหนือเตาเผาอีกครั้ง
“เผาเถอะ!”
ฉินเฟิ่งชิงคอยไม่ไหวอีกแล้ว ด้านข้างนั้น พวกอู๋ขุยซานแทบจะเงียบไม่ปริปาก
สุดท้ายฟางผิงจึงเอ่ยว่า “ไม่มีอย่างอื่นแล้ว?”
“อย่างอื่น…ไม่มีแล้ว ยังไงฉันก็ไม่เป็นไรหรอก ถ้าหาก...แม่งเหอะ ทำเสียบรรยากาศจริงๆ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็ช่วยส่งข้าวส่งน้ำให้แม่ฉันหน่อย บอกว่าฉันรวยเละแล้ว!”
“ได้!”
ฟางผิงไม่พูดอีก ปลดปล่อยพลังจิตใจออกมา ก่อนจะหลอมรวมเข้าไปในของเหลวพลังงานทันที ชั่วพริบตาเปลวไฟของพลังจิตใจก็จุดประกายของเหลวพลังงานขึ้น
“อ๊าก!”
ประกายไฟเพิ่งจะติด ฉินเฟิ่งชิงก็แผดร้องออกมาทันที
เสื้อผ้าบนร่างถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ขนและเส้นผมก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตา
“ฟิน!”
แผดร้องออกมาแล้ว จู่ๆ ฉินเฟิ่งชิงก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่งขึ้นมา หัวเราะด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า “ฟินจริงๆ! ฟินชะมัด!”
ชั่วพริบตานี้ก็มีควันสีดำลอยขึ้นมาจากร่างของเขาไม่ขาดสาย
ซี่ๆ…
เปลวไฟพลังงานเริ่มโหมกระหน่ำ ลุกลามและเผาไหม้ใต้เท้าของเขา ไม่ได้เผาทำลายเนื้อหนัง แต่จุดไฟพลังงานและปราณภายในร่างกายของเขา
“ฟินจริงๆ!”
ฉินเฟิ่งชิงตะโกนไม่หยุดหย่อน ฟางผิงไม่สนใจเขา ด้านข้างนั้น หลี่หานซงลองยื่นมือเข้าไป ครู่ต่อมา เปลวไฟที่ไร้รูปร่างก็จุดติดบนมือของเขา หลี่หานซงขมวดคิ้วเล็กน้อย
ความแข็งแกร่งของร่างกายเขาไม่ได้อ่อนด้อยกว่าฟางผิงก่อนทะลวงด่านเท่าไหร่
แต่เปลวไฟที่จุดติดบนมือของเขานี้กลับเจ็บปวดเกินกว่าจนทนได้
“เฮ้อ!”
หลี่หานซงส่ายหัวเบาๆ มองฉินเฟิ่งชิงที่ร่างกายเปลือยเปล่า เจ้าหมอนี้หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ก็ไม่รู้ว่าจะสามารถทนได้นานเท่าไหร่
ฟางผิงและหลี่หานซงต่างถอยหลังมาหลายก้าว คนอื่นๆ ทยอยเดินเข้ามา หลู่เฟิ่งโหรวชำเลืองมองฉินเฟิ่งชิงแวบหนึ่ง จู่ๆ ก็ตะโกนว่า “ฉินเฟิ่งชิง ทำตัวสงบเสงี่ยมหน่อย ไม่งั้นฉันจะถ่ายคลิปไปปล่อยในอินเทอร์เน็ต!”
“…”
ฉินเฟิ่งชิงแสยะยิ้ม ไร้ทางเลือก ทำได้แค่หมุนตัว หันก้นให้หลู่เฟิ่งโหรวแทน
อายุขนาดนี้แล้ว ยังสนใจเรื่องนี้อีก พวกผู้หญิง…น่ารำคาญจริงๆ!
หลู่เฟิ่งโหรวจนใจ มองเปลวไฟที่ลุกลามขึ้นมาบนร่างกายของเขา ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย มองไปทางอู๋ขุยซาน
อู๋ขุยซานส่ายหัว กางม่านพลังงานขึ้นมา ไม่นานก็เอ่ยว่า “พลังงานภายในร่างกายของเขายุ่งเหยิงเกินไป เจ้าหมอนี้ใช้เวลาสี่ปี แตะถึงขั้นหก กำลังจะขั้นเจ็ด หลอมกระดูกหนึ่งครั้ง…นี่แทบเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ อันที่จริงไม่ใช่สี่ปีด้วยซ้ำ เขาอยู่ปีสามเพิ่งจะขั้นสาม เวลาสองปีจากขั้นสามจนใกล้จะเข้าสู่ขั้นเจ็ดก็เพราะพลังงานที่ยุ่งเหยิงพวกนั้นประคองเอาไว้ ตอนนี้เผาไหม้สิ่งเจือปนพวกนี้ อันที่จริงก็เผาไหม้พลังงานต้นกำเนิด พลังงานชีวิตของเขาเหมือนกัน…ฉันกังวลว่าเขาจะอาจจะอดทนไม่ไหวเสมอไป”
ฟางผิงเอ่ยด้วยเสียงเคร่งขรึม “เรื่องมาถึงตอนนี้ พูดมากไปก็ไร้ประโยชน์ เจ้าหมอนี้เลือกเส้นทางนี้เอง จะโทษคนอื่นไม่ได้! หากเขาตายจริงๆ นั่นก็เพราะเขาทำตัวเอง!”
“เฮ้อ!”
ทุกคนถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ช่วงเวลาสั้นๆ ก็ไร้คำจะพูด
ฉินเฟิ่งชิงไม่ได้ตะโกนเสียงดังอีกแล้ว ครู่ต่อมาจู่ๆ ก็เตะแท่นบนเตาจนปลิวกระเด็น กระโดดเข้าไปในเตาเผาโดยตรง
ฟางผิงขมวดคิ้วขึ้นมา อู๋ขุยซานถึงกับก่นด่าว่า “แม่งเหอะ ไอ้เวรนี้ไม่เหมือนกับพ่อเขาสักนิด!”
ตอนนี้เตาเผากลายเป็นหม้อขนาดใหญ่แล้ว ฉินเฟิ่งชิงแช่อยู่ในของเหลวพลังงาน บนร่างไม่มีขนสักเส้น หัวโล้นเกลี้ยง ยังคงหัวเราะด้วยเสียงแหบพร่า “ควรจะ…ควรจะ…ทำเป็นอ่างอาบน้ำต่างหาก! สร้างเจ้านี้…แทบ…แทบจะไม่นึกถึงผู้ใช้งานเลย ประเมินให้คะแนนต่ำ!”
ระหว่างที่พูด ปากก็พ่นเปลวไฟพลังงานออกมา ชั่วพริบตาเดียวลิ้นก็ถูกเผาจนผสมปนเปกันไปหมด
ฟางผิงหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย ตะโกนว่า “แม่งเหอะ หุบปากได้หรือเปล่า! ปิดรูขุมขนทั้งหมด ปิดปากของนายด้วย ให้พลังงานไหลเวียนเป็นวงจร!”
“อื้อๆ”
ฉินเฟิ่งชิงพยักหน้างึกงัก ก่อนจะทนไม่ไหวอีกครั้ง อ้าปากที่เต็มไปด้วยเลือด เอ่ยเสียงแหบพร่าว่า “แม่งเอ้ย จะร้องก็ไม่ให้ร้อง ฉันไม่ร้องรู้สึกอึดอัดยังไงไม่รู้…”
ซี่ๆ…
ระหว่างที่พูดประโยคนี้ ลิ้นของเจ้าหมอนี่ก็ถูกเผาจนเกือบเป็นสีดำแล้ว
ฟางผิงเผยสีหน้าเยือกเย็น ไม่สนใจเขาอีก
เวลานี้ฉินเฟิ่งชิงหุบปากแล้ว
นอกจากหุบปาก ยังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง จู่ๆ ก็เอาหัวจุ่มลงไปในของเหลวพลังงาน
เสียงบุ๋งๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ!
บนเตาเผานั้น พลังงานที่ยุ่งเหยิงทั้งสีดำและสีแดงถูกจุดประกายและเผาไหม้อย่างไม่หยุดหย่อน
พวกฟางผิงต่างเผยสีหน้าจนใจอยู่บ้าง พลังงานที่ปะปนอยู่ในร่างกายของเจ้าหมอนี้ไม่ใช่ระดับทั่วไปจริงๆ เป็นแบบนี้ต่อไป บางทีเผาไหม้จนถึงสุดท้ายแล้ว เจ้าหมอนี้จะถูกเผาไหม้จนเป็นจุณจริงๆ แล้ว
ไข่ทองคำบนหัวที่ปลูกต้นไม้ไว้นั้น เวลานี้ก็สั่นคลอนไม่หยุด เริ่มมีเค้าลางจะพังทลายแล้ว
เปลวไฟพลังงานเผาไหม้มาถึงพลังจิตใจแล้ว
เสียงครวญครางดังออกมาจากเตาเผา พลังจิตใจถูกเผาไหม้เจ็บปวดขนาดไหน เกรงว่ามีแค่ตัวเองที่รู้แล้ว
ฉินเฟิ่งชิงที่เหิมเกริม ชั่วพริบตานี้ไม่อาจเหิมเกริมได้อีกแล้ว
—
ในตอนที่เปลวไฟพลังงานยังกำลังเผาไหม้อย่างรุนแรง
พวกฟางผิงที่เงียบเป็นเป่าสาก จู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นมาด้านข้าง
“เป็นคนที่หนักแน่นไม่ยอมแพ้คนหนึ่ง…น่าเสียดาย”
ฟางผิงหันไปมอง “มีอะไรน่าเสียดายกัน?”
จางเทายิ้มคล้ายไม่ยิ้มว่า “น่าเสียดายที่ถูกเธอบ่มเพาะจนกลายเป็นคนขี้ประจบประแจงแล้ว ยังไม่น่าเสียดายหรือไง?”
“เขาไม่ประจบประแจง หรือคุณจะจัดสรรทรัพยากรฝึกวิชาให้เขาแทน?”
จางเทาไร้คำจะโต้ตอบ จู่ๆ ก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่บ้าง
ใช่แล้ว ประจบฟางผิง ยังไงก็ยังมีทรัพยากรให้ฝึกวิชา ประจบเขา…น่าจะไม่ได้อะไร
ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว จางเทามองไปทางทุกคนว่า “ตอนนี้ทำได้แค่มองผลงานของเขาแล้ว หากพลังงานเสียศูนย์ สูญเสียการควบคุมก็จะระเบิดขึ้นทันที กระทั่งฉันยังไม่มีวิธีพลิกเปลี่ยนสถานการณ์ได้เหมือนกัน ถูกเปลวไฟพลังงานเผาไหม้ครอบคลุมทั่วร่างกาย เขาจะควบคุมไปตลอดรอดฝั่งหรือเปล่า ฉันไม่กล้ารับประกันเหมือนกัน”
——————
YOU MAY ALSO LIKE
