ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - บทที่ 702 สบายที่ไหนกัน (1)

งานแถลงข้าวนั้นจัดอยู่บนตึกใหญ่ชั้นบนสุด ร้านกาแฟคนบางตา ในโถงมีคนบางส่วนนั่งกระจัดกระจาย เป็นผู้ฝึกยุทธ์ทั้งหมด เป็นยอดฝีมือด้วยเช่นกัน รอบทิศทางแทบจะเป็นหน้าต่างชมวิวเมืองหลวงที่กว้างใหญ่ มองเห็นได้ชัดเจน

ฟางผิงและจางเทาหาที่นั่งลง ผู้ฝึกยุทธ์รอบ ๆ พวกนั้นพยักหน้าให้ทั้งสองคน กลับไม่ได้เข้ามารบกวน

“สถานที่ ไม่เลวสินะ?”

จางเทาพิงตัวกับเก้าอี้ เอ่ยด้วยท่าทีสบาย ๆ

“ทิวทัศน์แบบนี้ ดีกว่าหอคอยอะไรนั่นของเธอเยอะเลย”

ฟางผิงเอ่ยด้วยสีหน้าไม่สะทกสะท้าน

“ทิวทัศน์แบบนี้ยังค้นหาเรื่องซุบซิบได้ง่ายกว่า สามารถลอบฟังได้ทุกเมื่อ…”

จางเทาชำเลืองตามองเขา เริ่มขี้เกียจขึ้นมาแล้ว ตัวคนแทบจะนอนลงไปกับเก้าอี้ ครลี่ยิ้มว่า

“ไม่ประชดประชันฉันสักหน่อยเธอจะอยู่ไม่สุขหรือไง? เอาแต่ตีวัวกระทบคราด ฉันทนไม่ไหวขึ้นมาจะซัดฝ่ามือใส่เธอให้ตายซะ!”

พูดจบก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“ฟังเรื่องซุบซิบไม่ใช่เป้าหมายหลัก ปักกิ่งกว้างใหญ่ มีถ้ำใต้ดินสองแห่ง ที่ตั้งของเมืองหลวงที่นี่จะเกิดปัญหาไม่ได้ ฉันต้องตรวจสอบอยู่บ่อย ๆ ป้องกันลัทธินอกรีตซุ่มโจมตี เธอคิดว่าฉันว่างจริงๆ หรือไง?”

ไม่ว่าฟางผิงจะเชื่อหรือเปล่า แต่จางเทาเชื่อแล้ว ระหว่างที่พูด พนักงานก็ยกกาแฟเข้ามา พนักงานที่นี่เป็นแค่คนธรรมดา ไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ สถานที่ที่ให้บริการผู้ฝึกยุทธ์แบบนี้ พนักงานไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ ยังคงทำให้ฟางผิงแปลกใจอยู่บ้าง

เห็นฟางผิงมองพนักงานจนลับตาไป จางเทาก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“ไม่ต้องมองหรอก คนธรรมดานั่นแหละ แค่สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ ผู้ฝึกยุทธ์ไม่ได้สิ้นเปลืองเงินที่นี่เท่าไหร่”

พูดจบก็มองไปนอกหน้าต่าง เอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

“วุ่นวายสินะ วุ่นวายหน่อยก็ดีเหมือนกัน หลายปีมานี้เพื่อปิดกั้นข่าวสาร เพื่อไม่ให้ประชาชนพวกนี้รู้ความจริง แม้หลายคนจะตายอยู่ในถ้ำใต้ดิน ก็ต้องหาเหตุผลออกมา เหตุผลน่าขำ เสียชีวิตระหว่างซ้อมรบ เฝ้าประจำการที่ชายแดน เหตุไม่คาดฝันต่างๆ นานา… ป่วยตาย ลัทธินอกรีตโจมตี… แถเหตุผลพวกนี้ออก แถจนเหนื่อยน่รำคาญเหมือนกัน หลังจากนี้ก็ไม่ต้องปวดหัวเพราะเรื่องนี้อีกแล้ว ทั้งประหยัดปัญหาได้เยอะ”

ฟางผิงยกกาแฟขึ้นมาดื่ม ขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยอย่างผิดหวัง

“เป็นกาแฟจริงๆ? ผมยังคิดว่าของดีอะไรซะอีก…”

“เธอคิดว่าทุกคนเป็นเหมือนตัวเองหรือไง ฟุ่มเฟือยไปซะหมด?”

“นั่นผมเป็นคนหามาเอง หาเงินมาไม่ใช่เรื่องง่าย งั้นหาไปก็ไร้ความหมาย!”

ทั้งสองคนคุยเล่นกันพักใหญ่ ฟางผิงถามว่า

“รัฐมนตรี งานรำลึกจัดวันไหน?”

“วันที่แปด”

“งั้นผมอาจไม่ทันเสมอไป”

จางเทาขมวดคิ้วขึ้น เว้นช่วงไปเล็กน้อย ก่อนจะถามว่า

“พูดมาเถอะ คิดจะทำอะไร”

ฟางผิงมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง จางเทาหนา…

“ฉันอยู่ตรงนี้ หรือยังมีใครแอบฟังฉันได้อีก? เจ้าเด็กนี่ดูถูกเขา?”

แม้จะเป็นราชาสยบฟ้า ก็อย่าคิดจะปิดบังเขาได้ คิดว่าตัวเองเป็นพ่อพระจริงๆ หรือไง?

ฟางผิงไม่สนใจ ได้ยินแบบนั้นก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“อย่างนี้ ราชาสงครามไม่ได้โจมตีฆ่าเหนือราชาของราชสำนักสัตว์ปีศาจไปคนหนึ่งหรือไง? คุณยังบอกว่าราชสำนักพืชปีศาจมีเหนือราชาได้รับบาดเจ็บ… แต่เวลานี้คนของราชสำนักสัตว์ปีศาจอาจไม่รู้แน่ชัดเสมอไป แน่นอนการตายของเหนือราชาคนหนึ่งเป็นเรื่องใหญ่ คงปิดบังราชสำนักพืชปีศาจไม่ได้ เวลานี้ถ้าสามารถกระตุ้นให้ทั้งสองฝ่ายลงมือกัน แม้จะไม่ใช่ระยะยาว ขัดแย้งกันช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ทำให้พวกเราผ่อนคลายได้เหมือนกัน”

ฟางผิงชะชะงักไปเล็กน้อย ยังคงเอ่ยอย่างยอมรับ

“ก่อนหน้านี้ราชสำนักสัตว์ปีศาจเอาแต่นั่งมองดูเสือสู้กันอยู่ตลอด ผมยังเป็นปัจจัยบางอย่างทำให้ราชสำนักสัตว์ปีศาจเข้าร่วมสงครามเร็วกว่าที่คาดไว้ ผมคงพูดไม่ได้ว่ายิ่งใหญ่อะไร แต่เป็นความรับผิดชอบของผม งั้นผมก็ต้องแบกรับ ครั้งนี้ผมอยากแฝงตัวเข้าไปในเขตหวงห้าม ดูว่าจะสามารถหาโอกาสล่อให้สองราชสำนักใหญ่เกิดการปะทะกันได้หรือเปล่า…”

จู่ ๆ จางเทาก็ถอนหายใจ ยกกาแฟขึ้นมาดื่มหนึ่งคำ เนิ่นนานก่อนจะเอ่ยว่า

“รู้แล้วว่าเธออยู่เฉย ๆ ไม่ได้หรอก แต่นึกไม่ถึงว่าจะเร็วขนาดนี้ สงครามต้องห้ามเพิ่งจะผ่านไปไม่นานเท่าไหร่ ลัทธินอกรีตโจมตีก็เพิ่งจบไป… เดือนเดียวเธอก็อดไม่ไหวแล้วหรือไง? มีเวลานี้เอาไปพัฒนาความสามารถตัวเองดีกว่า รอถึงขั้นเก้าเธอคิดจะวางก็วางไม่ได้แล้ว”

ฟางผิงยิ้มอย่างขมขื่น

“ผมอยากเหมือนกัน แต่เรื่องไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น ถึงระดับของผมแล้วอยากจะพัฒนา อยากจะเลื่อนขั้นอย่างรวดเร็วไม่ใช่เรื่องง่าย สสารไม่แตกดับของผมผ่านการสิ้นเปลืองมาหลายครั้ง แทบจะไม่เหลือแล้ว เวลานี้ผมทำได้แค่อาศัยทรัพยากรภายนอกฝึกวิชา คุณก็เห็นไม่ใช่เหรอว่าผมไม่เหลือเงินแม้แต่แดงเดียว? ไม่มีทางเลือก ถึงขั้นแปดผมสิ้นเปลืองรากฐานตัวเองไปเกือบหมดแล้ว ตอนนี้ทำได้แค่พึ่งตัวเอง ประจวบเหมาะกับตอนนี้โอกาสมาแล้ว บางทีอาจสามารถทำให้สองราชสำนักเกิดความขัดแย้งกันได้ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว จะไปก็ต้องไปตอนนี้ หากช้าอีก คลื่นลมเรื่องที่เหนือราชาคนนี้ตายผ่านไปแล้ว เวลานั้นคิดจะกระตุ้นความขัดแย้งของสองราชสำนักขึ้นมาก็เป็นเรื่องยากแล้ว”

จางเทาเงียบไปนาน ฟางผิงไม่สนใจเหมือนกัน

ผ่านไปสักพักก็เอ่ยว่า

“รัฐมนตรี สำหรับราชสำนักแล้ว เหนือราชาสำคัญอย่างมากใช่หรือเปล่า? เหนือราชาของราชสำนักสัตว์ปีศาจตายไปหนึ่งคน ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญ หรือว่าสำคัญมากๆ?”

“สำคัญมาก!”

จางเทาให้คำตอบที่ชัดเจน

“เหนือราชาไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไป เหนือราชาทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุดที่เดินในเส้นทางผู้ฝึกยุทธ์สุดทางแล้ว! เหนือราชาถ้ำใต้ดินมีไม่น้อย แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่สำคัญ ถ้ำใต้ดินเริ่มสะสมมาตั้งแต่รัชศกแดนเทพ เหนือราชาในตอนนี้ปกติล้วนอายุประมาณพันปีแล้ว อันที่จริงเหนือราชาที่ทะลวงด่านใหม่มีน้อยมาก ร้อยปีมานี้มนุษยชาติยังมีขั้นสุดยอดเกิดใหม่หลายคน ประเทศจีนมีสามคน แดนเทพปกรณัมและแดนศักดิ์สิทธิ์ของพระพุทธเจ้าต่างมีเพิ่มขึ้นหนึ่งคน รวมทั้งหมดเป็นขั้นสุดยอดห้าคน! แต่ถ้ำใต้ดินตอนนี้มีแค่ราชสำนักพืชปีศาจที่มีเหนือราชาทะลวงด่านใหม่หนึ่งคน เจ้าแห่งราชสำนักสัตว์ปีศาจก็น่าจะทะลวงด่านเป็นเหนือราชาใกล้ ๆ นี้ ตอนแรกเจ้าแห่งราชสำนักพืชปีศาจมีหวัง นั่นก็เป็นสามคน แต่ตอนนี้เส้นทางต้นกำเนิดของเขาถูกทำลาย ไม่มีหวังแล้ว ร้อยปีนี้อีกฝ่ายให้กำเนิดขั้นเหนือราชาแค่สองคน นี่ยังไม่ได้แบ่งจากสองราชสำนักใหญ่”

“แทบไม่ต้องคิดก็รู้แล้วว่าเหนือราชาหมายความว่าอะไร การตายของเหนือราชาราชสำนักสัตว์ปีศาจไม่อาจสร้างผลกระทบเพียงเล็กน้อย ถึงกระทั่งอาจทำให้เหนือราชาบางส่วนเริ่มกลัวสงครามขึ้นมา ดังนั้นราชาสงครามโจมตีฆ่าอีกฝ่ายจึงมีทั้งข้อดีและข้อเสีย”

จางเทาพูดคร่าว ๆ อยู่ยกใหญ่ ราชาสงครามฆ่าอีกฝ่ายมีทั้งผลดีและไม่ดี จากการคำนวณของเขา ไม่ฆ่าบางทีอาจจะดีมากกว่าเสีย แต่ก็พูดยากเหมือนกัน เวลานั้นราชาสงครามไม่ฟังเขา เลือกฆ่าอีกฝ่าย อาจจะครุ่นคิดด้วยตัวเองเหมือนกัน ข่มขวัญเหนือราชาของราชสำนักสัตว์ปีศาจ ผลลัพธ์อาจไม่ได้แย่ไปกว่าแผนของเหล่าจางเสมอไป

ฟางผิงเข้าใจทันที เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“ในเมื่อสำคัญขนาดนี้ ฉันขอแค่จุดไฟก็สามารถโหมกระพือความวุ่นวายขึ้นมาได้แล้ว เวลานี้ผมไปเขตหวงห้ามยังคงมีความจำเป็น ทั้งคิดส่วนรวมและส่วนตัว ขอแค่ทำอย่างเหมาะสม กระตุ้นให้สองราชสำนักเป็นศัตรู ผมคิดว่าไม่ยากจนเกินไป สองราชสำนักนี้เดิมทีก็เป็นคู่ต่อสู้กัน ก่อนจะทำสงครามกับมนุษย์ก็รบรากันมาหลายปี ทั้งสองฝ่ายมีความแค้นเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว…”

จางเทาสูดลมหายใจว่า

“อันตรายมาก! เข้าข้างหลังศัตรูไม่ได้ง่ายเหมือนที่เธอจินตนาการขนาดนั้น!”