ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - บทที่ 711 เรื่องซุบซิบนั้นสำคัญ (2)
ฟางผิงนิ้วมือสั่นระริก!
บ้านนายมีแหล่งแร่หรือไง?
เพื่อซื้อยาสิบเอ็ดเม็ดเดียว นายจะจ่ายถึงสามพันล้าน?
บ้าไปแล้วสินะ!
แม้ส่วนมากคนพวกนี้จะเป็นทายาทของยอดฝีมือ หินพลังงานขั้นเก้าสิบจินก็ไม่ใช่จำนวนน้อยอยู่ดี อาจจะเป็นส่วนแบ่งหลายเดือนของพวกเขา
ผลปรากฏว่าใช้ส่วนแบ่งหลายเดือนแลกเปลี่ยนกับยาบำรุงหนึ่งเม็ด?
แต่ไม่นานฟางผิงก็มีความคิดบางอย่าง
ของหายากล้วนมีราคา คำพูดนี้กลับเป็นเรื่องจริง
ในถ้ำใต้ดิน อันที่จริงไม่ได้ขาดแคลนหินพลังงาน อย่างน้อยก็สำหรับทายาทยอดฝีมือพวกนี้ ถ้าสิ้นเปลืองไม่เยอะ แหล่งแร่ของพวกเราก็สามารถเกิดใหม่ได้ ไม่นับว่าหายากจนเกินไปจริงๆ
ขุยหลัวที่อยู่ขั้นแปด ร้อยปีมานี้ยังสะสมหินพลังงานได้นับหมื่นจิน
คนพวกนี้ส่วนมากล้วนเป็นลูกหลานของคนมั่งมี ครั้งนี้มาเขตหวงห้ามคงพกพาทรัพย์สินมาไม่น้อย
ใช้หินพลังงานสิบจินแลกเปลี่ยนเป็นของล้ำค่าที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน แม้จะมีประสิทธิภาพธรรมดา ก็อาจไม่รู้สึกเสียเปรียบเสมอไป
ความอยากรู้อยากเห็น ทุกคนต้องมีอยู่แล้ว
คนผู้นี้ต่อรองราคา จิ่นอวี้ไหวกลับทำหน้าลำบากใจ ไม่นานก็ส่ายหัวว่า “ไม่ได้ นี่หาได้ยากจริงๆ! เจ้านี้พวกเราโจมตีฆ่ายอดฝีมือระดับสูงคนหนึ่งถึงคลำเจอจากศพของอีกฝ่าย คนของพวกเราตายไปไม่น้อยเหมือนกัน หินชีวิตสิบก้อน นั่นแลกไม่ได้ พี่ชายคนนี้ ถ้ายินดี ไม่สู้แลกเป็นยาบำรุงเลือดและปราณดีกว่า? ยาบำรุงเลือดและปราณ สิบก้อนก็เพียงพอแล้ว…”
ฟางผิงมองเจ้าหมอนี้อย่างลึกล้ำ หน้าเลือดชัดๆ!
ยอดฝีมือระดับสูงที่ไหนแม่งจะพกยาสิบเอ็ดกับยาบำรุงเลือดและปราณกัน?
นายก็หลอกได้แค่คนโง่พวกนี้เท่านั้นแหละ!
ถึงระดับสูงแล้ว ยาบำรุงพวกนี้แทบไม่มีประสิทธิภาพอีก คนโง่น่ะสิถึงจะพกยาบำรุงตระเวนไปทั่ว
ยอดฝีมือมนุษย์แทบไม่อยากจะพกอะไรติดตัว อยากตัวเปล่าลงถ้ำใต้ดินไปเข่นฆ่าด้วยซ้ำ
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางมียาบำรุงพวกนี้อยู่ แต่ใช้หมดอย่างรวดเร็วเช่นกัน
หายากนั้นหาได้ยากจริงๆ แต่หากจะพูดว่าฆ่าระดับสูงเพื่อคว้ามา นั่นไร้สาระสิ้นดี
กำไร…กำไรเป็นพันเท่า!
ของมูลค่านับล้าน เขาจะขายสามพันล้าน!
สามพันเท่า!
จู่ๆ ในหัวฟางผิงก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา ฉันแม่งยังคิดจะขุดแร่หาเงิน ปัญหาเยอะจะตายไป!
หรือจะเป็นพ่อค้าคนกลางดี?
ในถ้ำใต้ดินมีแหล่งแร่มาก ในโลกมนุษย์หินพลังงานมีมูลค่าสูง แต่ในถ้ำใต้ดินมูลค่าอาจไม่ได้สูงเสมอไป
แม้เขตแดนข้างนอกจะทำสงครามกับมนุษยชาติ แต่เมืองที่ทำสงครามก็มีไม่เยอะ
ทั้งได้รับสินสงครามจากมนุษย์แค่หยิบมือ
มนุษยชาติจนจะตายไป!
ยาบำรุงพวกนี้ ในสายตาพวกถ้ำใต้ดินแทบจะหาได้ยาก
‘แลกเปลี่ยนเป็นวงกว้าง นั่นคงไม่มีผลดีเท่าไหร่ ของเยอะก็ไม่มีมูลค่าแล้ว! แต่อาศัยความอยากรู้อยากเห็น ขายในวงแคบๆ นั่นต้องกอบโกยได้อย่างแน่นอน!’
ฟางผิงคำนวณในใจ
ถ้ำใต้ดินกว้างใหญ่เกินไป!
กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา!
ประชากรอย่างน้อยหลายหมื่นล้านคน ไม่จำเป็นต้องมาก ขายแค่ไม่กี่พันคน คงไม่อาจเกิดเป็นคลื่นกระเพื่อมอะไรได้
หนึ่งคนจ่ายหินพลังงานให้เขาสิบจิน หลายพันคน นั่นก็หลายหมื่นจินแล้ว
ฟางผิงรีบตรวจสอบในช่องเก็บของตัวเอง ฉันมีของพวกนี้เหลืออยู่หรือเปล่า?
ช่องเก็บของของเขา เก็บกวาดมาหลายครั้งแล้ว
ของหลายอย่าง เขาแทบไม่ได้ใช้ ไม่ใช้ก็โยนให้ทางมหาวิทยาลัย
ตอนนี้ลองค้นดูอย่างละเอียด ฟางผิงอัดอั้นตันใจอยู่บ้างจริงๆ
เหมือนจะไม่มี!
ไม่สิ…ฟางผิงค้นอยู่ค่อนวัน นึกไม่ถึงว่าจะค้นเจอยาฟื้นคืนชีวิตหนึ่งเม็ดในมุมหนึ่ง!
ฟางผิงแทบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองเก็บไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ยาฟื้นคืนชีวิต นั่นเป็นของดีที่รักษาอาการบาดเจ็บ
ครั้งแรกที่ฟางผิงเห็นเจ้านี้ ยังคงเป็นตอนที่เฉินอวิ๋นซีเอามาใช้ช่วงที่อยู่ขั้นหนึ่ง ฟุ่มเฟือยซะไม่มี
ยาฟื้นคืนชีวิตหนึ่งเม็ด มูลค่าประมาณห้าล้าน
แต่เจ้านี้มีประสิทธิภาพต่อระดับล่างและระดับกลาง ถึงระดับสูงแล้ว ไม่ได้มีประโยชน์เท่าไหร่
โดยเฉพาะเมื่อถึงขั้นแปดแล้ว มีการคงอยู่ของสสารไม่แตกดับ ยาฟื้นคืนชีวิตแทบจะไร้ค่า กระทั่งสสารไม่แตกดับก้อนเล็กๆ ยังสู้ไม่ได้ด้วยซ้ำ
ตอนนี้เห็นจิ่นอวี้ไหวโฆษณาของตัวเอง ฟางผิงก็กวาดตามองแวบหนึ่ง เอ่ยอย่างเรียบนิ่งว่า “ยาบำรุงพวกนี้ไม่นับเป็นของล้ำค่าอะไร ของล้ำค่าอย่างแท้จริงเป็นยาบำรุงรักษาอาการบาดเจ็บอย่างหนึ่งของผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนเกิดใหม่ ยาฟื้นคืนชีวิต! นั่นถึงจะเป็นของชั้นยอดอย่างแท้จริง พบเจอได้ยาก ไม่เหมือนยาบำรุงพวกนี้ ยังคงหาได้อยู่บ้าง ยาฟื้นคืนชีวิต ข้าเกรงว่าพวกเจ้าคงไม่เคยได้รับมาก่อน...”
จิ่นอวี้ไหวได้ฟังก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ “น้องชายคนนี้พูดถูก ข้าเคยได้ยินเรื่องยาฟื้นคืนชีวิตมาเหมือนกัน แต่นั่นเป็นยารักษาชีวิต หากเผชิญหน้ากับอันตราย ผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนเกิดใหม่ก็มักจะใช้ ไม่อาจเก็บไว้อยู่แล้ว”
ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ข้าเคยได้รับมาหนึ่งเม็ด มองเป็นของล้ำค่ามาโดยตลอด แต่ยาบำรุงนี้มีผลต่อผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางเท่านั้น…”
ฟางผิงพูดจบก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ฉันอยู่ไม่ห่างจากขั้นแม่ทัพเท่าไหร่แล้ว หากมีคนยินดี หินชีวิตร้อยก้อนสามารถแลกเปลี่ยนได้”
ต่อให้ยุงเล็กยังไงก็ยังมีเนื้อ!
ฟางผิงคิดว่าตัวเองจำเป็นต้องขายออกไปสักหน่อย
ห้าล้านแลกเปลี่ยนกับหินพลังงานหนึ่งร้อยจิน สามหมื่นล้าน!
หากไม่ทำการค้าขายนี้ ก็โง่เกินไปแล้ว
“หนึ่งร้อยก้อน?”
มีคนเอ่ยอย่างตกใจ “จะแพงเกินไปแล้ว!”
ฮวาไป่หรงอดเอ่ยไม่ได้เช่นกัน “ขุยหมิง เจ้าก็มียาบำรุงประเภทนี้เหมือนกัน? แต่เจ้าไม่ได้ขาดแคลนหินชีวิต อย่าขายจะดีกว่า…”
คนอื่นคิดว่าแพง ฮวาไป่หรงกลับรู้สึกว่าขุยหมิงไม่ได้ขาดแคลนหินชีวิต ไม่มีความจำเป็นต้องขาย
นี่คือสินสงคราม!
บางทียังอาจจะเป็นสินสงครามที่อารยะขุยหลัวเก็บสะสมไว้ หินชีวิตหนึ่งร้อยก้อน สำหรับขุยหมิงแทบไม่ได้สำคัญอะไร ใครใช้ให้อีกฝ่ายเป็นลูกชายคนเดียวละ ทรัพย์สินที่ขุยหมิงมีแทบไม่น้อยไปกว่าทายาทของขั้นเก้าทั่วไป
ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “เห็นพี่จิ่นขายยาบำรุงของผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนเกิดใหม่พอดี ข้าเห็นว่าหลายคนเหมือนจะไม่เคยเห็นมาก่อน ในเมื่อเป็นแบบนี้ ไม่สู้แบ่งปันกับทุกคนหน่อย”
พูดจบ ฟางผิงก็ควักในกระเป๋าสัมภาระที่อยู่ข้างตัวเองยกใหญ่ ก่อนจะเอากล่องคริสตัลหนึ่งออกมา เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ทุกคนมีใครยินดีจะซื้อหรือเปล่า? หรือจะแลกเป็นของอย่างอื่นก็ได้…”
จิ่นอวี้ไหวชำเลืองมองฟางผิงแวบหนึ่ง คิดจะแย่งการขายแล้ว?
แต่อย่าพูดเลย เขาไม่มียาฟื้นคืนชีวิตจริงๆ ไม่นับว่าตัดหน้าเหมือนกัน
จิ่นอวี้ไหวมาเร็วกว่าพวกฟางผิง ทำการค้ามาไม่น้อยแล้ว ขายยาบำรุงได้ไม่ต่ำกว่าร้อยเม็ดแล้ว ทั้งยังกอบโกยได้ก้อนใหญ่
ตอนนี้ฟางผิงเสนอราคาออกมา เขาก็ไม่ได้เปิดโปงเช่นกัน
เปิดโปงฟางผิง นั่นก็เท่ากับเปิดโปงตัวเองเหมือนกัน
แม้เขตแดนหนึ่งร้อยเจ็ดแห่งต่างมีการต่อสู้ แต่หลักๆ ยังคงเป็นเขตแดนทางใต้ที่มีการต่อสู้มากที่สุด ทั้งอัจฉริยะจากเขตแดนข้างนอกพวกนี้ น้อยนักที่จะเข้าร่วมสงคราม ไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ของผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนเกิดใหม่อยู่แล้ว
แม้จะรู้ว่ายาบำรุงพวกนี้อาจไม่ใช่ของดีเสมอไป แต่ก็มักมีคนสนใจอยู่ดี
หินพลังงานไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนขาดแคลนอะไรมากมาย
คนนับพัน เขาขายยาบำรุงออกไปหนึ่งร้อยเม็ด ไม่นับว่ามาก
แต่กำไรที่ได้ เกรงว่าจะมีน้อยคนที่รู้
ทั้งสองคนต่างเริ่มขายยาบำรุงของตัวเอง หลายคนต่างสนใจขึ้นมา
แต่หนึ่งร้อยก้อนจะมูลค่าสูงเกินไปแล้ว ทางเขตแดนเจ็ดทางใต้ มีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหกสูงสุดคนหนึ่งต่อรองราคากับฟางผิงอยู่ยกใหญ่ ใช้หินพลังงานห้าสิบก้อนแลกเปลี่ยนกับยาฟื้นคืนชีวิตของเขาไป
แม้จะเป็นแบบนี้ อีกฝ่ายยังคงพอใจอย่างมาก
ใช้ค่าใช้จ่ายของหนึ่งปี ซื้อยารักษาชีวิตของผู้ฝึกยุทธ์ดินแดนเกิดใหม่ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน อีกฝ่ายคิดว่าได้กำไรแล้ว
ขั้นหกสูงสุด อายุแบบนี้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นทายาทของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแปดเหมือนกัน ถึงกระทั่งทายาทของเจ้าเมือง
หินพลังงานห้าสิบก้อน ไม่นับว่าสำคัญอะไรจริงๆ
ฟางผิงกลับเผยท่าทีเหมือนปวดใจอยู่บ้าง ในใจกลับก่นด่า พวกโง่!
เจ้าพวกนี้แม่งมีเงินจริงๆ!
หินพลังงานห้าสิบจิน แลกเปลี่ยนเป็นยาฟื้นคืนชีวิตหนึ่งเม็ด นี่ก็ยังขายได้!
‘การค้าขายแบบนี้ทำได้ด้วยหรือไง?’
ฟางผิงขายยาฟื้นคืนชีวิตไป ในใจกลับครุ่นคิดเรื่องนี้ขึ้นมา
หรือครั้งหน้าจะแฝงตัวเข้ามาในเขตหวงห้ามอีกครั้ง ขายยาบำรุงนิดหน่อยก็รวยแล้ว?
แต่ขายมากไป นั่นจะเกิดปัญหาได้
ผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำใต้ดินไม่อาจมียาบำรุงเยอะขนาดนั้น
แม้จะทำสงครามกับมนุษย์ สินสงครามก็ไม่ได้เยอะเท่าไหร่
หากตรวจสอบอย่างละเอียด จะค้นเจอปัญหาได้ง่าย
“ผู้ฝึกยุทธ์นอกรีต...เคยทำการค้ากับผู้ฝึกยุทธ์ถ้ำหรือเปล่า?”
จู่ๆ ในใจฟางผิงก็ผุดความคิดนี้ขึ้นมา!
—————-