ระบบฝึกสอนลูกศิษย์ : ปลุกพรสวรรค์ระดับ F เป็น พรสวรรค์ระดับ SSS! - บทที่ 103 ใครคือสัตว์ร้ายตัวจริง?

บริเวณด้านนอกของถ้ำปีศาจเขาเก้ายอด

“คนหนึ่งอยู่ระดับหนึ่งขั้นเก้า และอีกสองคนอยู่ระดับหนึ่งขั้นแปด!”

เกาฮัวฮัวพูดออกมาอย่างตะลึงเล็กน้อย แม้เสียงจะไม่ดัง แตมันดังราวกับฟ้าผ่าในหูของพี่น้องทั้งสาม

“เอื๊อก-”

เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้นต่อเนื่องกัน

พี่น้องทั้งสามมองหน้ากันและเห็นความตกตะลึงในดวงตาของกันและกัน เสียงดังขนาดนี้เกิดจากระดับหนึ่งขั้นเก้าหนึ่งคน และระดับหนึ่งขั้นแปดสองคน?

มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ!

ตูม!

ขณะที่พี่น้องทั้งสามกำลังครุ่นคิด หมีเกราะหินสองตัวกระเด็นออกมา ทำให้เกิดช่องว่างในฝูงสัตว์ร้าย มองผ่านช่องว่างนั้นพวกเขาเห็นเด็กสาวผมยาวถึงเอวคนหนึ่งได้อย่างชัดเจน

แม้จะถูกสัตว์ร้ายล้อมรอบ แต่บนใบหน้าของเธอไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนกเลย ดวงตาของเธอกลับสงบนิ่งและเต็มไปด้วยความมั่นใจ

“โฮกกก!”

ดูเหมือนหมีเกราะหินทั้งสองตัวจะรู้สึกอับอายมากที่ถูกมนุษย์กระเด็นออกไป หมีเกราะหินทั้งสองตัวถอยกรูดไปด้านหลัง อ้าปากที่เต็มไปด้วยเลือดและคำราม พลางพุ่งเข้าใส่เด็กสาวตรงหน้า พวกมันล้อมเธอจากซ้ายและขวา ดวงตาแดงก่ำราวกับต้องการฉีกทุกสิ่งตรงหน้าให้เป็นชิ้นๆ ดูเหมือนเวลาจะผ่านไปนาน แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ

ในชั่วพริบตา อุ้งเท้าของหมีเกราะหินทั้งสองที่ใหญ่ราวกับภูเขาเนื้อ อยู่ห่างจากศีรษะของเด็กสาวไม่ถึงครึ่งเมตร

ถ้าโดนเข้าคงจะจบเหมือนขวดเงินที่แตก และน้ำกระจายออกมาทันทีแน่ๆ

“อันตราย!”

เซี่ยงจั่วร้องเสียงดังออกมาและรู้สึกกังวล “ทำไมเธอไม่หลบล่ะ!”

เมื่อเผชิญหน้ากับหมีเกราะหินที่มีชื่อเสียงด้านพละกำลัง แม้แต่พี่น้องทั้งสามที่แข็งแกร่งก็ยังไม่กล้าต่อกรโดยตรง แต่เด็กสาวผมยาวตรงหน้าไม่แสดงท่าทีจะถอยแต่อย่างใด มีเหตุผลแค่สองข้อเท่านั้น

หนึ่งคือเด็กสาวไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ เลย และอีกอย่างคือเธอกำลังจะทนทานมัน

วินาทีถัดมาด้วยสีหน้าตกใจมองไปทางซ้าย เด็กสาวก็ให้คำตอบ

ตอนที่อุ้งเท้าหมีทั้งสองข้างที่ใหญ่เท่าพัดใบตาลกำลังจะฟาดลงมา พวกมันก็หยุดค้างกลางอากาศอย่างประหลาด ราวกับถูกสะกดไว้ ไม่สามารถขยับได้แม้แต่น้อย ใต้อุ้งเท้าหมีนั้นมีแขนเรียวบางสองข้าง!

แขนของเธอบางกว่าหมีเกราะหินถึงสิบเท่า แต่กลับต้านทานการโจมตีของหมีเกราะหินสองตัวได้อย่างง่ายดาย

“โฮกกก! ครอก!”

หมีเกราะหินทั้งสองโกรธจัด พวกมันยกอุ้งเท้าอีกข้างขึ้นพร้อมคำราม

แต่ครั้งนี้พวกมันไม่โชคดีเหมือนเดิม เด็กสาวเปลี่ยนจากการรับเป็นการคว้าจับด้วยมือ ก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็วแล้วดึงกลับอย่างรุนแรง หมีเกราะหินขนาดใหญ่ทั้งสองตัวเสียหลักทันที ร่างกายร่วงลงพื้นระเนระนาด ในตอนนั้นเด็กสาวปล่อยมือออกแล้วคว้าหัวของหมีเกราะหินทั้งสองข้าง จากนั้นก็ประกบแขนเข้าหากันทันที

“แกรก–!”

เสียงกะโหลกแตกดังขึ้นอย่างน่าสยดสยอง หมีเกราะหินทั้งสองล้มลงในทันที

หัวแตกเหมือนแตงโมที่ระเบิด กระดูก เนื้อ เลือด ลูกตา เส้นเลือดแดงและเขียวเกลื่อนกลาดไปทั่วพื้น เด็กสาวเดินจากไปอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับเพิ่งทำอะไรที่ปกติธรรมดา ไม่มีแม้แต่รอยเลือดติดตัวเธอเลย

เขาตาโตเท่าไข่ห่านบีบคั้นคำพูดออกมาจากลำคอ เขาเหลือบมองสองพี่น้องข้างๆ โดยไม่รู้ตัว เห็นพวกเขาอ้าปากค้างจนแทบจะหล่นถึงพื้น

โครม! โครม! โครม! โครม!

เธอเม้มปากกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สายตากลับถูกดึงไปอีกด้านอีกครั้ง ที่สายตามองไป สิงโตเพลิงล้มลงทีละตัวโดยไม่มีสัญญาณเตือน พวกมันล้มลงทีละตัวแพร่กระจายอย่างรวดเร็วราวกับไวรัส เกือบสิบตัวล้มลงในเวลาอันสั้น อาการของสิงโตเพลิงแต่ละตัวที่ล้มลงเหมือนกันอย่างน่าประหลาด ทั้งหมดชักกระตุกอย่างรุนแรงและมีฟองน้ำลายฟูมปาก หากมองใกล้ๆ จะเห็นประกายไฟฟ้าวาบผ่านร่างของพวกมันอย่างแผ่วเบา

เมื่อสิงโตเพลิงที่อยู่รอบๆ ล้มลง เด็กสาวผมสั้นสีม่วงก็ปรากฏตัวขึ้นตรงกลางทันที

ต่างจากเด็กสาวผมยาวเมื่อครู่ สีหน้าของเธอคนนี้ดูเคร่งเครียดมาก

แต่ความเคร่งเครียดแบบนี้ไม่ใช่ความกลัวหรือความหวาดผวา แต่เป็นความตื่นเต้นที่ไมอาจปิดซ่อนได้!

พูดไม่เกินจริงเลยว่าดูเหมือนความปรารถนาในการต่อสู้ของเธอจะแรงกล้ายิ่งกว่าสัตว์ร้ายที่อยู่รอบๆ เสียอีก

“พลังประเภทธรรมชาติ!”

เซี่ยงจังตกใจ ม่านตาของเขาหดเล็กเป็นเส้นบางทันที “ช่างดุดันและโหดเหี้ยมเหลือเกิน!”

แม้สิงโตเพลิงที่ล้มลงพื้นจะไม่ตาย แต่ทุกตัวล้วนสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ทันที การโจมตีเป้าหมายเดียวของเธอจะด้อยกว่าเด็กสาวผมยาว แต่ในแง่ของการโจมตีกลุ่มนั้นเธอเหนือกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย!

“เธอทำแบบนี้ได้ยังไงกันนะ?”

หลังจากตกใจไปชั่วครู่ เซี่ยงจั่วก็ครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วนในใจ

“แฮ่ๆ- แฮ่ๆ-”

สิงโตเพลิงบ้าคลั่งก็เป็นสัตว์ร้ายระดับสูงสุดขั้นหนึ่ง อย่างไรซะสมรรถภาพทางกายของพวกมันนั้นไร้ที่ติ แม้ว่าเพิ่งจะอาเจียนฟองขาวออกมามากมาย แต่พวกมันก็ฟื้นตัวขึ้นมาทีละตัว

ตอนนี้พวกมันกำลังส่ายหัวราวกับว่าจะลุกขึ้นพุ่งใส่ได้ทุกเมื่อ เมื่อเผชิญกับสถานการณ์นี้ เด็กสาวผมสีม่วงไม่ได้ตื่นตระหนกเลย และดูเหมือนว่าเธอคาดการณ์ไว้แล้ว ขณะที่ประกายไฟฟ้าวาบ สายฟ้าสว่างจ้าก็รวมตัวกันที่บริเวณกลางอกของเธอ ภายในไม่กี่วินาที เส้นผ่านศูนย์กลางของลูกฟ้าผ่าก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อสิงโตเพลิงตัวแรกพยายามลุกขึ้นยืน มันก็ถูกต้อนรับด้วยสายฟ้าฟาดทันที

พลังงานไฟฟ้าพลุ่งพล่าน สายฟ้าฟาดไม่ได้สลายไปหลังจากปะทะสิงโตเพลิงตัวแรก แต่กลับแยกตัวและแผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว โครม! โครม! โครม! โครม!

สิงโตเพลิงที่ลุกขึ้นยืนทีละตัวก็สั่นกระตุกและล้มลงกับพื้นอีกครั้งตามๆ กันเหมือนโดมิโน

ครั้งนี้สิงโตเพลิงไม่ได้ชักกระตุกไปทั่วร่าง และไม่ได้มีฟองน้ำลายไหลออกมาจากปากอีกด้วย แต่กลับนอนนิ่งอยู่บนพื้นราวกับหลับไป หลับอย่างสงบสุข…

มีเพียงควันขาวที่ยังคงลอยออกมาจากร่างไม่หยุด ควันขาวลอยล่องไปทั่วและกลิ่นหอมจางๆ ของเนื้อย่างลอยอวลในอากาศ

“ที่แท้… ที่แท้มันเป็นแบบนี้นี่เอง”

เซี่ยงจั่วกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก ความตกตะลึงในใจเกินจะบรรยายเป็นคำพูด ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าตัวเองมีร่างกายที่แข็งแกรงมาก

แต่เมื่อครู่เขาลองสวมบทบาทเป็นสิงโตเพลิง และพลันตระหนักว่าตัวเองคงทนรับการโจมตีด้วยสายฟ้าแค่รอบแรกยังไม่ได้เลย

“พวกเธอทั้งสองคนแข็งแกร่งมาก!”

เซี่ยงจั่วรู้สึกหวาดกลัวและมองหาร่างที่สามโดยไม่รู้ตัว สองคนแรกแข็งแกร่งขนาดนี้ คนสุดท้ายก็ต้องแข็งแกร่งเหมือนกันแน่ ก่อนที่เซี่ยงจังจะหาคนที่สามเจอ เหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้น สิงโตเพลิงที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังพลันกระโจนใส่หญิงสาวผมสีม่วงโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ!

อย่างที่รู้กัน ผู้ใช้พลังธรรมชาตินั้นกลัวการต่อสู้ระยะประชิดที่สุด ในระยะใกล้ขนาดนี้ผู้ใช้พลังธรรมชาติไม่มีเวลาปลดปล่อยทักษะการต่อสู้

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญกับอันตรายเช่นนี้ หญิงสาวผมสีม่วงกลับไม่ตื่นตระหนกเลย เธอหันกลับไปคว้าตัวหญิงสาวผมสั้นสีขาวที่ยืนอยู่ด้านหลังไม่ไกลกันนัก เผชิญหน้ากับสิงโตเพลิงที่โจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว หญิงสาวผมสีม่วงขยับริมฝีปากราวกับกำลังสั่งการหญิงสาวผมสีขาว

แม้จะไม่ได้ยินเสียงไม่ชัด แต่เห็นหญิงสาวผมสีขาวส่ายหน้าด้วยสีหน้าต่อต้านอย่างชัดเจน หญิงสาวผมสีม่วงยังคงไม่สะทกสะท้าน วินาทีต่อมาเธอก็ผลักหญิงสาวผมสีขาวออกไปสุดแรง!

ทิศทางที่ผลักไปนั้น ตรงกับทิศทางที่สิงโตเพลิงกำลังโจมตีพอดี

“กรี๊ด!”

หญิงสาวผมขาวกรีดร้อง กอดอกไว้แน่น และโล่น้ำแข็งก็รวมตัวขึ้นบนแขนของเธออย่างรวดเร็ว

โครม!

สิงโตเพลิงที่โจมตีมาด้วยความเร็วสูงถูกกระแทกกระเด็นออกไปทันที วาดเป็นเส้นโค้งสวยงามก่อนร่วงลงพื้นอย่างหนัก ขณะที่สิงโตเพลิงกำลังโซเซพยายามลุกขึ้น สายฟ้าแลบพุ่งเข้าทะลุศีรษะของมันในทันที ตุบ!

ราชสีห์ที่ลุกไหม้ทั้งตัวล้มลงกับพื้นและตายเพราะขาดอากาศหายใจ