ระบบฝึกสอนลูกศิษย์ : ปลุกพรสวรรค์ระดับ F เป็น พรสวรรค์ระดับ SSS! - บทที่ 157 ทุกความล้มเหลวจะทำให้คนฉลาดขึ้น

แผนที่เกาะ

“โธ่เอ๋ย! ใครกันนะที่ขโมยคะแนนรางวัลของพวกเราไปก่อน? บ้าชิบ! มันน่าโมโหจริงๆ!”

เมื่อมองดูสนามรบที่พังพินาศจนแทบไม่มีหญ้าขึ้น ดวงตาของเสี่ยวเหยียนก็เต็มไปด้วยความโกรธ ในตอนที่เธอรู้ว่าแรดสายฟ้าแม่เหล็กมีมูลค่าห้าร้อยคะแนน เธอก็ถือว่าคะแนนของสัตว์ตัวนี้เป็นของเธอแล้ว สถานการณ์ตอนนี้เท่ากับถูกใครบางคนขโมยไปต่อหน้าต่อตา ความรู้สึกที่พลาดในวินาทีสุดท้ายทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจมาก รู้สึกเหมือนมีลมค้างอยู่ในอกไม่สามารถขึ้นหรือลงได้ ทั้งร่างกายรู้สึกอึดอัด

“ความเร็วของอีกฝ่ายรวดเร็วเกินไป มันไม่สมเหตุสมผล อาจจะเป็นทีมใหญ่ที่มีคนหลายสิบคนทำหรือเปล่า?”

สีหน้าของเสี่ยวเหมียวค่อนข้างสงบแต่ก็แผ่รังสีความหม่นหมองออกมา แน่นอนว่าใต้สีหน้าที่หม่นหมองนั้นมีความสับสนซ่อนอยู่ หลังจากที่ภารกิจคะแนนรางวัลถูกอัปเดตใหม่ไม่นาน พวกเธอทั้งสองก็ตัดสินใจมุ่งหน้ามายังพื้นที่เป้าหมายทันที นอกจากนี้ระยะทางถึงแรดสายฟ้าแม่เหล็กก็ไม่ไกล รวมแล้วใช้เวลาไม่ถึงห้านาที แม้ว่าจะมีคนโจมตีแรดสายฟ้าแม่เหล็กก่อนหนึ่งก้าว แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่จะเร็วขนาดนี้ใช่ไหม? แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าแรดสายฟ้าแม่เหล็กจะถูกใครบางคนจับได้ก่อนหนึ่งก้าว

“ไม่ว่าอีกฝ่ายจะมีกี่คน อย่าให้ฉันเจอเชียว!” เสี่ยวเหยียนกำหมัดแน่นจนมีเสียงลั่นดังขึ้น

เสี่ยวเหมียวมองไปรอบๆ แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที “แย่แล้ว! ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามมีความสามารถกำจัดแรดสายฟ้าแม่เหล็กได้ นั่นหมายความว่าพวกเขาก็มีความสามารถในการกำจัดราชาหนอนผาดินได้เหมือนกัน! พวกเราต้องรีบแล้ว!”

เสี่ยวเหยียนสะดุ้ง จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไป “ใช่ๆ เธอพูดถูก! ไปที่พิกัดของราชาหนอนผาดินกันเถอะ ไปกันเลย!”

หลังจากพูดจบพวกเธอก็ออกเดินทางโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย รวดเร็วยิ่งกว่าเดิม เห็นได้ชัดว่ารีบร้อนมาก หวังว่าราชาหนอนผาดินจะยังอยู่ที่นั่น นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่แย่ที่สุดที่ฉันจินตนาการไว้เลยนะ ดวงตาของเสี่ยวเหมียวเป็นประกาย และเธอก็พุ่งออกไปด้วยความเร็วเต็มที่เพื่อไล่ตาม

ทางด้านใต้ของฟาร์ม ในทุ่งข้าวสาลีที่ราบเรียบ

ทุ่งข้าวสาลีที่เคยเป็นสีเหลืองทอง ตอนนี้กลายเป็นสีดำสนิท ถ้ามองใกล้ๆ จะเห็นว่าสีดำนั้นที่จริงแล้วคือสีของดินดำ หากมองให้ดี คุณจะเห็นร่างของสัตว์อสูรที่มีขนาดใหญ่เท่าถังและไร้กระดูก กำลังม้วนตัวอยู่ในพื้นดิน ทุกครั้งที่มันเคลื่อนไหวจะทำให้ดินจากใต้พื้นโผล่ขึ้นมา เเคลื่อนที่ราบรื่นราวกับปลาว่ายน้ำ สัตว์อสูรตัวนี้มีร่างกายสีดำสนิท ผิวเหนียวหนึดยืดหดได้ตามต้องการ มันคือราชาหนอนผาดินผู้แยกปฐพี!

ราชาหนอนผาดินไม่ได้เจาะดินไปมาอย่างไร้จุดหมาย การเคลื่อนไหวทั้งหมดของมันล้วนเป็นการหลบหลีกการโจมตี ปรากฏว่ามีผู้เข้าร่วมการคัดเลือกจำนวนมากยืนล้อมรอบทุ่งข้าวสาลีอย่างหนาแน่น พวกเขาต่างแสดงพลังวิเศษของตนเอง ไม่ว่าจะมีพลังระดับไหนก็ตาม ต่างโจมตีราชาหนอนผาดินผู้แยกปฐพีอย่างบ้าคลั่ง

“โอกาสดี! มันช้าลงแล้ว โจมตีพร้อมกันเลย!”

“หลบเร็ว! ระวังฝีเท้าด้วย อย่ายืนนิ่งอยู่ที่เดียวนเกินสิบวินาทีน!”

“คอยระวังทางเข้าถ้ำเป็นพิเศษ พอมันโผล่หัวออกมาก็ตีเลย! ราชาหนอนผาดินโดนกับดักแล้ว ต้องทนได้ไม่นานแน่!”

บรรยากาศร้อนแรง เสียงตะโกนและคำสั่งดังไปทั่ว แม้บางคนจะถูกราชาหนอนผาดินกำจัดเป็นระยะ ไม่มีใครยอมถอย ทุกคนต่างฝันว่าตนจะเป็นผู้โชคดีที่ได้สังหารราชาหนอนผาดินผู้แยกปฐพี แม้ราชาหนอนผาดินจะเป็นสัตว์อสูรระดับต่ำและพื้นที่นี้คือจุดที่มันถนัดในการต่อสู้ แต่มันก็ไม่มีทางรับมือกับฝูงชนที่ไม่มีวันหมดได้ ในไม่ช้าผิวหนังของมันก็เต็มไปด้วยแผล ดินสีดำสนิทบนพื้นผิวถูกย้อมด้วยสีดำและแดง ในเวลาอันสั้นตามสถานการณ์นี้ มันคงถูกบดขยี้จนตายในไม่ช้า

ดังนั้นราชาหนอนผาดินจึงคลุ้มคลั่ง! ร่างใหญ่โตไม่ได้ซ่อนอยู่ใต้ดินอีกต่อไป แต่บิดเกลียวอย่างบ้าคลั่ง กลายเป็นแส้ยาวฟาดใส่ผู้เข้าสอบรอบๆ

เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ!

ราวกับสายฟ้าที่ฟาดลงมาจากท้องฟ้า ผู้เข้าร่วมการคัดเลือกที่โดนโจมตีต่างกลายเป็นแสงสีขาวและหายไป

“ถอยเร็ว! ราชาหนอนผาดินคลุ้มคลั่งแล้ว!”

“อย่าถอย! แค่ทนรอบนี้ได้ ราชาหนอนผาดินก็จะอยู่ในกำมือพวกเรา!”

“ไม่นะ! ต้องมีชีวิตรอดถึงจะได้คะแนน ฉันว่าถอยก่อนดีกว่า!”

สถานการณ์พลันวุ่นวายขึ้นมาในทันที

ฟึ่บ–

ในตอนนั้น ร่างสองร่างพุ่งเข้าไปในทุ่งข้าวสาลีอย่างรวดเร็ว มุ่งตรงไปที่ราชาหนอนผาดิน แม้จะมองหน้าไม่ชัดแต่สีผมนั้นเห็นได้ชัดเจนคือสีม่วงและสีขาว เมื่อเห็นมนุษย์กล้าบุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของมัน ราชาหนอนผาดินก็ส่งเสียงร้องประหลาดออกมา ทันใดนั้นก็ยืดร่างเหนียวหนึดของมันพุ่งเข้าโจมตีเป้าหมาย

เจียงเยว่หลีหยุดกะทันหัน ดวงตาสงบนิ่ง ลูกกระสุนสายฟ้าถูกรวบรวมขึ้นอย่างรวดเร็วที่หน้าอกของเธอ ในขณะที่การโจมตีของราชาหนอนผาดินกำลังเข้ามาใกล้ เธอโบกมือและลูกกระสุนสายฟ้าก็จมหายเข้าไปในร่างของราชาหนอนผาดินทันที ในพริบตาร่างของราชาหนอนผาดินก็แข็งทื่อ

“เยว่ซี! เร็วเข้า!” เจียงเยว่หลิตะโกน

“ฉันมาแล้ว” เป็นเจียงเยว่ซีตอบรับ

เจียงเยว่ซีก็พุ่งข้ามราชาหนอนผาดินจากด้านหลัง พร้อมด้วยแสงสีขาววาบขึ้น รอยตัดเรียบปรากฏขึ้นบนร่างของราชาหนอนผาดินทันที จากนั้นร่างมหึมาก็แยกออกเป็นสองซีกและกลิ้งลงไป สิ่งประหลาดคือร่างของราชาหนอนผาดินที่ถูกแบ่งเป็นสองซีกนั้น ทั้งสองส่วนยังคงดิ้นไปมา! ภายในเวลาเพียงสองวินาที ร่างทั้งสองส่วนก็กำลังจะรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

อย่างไรก็ตาม ขณะที่ร่างกำลังจะสมานกัน น้ำแข็งที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าก็แข็งตัวขึ้นมาจากร่างที่ถูกผ่าเป็นสองซีกในทันที!

เจียงเยว่ซียิ้มและกระทืบเท้าขวาลงอย่างแรง! ร่างทั้งสองซีกกลายเป็นน้ำแข็งและแตกกระจาย จากนั้นก็สลายหายไปในแสงสีขาววาบ ในเวลาเดียวกัน เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังมาจากนาฬิกาของเจียงเยว่ซี

[ขอแสดงความยินดีที่สังหารราชาหนอนผาดินได้ภายในเวลาที่กำหนด และได้รับห้าร้อยคะแนน]

ดูเหมือนจะผ่านไปนานแต่จริงๆ แล้วทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาอันสั้นมาก

“สำเร็จแล้ว”

“ถอยกำลัง!”

เจียงเยว่หลีและเจียงเยว่ซีที่ได้คะแนนมาแล้ว พวกเธอไม่ได้อยู่ที่นั่นนานเลย และรีบหายตัวไปจากจุดนั้นอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงผู้เข้าแข่งขันที่ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี

ทันทีที่เจียงเยว่หลีและเจียงเยว่ซีจากไป เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเหมียวก็มาถึงเกือบจะพร้อมกัน ยิ่งไปกว่านั้นทั้งสองคนยังเห็นสีผมที่ไม่เหมือนใครของเจียงเยว่หลีและเจียงเยว่ซีอยู่ลางๆ แต่ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยก็นำไปสู่ความแตกต่างอันใหญ่หลวง แม้จะช้าไปเพียงก้าวเดียว เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเหมียวก็ต้องพบกับความล้มเหลวอีกครั้ง

“บ้าเอ๋ย! ผมสีม่วง! ผมสีขาว! มีคนเก่งระดับนี้อยู่ในเมืองฐานหลักด้วยเหรอ? ทำไมฉันถึงไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับพวกเธอเลย!”

“ไม่เป็นไร ฉันจะจำพวกเธอไว้ อย่าได้ถูกคัดออกก่อนที่ฉันจะเจอตัวล่ะ!”

มองดูร่างของเจียงเยว่หลีและเจียงเยว่ซีที่หายลับไปจนสุดสายตา เสี่ยวเหยียนโกรธจนตัวสั่น ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากยอมรับ ไม่ต้องพูดถึงแรดสายฟ้าแม่เหล็กเมื่อครู่ คราวนี้กับราชาหนอนผาดินก็แค่ช้าไปแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

เสี่ยวเหมียวขยับริมฝีปากจะพูดอะไรบางอย่าง ในวินาทีถัดมาเสียงกลไกอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้น

[ภารกิจล่าคะแนนชุดที่สองเปิดแล้ว คลิกที่พื้นที่ภารกิจเพื่อดูข้อมูลของสัตว์อสูร]

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเหมียวก็สบตากันโดยไม่รู้ตัว และโดยไม่ต้องพูดอะไรพวกเธอก็เปิดแผนที่ทันทีเพื่อตรวจสอบ

“คราวนี้เป็นสัตว์ระดับกลางขั้นสอง ลิงผาดินกับแรดละลายภูเขา ฉันไม่เชื่อว่าจะมีใครมาแย่งพวกมันไปจากพวกเราได้!”

“ทิศทางที่สองคนนั้นไป บังเอิญตรงข้ามกับพิกัดของสัตว์อสูรทั้งสองพอดี พวกเราต้องรีบแล้ว!”

ทุกความล้มเหลวจะทำให้คนฉลาดขึ้น คราวนี้เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเหมียวไม่ยอมเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว ทั้งคู่ระเบิดพลังทั้งหมดที่มีแล้วพุ่งตรงไปยังพื้นที่ของสัตว์อสูร

ห้านาทีต่อมา เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเหมียวรีบมาถึง แต่สิ่งที่พบเจอกลับเป็นเพียงร่องรอยการต่อสู้ที่เพิ่งจบลง และลิงผาดินที่หายไปแล้ว ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงคำรามด้วยความโกรธแค้นก็ดังกึกก้องไปทั่วป่า

“ไอ้บ้าเอ๋ย! ใครกัน! มันเป็นใครกันแน่!!”