ระบบฝึกสอนลูกศิษย์ : ปลุกพรสวรรค์ระดับ F เป็น พรสวรรค์ระดับ SSS! - บทที่ 57 สองพี่น้องตระกูลเจียงสร้างความตื่นตะลึงอีกครั้ง!
บทที่ 57 สองพี่น้องตระกูลเจียงสร้างความตื่นตะลึงอีกครั้ง!
เสียงของคอมพิวเตอร์อัจฉริยะดังก้องไปทั่วทั้งสนามฝึก
เสียงนี้เหมือนระเบิดลูกใหญ่ที่ถูกทิ้งลงในทะเลสาบที่เงียบสงบ
หรือพูดให้ถูกต้องคือ มันเหมือนระเบิดสองสามลูกหรือมากกว่านั้น
ระดับหนึ่งขั้นแปด! นั่นคือระดับหนึ่งขั้นแปดเชียวนะ!
ในขณะนี้ ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์และลูกศิษย์ที่กำลังดูอยู่ หรืออาจารย์และลูกศิษย์จากชั้นเรียนสอบศิลปะการต่อสู้ รวมไปถึงแท่นผู้นำหรือหัวหน้าทั้งสองตระกูล
เมื่อคำสำคัญ ‘ระดับหนึ่งขั้นแปด’ ถูกเอ่ยขึ้นมา
ใบหน้าของทุกคนที่อยู่ในที่นั้นแสดงความตกตะลึงพร้อมเพรียงกัน
ความรู้สึกตกใจ ประหลาดใจ ตะลึง และสับสน เริ่มปรากฏบนใบหน้าของทุกคนทีละคน
ชั่วขณะหนึ่ง ดูเหมือนเวลาจะหยุดนิ่งไป
หลังจากผ่านไปชั่วครู่ ความตกตะลึงและประหลาดใจก็ระเบิดออกมาในใจของทุกคน ตามมาด้วยการวิพากษ์วิจารณ์อย่างบ้าคลั่ง
“นี่ ๆ… ถ้าคอมพิวเตอร์อัจฉริยะไม่ได้เพี้ยน ฉันก็ต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ! ระดับหนึ่งขั้นแปดคืออะไรกัน? นี่มันที่ไหนกัน? นี่มันโรงเรียนมัธยม ไม่ใช่มหาวิทยาลัยนะ!”
“ระดับหนึ่งขั้นแปด! บ้าไปแล้ว! ถ้าจำไม่ผิด จางอวี๋เยว่ แชมป์การสอบศิลปะการต่อสู้คนล่าสุดของเมืองเผิง ตอนสอบก็อยู่แค่ระดับหนึ่งขั้นแปดใช่ไหม? นั่นไม่ได้หมายความว่า… ระดับของเย่ซวงเยว่นั้นเทียบเท่ากับแชมป์ของปีที่แล้วเหรอ?”
“นี่มันเหลือเชื่อ! การพัฒนาจากระดับหนึ่งขั้นสี่ไปเป็นระดับหนึ่งขั้นหกในสองเดือนก็น่าทึ่งมากพอแล้ว แต่เมื่อเทียบกับความก้าวหน้าของเย่ซวงเยว่แล้ว มันก็เหมือนเรื่องตลกร้ายไปเลย!”
“เป็นไปได้ไหมว่า… เธอแข็งแกร่งขนาดนี้หลังการปลุกพลังในขั้นที่สอง? เธอก้าวหน้าจากระดับหนึ่งขั้นสี่ไปเป็นระดับหนึ่งขั้นแปดในสองเดือน? แต่มันไม่ถูกต้อง แม้ว่าเย่ซวงเยว่จะปลุกพลังเป็นขั้นที่สอง แต่ก็เป็นแค่พลังระดับ C แล้วจะฝึกฝนได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง?”
“อย่าทำแบบนั้น ทำไมผมถึงรู้สึกกังวลนิดหน่อย? เย่ซวงเยว่คนเดียวก็มีแปดคะแนนแล้ว สวี่เช่อจะชนะได้จริงเหรอ? ผมเดิมพันไปตั้งหลายหมื่นหยวนนะ!”
“…”
ที่นั่งผู้ชมพิเศษ
สีหน้าของหลิวหลินดูแข็งทื่อเล็กน้อย
ในขณะที่ระดับการฝึกฝนระดับหนึ่งขั้นแปดของเย่ซวงเยว่ได้รับการยืนยัน รูม่านตาของหลิวหลินก็หดตัวทันที
รอยยิ้มบนริมฝีปากจางหายไป ความกังวลปรากฏขึ้นในดวงตาอย่างฉับพลัน
เห็นได้ชัดว่าพลังของเย่ซวงเยว่ทำให้เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติไป
ในทางกลับกัน เจียงเทียนหยางรู้สึกตกใจแต่ก็มีความแปลกประหลาดในดวงตา
เขามองดูเย่ซวงเยว่บนแท่นปลุกพลังด้วยสายตาคมกริบ ความคาดหวังก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา เจียงเยว่หลี่และเจียงเยว่ซีออกจากบ้านก่อนรุ่งสางทุกวัน และกลับบ้านเมื่อพระจันทร์ขึ้นสูงแล้วเท่านั้น
หลังจากกลับถึงบ้าน พวกเธอก็เข้าไปในห้องฝึกแรงโน้มถ่วงเพื่อฝึกฝนอย่างหนัก เขาไม่ได้เห็นหน้าลูกสาวเลยในช่วงสองเดือนที่ผ่านมานี้
เจียงเทียนหยางไม่รู้จริง ๆ ว่า ตอนนี้ทั้งสองคนมีระดับพลังแค่ไหน
ตอนนี้เย่ซวงเยว่มีพลังมากขนาดนี้ เขาคาดว่าพลังของลูกสาวทั้งสองคนก็คงไม่ต่างกันเกินไปนัก
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงเทียนหยางก็เหลือบมองหลิวหลินที่ดูไม่ค่อยสบอารมณ์ แล้วหัวเราะในใจ
“โอ้! เริ่มน่าสนใจขึ้นมาแล้วสิ”
……
เมื่อเทียบกับหลิวหลินและเจียงเทียนหยาง คณะผู้นำบนเวทีดูจะตกตะลึงมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด
ผู้นำที่เคยนิ่งเหมือนหุ่นปั้นก่อนหน้านี้ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
“ระดับหนึ่งขั้นแปด! เป็นระดับหนึ่งขั้นแปดจริง ๆ และมันเป็นระดับหนึ่งขั้นแปดจากการทดสอบครั้งที่สอง! นี่มันทำลายสถิติของโรงเรียนเราไปแล้ว!”
รองผู้อำนวยการสูงวัยที่มีเคราและคิ้วสีขาวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา
“ไม่ใช่แค่สถิติของโรงเรียนเรานะ แต่มัน… มันยังทำลายสถิติของทั้งเมืองเผิงด้วย ใช่ไหม? พระเจ้า! ระดับหนึ่งขั้นแปด! ผลลัพธ์นี้ถือว่าเป็นระดับสูงสุดแม้แต่ในเมืองฐานเลยนะ!”
“ถ้าเราสามารถรักษาอัตราการพัฒนานี้ได้ บางที… บางทีโรงเรียนมัธยมพลังอันดับหนึ่งของเราอาจจะติดอันดับห้าสิบในการสอบศิลปะการต่อสู้ก็ได้!”
“ถ้าเราสามารถทำได้จริง ทรัพยากรทางการศึกษาของโรงเรียนเราก็จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า!”
“อัจฉริยะ! นี่คืออัจฉริยะ! ดูเหมือนว่าความเข้าใจของเราเกี่ยวกับการวิวัฒนาการขั้นที่สองของพลังพิเศษยังตื้นเขินเกินไป ต้องบ่มเพาะ เราต้องบ่มเพาะให้ดี!”
“…”
กลุ่มผู้นำต่างตอบสนองตามกันมา ดวงตาของพวกเขาจ้องมองไปที่เย่ซวงเยว่ด้วยความกระตือรือร้นมากขึ้นเรื่อย ๆ
“ระดับหนึ่งขั้นแปด!”
ม่านตาของเจียงเหลียนเยว่สั่นไหวเล็กน้อย ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ต่างจากคณะผู้นำที่เหลือ ความสนใจของเจียงเหลียนเยว่ตอนนี้ไปอยู่ที่สวี่เช่อทั้งหมด
เธอไม่เชื่อว่าเย่ซวงเยว่จะมีความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วได้ด้วยตัวเอง สวี่เช่อจะต้องมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างแน่นอน
แต่เธอก็ไม่สามารถคิดออกจริง ๆ ว่าสวี่เช่อใช้วิธีการอะไร ทำให้ลูกศิษย์พัฒนาได้รวดเร็วขนาดนี้
ต้องรู้ว่าชั้นเรียนที่โดดเด่นที่สุดที่เธอเคยสอนในปีนั้น อยู่แค่ระดับหนึ่งขั้นเจ็ดในการทดสอบครั้งที่สอง
แต่ช่องว่างระหว่างระดับหนึ่งขั้นเจ็ดกับระดับหนึ่งขั้นแปดนั้นใหญ่เกินไป
“ฮ่า ๆ ดี ดีมาก! มีอัจฉริยะมากมายโผล่ออกมาพร้อมกัน ดูเหมือนว่าโรงเรียนมัธยมพลังอันดับหนึ่งของเราจะต้องเติบโตขึ้นแน่ ๆ ในปีนี้!”
เสียงอันร่าเริงของหลี่หมิงยังคงก้องกังวาน ใบหน้าของเขาดูมีความสุขมากทีเดียว
ขณะที่พูด เขาก็เหลือบมองซงอี้ที่อยู่ข้าง ๆ รอยยิ้มบนริมฝีปากของเขาก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
ซงอี้ไม่พูดอะไร สีหน้าของเขาบางครั้งก็ขมวดคิ้ว บางครั้งก็ผ่อนคลาย ดูอึดอัดมาก ๆ
ในฐานะรองผู้อำนวยการ เขาควรจะดีใจที่มีอัจฉริยะระดับหนึ่งขั้นแปดปรากฏตัวขึ้นในโรงเรียน
แต่ปัญหาคือ ระดับหนึ่งขั้นแปดนี้ไม่ได้ปรากฏในชั้นเรียนของหลิวป๋อ แต่กลับอยู่ในชั้นเรียนของสวี่เช่อ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือภัยคุกคามใหญ่หลวงต่อตำแหน่งอันดับหนึ่งในการสอบประจำเดือนของหลิวป๋อมากแค่ไหน
โดยปกติแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
แต่ประเด็นสำคัญคือ…
ผู้ที่ได้อันดับหนึ่งในการสอบประจำเดือนวันนี้ จะได้เลื่อนขั้นเป็นอาจารย์ระดับสาม!
และเขาเองก็เป็นคนพูดเรื่องนี้เอง
ถ้าสวี่เช่อได้อันดับหนึ่งในการสอบประจำเดือนจริง ๆ แล้วนั่นจะไม่ใช่ว่า…
แล้วทุกอย่างที่เขาทำมาจะไม่สูญเปล่าและกลายเป็นของขวัญให้คนอื่นไปเหรอ!
“หึ!”
หลังจากถอนหายใจ ซงอี้มองหลิวหลินก่อน แล้วจึงเลื่อนสายตาไปที่หลิวป๋อ
เมื่อรู้สึกถึงสายตาของซงอี้ หลิวป๋อก็ฝืนยิ้มออกมา
แม้ว่าตอนนี้เขาจะดูปกติ แต่ความจริงแล้วภายในใจกำลังตื่นตระหนกอย่างควบคุมไม่ได้
คอมพิวเตอร์แสงอัจฉริยะไม่มีทางผิดพลาด แม้จะดูเหลือเชื่อ แต่ระดับพลังของเย่ซวงเยว่ก็อยู่ที่ระดับหนึ่งขั้นแปดจริง ๆ
พูดอีกอย่างคือ คะแนนของชั้นเรียนสวี่เช่อถึงแปดคะแนนแล้ว
ถ้าเจียงเยว่หลี่และเจียงเยว่ซีพัฒนาพลังถึงระดับหนึ่งขั้นห้า คะแนนของชั้นเรียนสวี่เช่อก็จะถึงสิบแปดคะแนน
ถ้าเป็นเช่นนั้น เขาอาจจะเป็นลูกศิษย์ที่เก่งที่สุดในระดับชั้น…
“ไม่ ไม่มีทาง”
หลิวป๋อเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเองและรีบสลัดความคิดนั้นออกไปจากหัว
เย่ซวงเยว่ปลุกพลังได้สองครั้ง ดังนั้นการที่เธอก้าวหน้าเร็วขนาดนี้ก็ไม่แปลก
แต่เจียงเยว่หลี่และเจียงเยว่ซีปลุกพลังแค่ระดับ F จะเป็นไปได้ยังไงที่จะพัฒนาจากระดับหนึ่งขั้นสามไปถึงระดับหนึ่งขั้นห้าในเวลาแค่สองเดือน
จะไม่ใช่ว่าพลังเดียวกันพัฒนาเป็นครั้งที่สองหรอกนะ?
เอื๊อก…
หลังจากกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก หลิวป๋อค่อย ๆ กลับมามีสติอีกครั้ง
เขาหยุดชั่วครู่ แล้วถอนหายใจยาว “เฮ้อ! ช่างน่าตกใจจริง ๆ”
แต่ในวินาทีถัดมา เสียงจากคอมพิวเตอร์แสงอัจฉริยะดังติดต่อกัน
[การทดสอบเสร็จสิ้น! ระดับการฝึกฝนระดับหนึ่งขั้นเจ็ด! ความคืบหน้าในการทะลวงสู่ระดับหนึ่งขั้นแปด สิบห้าเปอร์เซ็นต์!]
YOU MAY ALSO LIKE
