ระบบฝึกสอนลูกศิษย์ : ปลุกพรสวรรค์ระดับ F เป็น พรสวรรค์ระดับ SSS! - บทที่ 62 สนามฝึกศิลปะการต่อสู้
บทที่ 62 สนามฝึกศิลปะการต่อสู้
เจียงเยว่ซีปะทะจ้าวจวิ้น
ในขณะนี้ สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปที่สังเวียน พวกเขาต่างสนใจผลของการประลองครั้งนี้
แต่ทันทีที่การต่อสู้กำลังจะเริ่มต้นขึ้น เสียงของเจียงเยว่ซีก็ดังขึ้น
“แค่พลังระดับเดียวเท่านั้นนะ…”
“พวกเราอยู่โรงเรียนเดียวกันด้วย…”
“พี่…”
คำพูดของเจียงเยว่ซีทำให้บรรยากาศในสถานที่พลันเปลี่ยนไปในทันที
โธ่เอ๊ย! มีคนดูตั้งเยอะ พูดแบบนั้นต่อหน้าคนอื่นขนาดนี้มันดีเหรอ?
แถมเธออยู่ในระดับหนึ่งขั้นเจ็ดนะ ทำไมยังไม่ทันได้สู้ก็กลัวเสียแล้ว
จะเอาชนะได้อย่างไร ถ้าขี้ขลาดก่อนการต่อสู้จะเริ่มขนาดนี้
ชั่วขณะนั้น หลายคนอดส่ายหน้าไม่ได้
แม้แต่คนที่เคยคิดว่าเจียงเยว่ซีมีโอกาสชนะมากกว่าก็เปลี่ยนความคิดไปในตอนนี้
ในช่วงเวลาสั้น ๆ อัตราการชนะของจ้าวจวิ้นในสายตาของทุกคนพลันพุ่งสูงขึ้น
“โอ้ย! เจ้าลูกสาวโง่ ๆ ของฉัน…”
เมื่อได้ยินคำพูดน่าอับอายของเจียงเยว่ซี ใบหน้าของเจียงเทียนหยางก็แดงก่ำ เขาก้มหน้าลงโดยไม่รู้ตัว
แม้ไม่มีใครสังเกตเห็นเขาในที่นั้น แต่แก้มของเขาก็ยังคงแดงระเรื่อ
หลิวหลินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อดยิ้มออกมาไม่ได้
อย่างไรก็ตาม รอยยิ้มนั้นหายไปอย่างรวดเร็วหลังจากที่เหลือบมองเจียงเทียนหยาง แต่ความยินดีในดวงตาก็ยังซ่อนไว้ไม่มิด
ภายใต้เงื่อนไขที่ระดับพลังใกล้เคียงกัน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือกำลังใจและความมั่นใจของนักสู้
จากการแสดงออกของเจียงเยว่ซี สรุปว่าในสภาพแบบนี้คู่ต่อสู้จะเอาชนะได้ยากมาก
ตราบใดที่เจียงเยว่ซีแพ้ หลิวป๋อก็ยังมีโอกาส
ที่โต๊ะผู้นำ
คิ้วงามของเจียงเหลียนเยว่กระตุก เธออดบีบขมับด้วยสีหน้าจนปัญญาไม่ได้
เธอรู้สึกกังวลมากกับหลานสาวตัวน้อยที่มีความคิดแปลกประหลาดคนนี้
ถ้าเป็นไปได้ เธออยากจะแกล้งทำเป็นไม่รู้จักเจียงเยว่ซีไปเลย
แต่น่าเสียดายที่ทุกคนในโรงเรียนรู้ว่าเจียงเยว่ซีเป็นหลานสาวของเธอ เช่น หลี่หมิง
หลี่หมิงหันไปมองเจียงเหลียนเยว่และกระแอมเบา ๆ “หลานสาวของคุณน่าสนใจมากเลยนะ…”
เจียงเหลียนเยว่ก้มหน้าและไม่พูดอะไร เส้นสีดำปรากฏขึ้นบนหน้าผากทันที
ในตอนนี้ทั้งสองคนไม่ได้สังเกตเห็น
ซงอี้ที่เพิ่งก้มหน้าลงและมองไม่เห็นสีหน้าชัดเจน ตอนนี้กำลังเอนหลังอย่างช้า ๆ เห็นได้ชัดว่าผ่อนคลายลงมาก
ภายในลานประลองยุทธ์
บรรยากาศช่างแปลกประหลาด
มุมปากของสวี่เช่อกระตุก และเขามองไปที่เจียงเยว่หลี่โดยไม่รู้ตัว
เจียงเยว่หลี่พูดสั้น ๆ “ฉันไม่รู้จักเธอ”
แม้ว่าเขาจะพูดแบบนี้ แต่ดูจากคิ้วที่สั่นของเจียงเยว่หลี่เห็นได้ชัดว่าภายในใจเขาไม่ได้สงบนิ่งเลย
“เอาล่ะ”
สวี่เช่อถอนหายใจ สายตาของเขากลับไปที่กลางลานประลอง และพึมพำเบา ๆ
“ดูเหมือนว่าการฝึกพื้นฐานขั้นสูงอย่างเดียวคงไม่พอ ถึงเวลาที่จะต้องฝึกการต่อสู้ขั้นสูงแล้ว…”
เมื่อเจียงเยว่หลี่ได้ยินคำสำคัญว่า ‘ฝึกการต่อสู้’ ดวงตาของเธอก็เปล่งประกายขึ้นทันที
……
บนเวที
จ้าวจวิ้นก็รู้สึกงุนงงกับคำพูดของเจียงเยว่ซีชั่วขณะ
หลังจากอึ้งไปสองสามวินาที น้ำเสียงของจ้าวจวิ้นก็เย็นชาลงทันที
“เจียงเยว่ซี เธอพูดอะไรของเธอ? ใครเป็นเพื่อนเธอกัน? ถ้าเธอกลัวก็กระโดดลงจากเวทีไปเลย ฉันสัญญาว่าจะไม่โจมตีเธอ!”
ขณะที่พูด ความมั่นใจของจ้าวจวิ้นก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
แต่เดิมเขากังวลว่าเจียงเยว่ซีจะรับมือยาก แต่ดูเหมือนตอนนี้เธอจะเป็นมือใหม่ที่ไม่เคยผ่านการต่อสู้มาเลย
“จริงเหรอ?”
เจียงเยว่ซีดูเหมือนจะไม่ได้ยินน้ำเสียงเสียดสีในคำพูดของจ้าวจวิ้น เธอกะพริบตาอย่างไร้เดียงสาและถามอีกครั้ง
จ้าวจวิ้นแค่นหัวเราะเยาะ พลังเหนือธรรมชาติของเขาพลุ่งพล่าน และกระแสพลังก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
แม้จะไม่มีคำพูดใด ๆ แต่การกระทำก็บ่งบอกถึงทุกอย่างแล้ว
“งั้นก็ได้” เจียงเยว่ซีดูจะผิดหวัง สีหน้าของเธอแสดงความเสียดายสุดซึ้ง
“หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว เธอต้องแพ้อย่างแน่นอน!”
จ้าวจวิ้นตะโกนเสียงดัง แล้วปลดปล่อยพลังระดับหนึ่งขั้นหกออกมาทั้งหมดโดยไม่สำรองไว้แม้แต่น้อย
ในพริบตาเดียว ลูกไฟสีเหลืองขนาดครึ่งกำปั้นก็รวมตัวขึ้นที่หน้าอกของเขา
ในทันทีที่ลูกไฟปรากฏ บรรยากาศรอบ ๆ ดูเหมือนจะร้อนขึ้นหลายองศาในทันที
ไม่เพียงเท่านั้น ลูกไฟสีเหลืองยังคงขยายขนาดขึ้นเรื่อย ๆ ตามเวลาที่ผ่านไป
ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ลูกไฟที่เดิมมีขนาดครึ่งกำปั้นก็กลายเป็นขนาดเท่ากำปั้น
ในตอนนี้บรรยากาศรอบ ๆ ลูกไฟดูเหมือนจะถูกเผาจนบิดเบี้ยว
“มาแล้ว! นี่คือพลังธรรมชาติ วิชาแสงเพลิงระดับ B ของจ้าวจวิ้น!”
“ว้าว! มันใหญ่เท่ากำปั้นเลย นี่คือขีดจำกัดของจ้าวจวิ้นอย่างชัดเจน มันคือการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย!”
“เมื่อต้องรับมือกับผู้ใช้พลังธรรมชาติ คุณต้องไม่ให้เวลาเขาสะสมพลังมากพอ เจียงเยว่ซีกำลังตกอยู่ในอันตราย!”
“ใช่! ประสบการณ์การต่อสู้ของเธอยังตื้นเขินเกินไป โอกาสที่ดีที่สุดคือตอนที่จ้าวจวิ้นกำลังรวมพลังลูกไฟ น่าเสียดาย…”
“…”
ผู้ใช้พลังธรรมชาตินั้นแตกต่างจากผู้ใช้พลังเสริมพละกำลัง
หากผู้ใช้พลังเสริมพละกำลังต้องการโจมตีคู่ต่อสู้ จะต้องมีการสัมผัสทางกายภาพจริง ๆ
แต่ผู้ใช้พลังธรรมชาติไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น
เพียงแค่ต้องทำตามข้อกำหนดของทักษะการต่อสู้และใช้พลังเหนือธรรมชาติเป็นวิธีในการโจมตีระยะไกล
นี่คือเหตุผลที่ทำไมนักสู้ที่ใช้พลังเสริมพละกำลังถูกเรียกว่า ‘นักรบหยาบคาย’
แม้เจียงเยว่ซีจะเป็นผู้ใช้พลังธรรมชาติเช่นกัน แต่เธอก็ยังเสียเปรียบอย่างมากในแง่ของการตอบโต้
“สวยงามมาก!”
ใบหน้าของหลิวป๋อสว่างไสวด้วยความยินดี เขากำหมัดเงียบ ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
การโจมตีของจ้าวจวิ้นไม่มีการสำรองไว้เลย มุ่งจบการต่อสู้ในครั้งเดียว
ในตอนนี้เจียงเยว่ซียังไม่ได้ตอบโต้อะไรที่มีประสิทธิภาพเลย
ทุกอย่างบ่งชี้ว่าจ้าวจวิ้นมีแนวโน้มที่จะเป็นผู้ชนะในรอบนี้
เจียงเทียนหยางถอนหายใจเบา ๆ
หลิวหลินเม้มปาก ดวงตาวาบขึ้นด้วยความหวัง
หลี่หมิงได้แต่ส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้
ในตอนที่คนส่วนใหญ่คิดว่าเจียงเยว่ซีกำลังตกอยู่ในอันตรายจริง ๆ
บึ้ม!
แขนขวาของเจียงเยว่ซีรวบรวมพลังอย่างรวดเร็วกลายเป็นโล่น้ำแข็งรูปเพชรขนาดมหึมาที่ใหญ่พอจะห่อหุ้มแขนของเธอได้
โล่นั้นสกัดลูกไฟที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วได้พอดี
เคร้ง!
เสียงปะทะแปลก ๆ ดังต่อเนื่อง
หลังจากเสียงแต่ละครั้ง ลูกไฟก็ละลายไปทีละนิด
หลังจากเสียงดังต่อเนื่องห้าหกครั้ง ก็มีเสียง ‘พึ่บ’ ลูกไฟพลันสลายหายไปกลายเป็นเถ้าถ่านทั้งหมด
ราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
เมื่อเห็นภาพนี้ ทุกคนในที่เกิดเหตุต่างตะลึง
เกิดอะไรขึ้น?
ดูเหมือนลูกไฟที่มีพลังมหาศาลขนาดนั้นถูกสกัดด้วยโล่น้ำแข็งเหรอ?
ได้โปรด! นั่นมันโล่น้ำแข็งนะ…
“เฮ้! ไม่เจ็บเลย”
เจียงเยว่ซีอุทานด้วยความประหลาดใจ มองดูโล่น้ำแข็งบนแขนซ้ำไปซ้ำมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี
เธอกังวลว่าการต่อสู้จะเจ็บปวดมาก แต่กลับประหลาดใจที่ไม่รู้สึกอะไรเลย
เจียงเยว่ซีมีความสุข แต่สีหน้าของจ้าวจวิ้นกลับเปลี่ยนไปทันที
“เป็นไปไม่ได้! ทำไมเธอถึงสกัดมันได้ง่ายดายขนาดนี้?”
เมื่อเห็นลูกไฟละลายหายไปทีละนิ้วจ้าวจวิ้นก็ตกใจอย่างสุดซึ้ง นั่นเป็นการโจมตีเต็มกำลังของเขานะ
“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะสกัดได้เป็นครั้งที่สอง!”
จ้าวจวิ้นโกรธจัดจนลูกไฟดวงที่สองก่อตัวขึ้นตรงหน้าอกของเขาอย่างรวดเร็ว
ฟิ้ว…
ไม่นานลูกไฟก็พุ่งเข้าหาเจียงเยว่ซีอีกครั้ง
หากมองอย่างละเอียดจะเห็นได้ว่าลูกไฟดวงนี้มีขนาดเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด
อย่างไรก็ตาม
เพล้ง!
ชะตากรรมของลูกไฟดวงนี้ก็เหมือนกับดวงก่อนหน้าไม่มีผิด
หลังจากที่มันปะทะกับโล่ผลึกน้ำแข็ง มีเพียงเสียงดังก้องแล้วก็สลายไปจนหมด
ยิ่งไปกว่านั้น…
แม้แต่ร่องรอยการละลายบนโล่ผลึกน้ำแข็งก็ยังไม่มีด้วยซ้ำ
“หา!”
จ้าวจวิ้นยืนนิ่งงันอยู่ที่เดิม ทำหน้าตาเหลอหลา
แบบนี้… แบบนี้มันทำลายการป้องกันไม่ได้เลย!
YOU MAY ALSO LIKE
