ระบบฝึกสัตว์: ตำนานราชาวานรข้ามจักรวาล - บทที่ 140: จวงเหว่ย: ผมจะฟ้อง! ลูกศิษย์ท่านต้มตุ๋นผม!

หัวใจ​ของ​ผู้อาวุโส​ฮวง​ดิ่ง​วูบ​ลง​ไปถึงตาตุ่ม​

เขา​ไม่มีข้อกังขา​ใดๆ​ ใน​คำพูด​ของ​สหาย​คู่ใจ​ที่​ร่วมเป็นร่วมตาย​กัน​มานาน​

เมื่อ​ครั้ง​ที่​ราชสีห์​เงาแสงวิวัฒนาการ​จาก​ระดับ​ C สู่ระดับ​ B มัน​ได้​ปลุก​พรสวรรค์​ที่​มีชื่อว่า​ [สัญชาตญาณ​สัตว์ป่า​] ขึ้น​มา

ชื่อ​ฟังดู​ดาษดื่น​ เหมือน​สกิล​ติดตัว​ทั่วไป​ที่​หา​ได้​ตาม​ท้องตลาด​

แต่​ผลลัพธ์​ของ​มัน​กลับ​อยู่​ใน​ระดับ​ เทพเจ้า​

ความสามารถ​ใน​การ​แสวงหา​โชคลาภ​และ​หลีกเลี่ยง​หายนะ​ มองเห็น​วิกฤต​ล่วงหน้า​อย่าง​ทะลุปรุโปร่ง​

นับ​ครั้ง​ไม่ถ้วน​ที่​พวกเขา​รอดพ้น​จาก​ความตาย​มาได้​ ก็​เพราะ​สัญชาตญาณ​อัน​แม่นยำ​ราว​จับ​วาง​นี้​

การ​ที่​ราชสีห์​เงาแสงระดับ​ B ขั้นสูงสุด​ ซึ่งผ่าน​ประสบการณ์​นองเลือด​มาอย่าง​โชกโชน​…

เพียงแค่​ปรายตา​มอง​แวบเดียว​ ก็​เกิด​อาการ​หวาดกลัว​จน​สติแตก​

ถึงขั้น​ใช้คำ​เปรียบเปรย​ที่​น่า​เหลือเชื่อ​อย่าง​ ตัวตน​แห่ง​กฎ​การสังหาร​

เจ้าเด็ก​อิง​เฉิน…​

ผู้อาวุโส​ฮวง​สูด​ลมหายใจ​เย็นยะเยือก​ พึมพำ​กับ​ตัวเอง​เบา​ๆ

จอม​ดาบ​อสุรา​ของ​เขา​… แท้จริง​แล้ว​… แข็งแกร่ง​ถึงระดับ​ไหน​กัน​แน่​

ความคิด​หนึ่ง​แล่น​ผ่าน​สมอง​ดุจ​สายฟ้า​ฟาด​

ภาพ​เหตุการณ์​เมื่อ​ไม่กี่​วันก่อน​ผุด​ขึ้น​มา… เสาเพลิง​นับ​สิบ​ต้น​ที่​พุ่ง​ทะลุ​ฟ้าเหนือ​เมือง​ว่าง​เทียน​

และ​ภาพ​รัชทายาท​เผ่า​เงาระดับ​ B ที่​ถูก​เป่ากระจุย​ใน​ดาบ​เดียว​

ใน​ตอนนั้น​ ทั้ง​เขา​และ​จวง​เหว่​ย​ต่าง​ปักใจ​เชื่อ​ว่า​ โม่ห​ยิง​เฉิน​ต้อง​ใช้วิชา​ต้องห้าม​ที่​แลก​มาด้วย​ราคา​แสน​แพง​

หรือ​อาจ​เป็น​ไอเทม​ใช้งาน​ครั้ง​เดียว​ระดับ​ตำนาน​

เพราะ​นั่น​คือ​คำอธิบาย​ที่​สมเหตุสมผล​ที่สุด​

ผู้ฝึก​สัตว์​ระดับ​ D จะเอา​ปัญญาที่ไหน​ไปฆ่าสัตว์​อสูร​ระดับ​ B ด้วย​กำลัง​ของ​ตัวเอง​

มัน​ขัดต่อ​กฎ​เหล็ก​ของ​โลก​ผู้ฝึก​สัตว์​อย่าง​สิ้นเชิง​!

แต่​ตอนนี้​…

ผู้อาวุโส​ฮวง​มองดู​สหาย​เก่า​ที่​ยัง​คงตัว​สั่นเทา​อยู่​มุมห้อง​

เขา​เพิ่ง​ตระหนัก​ได้​ใน​วินาที​นี้​เอง​

เขา​คิดผิด​

จวง​เหว่​ย​ก็​คิดผิด​

พวกเรา​คิดผิด​กัน​หมด​!

วิชา​ต้องห้าม​อะไร​

ไพ่ตาย​ก้น​หีบ​อะไร​

นั่น​มัน​ไม่ใช่พลัง​ที่​ต้อง​แลก​มาด้วย​ความเจ็บปวด​หรือ​ต้นทุน​มหาศาล​อะไร​เลย​!

มัน​คือ​… พลัง​ปกติ​!

พลัง​พื้นฐาน​ของ​จอม​ดาบ​มรณะ​… ไม่สิ ของ​จอม​ดาบ​อสุรา​ใน​ตอนนี้​ต่างหาก​!

มีเพียง​คำอธิบาย​นี้​เท่านั้น​ ที่จะ​เชื่อมโยง​ทุกอย่าง​เข้าด้วยกัน​ได้​อย่าง​ลงตัว​!

ไม่อย่างนั้น​จะอธิบาย​ได้​อย่างไร​

ว่า​ทำไม​สัตว์​อสูร​ที่​เพิ่ง​ก้าว​เข้าสู่​ระดับ​ C ถึงทำให้​ราชสีห์​ระดับ​ B ขั้นสูงสุด​… กลัว​จน​หัวหด​ได้ขนาด​นี้​!

คลื่นลูกใหม่​ไล่หลัง​คลื่น​ลูก​เก่า​… เด็ก​สมัยนี้​มัน​น่ากลัว​จริงๆ​!

ผู้อาวุโส​ฮวง​ถอนหายใจ​ยาวเหยียด​

ความ​ตกตะลึง​บน​ใบหน้า​ค่อยๆ​ จางหาย​ไป

ถูก​แทนที่​ด้วย​ความ​ปลื้มปิติ​และ​ความภาคภูมิใจ​ที่​ไม่อาจ​เก็บ​ซ่อน​

เขา​นึกถึง​คำพูด​ของ​จวง​เหว่​ย​ก่อนหน้านี้​

จนถึง​ตอนนี้​ เขา​ถึงเพิ่ง​เข้าใจ​ความรู้สึก​นั้น​อย่าง​ถ่องแท้​

นี่​มัน​ผ่าน​ไปนาน​แค่​ไหน​กัน​

นับตั้งแต่​วันที่​เขา​รับ​เจ้าเด็ก​นี่​เป็น​ศิษย์​… เต็มที่​ก็​แค่​เดือน​กว่า​ๆ

นี่​ก็​ระดับ​ C แล้ว​

นี่​ก็​มีพลัง​รบ​ระดับ​ที่​ทำให้​ระดับ​ B ขั้นสูงสุด​ต้อง​สยบ​ยอม​แล้ว​

เจ้าเด็ก​นี่​… กะ​จะก้าว​ขึ้น​สวรรค์​ใน​ก้าว​เดียว​เลย​หรือไง​!

แบบนี้​… ไม่เท่ากับ​ว่า​เขา​กำลัง​ไล่ตาม​ระดับ​ A ทัน​แล้ว​หรือ​

แต่ว่า​นะ​…

ทัน​ก็​ทัน​สิ!

ต่อให้​เก่ง​แค่​ไหน​ มัน​ก็​คือ​ลูกศิษย์​ของ​ข้า​ ฮวงหง​เฉียง​ คน​นี้​!

คิดได้​ดังนั้น​ รอยยิ้ม​ของ​ผู้อาวุโส​ฮวง​ก็​กว้าง​ขึ้น​เรื่อยๆ​

เขา​หยิบ​โทรศัพท์มือถือ​ออกมา​อย่าง​ใจเย็น​ เลื่อน​หา​รายชื่อ​ที่​ต้องการ​

แล้ว​กด​โทร​ออก​

ฮัลโหล​ เสี่ยว​จวง​เหรอ​

น้ำเสียง​ของ​ผู้อาวุโส​ฮวง​เต็มไปด้วย​พลัง​ และ​แฝงความสบายใจ​ไว้​อย่าง​แนบเนียน​

ปลาย​สาย​คือ​ จวง​เหว่​ย​ อธิการบดี​มหาวิทยาลัย​เทียน​อวิ๋น​ ที่​ดูจะ​ตื่นเต้น​และ​เกรงใจ​อย่าง​เห็นได้ชัด​

ท่าน​ฮวง​ ท่าน​โทร​มาหา​ผม​มีธุระ​ด่วน​อะไร​หรือเปล่า​ครับ​

ผู้อาวุโส​ฮวง​กระแอม​เบา​ๆ แล้ว​พูด​เนิบๆ​ ว่า​ อืม​… ก็​มีเรื่อง​นิดหน่อย​

ข้า​จำได้​ว่า​… ตอนที่​มหาวิทยาลัย​พยายาม​ทาบทาม​ข้า​ให้​มาเป็น​ศาสตราจารย์​กิตติมศักดิ์​ เรา​ได้​เซ็นสัญญา​ข้อตกลง​กัน​ไว้​ใช่ไหม​

ใน​สัญญาระบุ​ว่า​ ตราบใดที่​เป็น​ศิษย์​ที่​ข้า​รับ​ไว้​ใน​มหาวิทยาลัย​… ทรัพยากร​สำหรับ​การวิวัฒนาการ​สัตว์​อสูร​ทั้งหมด​ ทาง​มหาวิทยาลัย​จะเป็น​ผู้รับผิดชอบ​… ถูกต้อง​ไหม​

จวง​เหว่​ย​ชะงัก​ไปครู่หนึ่ง​ ยัง​จับต้นชนปลายไม่ถูก​

แต่​เขา​ก็​รีบ​ตอบกลับ​อย่าง​นอบน้อม​ ถูกต้อง​ครับ​ท่าน​ฮวง​ มีข้อตกลง​นี้​อยู่​จริง​ ท่าน​ถามเรื่อง​นี้​ทำไม​หรือ​ครับ​…

มีก็​ดีแล้ว​

ผู้อาวุโส​ฮวง​พยักหน้า​พอใจ​ น้ำเสียง​ผ่อนคลาย​ลง​

งั้น​… เจ้าช่วย​ไปที่​คลัง​ทรัพยากร​ เตรียม​ชุด​วัสดุ​วิวัฒนาการ​ระดับ​ C เกรด​ท็อป​สุด​มาให้​ข้า​สัก​ชุด​หน่อย​สิ

ลูกศิษย์​ข้า​… เผลอ​วิวัฒนาการ​สัตว์​อสูร​จาก​ระดับ​ D ขึ้น​ระดับ​ C ไปซะแล้ว​

แต่​เรื่อง​ทรัพยากร​นี่​… ส่วน​ที่​โรงเรียน​ควร​สนับสนุน​ ก็​ต้อง​จ่าย​มาตามระเบียบ​ อย่า​ให้​เสีย​กติกา​

ผู้อาวุโส​ฮวง​เว้น​จังหวะ​นิดหนึ่ง​ ก่อน​จะเสริม​ต่อ​

อ้อ​… แล้วก็​… วัสดุ​ระดับ​ B น่ะ​ ข้า​ประเมิน​ว่า​คง​อีกไม่นาน​ก็ได้​ใช้แล้ว​

ข้า​แนะนำ​ให้​พวก​เจ้าประชุม​กัน​ล่วงหน้า​ เตรียม​งบประมาณ​เผื่อ​ไว้​เลย​จะดีกว่า​

ปลาย​สาย​… จวง​เหว่​ยง​งเป็น​ไก่​ตา​แตก​

ท่าน​ฮวง…​ เดี๋ยว​นะ​ครับ​… เสียง​ของ​เขา​เต็มไปด้วย​ความ​สับสน​

ทรัพยากร​วิวัฒนาการ​ของ​ สวี่หง​หยาง​ ทาง​โรงเรียน​เพิ่งจะ​อนุมัติ​ไปเมื่อ​ไม่กี่​วันก่อน​ไม่ใช่เหรอ​ครับ​ จะให้​เบิก​อะไร​เพิ่ม​อีก​

อีก​อย่าง​ เจ้าลิง​สี่กร​ของ​เด็ก​นั่น​ ถึงจะเก่ง​จริง​…

แต่​ศักยภาพ​ของ​มัน​… ไม่น่าจะ​พร้อม​ขึ้น​ระดับ​ B เร็ว​ขนาด​นี้​นะ​ครับ​

ผู้อาวุโส​ฮวง​ได้ยิน​แล้ว​กลั้น​ขำ​ไม่อยู่​ มุมปาก​ยก​ยิ้ม​กว้าง​

ไม่… ข้า​ไม่ได้​พูดถึง​หง​หยาง​

เขา​พูด​เน้น​ทีละ​คำ​ชัดเจน​

ข้า​หมายถึง​… อิง​เฉิน​

โม่ห​ยิง​เฉิน​

เมื่อกี้​เขา​เพิ่ง​มาหา​ข้า​… พา​จอม​ดาบ​มรณะ​มาให้​ดู​… ตอนนี้​มัน​วิวัฒนาการ​เป็น​จอม​ดาบ​อสุรา​เรียบร้อย​แล้ว​

ความ​เงียบ​เข้า​ปกคลุม​ปลาย​สาย​

ผู้อาวุโส​ฮวง​จินตนาการ​ภาพ​จวง​เหว่​ย​อ้าปากค้าง​ สมองตาย​สนิท​ได้​อย่าง​ชัดเจน​

ผ่าน​ไปครึ่ง​นาที​เต็มๆ​ เสียง​ละเมอ​เพ้อ​พก​ของ​จวง​เหว่​ย​ถึงดัง​ขึ้น​มา

จอม​… จอม​ดาบ​อสุรา​

ระดับ​… ระดับ​ C แล้ว​

วินาที​นี้​ ภาพ​ความทรงจำ​ไหล​ย้อนกลับ​เข้ามา​ใน​หัว​จวง​เหว่​ย​ราวกับ​กรอ​หนัง​

ภาพ​เหตุการณ์​เมื่อ​ไม่กี่​วันก่อน​ใน​ห้อง​ทำ​งาน.​..

เด็กหนุ่ม​ที่​ทำ​หน้า​ ซื่อ​ และ​ น่าสงสาร​

ตอนนั้น​เขา​ยัง​นึก​เวทนา​เด็ก​คน​นี้​จับใจ​

แต่​พอ​มอง​ย้อนกลับ​ไปตอนนี้​…

เวทนา​บ้าบอ​อะไร​กัน​!

นั่น​มัน​หลอก​ต้มตุ๋น​เขา​จน​เปื่อย​ชัด​ๆ!

พอ​นึกถึง​อุปกรณ์​สอง​ชุด​ที่​มูลค่า​รวมกัน​เท่ากับ​เงินเดือน​สิบ​ปีของ​เขา​ ซึ่งโดน​เจ้าเด็ก​นั่น​ใช้คำพูด​ไม่กี่​คำ​หลอก​เอา​ไป…

หน้าเหี่ยว​ๆ ของ​จวง​เหว่​ย​ก็​เปลี่ยนเป็น​สีแดงก่ำ​ด้วย​ความ​เจ็บใจ​

เอ่อ​… ท่าน​ฮวง​ครับ​…

เสียง​ของ​จวง​เหว่​ย​เปลี่ยนเป็น​อึกอัก​

หือ​

เรื่อง​ทรัพยากร​ของ​โรงเรียน​ ท่าน​วางใจ​ได้​เลย​! ผม​จะจัด​ชุด​ใหญ่​ไฟกะพริบ​ให้​ศิษย์​หลาน​อิง​เฉิน​อย่าง​แน่นอน​!

ยังไง​ผม​ก็​ไม่ได้​จ่าย​เอง​ เดี๋ยว​ผม​ทำ​เรื่อง​เบิก​งบ​ส่วนกลาง​ให้​ทันที​!

อืม​ ผู้อาวุโส​ฮวง​พอใจ​มาก​

เอ่อ​… คือ​ว่า​… เสียง​ของ​จวง​เหว่​ย​แผ่ว​ลง​จน​แทบ​ไม่ได้ยิน​

ท่าน​ช่วย​… หา​โอกาส​… ลอง​สะกิด​ศิษย์​หลาน​อิง​เฉิน​หน่อย​ได้​ไหม​ครับ​…

บอก​เขา​ว่า​… อุปกรณ์​สอง​ชุด​ที่​เอา​ไปจาก​ผม​วันนั้น​น่ะ​…

จะ… คืน​ผม​ได้​ไหม​ครับ​

เจ้าเด็ก​แสบ​นั่น​… ใจดำ​อำมหิต​เกินไป​แล้ว​! หลอก​ได้​แม้กระทั่ง​อธิการบดี​ตาดำๆ​!

นั่น​… นั่น​มัน​เงินเดือน​สิบ​ปีของ​ผม​เลย​นะ​ครับ​!

เอ่อ​…

ฟังเสียง​คร่ำครวญ​ปาน​จะขาดใจ​ของ​จวง​เหว่​ย​

ผู้อาวุโส​ฮวง​ถือ​โทรศัพท์​ค้าง​ไว้​อย่างนั้น​ ทำ​หน้า​ไม่ถูก​

ได้​แต่​ยืน​นิ่ง​ อึ้งกิมกี่​ หัวเราะ​ไม่ได้​ร้องไห้​ไม่ออก​

เจ้าเด็ก​นี่​… มัน​ร้าย​จริงๆ​