ระบบฝึกสัตว์: ตำนานราชาวานรข้ามจักรวาล - บทที่ 179: ทรราช... อวี้ไห่ (โครงกระดูกนรก)
ส่วนผลข้างเคียงที่ลดความว่องไวลงครึ่งหนึ่งนั้น เมื่อเทียบกับการเพิ่มพลังอันน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ แทบจะเป็นเรื่องขี้ปะติ๋ว
ยิ่งไปกว่านั้น…
สายตาของโม่หยิงเฉินจับจ้องไปที่รองเท้าศึกแสงอรุณรุ่ง
สกิล [เส้นทางเหมันต์] นี้ ไม่เพียงแต่มอบความสามารถในการควบคุมสนามรบที่แข็งแกร่ง แต่ยังเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ให้อีก 30%
สิ่งนี้เข้ามาอุดรอยรั่วของ [ขยายร่างยักษ์] ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
เผลอๆ อาจจะสร้างคอมโบทางยุทธวิธีขึ้นมาได้ชุดหนึ่งเลยด้วยซ้ำ
เปิด [เส้นทางเหมันต์] ก่อนเพื่อชิงความได้เปรียบเรื่องความเร็ว จากนั้นเปิด [ขยายร่างยักษ์] เข้าสู่โหมดบ้าคลั่ง ไล่ทุบศัตรูให้แหลก
เพอร์เฟกต์!
สนับขา, ปลอกแขน, รองเท้าศึก…
โม่หยิงเฉินพึมพำกับตัวเอง แววตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น
เหลือแค่หมวกกับเกราะอกแล้ว
เพียงแค่วันแรกที่มาถึงโลกแห่งห้วงลึก ก็เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้มหาศาลขนาดนี้
รวบรวมเซตอุปกรณ์ห้วงลึกระดับ B ได้ถึง 3 ชิ้น
โม่หยิงเฉินประเมินว่า ตัวเองน่าจะต้องอยู่ที่โลกแห่งห้วงลึกอีกอย่างน้อย 20-30 วัน
ในระหว่างนี้ การจะรวบรวมเซตแสงอรุณรุ่งให้ครบชุด คงเป็นเรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก
ยังไม่นับเรื่องที่จะหาอุปกรณ์ห้วงลึกจำนวนมหาศาล เพื่อมาเป็นเชื้อเพลิงให้กับเครื่องแปลงพลังงานได้อีก
การมาห้วงลึกรอบนี้… มาถูกทางจริงๆ!
ที่นี่มันแดนสวรรค์ที่สร้างมาเพื่อเขาชัดๆ!
หลังจากเก็บอุปกรณ์ทั้งสามชิ้นเข้ามิติเก็บของ โม่หยิงเฉินก็ยกข้อมือดูเวลาบนอุปกรณ์พกพา
เข็มนาฬิกา… ได้เคลื่อนผ่านเที่ยงคืนไปอย่างเงียบเชียบ
เขาลุกขึ้น ผลักประตูห้อง เดินไปขึ้นลิฟต์ที่สร้างจากโครงกระดูกและหินออบซิเดียน เพื่อขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้าของโรงเตี๊ยมห้วงลึก
ติ๊ง——
ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก คลื่นความร้อนที่ผสมปนเปไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ ตัณหาราคะ และกลิ่นคาวเลือด ก็พุ่งเข้าปะทะหน้า
ต่างจากความเงียบสงัดของโซนห้องพักชั้นล่าง ที่นี่คือถ้ำปีศาจของจริง
เสียงเพลงเฮฟวี่เมทัลดังกระหึ่มราวกับค้อนศึกของปีศาจ ทุบลงกลางหัวใจจังหวะแล้วจังหวะเล่า
ภายใต้แสงไฟสลัวที่เปลี่ยนแปลงไปมา คือฟลอร์เต้นรำขนาดมหึมาที่ดูเกินจริง
ในฟลอร์นั้น ไม่ได้มีแค่มนุษย์
ซัคคิวบัส หุ่นสะบึม สายตาเย้ายวน กำลังเต้นแนบชิดกับผู้ฝึกสัตว์ชาวมนุษย์ที่มีกลิ่นอายดุดัน ปลายหางเรียวเล็กเกี่ยวพันเข็มขัดของฝ่ายชายอย่างหยอกล้อ
ปีศาจลาวา ที่มีเขาโง้งและผิวสีแดงฉาน ถือแก้วเหล้าที่มีไฟลุกโชน กำลังคำรามหัวเราะแข่งกับ มิโนทอร์ ร่างยักษ์
ที่นี่คือโซนพิเศษของโรงเตี๊ยมห้วงลึก —— บาร์ห้วงลึก
เปิดให้บริการแก่ผู้เข้าพักทุกคนหลังเที่ยงคืน
เป็นทั้งแหล่งผลาญเงินที่วุ่นวาย และเป็นจุดนัดพบของข้อมูลและโอกาส
การปรากฏตัวของโม่หยิงเฉินไม่ได้สร้างแรงกระเพื่อมมากนัก
เขาเมินเฉยต่อสายตาที่มองมา ซึ่งมีทั้งความสงสัย การยั่วยวน และการประเมินค่า แล้วเดินตรงไปที่บาร์
หลังเคาน์เตอร์บาร์ บริกรสวมชุดทักซิโด้ที่มีหัวเป็นแพะท่าทางเชื่องช้า กำลังใช้แขนทั้งสี่ข้างผสมเครื่องดื่มสีสันประหลาดจนตาลาย
สวัสดี ผมจะซื้อเหล้า
โม่หยิงเฉินวางคีย์การ์ดห้องพักลงเบาๆ บนเคาน์เตอร์ที่ขัดจนเงาวับ
บาร์เทนเดอร์หัวแพะหยุดมือ ใช้มือข้างหนึ่งหยิบคีย์การ์ดขึ้นมาอย่างสง่างาม หลับตาลงสัมผัสครู่หนึ่ง
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ในดวงตาที่ดูเชื่องช้านั้น ก็แฝงความเคารพเพิ่มขึ้นมา
สวัสดีครับ ท่านแขกผู้มีเกียรติ ตรวจสอบแล้วท่านเป็นแขกจากชั้น 2
ทางร้านมีรายการเครื่องดื่มเตรียมไว้ให้ท่าน เครื่องดื่มธรรมดาทั้งหมด ท่านสามารถดื่มได้ฟรีไม่อั้นครับ
เมนูเครื่องดื่มที่ทำจากหนังสัตว์ชนิดหนึ่งถูกเลื่อนมาตรงหน้า
โม่หยิงเฉินกวาดตามองแวบเดียว บนนั้นมีแต่เหล้าธรรมดาที่ราคาแค่ 1 หินห้วงลึก
เขาส่ายหน้า ดันเมนูกลับไป เสียงเรียบ
ผมจะเอา บลัดดี้แมรี่
ได้ยินชื่อนี้ รอยยิ้มบนหน้าบาร์เทนเดอร์หัวแพะก็ดูจริงใจขึ้นมาทันตา
ได้เลยครับนายท่าน แขกที่พักชั้น 2 มีสิทธิ์ซื้อ บลัดดี้แมรี่ ในราคาแก้วละ 1,000 หินห้วงลึก
เขาโค้งตัวเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงการชักจูงที่แนบเนียน
ขีดจำกัดการซื้อของท่านคือ 10 แก้ว ไม่ทราบว่า… ท่านต้องการกี่แก้วครับ
โม่หยิงเฉินไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบถุงหนักอึ้งออกมาจากมิติเก็บของ โยนลงบนเคาน์เตอร์ดังตึง
ปากถุงเปิดออก หินห้วงลึก 10,000 ก้อนที่ส่องแสงระยิบระยับ กองรวมกันเป็นภูเขาลูกย่อมๆ
10 แก้ว ห่อกลับ
บาร์เทนเดอร์หัวแพะถึงกับกลั้นหายใจ
เขารีบเก็บหินห้วงลึกอย่างรวดเร็วที่สุด
จากนั้นก็หยิบขวดคริสตัลประณีต 10 ใบที่บรรจุของเหลวสีแดงสดราวกับทับทิมเหลว ออกมาจากใต้เคาน์เตอร์
เหล้าของท่านครับ โปรดเก็บรักษาให้ดี
การซื้อขายเสร็จสิ้น
ซัคคิวบัสตนหนึ่งที่เพิ่งเต้นเสร็จ บิดเอวบางร่างน้อยเข้ามาราวกับงูเลื้อย พ่นลมหายใจหอมกรุ่นใส่
สุดหล่อ มาคนเดียวเหรอจ๊ะ เลี้ยงเหล้าพี่สาวสักแก้วสิ แล้วเดี๋ยว… เราไปเต้นรำกันสักเพลง ดีไหม
โม่หยิงเฉินไม่แม้แต่จะปรายตามองเธอ
เขาเก็บขวดบลัดดี้แมรี่ทั้ง 10 ขวด หันหลังกลับ ทิ้งไว้เพียงคำพูดเย็นชาคำเดียว
ไสหัวไป
รอยยิ้มยั่วยวนบนหน้าซัคคิวบัสแข็งค้างทันที
เธอมองแผ่นหลังที่เดินจากไปอย่างไม่ลังเล
สัมผัสได้ถึงเสียงหัวเราะเยาะเย้ยจากรอบข้าง แววตาฉายความอับอายและความเคียดแค้นวูบหนึ่ง
…
โม่หยิงเฉินย่อมไม่สนใจความคิดของซัคคิวบัสตัวหนึ่ง
[บลัดดี้แมรี่]
[ประเภท: ไอเทมสิ้นเปลืองพิเศษ]
[ผลลัพธ์: หลังดื่ม จะได้รับสถานะ เมามายเหมือนตายทั้งเป็น]
[เมามายเหมือนตายทั้งเป็น: ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 10% ต่อเนื่อง 30 นาที ไม่มีผลข้างเคียงใดๆ]
นี่คือสิ่งที่ผู้อาวุโสฮวงเน้นย้ำด้วยตัวหนังสือสีแดงในข้อมูล
ขอแค่มีหินห้วงลึกพอ ต้องซื้อให้ครบโควตา! นี่คือยุทธปัจจัยระดับท็อป
ไม่ว่าจะเก็บไว้ใช้เอง หรือเอาออกไปขายให้พวกมหาเศรษฐีในโลกความเป็นจริง ก็มีแต่กำไรเห็นๆ ไม่มีขาดทุน
เก็บของเสร็จ โม่หยิงเฉินก็เดินออกจากโรงเตี๊ยม
เป้าหมายต่อไปของเขา ชัดเจนยิ่งนัก
เตาหลอมเสริมแกร่งห้วงลึก!
และในขณะที่โม่หยิงเฉินกำลังเดินไปยังเตาหลอม
ณ ส่วนลึกที่สุดของห้วงลึก ในความว่างเปล่าที่แม้แต่แสงและกาลเวลายังถูกกลืนกิน
วิหารที่สร้างจากผลึกที่ไม่รู้จัก มีสีดำเหลือบทอง ดูยิ่งใหญ่อลังการและพิศวงเกินบรรยาย ลอยเด่นอยู่อย่างเงียบงัน
เพดานวิหารไร้ซึ่งดวงดาว มีเพียงกลุ่มหมอกวิญญาณนับไม่ถ้วนที่ถูกกักขังและส่งเสียงโหยหวนส่องแสงสลัว
ภายในวิหาร
ร่างหนึ่งกำลังคุกเข่าข้างเดียวอยู่บนพื้น
เขาสวมเกราะหนักสีดำทมิฬที่สลักลวดลายเวทมนตร์ สวมหมวกเหล็กที่มีเขาโค้งงอน่าเกรงขาม
ร่างกายสูงใหญ่ดุจขุนเขา กลิ่นอายที่แผ่ออกมา เพียงพอที่จะทำให้ยอดฝีมือคนไหนก็ตามต้องตัวสั่นงันงก
หากมีปีศาจห้วงลึกตนใดมาเห็นเข้า คงต้องตกตะลึงจนแทบสิ้นสติ
เพราะผู้ที่คุกเข่าอยู่บนพื้นนี้ คือผู้ที่ใช้วิธีการอันโหดเหี้ยมและนองเลือด รวบรวมโลกแห่งห้วงลึกให้เป็นปึกแผ่น
ทรราชที่ทำให้ปีศาจนับหมื่นต้องศิโรราบ —— อวี้ไห่ (โครงกระดูกนรก)!
ทว่าในเวลานี้ ราชาแห่งห้วงลึกผู้นี้ กลับทำตัวเหมือนบ่าวรับใช้ที่ต่ำต้อยที่สุด ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น
เพราะเบื้องหน้าของเขา บนบัลลังก์ที่แกะสลักจากหัวใจของเทพเจ้าที่ตายแล้ว มีเงาร่างเลือนรางนั่งตระหง่านอยู่
เงาร่างนั้น คือเทพเจ้าสูงสุดที่เผ่าพันธุ์ห้วงลึกทั้งมวลเคารพบูชา คือจุดกำเนิดและจุดจบของห้วงลึก —— จ้าวแห่งห้วงลึก
YOU MAY ALSO LIKE
