ระบบฝึกสัตว์: ตำนานราชาวานรข้ามจักรวาล - บทที่ 5 ลิงศิลา? ขอโทษที นี่มันวานรสงครามฟูลออพชั่น!
- Home
- ระบบฝึกสัตว์: ตำนานราชาวานรข้ามจักรวาล
- บทที่ 5 ลิงศิลา? ขอโทษที นี่มันวานรสงครามฟูลออพชั่น!
ข้อมูลชุดใหญ่ไหลบ่าเข้าสู่สมองของโม่หยิงเฉินราวกับสายน้ำ
[เผ่าพันธุ์: ลิงศิลา]
[ระดับ: Rank E ขั้น 1 (วัยทารก)]
[ธาตุ: หิน]
[กลุ่มดาว: ปลดล็อคสูงสุด (6/6)]
[พละกำลัง: 25]
[ความว่องไว: 23]
[สติปัญญา: 12]
[ความอึด: 40]
[ทักษะ: เกราะศิลา , ย่างก้าววานร, หมักสุรา]
[เกราะศิลา : ผลาญพลังกายเพื่อสร้างชั้นหินห่อหุ้มร่างกาย เพิ่มพลังป้องกันอย่างมหาศาล]
[ย่างก้าววานร: ม้วนตัวหลบหลีกไปในทิศทางที่กำหนด เพิ่มความเร็วการเคลื่อนที่ชั่วขณะหลังใช้งาน]
[หมักสุรา: อย่าถาม… ลิงที่ไหนก็ทำเป็นทั้งนั้นแหละ]
[กลุ่มดาวที่ 1: พลังแฝงพันชั่ง – อัตราคริติคอลเพิ่มขึ้น 20%]
[กลุ่มดาวที่ 2: เงาวายุสังหาร – หลังใช้ย่างก้าววานร จะทิ้งร่างเงาไว้โจมตีศัตรูรอบข้าง พลังโจมตีเท่ากับร่างต้น]
[กลุ่มดาวที่ 3: ป้อมปราการศิลา – เพิ่มประสิทธิภาพการป้องกันของเกราะศิลาขึ้นอย่างมาก]
[กลุ่มดาวที่ 4: คลั่งสุรา – เมื่อดื่มสุรา พลังโจมตีจะเพิ่มขึ้น 50%]
[กลุ่มดาวที่ 5: เมฆาเหินหาว – เปลี่ยนทักษะย่างก้าววานร จากการม้วนตัว เป็นการเทเลพอร์ต (เคลื่อนย้ายพริบตา)]
[กลุ่มดาวที่ 6: ตื่นรู้เสมอฟ้า – ระเบิดเกราะศิลาทิ้ง เพื่อแลกกับความเร็วการโจมตีเพิ่มขึ้น 100% เป็นเวลา 10 นาที]
แม้ภายนอกโม่หยิงเฉินจะยังคงดูสงบนิ่ง แต่ทว่ามือที่ล้วงอยู่ในกระเป๋ากางเกงกลับกำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน
ความตื่นเต้นยินดีที่ยากจะบรรยายกำลังอัดแน่นอยู่ในอก!
เขารู้อยู่แล้วว่าพรสวรรค์ [โชคชะตาสัมบูรณ์] ของเขานั้นยอดเยี่ยม และเขาก็เตรียมใจไว้แล้วว่าจะได้สัตว์อสูรระดับ E
แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือ… พรสวรรค์นี้มันจะทรงพลังจนน่ากลัวขนาดนี้!
มันเล่นยัดเยียด ลิงศิลา 6 กลุ่มดาว มาให้เขาแบบเน้นๆ…
นี่ไม่ใช่แค่โชคดีธรรมดา แต่มันคือปาฏิหาริย์ที่แหกกฎเกณฑ์ของแท่นบูชาวิญญาณอย่างสิ้นเชิง!
ดูค่าสถานะและบัฟพวกนี้สิ!
ใครบอกว่าเป็นความอัปยศของ Rank E?
ใครบอกว่าลิงศิลาไม่มีสกิลโจมตี?
ไร้สาระ!
[กลุ่มดาวที่ 2: เงาวายุสังหาร]
แค่ใช้สกิลหลบหลีก ก็ทิ้งร่างเงาไว้ระเบิดพลังโจมตีใส่ศัตรูรอบตัวได้ แถมความแรงยังเท่ากับร่างต้นเป๊ะๆ นี่มันสกิลโจมตีหมู่ชัดๆ!
กลัวพลังโจมตีเบาไปงั้นรึ?
ไม่ใช่ปัญหา!
[กลุ่มดาวที่ 4: คลั่งสุรา]
ในขณะที่ชาวบ้านต้องร่ายเวทบัฟกันวุ่นวาย ลิงของเขาแค่กระดกเหล้าลงคอไม่กี่อึก พลังโจมตีก็พุ่งพรวดขึ้นมา 50% ทันที! ถามจริง… ใครจะเอาลง?
ยังไม่พอ! บวกกับ [กลุ่มดาวที่ 1: พลังแฝงพันชั่ง] ที่เพิ่มคริติคอลถาวรอีก 20%
ถ้ายังไม่สะใจ…
เขาก็แค่สั่งระเบิดเกราะทิ้ง แล้วเปิดใช้งาน [กลุ่มดาวที่ 6: ตื่นรู้เสมอฟ้า] เพื่อรับบัฟความเร็วโจมตี 100% รัวกระบองใส่ศัตรูให้ยับเยิน!
แถมเรื่องความอึดก็หายห่วงด้วย [กลุ่มดาวที่ 3: ป้อมปราการศิลา] ที่ทำให้หนังเหนียวยิ่งกว่ารถถัง
และปิดท้ายด้วย [กลุ่มดาวที่ 5: เมฆาเหินหาว] ที่เปลี่ยนท่ากลิ้งหลบธรรมดาๆ ให้กลายเป็นการ เทเลพอร์ต!
นี่มันหมายความว่ายังไง?
ความคล่องตัวระดับปีศาจ การเคลื่อนที่ที่จับทางไม่ได้ จะไล่ล่า จะหนี หรือจะหาจังหวะเข้าทำ ก็เหนือกว่าสัตว์อสูรทั่วไปแบบคนละมิติ
นี่ไม่ใช่ลิงหินกากๆ ที่ใครเขาดูถูก...
แต่นี่คือ วานรสงครามสมบูรณ์แบบ ที่ครบเครื่องทั้งดาเมจ ป้องกัน ระเบิดพลัง และความคล่องตัว!
กลุ่มดาวแต่ละขั้นไม่ได้แค่เพิ่มตัวเลข แต่มันอุดจุดอ่อนและเสริมจุดแข็งให้ลิงตัวนี้กลายเป็นเครื่องจักรสังหารที่สมบูรณ์แบบ ไร้จุดบอดโดยสิ้นเชิง!
ส่วนเรื่องการวิวัฒนาการ... ตอนนี้โม่หยิงเฉินแทบไม่ได้สนใจมันแล้ว
ต่อให้เส้นทางวิวัฒนาการเดิมๆ มันห่วยแตกแล้วไง?
ด้วยต้นทุนระดับ 6 กลุ่มดาว ขนาดนี้ เขาจะบุกเบิกเส้นทางใหม่ สร้างตำนานบทใหม่ขึ้นมาเอง!
ต่อจากนี้ไป… ชื่อของแกคือ ต้าเซิ่ง
โม่หยิงเฉินกระซิบบอกคู่หูในจิตวิญญาณ
พยายามเข้าล่ะ สักวันหนึ่ง ข้าจะปั้นให้แกกลายเป็น ฉีเทียนต้าเซิ่งผู้เหวี่ยงกระบองฟาดฟันสวรรค์สะเทือนสามภพตัวจริงเสียงจริงให้ได้!
ยิ่งไปกว่านั้น ในสถาบันวิจัยหมื่นภพ ยังมี ผลสั่นสะเทือน รอให้เขาไปเก็บกู้
แค่คิด เลือดในกายก็เดือดพล่าน
วันนี้มันวันดีซ้อนวันดีชัดๆ!
เขาอยากจะรีบกลับบ้าน หามุมสงบๆ แล้วพุ่งเข้าสถาบันวิจัยไปกระชากผลปีศาจนั่นออกมาเดี๋ยวนี้เลย!
โม่หยิงเฉินเดินลงจากแท่นบูชา ส่งยิ้มบางๆ ให้ซูหลีที่ยังทำหน้าบอกบุญไม่รับ แล้วเตรียมจะเดินจากไป
แต่ยังไม่ทันก้าวพ้นขอบสนาม ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาขวางหน้าเขาอย่างรีบร้อน
ผอ.หลี่ฉางชิวนั่นเอง
โม่หยิงเฉินเลิกคิ้วมองชายชราผู้กุมอำนาจสูงสุดในโรงเรียน เห็นอีกฝ่ายกำลังถูมือไปมาด้วยท่าทีเกรงใจแกมตื่นเต้น
เอ่อ… นักเรียนโม่
จะเป็นไปได้ไหม… ถ้าเธอจะช่วยอัญเชิญลิงศิลาตัวนั้นออกมา
ให้ตาแก่อย่างฉัน… และเพื่อนๆ ทุกคน ได้เปิดหูเปิดตาสักหน่อย?
ก็ไม่แปลกที่เขาจะตื่นเต้นขนาดนี้
นี่คือลิงศิลาที่ปลดล็อคกลุ่มดาวครบ 6 ขั้น! ตัวเป็นๆ!
หลี่ฉางชิวเป็นครูมาทั้งชีวิต เห็นสัตว์อสูรมานับไม่ถ้วน
แต่สัตว์อสูรระดับ ฟูลออพชั่น แบบนี้ อย่าว่าแต่เห็นเลย แค่ได้ยินข่าวลือยังยาก
นึกถึงพวกอัจฉริยะจากเมืองหลวงที่เคยเจอ แค่มีสัตว์อสูรติดกลุ่มดาวมาสัก 1-2 ขั้น ก็ยืดอกวางก้าม เดินเชิดหน้าจนคอแทบหักแล้ว
แต่นี่… หึหึ!
6 กลุ่มดาวเต็มพิกัด!
แถมเป็นนักเรียนของเขาเองด้วย!
ก่อนหน้านี้เขายังเครียดจนไมเกรนจะขึ้น เพราะไอ้เด็ก เย่ฝานซิง หรือเย่ดาวดับอะไรนั่นจากโรงเรียนคู่แข่ง ดันสุ่มได้ กิ้งก่ามังกรปีกคู่ จนเขากลัวว่าจะเสียตำแหน่งอันดับหนึ่งของเมืองไป
แต่ตอนนี้?
กิ้งก่ามังกรปีกคู่เหรอ?
เย่ฝานซิงเหรอ?
บอกเลยว่า… กระจอก!
หลี่ฉางชิวแทบจะจินตนาการเห็นหน้าเหี่ยวๆ ของ ผอ.โรงเรียนที่สองตอนรู้ข่าวนี้ไม่ออกเลยว่าจะบิดเบี้ยวขนาดไหน สะใจโว้ย!
โม่หยิงเฉินมองดูแววตาเป็นประกายของผอ. แล้วก็ครุ่นคิดครู่หนึ่ง
ก็ดีเหมือนกัน เขาเองก็อยากเห็นกับตาว่าต้าเซิ่งในร่างสมบูรณ์แบบนี้จะมีฤทธิ์เดชขนาดไหน
ลำพังแค่อ่านค่าสถานะมันยังไม่เห็นภาพ
คำว่าเพิ่มพลังอย่างมากหรือโจมตีรุนแรงมันต้องพิสูจน์ในสนามจริง!
เมื่อตัดสินใจได้ โม่หยิงเฉินก็พยักหน้า ยื่นแขนขวาออกไปแล้วกำหนดจิต
วูมมม—
แสงสว่างวาบขึ้นที่ลานว่างข้างแท่นบูชา ร่างเงาค่อยๆ ก่อตัวชัดเจนขึ้น
ลิงศิลาสวมเกราะหินหนาเตอะ มือถือกระบองหินหยาบๆ ปรากฏกายขึ้นอย่างองอาจ
ความสูงของมันราวๆ หนึ่งเมตรครึ่ง ล่ำสันและตัวใหญ่กว่าลิงศิลาทั่วไปถึงหนึ่งช่วงตัว
ขนสีเทาขาวที่ลอดออกมาตามรอยต่อของเกราะหินดูแข็งแกร่งดุจลวดเหล็ก
ทันทีที่ปรากฏตัว มันก็ยกกระบองขึ้นตั้งท่า ดวงตากลอกกลิ้งสำรวจรอบด้านด้วยความระแวดระวังภัย
หลี่ฉางชิวฉีกยิ้มกว้าง เดินวนดูรอบๆ เจ้าลิงด้วยความพึงพอใจ
เยี่ยม… หน่วยก้านดีมาก
ออกมาปุ๊บก็ตื่นตัวปั๊บ… มีแววรุ่ง!
ทันใดนั้น ดวงตาเจ้าเล่ห์ของผอ.เฒ่าก็วาบขึ้น เขากวักมือเรียกซูหลีที่ยืนอยู่ไม่ไกล
นักเรียนซู มาทางนี้หน่อยสิ
ซูหลีเดินเข้ามาด้วยความงุนงง
คืออย่างนี้นะ… สัตว์อสูรของฉันมันระดับสูงเกินไปหน่อย
ถึงลิงของโม่หยิงเฉินจะมีกลุ่มดาวครบ แต่พื้นฐานมันก็ยังเป็นแค่ Rank E
ขืนให้พวกคู่หูของฉันลงมือ กลัวจะเผลอทุบเจ้าตัวเล็กนี่เละคามือซะก่อน ของดีแบบนี้ต้องถนอมหน่อย
ฉันเลยอยากจะขอให้เธอช่วยอัญเชิญ ตั๊กแตนเงาทมิฬ ออกมา ประลองกระชับมิตรกับลิงตัวนี้สักหน่อย
ถือซะว่าให้เพื่อนๆ ได้เห็นเป็นบุญตา ว่าอานุภาพของสัตว์อสูรระดับ 6 กลุ่มดาว… มันจะแน่สักแค่ไหน!