ระบบฝึกสัตว์: ตำนานราชาวานรข้ามจักรวาล - บทที่ 52 ท่านฮวงบอกให้ผมมาหา จางเผยฝู

ผิด​แล้ว​! ข่าว​ของ​พวก​นาย​นั่น​มัน​ตก​ยุค​ไปแล้ว​!

นักศึกษา​ร่าง​ท้วม​คน​หนึ่ง​ที่​ดูเหมือน​จะเป็น​คน​ท้องถิ่น​ เบียด​ตัว​เข้ามา​กลา​งวง​สนทนา​ โบกมือ​ปัด​ข่าวลือ​อย่าง​มีลับลมคมใน​

ทาง​เมือง​ชิงหยวน​เขา​แถลงข่าว​แก้ต่าง​ไปตั้ง​นาน​แล้ว​

ที่​นาง​ได้​เป็นที่​ 1 ของ​ประเทศ​น่ะ​ เกี่ยวกับ​เส้นทาง​วิวัฒนาการ​ใหม่​ก็​จริง​ แต่​แค่​นิดเดียว​!

หมายความว่า​ไง?

หมายความว่า​… นาง​ใช้ ฝีมือ​ล้วน​ๆ ใน​การ​บดขยี้​คู่แข่ง​จน​ราบคาบ​ไงล่ะ​!

เจ้าอ้วน​เห็น​ว่า​ดึง​ความสนใจ​ได้​สำเร็จ​ ก็​กระแอม​ไอ​อย่าง​ภูมิใจ

พวก​นาย​รู้​ไหม​ว่า​ ตอน​สอบ​ภาคปฏิบัติ​รอบ​สุดท้าย​…

ตั๊กแตน​เงาของ​นาง​ เล​เวล​เท่าไหร่​?

เท่าไหร่​ล่ะ​? 20 กว่า​ๆ ก็​เก่ง​แล้ว​มั้ง สถิติ​เก่าๆ​ ก็​ประมาณ​นี้​

เจ้าอ้วน​แสยะ​ยิ้ม​ ชูนิ้ว​ขึ้น​มา 3 นิ้ว​ แล้ว​ตาม​ด้วย​ 5 นิ้ว​

35!

พรืด​——!!!

35!? ล้อ​กัน​เล่น​หรือเปล่า​! จาก​วัน​ทำสัญญา​จนถึง​วัน​สอบ​ มีเวลา​แค่​ครึ่ง​เดือน​เอง​นะ​!

เก็บ​เล​เวล​ยังไง​วะ​นั่น​? วัน​ละ​ 2 เล​เวล​? กินนอน​ใน​ดัน​เจี้ยน​เลย​เหรอ​?

ปีศาจชัด​ๆ! ปีนี้​มีปีศาจแบบนี้​หลุด​เข้ามา​ด้วย​เหรอ​เนี่ย​!

เสียง​ฮือฮา​ดัง​ไปทั่ว​บริเวณ​ แต่​โม่ห​ยิง​เฉิน​กลับ​ยิ้มมุมปาก​

เป็น​ยัย​ซูหลี​จริงๆ​ ด้วย​

เขา​จำได้​ว่า​ก่อน​ออกจาก​เมือง​ชิงหยวน​ เขา​ช่วย​ลาก​เล​เวล​ตั๊กแตน​เงาของ​เธอ​ไปถึงเล​เวล​ 29

ไม่นึก​เลย​ว่า​ใน​ช่วง​ครึ่ง​เดือน​ที่ผ่านมา​ เธอ​จะกัดฟัน​โซโล่​ดัน​เจี้ยน​ Rank E ด้วย​ตัว​คนเดียว​ จน​ดัน​เล​เวล​ขึ้นไป​อีก​ 6 เล​เวล​

มีความพยายาม​และ​รู้จัก​คว้า​โอกาส​… ไม่เลว​เลย​

โม่ห​ยิง​เฉิน​ชื่นชม​ใน​ใจเล็กน้อย​ ก่อน​จะปัด​ความคิด​นั้น​ทิ้ง​ไป

เส้นทาง​ของ​ใคร​ของ​มัน​

เขา​มีธุระ​ของ​ตัวเอง​ต้อง​จัดการ​

โม่ห​ยิง​เฉิน​เดินผ่าน​จุด​รับ​ลงทะเบียน​ที่​คน​แน่นขนัด​

มุ่งหน้าตรง​ไปยัง​ตึก​อำนวยการ​ที่ตั้ง​ตระหง่าน​อยู่​ด้านหลัง​

ภายใน​ตึก​เงียบสงบ​ แอร์​เย็นฉ่ำ​ ตัดขาด​จาก​ความวุ่นวาย​ภายนอก​อย่าง​สิ้นเชิง​

ที่​เคาน์เตอร์​ประชาสัมพันธ์​

นักศึกษา​สาว​สวม​ปลอกแขน​สภานักเรียน​กำลัง​ก้มหน้าก้มตา​จัด​เอกสาร​กอง​โต​

เธอ​รวบ​ผม​หาง​ม้าดู​ทะมัดทะแมง​

ขอโทษ​นะ​ครับ​… ห้องทำงาน​ของ​ ผอ.​ จางเผย​ฝู อยู่​ตรงไหน​ครับ​?

หลิน​เมิ่งเจี๋ย​ เงยหน้า​ขึ้น​จาก​กอง​เอกสาร​ มองดู​เด็กหนุ่ม​ท่าทาง​มอมแมม​ที่​เพิ่ง​เดินทาง​มาถึง

เห็น​สะพาย​เป้ใบ​เดียว​ หน้าตา​เรียบ​เฉย​ และ​ดู​เด็ก​กว่า​วัย​ ก็​พอ​เดา​ได้​ว่า​เป็น​น้องใหม่​

เธอ​ยิ้ม​การค้า​ตาม​สไตล์​ประชาสัมพันธ์​

น้อง​คะ​ เป็น​เด็ก​ปี 1 ใช่ไหม​? มาหา​ ผอ.​จาง มีธุระ​อะไร​เหรอ​คะ​?

มารายงานตัว​ครับ​โม่ห​ยิง​เฉิน​ตอบ​สั้น​ๆ

ตอน​ท่าน​ฮวงหง​เฉียง​จะไป ท่าน​กำชับ​ไว้​ว่า​

ถึงมหาลัย​ไม่ต้อง​ไปต่อ​แถว​กับ​เด็ก​ใหม่​คนอื่น​นะ​

ให้​ตรง​ไปตึก​อำนวยการ​ หา​ไอ้​หนู​จางเผย​ฝูได้​เลย​

รอยยิ้ม​ของ​หลิน​เมิ่งเจี๋ย​แข็ง​ค้าง​ไปนิดนึง​ ก่อน​จะเปลี่ยนเป็น​รอยยิ้ม​เอ็นดู​

น้อง​คงจะ​เข้าใจผิด​แล้ว​ล่ะ​จ้ะ

เธอ​อธิบาย​อย่าง​ใจเย็น​

จุด​รายงานตัว​นักศึกษา​ใหม่​อยู่​ที่​ลาน​กว้าง​ข้างนอก​นู่น​ เห็น​เต็นท์​ยาว​ๆ ที่​คน​ต่อ​แถว​เยอะ​ๆ ไหม​?

ไปตรงนั้น​ได้​เลย​จ้ะ ผอ.​จางท่าน​งาน​ยุ่ง​มาก​ ท่าน​ไม่ลงมา​ดูแล​เรื่อง​พวก​นี้​หรอก​

แต่​ถ้าน้อง​รู้จัก​กับ​ท่าน​เป็นการ​ส่วนตัว​ ไว้​ค่อย​มาหา​ท่าน​วันหลัง​นะ​ ช่วง​เปิดเทอม​ใหม่​ๆ คน​พลุกพล่าน​ ท่าน​อาจจะ​ไม่สะดวก​

เธอ​พูดจา​ดีมาก​ น้ำเสียง​นุ่มนวล​

เพราะ​เด็ก​คน​นี้​กล้า​เอ่ย​ชื่อ​ จางเผย​ฝู ออกมา​ตรงๆ​ แสดงว่า​ต้อง​รู้จัก​กัน​บ้าง​

แต่​เธอ​ไม่คิด​ไปถึงขั้น​ว่า​เป็น​ เด็ก​เส้น​พิเศษ​ (Special Recruit)

เพราะ​เด็ก​เส้น​พวก​นั้น​มักจะ​มีเบอร์​โทร​ส่วนตัว​ของ​ ผอ.​ โทร​นัดแนะ​กัน​เรียบร้อย​แล้ว​ ไม่ต้อง​มาเดิน​ถามทาง​ที่​หน้า​เคาน์เตอร์​แบบนี้​

โม่ห​ยิง​เฉิน​ยืน​นิ่ง​ ไม่ขยับ​

สายตา​ที่​มอง​มาทำให้​หลิน​เมิ่งเจี๋ย​เริ่ม​รู้สึก​ว่า​ความหวังดี​ของ​ตัวเอง​อาจจะ​เสียเปล่า​

เด็ก​คน​นี้​เป็น​อะไร​? ฟังภาษาคน​ไม่รู้เรื่อง​เหรอ​?

เธอ​พยายาม​รักษา​มารยาท​

หรือว่า​… น้อง​มีเรื่องด่วน​อะไร​เป็นพิเศษ​ไหม​คะ​? เดี๋ยว​พี่​ช่วย​ติด​ต่อให้​

โม่ห​ยิง​เฉิน​เริ่ม​รู้สึก​รำคาญ​

ตาแก่​นั่น​ให้​มาแค่​ชื่อ​ เบอร์​โทร​ก็​ไม่ทิ้ง​ไว้​ให้​

เขา​ถอนหายใจ​ หยิบ​มือถือ​ขึ้น​มา เปิด​รายชื่อ​ผู้​ติดต่อ​

แล้ว​ยื่น​หน้าจอ​ไปตรงหน้า​หลิน​เมิ่งเจี๋ย​

ชื่อ​ ฮวงหง​เฉียง​ ปรากฏ​หรา​อยู่​บน​หน้าจอ​

ท่าน​ฮวง​ให้​ผม​มาครับ​ ท่าน​บอก​ให้​มาหา​จางเผย​ฝูโดยตรง​

รูม่านตา​ของ​หลิน​เมิ่งเจี๋ยหด​วูบ​ ลมหายใจ​สะดุด​กึก​

ฮวง…​ ฮวงหง​เฉียง​?

ท่าน​ปรมาจารย์​ฮวง!?​

สมอง​ของ​เธอ​วิ้ง​ไปชั่วขณะ​

สายตา​ที่​มอง​โม่ห​ยิง​เฉิน​เปลี่ยน​จาก​เอ็นดู​เป็น​หวาดหวั่น​ทันที​

ที่แท้​ไม่ใช่เด็ก​ไม่รู้​ประสีประสา​… แต่​เป็น​เด็ก​เส้น​ระดับ​ VIP Super Class!

นี่​ไม่ใช่การ​เข้าทาง​ประตู​หลัง​… แต่​มัน​คือ​การ​เดิน​พรม​แดง​เข้า​ประตู​หน้า​ชัด​ๆ!

ระ​… รอ​สักครู่​นะคะ​!

หลิน​เมิ่งเจี๋ย​ลุก​พรวด​ขึ้น​ยืน​จน​เก้าอี้​ล้ม​ มือ​ไม้สั่น​คว้า​โทรศัพท์ภายใน​

ดะ​… เดี๋ยว​พี่​ติดต่อ​ ผอ.​จาง ให้​เดี๋ยวนี้​เลย​ค่ะ​!

โม่ห​ยิง​เฉิน​เก็บ​มือถือ​กลับ​

มองดู​รุ่น​พี่สาว​ที่​ตื่นตูม​จน​ลนลาน​

ใน​ใจอด​บ่น​ตาแก่​ไม่ได้​

ให้​เบอร์​มาตั้งแต่แรก​ก็​จบเรื่อง​แล้ว​ จะลึกลับ​ทำ​ซาก​อะไร​

ถ้าฮวงหง​เฉียง​ได้ยิน​คง​ตะโกน​ด่ากลับ​

ข้า​จำชื่อ​ไอ้​หนู​จางได้​ก็​บุญ​หัวมัน​แล้ว​! จะให้​ข้า​มานั่ง​เมมเบอร์​เด็กเมื่อวานซืน​ทำไม​!

โม่ห​ยิง​เฉิน​บ่น​ใน​ใจ แต่​ใบหน้า​ยังคง​นิ่ง​สนิท​

ผม​เป็น​นักเรียนทุน​พิเศษ​ ของ​ปีนี้​ ท่าน​ฮวง​สั่งให้​มารายงานตัว​กับ​ ผอ.​จาง ครับ​

น้ำเสียง​ราบเรียบ​ แต่​ทรงพลัง​

นิ้วมือ​ของ​หลิน​เมิ่งเจี๋ย​ที่​กำ​หูโทรศัพท์​ซีด​ขาว​

เธอ​ยิ้มเจื่อน​ๆ รู้สึก​ว่า​รอยยิ้ม​การค้า​ของ​ตัวเอง​กำลังจะ​พังทลาย​

ไม่ใช่เด็ก​มัน​เข้าใจผิด​… ฉัน​เอง​ต่างหาก​ที่​หน้าแตก​

ผะ​… ผอ.​จาง คะ​ สวัสดี​ค่ะ​ หนู​หลิน​เมิ่งเจี๋ย​ จาก​ประชาสัมพันธ์​ค่ะ​

มีนักศึกษา​ชื่อ​ โม่ห​ยิง​เฉิน​ มาขอ​พบ​…

ณ ห้องทำงาน​ ผอ.​ฝ่าย​ทะเบียน​ จางเผย​ฝู

บรรยากาศ​ใน​ห้อง​ค่อนข้าง​เป็นทางการ​

หลัง​โต๊ะทำงาน​ไม้แดง​เนื้อ​ดี​ ชาย​วัยกลางคน​สวม​แว่นตา​กำลัง​เปิด​แฟ้มประวัติ​อ่าน​อย่าง​ใจเย็น​

ตรงหน้า​เขา​มีวัยรุ่น​ชาย​หญิง​นั่ง​อยู่​คู่​หนึ่ง​

ฝ่าย​หญิง​คือ​ ซูหลี​ เจ้าของ​ตำแหน่ง​ที่​ 1 ของ​ประเทศ​ปีนี้​

เธอ​นั่ง​ตัวตรง​ หลัง​ตรง​ เป๊ะทุ​กระเบียด​นิ้ว​ แต่​แววตา​ยังมี​ความประหม่า​เล็กน้อย​

ส่วน​ฝ่าย​ชาย​คือ​ เย่เฉิง​ นักเรียนทุน​พิเศษ​อีก​คน​หนึ่ง​ ท่าทาง​ดู​ผ่อนคลาย​และ​มั่นใจ​กว่า​มาก​

จางเผย​ฝูปิด​แฟ้มลง​ ยก​ชาขึ้น​จิบ​

ยอดเยี่ยม​

เขา​หันไป​มอง​ซูหลี​

ซูหลี​… เล​เวล​ 35 ตั้ง​แต่ก่อน​เข้า​มหาลัย​ คว้า​ที่​ 1 มาด้วย​ฝีมือ​ตัวเอง​… ดีมาก​

ตั๊กแตน​เงาของ​เธอ​ สถาบันวิจัย​เพิ่ง​ค้นพบ​เส้นทาง​วิวัฒนาการ​ระดับ​ B ผู้ล่า​แห่ง​ความว่างเปล่า​

นี่​คือ​โอกาส​ทอง​ แต่​ก็​เป็น​ภาระ​ที่​หนักอึ้ง​

วัตถุดิบ​แต่ละ​อย่าง​ราคาแพง​หูฉี่​ ทาง​มหาวิทยาลัย​จะสนับสนุน​ทรัพยากร​ให้​ส่วนหนึ่ง​

แต่​เส้นทาง​ที่​เหลือ​… เธอ​ต้อง​เดิน​ด้วยตัวเอง​

ซูหลี​พยักหน้า​หนักแน่น​ ไม่พูด​อะไร​

จางเผย​ฝูหันไป​มอง​เย่เฉิง​ต่อ​

ส่วน​เธอ​… เย่เฉิง​

นิ้ว​เคาะ​ลง​บน​แฟ้มประวัติ​

พรสวรรค์​ ผสาน​ธาตุ​ … หา​ยาก​มาก​

มุมปาก​ของ​เย่เฉิงยก​ยิ้ม​ขึ้น​เล็กน้อย​ด้วย​ความภูมิใจ​

แต่​จางเผย​ฝูพูด​ต่อ​ด้วย​น้ำเสียง​จริงจัง​

แต่​พรสวรรค์​นี้​… ดาบสองคม​ชัด​ๆ ข้อดี​ข้อเสีย​รุนแรง​พอๆ กัน​