ระบบฝึกสัตว์: ตำนานราชาวานรข้ามจักรวาล - บทที่ 73 สกิลวิปริตผิดมนุษย์

เชี่ย…​

โม่ห​ยิง​เฉิน​จ้องมอง​ตัวอักษร​สีทอง​ที่​ส่อง​ประกาย​วาบ​วับ​บน​หน้าต่าง​สถานะ​ ตา​แทบ​ไม่กะพริบ​

เขา​เผลอ​ยก​มือขึ้น​ขยี้ตา​ตัวเอง​แรง​ ๆ แล้ว​เพ่งมอง​ซ้ำอีกครั้ง​เพื่อให้​แน่ใจ​ว่าไม่ได้​ตาฝาด​

[จ้าว​แห่ง​ศาสตรา​ : ราชันย์​ผู้ปกครอง​ศาสตราวุธ​ทั้งมวล​ เมื่อ​ใช้อาวุธ​ประเภท​ดาบ​หรือ​กระบี่​ พลัง​ทำลายล้าง​สุดท้าย​เพิ่มขึ้น​ 500%]

ความเสียหาย​สุดท้าย​… เพิ่มขึ้น​ห้า​ร้อย​เปอร์เซ็นต์​

ไม่ใช่ห้าสิบ​ ไม่ใช่หนึ่งร้อย​… แต่​เป็น​ ห้า​ร้อย​

แม้หัวใจ​ของ​โม่ห​ยิง​เฉิน​จะผ่านการทดสอบ​ความตื่นเต้น​จาก​เรื่อง​เหนือ​สามัญสำนึก​มานับ​ครั้ง​ไม่ถ้วน​

แต่​ ณ วินาที​นี้​ มัน​กลับ​เต้น​รัว​แรง​จน​แทบจะ​ทะลุ​อก​ออกมา​

นี่​ต่างหาก​คือ​นิยาม​ของ​คำ​ว่า​สกิล​ระดับ​พระ​เจ้าที่​แท้จริง​

สกิล​เดียว​ เปลี่ยน​โลก​ทั้ง​ใบ​

ขอ​แค่​ใน​มือ​ของ​เคน​มีดาบ​ ผล​ของ​สกิล​นี้​จะทำงาน​ตลอดเวลา​ไม่มีวัน​หยุดพัก​

ภาพ​ของ​ต้าเซิ่ง​ผุด​ขึ้น​มาใน​หัว​ทันที​

สกิล​โจมตี​เป้าหมาย​เดี่ยว​ที่​รุนแรง​ที่สุด​ของ​ต้าเซิ่ง​ใน​ตอนนี้​อย่าง​สะเทือน​พสุธา​

ยังมี​อัตรา​ตัวคูณ​ความเสียหาย​อยู่​ที่​ 300% เท่านั้น​

แถมยัง​เป็น​สกิลกด​ใช้ที่​มีคู​ล​ดาวน์​กำกับ​

เมื่อ​นำมา​เทียบ​กับ​พาส​ซีฟที่​ดู​เรียบง่าย​แต่​ทรงพลัง​ของ​เคน​แล้ว​… ต้าเซิ่ง​กลายเป็น​เด็กน้อย​ไปเลย​

ความ​น่ากลัว​ที่แท้​จริงอยู่​ที่​คำ​ว่า​ความเสียหาย​สุดท้าย​

นั่น​หมายความว่า​ มัน​จะนำ​ผลลัพธ์​การคำนวณ​ความเสียหาย​ทั้งหมด​ มาคูณ​ด้วย​ห้า​ใน​ขั้นตอน​สุดท้าย​

ลอง​จินตนาการ​ดู​สิ…

สกิล​เพ​ลงดาบ​ชัก​สังหาร​ที่​เดิมที​ก็​แรง​อยู่แล้ว​ หาก​ถูก​คูณ​เข้าไป​อีก​ 5 เท่า​ พลัง​ทำลาย​จะวินาศสันตะโร​ขนาด​ไหน​?

ไหนจะ​กลุ่ม​ดาว​ที่​ 5 [จุด​ตาย​มรณะ​] ที่​ยิ่ง​ฟัน​ซ้ำเป้าหมาย​เดิม​ ความเสียหาย​ยิ่ง​ทวีคูณ​ครั้ง​ละ​ 10%

ตอนนี้​… ฐาน​ความเสียหาย​ของ​การ​ทวีคูณ​แต่ละครั้ง​ ถูก​ดีด​ขึ้นไป​สูงถึง 500% เป็น​ทุนเดิม​

ตัวเลข​ความเสียหาย​ระดับ​นี้​… แค่​คิด​จะคำนวณ​ สมอง​ก็​แทบจะ​ไหม้​แล้ว​

โม่ห​ยิง​เฉิน​รู้สึก​มึนงง​ไปหมด​

เขา​หันไป​มอง​ร่าง​เงาที่​มุมห้อง​

เคน​ยังคง​รักษา​ท่วงท่า​การ​ฟันดาบ​อยู่​อย่างนั้น​

แต่​กลิ่นอาย​รอบตัว​ของ​มัน​กลับ​เปลี่ยนแปลง​ไปอย่าง​สิ้นเชิง​ราวกับ​เป็น​คนละ​คน​

หาก​ก่อนหน้านี้​ มัน​เปรียบเสมือน​ดาบ​คมกริบ​ที่ซ่อน​อยู่​ใน​ฝัก​

ใน​ตอนนี้​… ตัว​มัน​เอง​ได้​กลาย​สภาพ​เป็น​คม​ดาบ​ไปแล้ว​

เพียงแค่​ยืน​อยู่​นิ่ง ๆ​ รังสี​อำมหิต​ที่​ไร้​รูป​ก็​แผ่ซ่าน​ออกมา​ จน​รู้สึก​เหมือน​อากาศ​รอบตัว​กำลัง​ถูก​เฉือน​ให้​ขาดสะบั้น​

ความคิด​หนึ่ง​แวบ​เข้ามา​ใน​หัว​ของ​โม่ห​ยิง​เฉิน​

หรือว่า​… ฉัน​ควรจะ​หา​คัมภีร์​สกิล​ประเภท​ความชำนาญ​กระบอง​มาให้​ต้าเซิ่ง​ แล้ว​ใช้หิน​วิวัฒนาการ​ทักษะ​อัดฉีด​แบบนี้​บ้าง​?

แต่​พริบตา​ต่อมา​ เขา​ก็​ปัด​ตก​ความคิด​นี้​ทิ้ง​ไป

ไม่ได้​…

เขา​ดึง​สติ​กลับมา​ได้​อย่าง​รวดเร็ว​

ความ​แข็งแกร่ง​ของ​ต้าเซิ่ง​ มีรากฐาน​มาจาก​พลัง​ระดับ​กฎเกณฑ์​ของ​ผล​สั่นสะเทือน​

กระบอง​เป็น​เพียง​สื่อกลาง​ใน​การ​ส่งผ่าน​พลัง​นั้น​

การ​ไปทุ่มเท​เพิ่ม​ความชำนาญ​อาวุธ​เพียง​อย่าง​เดียว​ จะส่งผล​ต่อ​พลัง​สั่นสะเทือน​น้อย​มาก​ เป็น​การลงทุน​ที่​ไม่คุ้มค่า​

ดูเหมือนว่า​… สัตว์​อสูร​แต่ละ​ตัว​ ล้วน​มีวิถี​แห่ง​เต๋า​เป็น​ของ​ตัวเอง​ จะเลียนแบบ​กัน​ไม่ได้​

โม่ห​ยิง​เฉิน​หัวเราะ​เบา​ ๆ ให้​กับ​ความโลภ​ของ​ตัวเอง​ ก่อน​จะสลัด​ความคิด​ฟุ้งซ่าน​ทิ้ง​ไป

ตอนนี้​เคน​ครอบครอง​ [จ้าว​แห่ง​ศาสตรา​] ซึ่งเปรียบเสมือน​ฮาร์ดแวร์​ระดับ​ท็อป​สุด​ของ​โลก​แล้ว​

แต่​มีเครื่อง​แรง​อย่าง​เดียว​ไม่พอ​ มัน​ต้อง​มีซอฟต์แวร์​ที่​เข้าคู่​กัน​ด้วย​

การต่อสู้​ของ​เคน​ใน​ตอนนี้​ ยังคง​พึ่งพา​แค่​สัญชาตญาณ​ดิบ​และ​สกิล​จาก​หน้าต่าง​ระบบ​

ในแง่​ของ​เทคนิค​การต่อสู้​ที่​แท้จริง​… มัน​ยัง​ขาวสะอาด​เหมือน​กระดาษ​เปล่า​

คนธรรมดา​ต่อให้​ถือ​ดาบ​เทพเจ้า​ ก็​ทำได้​แค่​แกว่ง​มั่วซั่ว​

แต่​ยอด​ฝีมือ​ที่​แท้จริง​ แม้ถือ​เพียง​กิ่งไม้​ไผ่​ ก็​สามารถ​สังหาร​ศัตรู​ได้​ใน​พริบตา​

ประจวบเหมาะ​พอดี​… พรุ่งนี้​มีวิชา​ทักษะ​การ​โจมตี​พื้นฐาน​สำหรับ​สัตว์​อสูร​อยู่​ใน​ตารางเรียน​

มุมปาก​ของ​โม่ห​ยิง​เฉิน​ยกขึ้น​เป็น​รอยยิ้ม​

วิชา​นี้​… ราวกับ​ถูก​สร้าง​มาเพื่อ​เคน​โดยเฉพาะ​

เขา​จะขัดเกลา​จอม​ดาบ​มรณะ​ตัว​นี้​ ให้​สามารถ​รีด​เร้น​พลัง​ทุก​หยาด​หยด​ออกมา​ใช้ได้​อย่าง​สมบูรณ์แบบ​ที่สุด​

ราตรี​เริ่ม​ดึกสงัด​ ความ​เงียบ​เข้า​ปกคลุม​วิลล่า​อีกครั้ง​

โม่ห​ยิง​เฉิน​เอนกาย​ลง​บน​โซฟา วางแผน​เส้นทาง​สำหรับ​วันพรุ่งนี้​ใน​หัว​

หนึ่ง​… เข้าเรียน​ เพื่อ​เติมเต็ม​ทักษะ​ที่​ขาดหาย​ไปของ​เคน​

สอง​… มุ่งหน้า​สู่หอ​ภารกิจ​ ใช้พลัง​ที่​เหนือ​ชั้น​กวาดล้าง​ภารกิจ​เพื่อ​สะสมแต้ม​ แลกเปลี่ยน​แก่น​อสูร​ธาตุ​มิติ​

เป้าหมาย​คือ​การ​ยกระดับ​ผู้ฝึก​สัตว์​ของ​ตัวเอง​ให้​เร็ว​ที่สุด​

ณ มิติ​ลับ​ใต้ดิน​แห่ง​หนึ่ง​ ใน​เมือง​เทียน​อวิ๋น​

วูบ​—

แสงสว่าง​วาบ​ขึ้น​ที่​ประตู​พลังงาน​

ร่าง​ของ​นางฟ้า​ผู้​มีปีก​สีขาว​บริสุทธิ์​ ถือ​ดาบ​ยา​วสี​เงินยวง​ ถูก​ดีด​กระเด็น​ออก​มาจาก​ประตู​มิติ​อย่าง​แรง​

นางฟ้า​เซถลา​ไปหลาย​ก้าว​ เกือบจะ​ล้ม​ลง​ไปกอง​กับ​พื้น​

บน​เกราะ​อัน​วิจิตรตระการตา​ ปรากฏ​รอยไหม้​เกรียม​เป็น​ทาง​ยาว​อย่าง​ชัดเจน​

ล้มเหลว​อีกแล้ว​

กู้​เป่ย​ว่าง​ ถอนหายใจ​เฮือก​ใหญ่​ ใบหน้า​เต็มไปด้วย​ความ​เหนื่อยล้า​

เขา​ยื่นมือ​ออก​ไปเรียก​สัตว์​อสูร​คู่บารมี​กลับคืน​สู่ห้วง​จิต.​..ทูตสวรรค์​สงคราม​ ระดับ​ B ที่​มีชื่อเสียง​โด่งดัง​ไปทั่วเมือง​

ตาแก่​กู้​ เพ​ลงดาบ​ของ​ทูตสวรรค์​แก​ฝีมือ​ตกไป​รึเปล่า​เนี่ย​?

ด้าน​ข้าง​ ชาย​ร่าง​กำยำ​นาม​ว่า​ ห​ลิง​เทียน​ ยืน​กอดอก​พิง​ผนัง​ถ้ำ เอ่ย​แซว​ด้วย​น้ำเสียง​ขบขัน​

เก่ง​นัก​ก็​ลอง​เอง​สิวะ​? กู้​เป่ย​ว่าง​ตวัด​ตา​มอง​ค้อน​เพื่อนสนิท​

ห​ลิง​เทียน​มุมปาก​กระตุก​ หุบปาก​เงียบกริบ​

ทั้งสอง​คน​คือ​ผู้นำ​ตระกูล​ใหญ่​ระดับ​ท็อป​ของ​เมือง​เทียน​อวิ๋​น.​.. ตระกูล​กู้​ และ​ ตระกูล​ห​ลิง​

พวกเขา​กำลัง​จ้องมอง​ไปยัง​หุ่นเชิด​โลหะ​ที่​ยืน​เรียงราย​ขวางทาง​อยู่​เบื้องหน้า​ด้วย​แววตา​ที่​เต็มไปด้วย​ความสิ้นหวัง​

มิติ​ลับ​แห่ง​นี้​เป็น​สมบัติ​ร่วม​ของ​สอง​ตระกูล​

ภายใน​ส่วนลึก​มีสระ​สืบทอด​มรดก​ซุกซ่อน​อยู่​

แต่​การ​จะเข้าไป​ถึงสระ​นั้น​ได้​ จำเป็นต้อง​ผ่าน​บท​ทดสอบ​ของ​กองทัพ​หุ่นเชิด​เหล่านี้​ไปให้​ได้เสีย​ก่อน​

ไอ้​สถานที่​บ้าบอ​นี่​ กฎ​มัน​จะโหด​ไปถึงไหน​ กู้​เป่ย​ว่าง​นวด​ขมับ​ที่​ปวด​ตุบ ๆ​

ห้าม​ใช้สกิลกด​ใช้ ทุกชนิด​… อนุญาต​ให้​ใช้แค่​การ​โจมตี​ธรรมดา​และ​เทคนิค​เฉพาะตัว​เท่านั้น​

แถมไอ้​พวก​หุ่น​กระป๋อง​พวก​นั้น​ การ​โจมตี​ของ​มัน​ยัง​แฝงพลัง​กฎเกณฑ์​เอาไว้​อีก​

โดน​สะกิด​นิดเดียว​ ก็​ถูก​ดีด​กระเด็น​ออกมา​เริ่มใหม่​ทันที​

แถมยัง​จำกัด​ให้​ส่งสัตว์​อสูร​เข้าไป​ได้​ทีละ​ตัว​ จะรุม​ก็​ไม่ได้​ จะตัว​ล่อ​ตัว​ชน​ก็​ไม่มี

พวกเขา​ติด​แหง็ก​อยู่​ที่นี่​มาสามวัน​เต็ม​ ๆ แล้ว​

ไม่ว่า​จะเป็น​ทูตสวรรค์​สงคราม​ของ​กู้​เป่ย​ว่าง​ หรือ​ราชสีห์​อัสนี​บาต​ของ​ห​ลิง​เทียน​ ซึ่งต่าง​ก็​เป็น​ระดับ​ B ชั้นยอด​

แต่​เมื่อ​เข้ามา​ใน​มิติ​นี้​ กลับ​ถูก​ตบ​กลิ้ง​ออกมา​อย่าง​หมดสภาพ​เหมือน​หมา​ข้าง​ถนน​

อยากรู้​จริง ๆ​ ว่า​เมื่อ​ยี่สิบ​ปีก่อน​ พ่อ​ของ​พวกเรา​ผ่าน​ไอ้​ด่าน​นรก​นี่​ไปได้​ยังไง​…

สระ​สืบ​ทอ​ดม​รด​ก.​.. ไม่ถูก​เปิด​ใช้งาน​มา 20 ปีแล้ว​นะ​

ห​ลิง​เทียน​เงียบ​ไปครู่หนึ่ง​ สีหน้า​เคร่งเครียด​ไม่ต่างกัน​

มิติ​ลับ​แห่ง​นี้​คือ​รากฐาน​ความยิ่งใหญ่​ของ​ตระกูล​กู้​และ​ตระกูล​ห​ลิง​

ที่​พวกเขา​ยืนหยัด​เป็น​ขั้ว​อำนาจ​ของ​เมือง​ได้​ทุกวันนี้​ ก็​เพราะ​สิ่งที่อยู่​ใน​นั้น​

แก่นแท้​ของ​มิติ​นี้​ไม่ใช่ไอเทม​หรือ​สกิล​บุ๊ก​

แต่​มัน​คือ​วิถี​ยุทธ์​

วิถี​ยุทธ์​… คือ​สิ่งที่​ล้ำลึก​ยิ่งกว่า​สกิล​

มัน​ไม่กิน​ช่อง​สกิล​

แต่​มัน​คือ​เคล็ด​วิชา​ที่​สัตว์​อสูร​จะจดจำ​เข้าไป​ใน​สัญชาตญาณ​และ​กล้ามเนื้อ​

เมื่อ​เรียนรู้​สำเร็จ​ มัน​จะหลอม​รวม​เข้ากับ​การ​โจมตี​ปกติ​

ทำให้​ทุก​การ​ขยับตัว​ ทุก​การ​ออก​อาวุธ​ กลายเป็น​กระบวนท่า​สังหาร​ที่​ทรงพลัง​

เมื่อ​ยี่สิบ​ปีก่อน​ ทูตสวรรค์​สงคราม​ของ​กู้​เป่ย​ว่าง​เคย​เข้าไป​ใน​สระ​นี้​

และ​ได้รับ​วิถี​ยุทธ์​เพ​ลงดาบ​เท​วะ​ตัด​สวรรค์​

นั่น​คือ​จุด​เปลี่ยน​ที่​ทำให้​มัน​ไร้​พ่าย​ใน​ระดับ​เดียวกัน​มาจนถึง​ทุกวันนี้​

ตาแก่​ห​ลิง​… กู้​เป่ย​ว่าง​ละสายตา​จาก​ความ​มืดมิด​เบื้องหน้า​

สระ​มรดก​จะเปิด​ออก​ทุก ๆ​ 10 ปี… เรา​ปล่อย​โอกาส​หลุดมือ​มาสอง​รอบ​แล้ว​

เรา​จะรอ​ต่อไป​อีก​สิบ​ปีไม่ได้​แล้ว​

เขา​หันไป​สบตา​ห​ลิง​เทียน​ด้วย​แววตา​เด็ดขาด​

ทำตาม​แผน​เดิม​เถอะ​… หา​คนนอก​มาช่วย​

ลำพัง​พวกเรา​สอง​คน​… ชาติ​นี้​คง​ไม่มีปัญญาผ่าน​ด่าน​นี้​แล้ว​ล่ะ​

จ้างคนนอก​? ห​ลิง​เทียน​ถอนหายใจ​หนัก​

ตาแก่​กู้​ นี่​มัน​ความลับ​สุดยอด​ของ​ตระกูล​เรา​นะ​… ถ้าข่าว​รั่ว​ออก​ไป…

รั่ว​ออก​ไป ก็​ยัง​ดีกว่า​ปล่อย​ให้​มรดก​เน่าเปื่อย​คา​อยู่​ใน​รู​นี่​ กู้​เป่ย​ว่าง​สวน​กลับ​เสียงแข็ง​

มัน​ให้​โควตา​เข้า​สระ​ได้​ 5 ที่​… เรา​ยอม​เสีย​ให้​คนนอก​แค่​ 1 ที่​ แลก​กับ​การ​ได้มา​ 4 ที่​

ยังไง​ก็​คุ้ม​กว่า​ไม่ได้​อะไร​เลย​ไม่ใช่หรือไง​?