ระบบพี่เลี้ยงอสูรขั้นเทพ (神宠进c化系统) - ตอนที่ 565 : ผู้หญิงที่น่ากลัว
ตอนที่ 565 : ผู้หญิงที่น่ากลัว
“ ดี ดีจริง ฮ่าฮ่า…”
เมื่อได้ยินเสียงเพลง ลิซ่าก็ปรบมือด้วยความพอใจ เธอยิ้มอกมาและเต้นไปมารอบ ๆ หลังจากนั้นสักพักเธอก็นิ่งไปพร้อมยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่แปลกประหลาด
เธอหันกลับมาแล้วเดินไปผลักโซฟาทิ้ง ก่อนจะรื้อโซฟาออกแล้วหยิบเอาขวานออกมา
เธอลากขวานเดินไปตามพื้นจนเกิดเสียงที่น่าขนลุกดังขึ้นมา
แกร๊ก…
ลิซ่าใช้มือสองข้างของเธอยกขวานขึ้นแล้วฟันเข้าไปที่เครื่องควบคุมไฟฟ้าสุดแรงเกิด
ปัง …
ประกายไฟกระเด็นออกไปทั่ว
จากนั้นไฟของทั้งเหมืองก็ดับลง
ลิฟต์ของหอคอยหยุดทำงานทั้ง ๆ ที่อยู่ตรงกลางหอคอย
ซิดดี้ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที เขาทำการกดปุ่มลิฟท์ซ้ำแต่มันกลับไม่ทำงานเลย
เขาลองกดปุ่มฉุกเฉินแต่ก็ไม่มีการตอบสนองใด ๆ
“เกิดอะไรขึ้น ! ”
ลิฟต์นี้เป็นแก้วโปร่งใส เขาเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะพบกับลิซ่าที่ยืนยิ้มให้กับเขาอยู่ด้านบน
เธอพังประตูลิฟต์ด้านบนออกแล้วยืนโบกมือให้กับซิดดี้ก่อนจะหันกลับแล้วเดินออกไป
หลังจากนั้นสักพักก็มีน้ำมันถูกราดลงมา ซิดดี้ถึงกับขนลุกทันที
เสียงดังขึ้นพร้อมกับถังน้ำมันที่ตกลงมากระแทกลิฟต์ดัง ปัง
ลิฟต์สั่นไหวพร้อมกับน้ำมันที่กระจายไปทั่ว น้ำมันนั้นได้ไหลเข้ามาในตัวลิฟต์จนที่เท้าของซิดดี้มีน้ำมันเจ่อนองเต็มไปหมด
“เธอบ้าไปแล้วรึไง ! ”
ซิดดี้ตะโกนออกมา แก้วที่ใช้สร้างลิฟต์นี้เป็นแก้วชนิดพิเศษ มันต้องยิงปืนใส่จุดเดิมกว่า 30 นัดถึงจะเปิดรูเล็ก ๆ ได้ และคงยากที่จะทำลายมัน
“ฮ่าฮ่า….” ลิซ่าหัวเราะออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม
เธอรักมากแค่ไหนก็เกลียดมากเท่านั้น เธอนึกถึงช่วงเวลาสุดท้ายที่ซิดดี้รับปากว่าจะพาเธอหนีไปกับเขา
แต่สุดท้ายซิดดี้ไม่ได้ทำตามที่รับปากเอาไว้ !
ความคาดหวังที่มีได้พังทลายไป เธอได้เดินไปหยิบเอาระเบิดที่ซ่อนอยู่ในห้องของซิดดี้ออกมา
เขาหักหลังเธอ ดังนั้นเขาก็ต้องชดใช้ ตอนแรกเธอคิดว่าเขาอาจจะเมตตาเธอบ้าง แต่สุดท้ายเขากลับทำเหมือนว่าเธอไม่ใช่คน
ครืน !
เสียงปืนดังขึ้นมาจากในลิฟต์
ซิดดี้ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ปืนของเขายิงออกไปอย่างต่อเนื่อง
แกร๊ก…
จากนั้นในลิฟต์แคบ ๆ ก็มีอีกร่างปรากฏตัวขึ้นมา มันคือสัตว์อสูรของเขา
ทั้งสองพากันโจมตีประตูลิฟต์อย่างบ้าคลั่ง
เสียงปืนดังก้องไปทั่ว
ลิซ่าโยนขวานทิ้งและหัวเราะออกมาทั้งน้ำตาก่อนจะเดินไปที่หน้าต่างหอคอย
เธอนั่งอยู่ตรงจุดที่ซิดดี้เคยนั่งบ่อย ๆ แล้วมองออกไปด้วยรอยยิ้มก่อนจะกดปุ่มรีโมทในมือ
ตูม
หอคอยสั่นไหวอย่างรุนแรง แรงระเบิดนี้ทำให้ทั้งหอคอยนี้โดนกลืนอยู่ในเปลวไฟ
นักโทษพากันมองไปที่หอคอยด้านหลังด้วยความตกตะลึง สุดท้ายที่นี่ก็ถูกทำลายไปแล้ว มันจะไม่มีใครได้บัตรเขียวจากที่นี่
เหมืองตกอยู่ในความวุ่นวาย พวกผู้คุมพากันแห่เข้าไปในคลังเพื่อเก็บเอาสิ่งของต่าง ๆ และทำลายข้อมูลของพวกเขาทิ้งไป
ที่บนท้องฟ้ากลุ่มของนกฟินิกซ์ได้เข้ามาโจมตีลูโด้จากทางด้านหน้า
ลูโด้และนกฟินิกซ์ได้เปิดฉากการโจมตีจนทำให้ที่นั่นราวกับวันหายนะของโลก
นกฟินิกซ์ได้หลบการโจมตีและพ่นไฟออกมาใส่ลูโด้ที่ส่วนท้องของมัน
บนหลังของนกฟินิกซ์ตัวหนึ่ง หวังเย่านั่งซ่อนตัวอยู่ด้านบนและคอยใช้มีดแทงเข้าไปที่ 1 ใน 36 จุดอ่อนของลูโด้
แกร๊ก
หวังเย่ากัดฟันแน่นและแทงมีดเข้าไปอย่างแรง เมื่อได้ยินเสียงคำรามของมันก็พบว่ามีดนั้นจมลึกลงไปกว่า 80 เซนติเมตร มันทำให้ลูโด้ถึงกับต้องเจ็บปวดอย่างมาก
ควันสีดำลอยออกมาก่อนที่เลือดจะไหลออกมาตามมีด
กรร !
ลูโด้ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
หนวดนับไม่ถ้วนได้พุ่งเข้ามาหาหวังเย่าก่อนที่จะยิงกระสุนเข้าใส่เขา
ตอนนั้นเองโล่เงาก็ได้เข้าปกคลุมตัวเขาเอาไว้ป้องกันจากการโจมตี
กระสุนอัดเข้ากับโล่จนทำให้พลังของมันลดลงจนแทบไม่เหลือ
หวังเย่ากระโดดขึ้นไปบนหลังของนกฟินิกซ์และรีบหลบการโจมตี
ในอีกด้านแฟนธอมได้พากลุ่มค้างค้าวไปที่หลังของลูโด้แล้วทำลายจุดอ่อนทั้งห้าของมันได้ในเวลาแค่ 3 นาทีเท่านั้น
ลูโด้ตัวสั่น จุดที่โดนทำลายมีควันลอยออกมาพร้อมกับร่างกายที่เหมือนจะเล็กลงไป
“หวังเย่า เราไม่ได้มีความแค้นอะไรต่อกัน ทำไมแกต้องทำฉันขนาดนี้ด้วย ? ”
ในห้องควบคุมนั้น เอเดรียนได้ตะโกนออกมา
หวังเย่าที่อยู่บนหลังนกฟินิกซ์อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ ฮ่าฮ่า….เอเดรียน แกน่ะแก่แล้ว ฉันไม่คิดเลยว่าแกจะใสซื่อได้ขนาดนี้ แกช่วยซิดดี้ระเบิดบึง แต่แกกลับมีหน้ามาบอกว่าเราไม่ได้มีอะไรแค้นเคืองต่อกัน ! ”
“แกไม่คิดจะยอมจริง ๆ หรือ ? ”
“ยอมงั้นหรือ ตลกสิ้นดี ! ”
“ฉันคงไม่ต้องเกรงใจอะไรแกแล้ว ! ”
ครืน !
ตูม !
ที่ด้านข้างตัวลูโด้ มีปืนสภาพใหม่หลายร้อยกระบอกโผล่มา มันเล้งไปที่หวังเย่าก่อนจะยิงเข้าใส่เขาอย่างจัง
หวังเย่าไม่ได้ลนลานแต่อย่างใด ในข้อมูลที่ฟอเนอร์ให้มาก็บอกเรื่องนี้เอาไว้
แม้ว่าพลังของปืนพวกนี้จะสูงแต่มันก็ยิงได้แค่ 15 นาทีเท่านั้น เมื่อกระสุนในส่วนนี้ถูกใช้หมด งั้นลูโด้ก็ยากที่จะปกป้องตัวเองได้ต่อ
ที่ด้านหลังของลูโด้กลับเกิดสิ่งที่ไม่คาคคิดขึ้น
เมื่อรับรู้ได้ถึงความน่ากลัวของแฟนธอม เอเดรียนก็โผล่ขึ้นมาจากหลังของลูโด้ทันที
เขาสวมใส่เกราะจระเข้ มันทำขึ้นจากเกราะแบบเดียวกันกับลูโด้ ร่างกายเขาเต็มไปด้วยปืน ปืนเหล่านั้นได้เล็งไปที่แฟนธอมก่อนจะยิงออกมา
หวังเย่ากัดฟันแน่น โล่ของเขาพังและเข้าสู่ช่วงอมตะ
เขาใช้ช่วงที่เป็นอมตะอยู่นี้เข้าทำลายจุดอ่อนของลูโด้อีกแห่ง
แฟนธอมเองก็พุ่งเข้าใส่เอเดรียน พร้อมเคียวที่ฟันเข้าใส่ชุดเกราะของอีกฝ่ายทันที
“ การโจมตีไม่ได้ผลหรอก !” เอเดรียนยิ้มออกมาอย่างภูมิใจก่อนจะต่อยเข้าใส่ที่ท้องของแฟนธอม
การรับรู้ของแฟนธอมและหวังเย่าเชื่อมต่อกัน หวังเย่าอดไม่ได้ที่จะสงสัย “เอเดรียนมีเกราะตั้งแต่เมื่อไหร่ ? ข้อมูลนี้ ฟอเนอร์ไม่ได้บอกเราไว้ ! หือ…ถ้าอย่างนั้นเกราะนี่ก็มีจุดอ่อน 36 จุด ถ้าหาจุดอ่อนไม่ได้ งั้นการโจมตีก็ไม่ได้ผล !”
ในตอนที่หวังเย่าสงสัยอยู่นั้น เอเดรียนก็ได้พูดขึ้นมา “แกน่าจะภูมิใจนะที่แกเป็นสัตว์อสูรตัวแรกที่ฉันได้ฆ่าเมื่อฉันใส่เกราะนี้ !”
เอเดรียนดึงเอาดาบออกมาจากทางด้านหลังก่อนจะฟันเข้าใส่แฟนธอม
ไม่ว่าจะเป็นไหวพริบรึประสบการณ์ในการต่อสู้ เอเดรียนน่ะเหนือกว่าแฟนธอมทั้งหมด เคียวที่ฟันเข้าใส่ตัวเอเดรียน นั้นไม่ได้ผลเลยแม้แต่น้อย
“ไร้ประโยชน์ เกราะนี่มีจุดอ่อนแค่ 9 จุด ถ้าแกหาไม่เจอ แกก็ทำอะไรฉันไม่ได้”
กระสุนยังคงถูกยิงออกมาเรื่อย ๆ หวังเย่าได้ใช้ระบบส่งข้อความบอกกับแฟนธอม “นายยื้อเวลาไว้ก่อน อย่าเพิ่งใช้พลังไปมาก ถ้าฉันจัดการตรงนี้จบแล้ว จะไปช่วยจัดการกับเอเดรียน ! ”