ระบบพี่เลี้ยงอสูรขั้นเทพ (神宠进c化系统) - ตอนที่ 567 : ดาบศักดิ์สิทธิ์

ตอนที่ 567 : ดาบศักดิ์สิทธิ์

ในสายตาของหวังเย่านั้นเกราะของเอเดรียนมีเส้นพลังที่เป็นจุดจ่ายพลังงานให้แก่เกราะอยู่

เส้นพลังเหล่านี้เชื่อมต่อไปทั่วทั้งชุด มันมีจุดสีเงินที่สองประกายในข้อต่อซึ่งมีทั้งหมด 9 จุด

“นี่แหละ ! ” เมื่อเห็นเส้นพลังเหล่านั้น หวังเย่าก็รู้ว่ามันคืออะไร ก่อนหน้านี้แฟนธอมก็พยายามโจมตีอยู่นานแต่ก็ไม่ได้ผล !

เกราะของเอเดรียนมีการทำงานที่แตกต่างจากเกราะของลูโด้เป็นอย่างมาก เขาต้องโจมตีตามจำนวน ตามที่แต่ละจุดกำหนดเอาไว้เพื่อที่จะสลายการป้องกันไป

เมื่อเห็นแบบนั้น หวังเย่าก็ได้แต่ต้องเข้าไปโจมตีอย่างไม่ลดละ

ดาบในมือที่โจมตีได้รวดเร็วดั่งสายฟ้าได้เข้าไปโจมตีทั้ง 9 จุดภายในพริบตา

เอเดรียนมองไปที่หวังเย่าด้วยสีหน้าตกตะลึง

เป็นแบบนี้ได้ยังไง

เกราะนั้นแตกออกเป็นชิ้น ๆ นับไม่ถ้วน และหลุดออกจากตัวของเอเดรียนในทันที

“แก…แกทำแบบนี้ได้ยังไง ! ฉันไม่เชื่อ ฉันไม่เชื่อ ! ”

เอเดรียนยกดาบในมือขึ้นแล้วพุ่งเข้าใส่หวังเย่าอย่างบ้าคลั่ง

หวังเย่าหายตัวไปก่อนจะโผล่ขึ้นมาที่ด้านหลังเอเดรียนอีกครั้ง พร้อมกับดาบที่ฟันเข้าใส่อีกฝ่ายอย่างจัง

ตูม…

จุดอ่อนทั้งหมดบนเกราะของลูโด้โดนทำลาย พร้อมกับที่เกราะได้ระเบิดออกมาเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยนับไม่ถ้วน

เกราะของลูโด้นั้นไม่ได้ไร้เทียมทานอีกต่อไป ทันใดนั้นดาบในมือของแฟนธอมก็ได้ตัดตัวของมันจนขาดออกเป็นเสี่ยง ๆ ราวกับเป็นเต้าหู้

กรร…

ลูโด้ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

ผ่านไปสักพัก ตัวของลูโด้ก็ขาดออกจากกัน มันได้กลายเป็นซากศพที่ร่วงลงมาจากท้องฟ้า

ปัง !

หวังเย่าถีบเอเดรียนให้ตกลงไปที่เหมือง

ที่หอคอย…….

แกร๊ก ! สุดท้ายกระจกลิฟต์ก็แตกออกภายใต้การร่วมมือกันของซิดดี้และสัตว์อสูรของเขา

ตั๊กแตนนั้นยังไม่บาดเจ็บแต่ผมของซิดดี้กลับโดนเผาไปหมดรวมถึงชุดของเขาด้วย

เขากระโดดลงมาจากลิฟต์และมองไปที่หอคอยด้านหลัง ตอนนี้มันโดนกลืนอยู่ในทะเลไฟไปแล้ว แต่ทว่าเงาของลิซ่ากลับปรากฏขึ้นมาในสายตาของเขา

เขากัดฟันแน่นแล้วตะโกนออกมา “ ฉันเกือบจะตายเพราะเธอ นังสารเลว !”

แม้ว่าจะออกมาจากลิฟต์ได้แล้ว แต่เขาก็ยังด่าลิซ่าไม่หยุดหย่อน แต่ทันใดนั้นเองกลับมีเงาหนึ่งตกลงมาตรงหน้าของเขา

ซิดดี้ถึงกับผงะ แต่เมื่อก้มหน้าลงดูแล้วก็พบว่านี่คือร่างของเอเดรียน

ด้านบนท้องฟ้านั้น หวังเย่ายังยืนอยู่บนหลังของนกฟินิกซ์ เขาถือมีดและมองมาที่ซิดดี้

“แกนี่เอง หวังเย่า ! ” ซิดดี้ทั้งแค้นและโกรธ แต่ตอนนี้หวังเย่าไม่ใช่นักโทษทั่วไปที่เขาจะจัดการได้อีกแล้ว

เพราะการที่หวังเย่าเอาชนะเอเดรียนได้ก็หมายความว่าเขามีความสามารถมากพอ

หากเขายังคอยสู้กับหวังเย่า งั้นฝ่ายต่อต้านอาจจะเข้ามาจับตัวเขาที่นี่ได้ทันพอดี

หวังเย่ามองไปที่เอเดรียนด้วยรอยยิ้ม เขาพบว่าฉากนี้ค่อนข้างน่าตลก

ตอนนั้นเองเครื่องสื่อสารที่หูของเขาก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

หวังเย่ารับสายก่อนจะได้ยินเสียงของฟอเนอร์ที่พูดออกมาว่า “หวังเย่า นายหายตัวไปไหนมา ฉันล่ะเป็นห่วงนายจริง ๆ ”

“ นายไม่ส่งคนมาสักที นายคิดจะให้ฉันจัดการกับเอเดรียนคนเดียวสินะ ? ” หวังเย่าถามขึ้นมา

“อย่าบอกนะว่า…นายจัดการกับเอเดรียนแล้วจริง ๆ ? ”

หวังเย่ายิ้มออกมา “ไร้สาระ ถ้าฉันเอาชนะมันไม่ได้ ฉันจะว่างมาคุยกับนายรึไง ? ”

ฟอเนอร์ช็อกจนอ้าปากค้าง แม้ว่าเขาจะให้ข้อมูลกับหวังเย่า แต่เขาก็รู้ว่าหวังเย่าไม่มีทางที่จะเอาชนะลูโด้ได้อย่างแน่นอน

ที่เขาช้าก็เพราะรอการสนับสนุน ด้วยความช่วยเหลือจากกองกำลังพิเศษของฝ่ายต่อต้าน เขาคิดจะจัดการกับลูโด้ และเอเดรียนในคราวเดียว

ตอนที่หวังเย่าจัดการกับเจฟ ฟอเนอร์ก็คิดว่านั่นคือขีดจำกัดของหวังเย่าแล้ว ไม่คิดเลยว่าหวังเย่าจะเอาชนะเอเดรียน ที่อยู่อันดับ 1 ได้ นี่มันเรื่องประหลาดชัด ๆ

ฟอเนอร์แปลกใจจนขนลุก เขาไม่รู้ว่าควรจะต้องพูดอะไรออกมา หลังจากผ่านไปสักพักเขาถึงได้สติกลับมา “หวังเย่า นายทำให้ฝ่ายต่อต้านวุ่นวายจริง ๆ ตอนที่ฉันไปรับนายจากคุก ฉันจะให้ประธานาธิบดีให้รางวัลกับนาย”

หวังเย่าพูดขึ้นมาด้วยท่าทีไม่พอใจ “อย่าพูดเรื่องไร้สาระ ตอนนี้หอคอยระเบิดแล้ว ซิดดี้เหมือนคิดจะหนีไปพร้อมกับสมบัติ นายคิดจะทำยังไง ? ”

ฟอเนอร์ต้องแปลกใจอีกครั้ง “นายจะบอกว่ามีคนให้ข้อมูลการจับกุมจนเขาคิดจะหนีไปก่อนงั้นหรือ ? ”

“ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ว่าข้อมูลมีอะไรบ้าง แต่ฉันเอาชนะเอเดรียนไปแล้ว ตอนนี้ฉันอยู่ในช่วงอ่อนแออยู่ ถ้าฉันเป็นซิดดี้ ฉันคงอาศัยโอกาสนี้ลงมือและฆ่าฉัน แต่เขากลับไม่ทำแบบนั้น…. เมื่อเขาเห็นสภาพของเอเดรียน เขากลับหนีออกไปแทน”

ฟอเนอร์กำหมัดแน่น เขาลังเลสักพักก่อนจะพูดขึ้นมา “หวังเย่า นายยื้อซิดดี้ไว้ได้รึเปล่า ? ฉันไม่ได้ขอให้นายเอาชนะเขา แต่ตราบใดที่นายยื้อจนถึงเวลา 00.00 นาฬิกาได้ ฉันจะส่งคนเข้าไปจับซิดดี้”

หวังเย่าส่ายหน้าและยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “ฟอเนอร์ ฉันน่ะขาดทุนอย่างมากกับการร่วมมือกับนาย ครั้งไหนบ้างที่มันไม่มีปัญหาเข้าหาตัวฉัน ? ”

“น้องหวังเย่าอย่าพูดแบบนั้น มิตรภาพของเราไร้ค่าขนาดนั้นรึไง ? ”

“อย่าใช้คำว่าพี่น้อง ทุกอย่างมันต้องชัดเจน นายบอกมาว่าถ้าฉันช่วยนาย นายจะชดใช้ให้ฉันยังไง ? ”

“นี่….ในนามของฉันแล้ว ฉันจะให้บ้านในเมืองกับนาย เป็นยังไง ? ”

“ไม่พอ !”

“แล้วอีก 100 ล้านเหรียญล่ะ !”

“ฉันฆ่า ไมรอน, เจฟ, เอเดรียน ไปแล้ว ถ้านายจะจ้างนักฆ่าที่เก่งที่สุดบนดาวนี้ นายต้องใช้เงินเท่าไหร่ละ คิดดู ? ”

“ และตอนนี้นายถึงกับให้ฉันไปสู้กับซิดดี้ แต่นายให้ฉันแค่ 100 ล้านเหรียญ นายเรียกฉันว่าน้องแต่กลับไม่เกรงใจกัน ฉันคงได้แต่บอกว่าคำว่าพี่น้องของนายน่ะไม่มีค่า !”

หวังเย่าไม่ได้ไว้หน้าฟอเนอร์เลยในตอนนี้

“น้องหวังเย่า ฉันน่ะคิดว่านายเป็นน้องจริง ๆ เอาจริง ๆ แล้วฝ่ายต่อต้านนั้นขัดสนเรื่องเงินอยู่ ถ้าฉันมีเงิน ฉันจะให้นายอย่างน้อยหมื่นล้าน ! ” ฟอเนอร์ลังเลและพูดต่อ “ฉันจะขอเอาเงินที่ทางรัฐให้ 1 พันล้านต่อสิบปีให้กับนายบวกกับ…” ฟอเนอร์กัดฟันแน่นและพูดขึ้น “ฉันจะให้ดาบศักดิ์สิทธิ์ที่ได้จากพีระมิดให้กับนาย ! ”

ดาบศักดิ์สิทธิ์นั้นมีพลังกฎแปลกๆ มันถือว่าเป็นสมบัติของโลกเลยก็ว่าได้ ตอนที่แลมเบิตขนร่างของฟาโรห์ออกมานั้นเขาก็ได้เอาดาบออกมาด้วย และตอนนี้ดาบก็อยู่กับฟอเนอร์

เมื่อได้ยินเรื่องดาบ หวังเย่าก็ตาเป็นประกายขึ้นมา เขาไม่คิดเลยว่าพวกนั้นจะเอาดาบออกมาจากตัวฟาโรห์ได้

อาวุธที่แทนเทคโนโลยีระดับสูงสุดของดาวนี้ ตอนที่นักโทษสองคนคิดจะชิงเอาดาบนี่มา กลับต้องกลายเป็นเถ้าในทันที

แต่ตอนนี้เขากลับจะได้ดาบศักดิ์สิทธิ์นั่นมาง่าย ๆ !

เมื่อได้ยินแบบนั้น หวังเย่าก็รีบตกลงทันที “ก็ได้ ตกลง ! ”