ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 508 ฉันก็ดูดซับบ้างสิ

บทที่ 508 ฉันก็ดูดซับบ้างสิ

หนิวลี่ตาเป็นประกาย รีบส่งเสียงบอกอับเนอร์ให้หาทางเอาเลือดจากร่างของด้วงศักดิ์สิทธิ์

“แน่นอน ให้อับเนอร์ดูดซับไปบ้างด้วย สายเลือดของด้วงศักดิ์สิทธิ์แข็งแกร่งมาก จะช่วยอับเนอร์ได้ไม่น้อยเลย”

“ฮิ ๆ งั้นฉันก็ดูดซับบ้างสิ” หนิวลี่ถาม

“ได้ แค่ไม่กลัวว่าจะมีเกราะศักดิ์สิทธิ์งอกออกมาจากร่างก็พอ” เหลิงซวงกลอกตาพูด

“งั้นไม่เอาดีกว่า” หนิวลี่เหงื่อเย็นผุดทั่วร่าง

เมื่อได้รับคำแนะนำใหม่จากหนิวลี่อับเนอร์ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็มองด้วงศักดิ์สิทธิ์ด้วยดวงตาเป็นประกาย พูดจิ๊จ๊ะว่า

“ไม่คิดว่าทั้งร่างของนายจะเป็นของมีค่าเลยนะ! สายเลือดดี ๆ แบบนี้ จะปล่อยให้เสียไปไม่ได้”

พูดจบ อับเนอร์ก็โบกมือ พลังแห่งมิติเล็ก ๆ ก็รวมตัวกันในฝ่ามือ ส่วนด้วงศักดิ์สิทธิ์ที่ได้ยินคำพูดของอับเนอร์ก็ตกใจกลัว สิ่งที่พยายามจะมองข้ามกลับถูกไททันคนนี้ค้นพบ ตอนนี้ตัวเองไม่มีพลังต่อต้านเลย ถ้าสายเลือดถูกแย่งชิงไป ชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้ออกมาอีกแล้ว

คิดถึงตรงนี้ ด้วงศักดิ์สิทธิ์ก็อยากจะถอยกลับไป แม้จะต้องจำศีลอีกครั้ง ก็ยังดีกว่าถูกแย่งสายเลือดไป

แต่ตอนนี้อับเนอร์มองด้วงศักดิ์สิทธิ์เป็นแกะอ้วน จะปล่อยให้ด้วงศักดิ์สิทธิ์หนีไปได้อย่างไร มือใหญ่ข้างหนึ่งจับหนวดของด้วงศักดิ์สิทธิ์ อีกมือหนึ่งมีพลังแห่งมิติรวมตัวเป็นแสงวาบไม่หยุด

ด้วงศักดิ์สิทธิ์ยิ่งตกใจ ร่างกายบิดไปมา พยายามจะถอยกลับไป

“แตก!”

อับเนอร์รวบรวมพลังเสร็จแล้ว พลังแห่งมิติกลายเป็นเส้นสีดำเส้นหนึ่ง พุ่งลงมาตรง ๆ

“ดาบเงาแห่งมิติ”

วิชาพิเศษที่อับเนอร์คิดค้นขึ้นเอง โดยผสมผสานวิชาดาบ พลังแห่งมิติ และพลังไททันเข้าด้วยกัน ก็ปรากฏขึ้น

เส้นสีดำวาบผ่านศีรษะของด้วงศักดิ์สิทธิ์ ทันใดนั้นด้วงศักดิ์สิทธิ์ก็ส่งเสียงร้องอย่างเศร้าโศก

หนวดสองอันบนศีรษะของด้วงศักดิ์สิทธิ์แยกออกจากตัวด้วงศักดิ์สิทธิ์

ตอนนี้ ด้วงศักดิ์สิทธิ์มองหน้าอับเนอร์อย่างแค้นเคือง จากนั้นก็มองหนวดอย่างอาลัยอาวรณ์ สุดท้ายก็ตัดใจบิดตัวถอยกลับเข้าไปในรอยแยกของมิติ

อับเนอร์จับหนวดสองอันไว้ ไม่สนใจสายตาแค้นเคืองของด้วงศักดิ์สิทธิ์เลย กลับมองหนวดทั้งสองอันอย่างดีใจ

“กลับมาเถอะ” หนิวลี่พูดด้วยความดีใจ

อับเนอร์ก้าวเท้าใหญ่ ๆ จากไปทันที แล้วเข้าไปในรอยแยกขนาดมหึมาในอากาศ ในอาณาจักรเทพ อับเนอร์กลายเป็นยักษ์ หนวดแมลงปีกแข็งศักดิ์สิทธิ์รูปร่างประหลาดยาวกว่าสิบเมตรสองเส้นวางอยู่บนพื้น

ลิงขาวที่กำลังเล่นสนุกอยู่ห่างออกไปจู่ ๆ ก็ดมจมูกแล้ววิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น มองหนวดทั้งสองเส้นด้วยสายตาเป็นประกาย

“เดี๋ยวก่อน นี่เป็นของเจ้านาย ถ้าไม่มีคำสั่งจากเจ้านาย นายห้ามแตะต้อง”

สายตาอันเต็มไปด้วยความปรารถนาของลิงขาวเปลี่ยนเป็นน่าสงสารทันที

……

หลังจากอับเนอร์หายไป พื้นที่เขตต้องห้ามเทียนซีก็กลับมาถูกปกคลุมด้วยหมอกอีกครั้ง ไม่สามารถล่วงรู้สถานการณ์ภายในได้

แต่ที่บริเวณรอบนอก เทพมากมายยังคงถกเถียงกันไม่หยุด ครั้งนี้แม้จะไม่ได้เข้าใจเทพอาคม ก็ไม่สำคัญแล้ว การได้เห็นฉากอันน่าตื่นตาตื่นใจเช่นนี้ ถือเป็นเรื่องน่ายินดีที่สุดในชีวิตเทพแล้ว

โดยเฉพาะเหล่าเทพหลักของอาณาเขตเทียนซี ต่างก็อุทานด้วยความประหลาดใจ พวกเขาอาศัยอยู่ในอาณาเขตเทียนซีมาหลายหมื่นปี แต่กลับไม่เคยรู้เลยว่าใต้เขตต้องห้ามเทียนซีที่ช่วยให้เทพน้อยเข้าใจเทพอาคมนั้น แท้จริงแล้วซ่อนสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิมอยู่!!

แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือการปรากฏตัวของเผ่าไททัน ไม่คิดว่าเผ่าศักดิ์สิทธิ์ที่ว่ากันว่าสูญพันธุ์ไปแล้วจะยังมีอยู่ หรือว่าในช่วงเวลาที่เทพกำลังเสื่อมถอยทั้งห้าด้านนี้ เผ่าพันธุ์ที่ซ่อนตัวอยู่มากมายจะทยอยปรากฏตัวออกมาหรือ?

มีทั้งสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ มีทั้งเผ่าศักดิ์สิทธิ์ ตระกูลธาตุทั้งห้าก็ปรากฏตัวแล้ว ช่างเป็นยุคสมัยแห่งความวุ่นวายจริง ๆ

หนิวลี่แน่นอนว่าจะไม่บอกใครว่าไททันนั่นเป็นฝีมือของตัวเอง เขาพาหลิงหลิงไปหาเจ้าอาณาเขตเทียนซี

“พี่หนิวลี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

เจ้าอาณาเขตเทียนซีถามด้วยความเป็นห่วง

“ขอบคุณท่านเจ้าอาณาเขตที่เป็นห่วง ผมไม่เป็นไร”

หนิวลี่ตอบอย่างสงบ จากนั้นก็ใช้จิตสำรวจพื้นที่ว่างเปล่า และพบจื่อยวี่เยว่พ่อลูกกับกลุ่มของปาถู

เขาส่งข้อความทางจิตไปหากลุ่มของปาถู ให้พวกเขาถอนตัวก่อน ส่วนตัวเองจะตามไปทีหลัง

ในตอนนั้น พลังงานอันทรงพลังสองสายเข้ามาใกล้หนิวลี่

หนิวลี่รู้สึกได้ทันที หันไปมอง เห็นชายวัยกลางคนพาชายชราบินมาหาตัวเอง

“เป็นพวกเขานี่เอง”

หนิวลี่แสดงรอยยิ้มประหลาดบนใบหน้า มองชายวัยกลางคนเงียบ ๆ

“ท่านคือหนิวลี่ใช่ไหมขอรับ” ชายวัยกลางคนประสานมือถาม

“ไม่กล้ารับคำว่าท่านหรอก เรียกผมหนิวลี่ก็พอ” หนิวลี่ตอบอย่างสงบ

“ท่านถ่อมตัวเกินไป ผมไม่มีเจตนาอื่น แค่อยากถามว่าท่านเคยเห็นลูกสาวของผมไหม?” ชายวัยกลางคนถามอย่างร้อนรน

“พูดถึงเรื่องนี้ ก็ถือว่าเป็นวาสนา ลูกสาวของคุณ อยู่กับผมจริง ๆ ” หนิวลี่ตอบ

“จริงหรือ?”

ตาของชายวัยกลางคนเป็นประกายทันที

“ไม่เลว แต่เธอไม่ค่อยเชื่อฟังเท่าไหร่ มักจะก่อปัญหาอยู่เสมอ ตอนนี้กำลังอยู่กับภรรยาของผม เมื่อคุณสามารถติดตามมาถึงที่นี่ได้ ก็ไม่เสียหายที่จะไปเมืองภูเขาเสือคำรามกับผม เมื่อถึงเวลานั้น พ่อลูกก็จะได้พบกันเอง”

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอรบกวนด้วย”

ชายวัยกลางคนสายตาวาบขึ้น แล้วเงียบไปโดยไม่พูดอะไร หนิวลี่ไม่สนใจเขา พูดคุยหัวเราะกับเจ้าเขตเทียนซีสองสามประโยคแล้วก็เตรียมตัวกลับ ครั้งนี้เขาได้วางกับดักไว้หลายอย่าง ต้องใช้ประโยชน์ให้ดี ถ้าใช้ได้ดี อาณาจักรแห่งน้ำในโลกที่หนึ่งก็จะตกอยู่ในการควบคุมของเขา และหลังจากนั้นก็จะสามารถส่งผู้แข็งแกร่งระดับเทพไปยังโลกที่สองได้อย่างไม่ขาดสาย แม้ว่าพลังระดับเทพจะเป็นเพียงพลังระดับสูงที่ต่ำที่สุด แต่มดมากก็กัดช้างตายได้ กองทัพที่ประกอบด้วยผู้แข็งแกร่งระดับเทพ แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับเทพหลักก็คงต้องหลบเลี่ยงชั่วคราว

หลังจากเดินทางไปต่างถิ่นหลายเดือน ได้สัมผัสชีวิตที่ตื่นเต้นและได้รับประโยชน์มหาศาล

เมื่อกลับมาถึงเมืองหูเสี่ยวซานที่ห่างหายไปนาน หนิวลี่ก็สั่งการลงไป ให้ต้าจี่พาเด็กสาวซุกซนที่ติดตามเขากลับมาจากโลกที่หนึ่งออกมา เมื่อพ่อลูกได้พบกัน แน่นอนว่าต่างก็ตื่นเต้นอย่างมาก หนิวลี่ไม่ได้รบกวนการพบกันของพวกเขา แต่สั่งการอย่างง่าย ๆ ไม่กี่ประโยค แล้วพาปาถูเข้าไปในห้องฝึกฝน