ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 517 การสังหารครั้งหนึ่ง

บทที่ 517 การสังหารครั้งหนึ่ง

“คุณพ่อมอร์ คุณบาดเจ็บหนักเกินไปแล้ว ถ้าไม่ไปหาเทพแห่งแสงสว่างมารักษา ฉันกลัวว่าพลังของคุณจะพังทลายและสถานะเทพของคุณจะแตกสลาย!”

ในกลุ่มย่อยของกองทัพใหญ่ เทพหญิงระดับกลางคนหนึ่งพูดกับเทพชราผมขาวด้วยความหมดหนทาง

เทพชราผมขาวหัวเราะเบา ๆ ใบหน้าซีดผ่านความเจ็บปวดวูบหนึ่ง

“ไม่เป็นไรหรอก พูดถึงฉันก็เข้ามาจากโลกเบื้องล่างเหมือนกัน ลองคิดดูว่าผ่านมากี่ปีแล้ว แปดแสนปี? หรือหนึ่งล้านปี? เวลาผ่านไปนานจริง ๆ นานจนฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนแรกฉันมาจากโลกเบื้องล่างไหนเข้าสู่โลกอมตะ ฮ่า ๆ นานขนาดนี้ ก็ถือว่าได้มีชีวิตอยู่นานพอแล้ว ถ้าครั้งนี้ฉันไปจริง ๆ เล็กลิน เธอต้องพยายามมีชีวิตอยู่ต่อไปนะ”

เทพหญิงส่ายหน้า พูดอย่างเจ็บปวด

“ไม่นะ คุณพ่อมอร์ ฉันสูญเสียพ่อแม่ไปแล้ว คุณเป็นญาติคนเดียวที่ฉันมี ฉันจะไม่ยอมลืมตาดูคุณตายหรอก” พูดพลางปล่อยพลังงานสายน้ำจากมือทั้งสองเข้าสู่ร่างของเทพชรา เพื่อหยุดยั้งอาการบาดเจ็บที่กำลังทรุดลง

“เด็กโง่ เธอก็ไม่เด็กแล้วนะ ในโลกเบื้องล่าง เธอก็เป็นเหมือนบรรพบุรุษแล้ว วันข้างหน้า เธอยังต้องเดินทางอีกยาวไกล เธอต้องเข้มแข็งนะ” เทพชราผมขาวพูดอย่างอ่อนโยน

“คุณพ่อมอร์!” เทพหญิงเริ่มร้องไห้

“รีบลุกขึ้น กองทัพกำลังจะออกเดินทางแล้ว ใครตามไม่ทันถือว่าออกจากกลุ่มโดยอัตโนมัติ”

ในตอนนั้น เสียงตะโกนดังมาจากกลุ่มที่กำลังพักผ่อน

ทันใดนั้น เหล่าเทพที่กำลังพักผ่อนเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ก็รวมตัวกันอย่างรวดเร็ว แล้วจัดทีมเดินหน้าต่อไป

เทพหญิงมองกองทัพที่กำลังจากไปด้วยความกังวล ไม่รู้จะขอความช่วยเหลืออย่างไรดี

“เด็กโง่ ไปเถอะ อาการบาดเจ็บของฉัน ฉันเข้าใจดี ปล่อยให้ฉันจากไปอย่างสงบตรงนี้เถอะ” เทพชราถอนหายใจ

“ไม่! ฉันทำไม่ได้!” เทพหญิงส่ายหน้าอย่างแน่วแน่

“เด็กคนนี้ ทำไมถึงไม่ฟังคำพูดของฉันอีกแล้ว ตอนแรกเธอสัญญากับฉันไว้ยังไง” เทพชราพูดอย่างร้อนรน

“แต่ว่า…”

เทพหญิงกัดริมฝีปาก ยังคงส่ายหน้า

“เฮ้อ~ ทุกอย่าง เป็นเรื่องของโชคชะตาทั้งนั้น!”

เทพชราผมขาวหลับตาลง

“พวกคุณ จะไปหรือไม่?”

ประโยคหนึ่งดังขึ้นที่หูของทั้งสอง เทพหญิงหันไปมองด้วยความตื่นเต้น เห็นเทพหนวดดกคนหนึ่งกำลังมองเธอด้วยสายตาซับซ้อน

“คุณ?”

เทพหญิงมองเทพหนวดดกด้วยสายตาเป็นประกาย เทพหนวดดกยิ้มขมขื่นแล้วพูดว่า

“เดิมทีฉันไม่เชื่อในมนุษยธรรมแล้ว แม้แต่ความผูกพันในครอบครัวฉันก็ไม่ไว้ใจ ไม่คิดว่าคุณจะทำให้ฉันซาบซึ้งอีกครั้ง!”

“ท่าน คุณ… คุณช่วยฉันได้ไหม?” เทพหญิงวิงวอน

เทพหนวดดกล้วงผลึกสีขาวก้อนหนึ่งจากอกเสื้อโยนให้เทพหญิง

“นี่คือผลึกแสงสว่าง พลังงานข้างในเหลือไม่มากแล้ว แต่เพียงพอที่จะช่วยให้พวกคุณไปถึงเมืองเสือคำราม ตอนนั้นค่อยหาเทพแห่งแสงสว่างมารักษาต่อ”

เทพหญิงทันทีเหมือนนักบุญ ใบหน้าเปล่งประกายสว่าง

“ท่าน ขอบคุณ ขอบคุณท่าน!”

เทพหญิงถือผลึกแสงสว่างไว้ รีบกระตุ้นพลังภายใน ทันใดนั้นแสงสว่างนุ่มนวลก็ห่อหุ้มร่างของเทพชราผมขาว

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ใบหน้าของเทพชราผมขาวเริ่มมีสีแดงระเรื่อขึ้นมา พลังชีวิตที่กำลังเสื่อมถอยอย่างรวดเร็วก็ฟื้นคืนมาไม่น้อย

“ดีขึ้นแล้ว ดีขึ้นจริง ๆ !!” เทพหญิงยิ้มด้วยความดีใจ

“อย่าเพิ่งดีใจเร็วนัก เขาได้รับบาดเจ็บจากพลังที่มีคุณสมบัติตรงข้าม ซึ่งขัดแย้งกับพลังงานในตัวเขา ถ้าเดินทางไปอย่างสงบก็ยังดี แต่ถ้าต้องใช้พลัง เชื่อเถอะว่าแม้แต่จอมเทพแห่งแสงสว่างก็ช่วยเขาไม่ได้” เทพหนวดดกส่ายหน้าพูด

“ครับ ขอบคุณท่าน ฉันจะปกป้องเขาเอง” เทพหญิงกล่าวอย่างจริงจัง

เทพหนวดดกมองสำรวจเทพหญิงตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วยิ้มเยาะตัวเอง ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

เทพหญิงหันไปพยุงเทพชราผมขาวขึ้นมาแล้วยิ้มพูดว่า

“คุณพ่อมอร์ ท่านรอดแล้ว”

แต่คุณพ่อมอร์กลับมองไปที่เงาร่างของเทพหนวดดกที่เดินจากไป ในดวงตาฉายแววกังวลอยู่ชั่วขณะ

รอดจริงหรือ? เทพคนนี้ ดูเหมือนจะมีกลิ่นอายสังหารรุนแรงมาก อย่าให้เพราะคนแก่อย่างฉัน ทำให้เจ้าลินต้องเดือดร้อนเลย! ขบวนยังคงเดินทางต่อไป

หลายวันต่อมา ขบวนใหญ่เข้าใกล้เมืองภูเขาเสือคำราม สำหรับเมืองภูเขาเสือคำราม ครั้งนี้มีเทพมากที่สุดในรอบหลายเดือน

มีเทพสอดแนมพบกลุ่มเทพกลุ่มนี้มาก่อนแล้ว และยังรู้ด้วยว่านี่คือกลุ่มเทพหลายฝ่ายที่หนีมาหลังจากเมืองของพวกเขาถูกโจมตียึดครอง

เมื่อเทียบกับเทพที่เข้ามาพึ่งพาก่อนหน้านี้ กลุ่มเทพรอบนี้อันตรายที่สุด เพราะพวกนี้คือกลุ่มคนที่เหลือจากอำนาจต่าง ๆ มีการจัดตั้งและมีกองกำลัง ถ้าก่อเรื่อง ก็จะกลายเป็นสงครามวุ่นวาย

เมื่อกลุ่มเทพเข้าใกล้เมืองภูเขาเสือคำรามในระยะหลายร้อยลี้ บาทูก็ได้จัดกองทัพภูเขาเสือคำรามออกมาสกัด

“ขบวนเบื้องหน้า โปรดหยุดก่อน”

นายทหารเทพระดับสูงของเมืองภูเขาเสือคำรามตะโกนเสียงดัง เสียงกระจายไปไกล ครอบคลุมพื้นที่กว้าง

เทพที่กำลังเดินหยุดลง มองไปที่กองทัพภูเขาเสือคำราม

“ที่นี่คือเขตเมืองภูเขาเสือคำราม ทางเมืองมีกฎว่า เทพทุกองค์ที่เข้าเมืองภูเขาเสือคำรามต้องลงทะเบียน ห้ามบุกรุกตามอำเภอใจ หากแค่แวะพักชั่วคราว โปรดเลี้ยวขวา เมืองภูเขาเสือคำรามได้เตรียมที่พักชั่วคราวไว้แล้ว”

“พูดบ้าอะไร! เมืองภูเขาเสือคำรามเล็ก ๆ แค่นี้ กล้าจำกัดอิสรภาพของคุณปู่ด้วยหรือ? ฮึ คุณปู่ยังให้เกียรติเมืองภูเขาเสือคำรามอยู่ ถึงได้มาเตรียมรับมอบเมืองของพวกนาย รีบออกมาสวามิภักดิ์คุณปู่ซะ ไม่งั้น อย่าหาว่าคุณปู่ไม่สุภาพนะ”

นายทหารเทพระดับสูงของกองทัพภูเขาเสือคำรามขมวดคิ้วทันที สายตาหันไปจับจ้องคนที่พูด

นั่นคือชายร่างใหญ่สูงกว่าสองเมตรที่มีคนล้อมรอบ ร่างกายเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหาร พลังดุดัน เห็นได้ชัดว่าเป็นนักรบเทพระดับสูงขั้นสุดยอดอีกคน และจากพลังที่สัมผัสได้ เขายังเป็นผู้ใช้เทพเวทระดับสูงด้วย

“ไอ้บ้า!”

เทพระดับสูงหัวเราะเยาะอย่างดูแคลน

“ไอ้หนุ่ม ให้หน้าก็ไม่เอา ดูซิว่าคุณปู่จะฆ่าแกยังไง”

ชายร่างยักษ์โกรธจัด พลังในตัวพลุ่งพล่าน แล้วทั้งร่างก็ลอยขึ้นอย่างรวดเร็ว กลางอากาศ พุ่งเข้าหาเทพระดับสูงอย่างรวดเร็วดั่งสายฟ้า