ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 524 เสียงเย็นเยียบ
บทที่ 524 เสียงเย็นเยียบ
“ฆ่า ฆ่า ฆ่า!!!”
ในขณะที่เหล่าเทพในเมืองหูเสี่ยวซานกำลังจมอยู่ในบรรยากาศแห่งความแข็งแกร่งของหนิวลี่ทันใดนั้นเสียงตะโกนฆ่าฟันนับไม่ถ้วนก็ดังมาจากทั้งสี่ทิศ เสียงตะโกนฆ่าฟันแต่ละเสียงสั่นสะเทือนฟ้าดิน
“เกิดอะไรขึ้น?”
“ไม่รู้สิ หรือว่าเป็นกองทัพของเมืองหูเสี่ยวซานที่ไม่วางใจ กำลังฝึกซ้อมเพื่อเป็นกำลังใจ?”
“ไม่น่าใช่นะ เสียงพวกนี้ชัดเจนมากว่ามีเจตนาฆ่าจริง ๆ !! หรือว่า…”
“ไม่น่าเป็นไปได้ จริง ๆ แล้วมีคนทนไม่ได้ อยากท้าทายหนิวลี่งั้นหรือ?”
…
“มาเร็วจริง ๆ !!”
ที่แห่งหนึ่งในเมืองหูเสี่ยวซาน เทพหนวดดกวางแก้วเหล้าในมือลง สายตาวาววับมองไปยังที่ไกล
“เกิดอะไรขึ้น?” เสี่ยวหลินถามอย่างงุนงง
“มีคนกำลังท้าทายความน่าเกรงขามของเทพสูงสุดหนิวลี่เร็วจริง ๆ ดูเหมือนว่าในเมืองหูเสี่ยวซานนี้มีคนที่ไม่สงบเสงี่ยมอยู่บ้าง”
“อะไรนะ! ช่างน่าโมโหจริง พวกคนเลวชอบก่อเรื่องเสมอ” เสี่ยวหลินโกรธจัด
“ฮ่ะ ๆ ไม่ต้องรีบร้อน ดูว่าเทพสูงสุดหนิวลี่จะแก้ไขอย่างไร!”
เทพหนวดดกเผยรอยยิ้มบนใบหน้า คิดในใจว่า ในที่สุดก็มีโอกาสได้เห็นว่าเทพสูงสุดหนิวลี่ผู้แข็งแกร่งนี้ มีระดับความแข็งแกร่งแค่ไหนกันแน่
…
ในเวลานี้ หนิวลี่ที่กำลังอยู่เป็นเพื่อนต้าจี่เสี่ยวเอลฟ์และสาว ๆ คนอื่น ๆ ทันใดนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไป จากนั้นบนใบหน้าก็ปรากฏความโกรธเล็กน้อย
เพียงแค่คำพูดปลอบใจกองทัพประโยคเดียวของตัวเอง กลับดึงดูดคนที่ไม่สงบเสงี่ยมบางคนมาจริง ๆ
พวกเขาคิดว่าฉันหยิ่งผยองเกินไป อยากจะสั่งสอนฉันหรือ?
“วันนี้ ผู้มาเยือนต้องตาย”
หนิวลี่พูดเสียงทุ้ม
“พวกคุณพักผ่อนก่อน ฉันจะไปแล้วกลับมาเดี๋ยวนี้”
เหล่าสาว ๆ ทั้งหมดมองดูหนิวลี่ด้วยความกังวล แต่ไม่มีใครห้ามปราม หลายปีที่รู้จักกัน ทุกคนรู้จักนิสัยของหนิวลี่ดี เงาร่างหนึ่งเคลื่อนไหว หนิวลี่หายไปจากที่เดิม
ลิ่งลิ่งที่อยู่ด้านข้างเห็นเช่นนั้นก็หายตามไปด้วย ในความว่างเปล่า ภายในปราสาทสีดำ หนิวลี่มองดูเหล่าเทพมากมายที่กำลังบุกเข้ามายังเมืองหูเสี่ยวซานด้วยสายตาเยียบเย็น เหล่าเทพเหล่านี้โจมตีจากสี่ทิศ แต่ละทิศมีคนนับพันคน แต่ละทิศมีกึ่งเทพหลักอยู่หลายคน
“ฮึ มดตัวเล็ก ๆ ไม่กี่ตัวก็คิดจะเต้นกระโดดเหรอ!! ช่างไม่รู้จักความตาย”
หนิวลี่พูดอย่างดูแคลน
กองทัพเทพที่บุกเข้ามาจากสี่ทิศไม่มีใครขัดขวาง
นี่เป็นเพราะ หนิวลี่ยังไม่ได้ออกคำสั่ง เพียงแค่ หนิวลี่ออกคำสั่ง กองทัพของเมืองหูเสี่ยวซานก็จะรีบออกไปสู้ศัตรูอย่างรวดเร็ว และกองทัพของเมืองหูเสี่ยวซานก็เตรียมพร้อมไว้แล้ว
แต่วันนี้กองทัพหูเสี่ยวซานถูกกำหนดให้เป็นเพียงผู้ชมเท่านั้น
“ฮ่า ๆ ๆ หนิวลี่แห่งเมืองหูเสี่ยวซาน ออกมาให้ปู่เห็นหน้าหน่อย ให้ฉันดูหน่อยว่าไอ้หมอที่โด่งดังในโลกที่สองนี่หน้าตาเป็นยังไง!!”
“ฮ่า ๆ ๆ วอร์ด คำพูดของนายมีเหตุผล เมืองหูเสี่ยวซานถูกพวกเราหมายตาไว้แล้ว ไอ้อะไรนะหนิวลี่ถ้าไม่อยากตาย ก็รีบวิ่งหนีไปซะ ถ้าช้า ก็ได้เป็นนักโทษเท่านั้น!!”
“ฮ่า ๆ แล้วก็ เอาผู้หญิงของตัวเองไปด้วย ไม่งั้นพวกพี่น้องของเราจะดูแลพวกเธอเป็นอย่างดีนะ ฮ่า ๆ ๆ …”
เสียงเยาะเย้ยมากมายดังมาจากทุกทิศทาง
หนิวลี่ไม่สะทกสะท้าน แต่ผู้คนในเมืองหูเสี่ยวซานต่างโกรธแค้น เป้าหมายที่พวกนั้นดูหมิ่นคือผู้ที่พวกเขาจงรักภักดี
“ตะโกนพอหรือยัง! ถ้างั้นพวกแกก็ไปตายได้แล้ว”
เสียงเย็นเฉียบดังมาจากความว่างเปล่า จากนั้นกระแสสังหารอันน่าสะพรึงกลัวก็ปกคลุมพื้นที่หลายพันลี้โดยรอบ ครอบคลุมทั้งเมืองหูเสี่ยวซาน
“อะไรนะ!! พลังงานนี้!! แข็งแกร่งมาก!!”
“เป็นไปไม่ได้!! เขาจะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง”
ภายใต้กระแสสังหารอันทรงพลัง สิ่งมีชีวิตทั้งหมดต่างสูญเสียความสามารถในการคิด อย่าว่าแต่จะหนีเลย ตอนนี้พวกกึ่งเทพหลักที่กำลังโวยวายก็พูดไม่ออกแล้ว
“ตาย!”
ปั้ง ปั้ง ปั้ง!!
สายฟ้าปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า แต่ละสายฟ้าแค่วูบเดียวก็หายไป แต่ทุกครั้งที่วูบ ก็มีเทพองค์หนึ่งแตกสลายกลายเป็นเถ้าธุลี
แม้แต่กึ่งเทพหลักก็ไม่สามารถต้านทานพลังสายฟ้าเหล่านั้นได้
“พลังกฎเกณฑ์!! ระดับเริ่มสำเร็จ!!”
นอกความว่างเปล่า มีจิตสำนึกอันทรงพลังหลายสายรับรู้ถึงพลังสายฟ้าเหล่านั้น ทุกคนต่างประหลาดใจ
ส่วนเหล่าเทพเจ้าที่โจมตีเมืองเสือคำรามจากทั้งสี่ทิศนั้น ได้แต่จ้องมองด้วยความหวาดกลัว เห็นเพื่อนร่วมทางที่อยู่ข้างหน้ากลายเป็นเถ้าธุลี และในไม่ช้า ก็จะถึงคราวของพวกเขาเอง
“ไม่!!”
บนยอดเขาใหญ่นอกเมืองเสือคำราม กลุ่มคนที่รับรู้ถึงพลังงานจากทางนั้นได้ ต่างรู้สึกร้อนรนจนแทบจะกระอักเลือด
“เดวิด เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงเป็นแบบนี้หนิวลี่จะแข็งแกร่งขนาดนั้นได้อย่างไร!! พูดมา พูดมา!!”
เทพขั้นกึ่งสูงสุดคนหนึ่งคว้าตัวเทพขั้นกึ่งสูงสุดหน้าขาวเอาไว้ แล้วคำรามด้วยความโกรธ เทพขั้นกึ่งสูงสุดหน้าขาวตกตะลึงไปนานแล้ว พึมพำว่า
“เป็นไปไม่ได้ ตอนที่อยู่ในอาณาเขตเทียนซี ฉันเคยเห็นเขาลงมือ แม้จะแข็งแกร่ง แต่ไม่เคยใช้พลังกฎเกณฑ์เลย บนตัวก็ไม่มีกลิ่นอายของพลังกฎเกณฑ์ เป็นไปได้อย่างไร ตอนนี้เขาถึงขั้นชำนาญพลังกฎเกณฑ์แล้ว!”
“ฮึ คุณคิดว่า ตอนนี้คุณคิดว่าลูกน้องของเราจะรอดชีวิตไหม? ความพยายามแปดพันปีของฉัน วันนี้ถูกทำลายด้วยคำพูดเพียงประโยคเดียวของคุณ วันนี้ถ้าคุณไม่ให้คำอธิบายที่ดีกับฉัน ก็ไม่ต้องจากไปแล้ว!” เทพขั้นกึ่งสูงสุดคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“พวกคุณ ไม่ต้องจากไปกันทั้งหมดแล้ว!!”
ทันใดนั้น เสียงเย็นเยียบก็ดังมาจากความว่างเปล่า