ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 527 ไปเขตซีโล
บทที่ 527 ไปเขตซีโล
“วงแหวนทองอะไร ทำไมถึงยอมสวามิภักดิ์กะทันหัน อักษรสี่ตัวที่ปรากฏคืออะไร? ทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องอะไรกับวงล้อโชคชะตาหรือเปล่า?”
“ตามตำนานเล่าว่า วงแหวนทองนั้นก็คือวงล้อโชคชะตา เป็นอาวุธเทพแห่งโชคชะตาที่ควบคุมกฎเกณฑ์มากมายของเวลา สามารถเดินทางข้ามกาลเวลา และย้อนกลับไปสู่ต้นกำเนิด” หลิงหลิงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ล้อเล่นหรือเปล่า วงล้อโชคชะตาจะเป็นวงแหวนทองได้ยังไง? คงไม่ใช่แค่เดาสุ่มหรอกนะ?” หนิวลี่กล่าวอย่างไม่เชื่อ
หลิงหลิงส่ายหน้าพลางกล่าวว่า
“เรื่องนี้เป็นเพียงตำนานมาตลอด และตอนนี้ก็แทบไม่มีใครเล่าต่อแล้ว ส่วนเรื่องจริงหรือไม่นั้น บางทีแม่ฉันซึ่งเป็นผู้แข็งแกร่งที่มีชีวิตรอดมาจากยุคนั้นอาจจะรู้”
“แล้วหลังจากนั้นมีข่าวเกี่ยวกับวงล้อโชคชะตาอีกไหม?”
“มี! และสำคัญมากด้วย ตอนนั้นทั้งสัตว์ศักดิ์สิทธิ์และผู้ควบคุมโลกต่างก็เป็นผู้มีพลังมหาศาล แม้ว่าเมื่อวงล้อโชคชะตาปรากฏขึ้น ไม่มีใครกล้าต่อต้าน แต่ก็มีผู้แข็งแกร่งจำนวนไม่น้อยที่ได้เห็นวงล้อโชคชะตา ต่อมามีอัจฉริยะเทพผู้หนึ่ง ใช้พลังมากมายที่ตนครอบครองสร้างวงล้อโชคชะตาเลียนแบบขึ้นมา และใช้มันเพื่อเข้าใจพลังแห่งมิติและทำลายพันธนาการแห่งโชคชะตา”
“อะไรนะ!!!”
หนิวลี่ตกใจจนกระโดดขึ้นมา วงล้อโชคชะตาเลียนแบบ!!! นี่ต้องเป็นบุคคลที่เก่งกาจขนาดไหนกัน!!
เหตุการณ์นี้ถึงกับทำให้วงล้อโชคชะตาตัวจริงสนใจ หลังจากนั้นได้เกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ อัจฉริยะเทพผู้นั้นและวงล้อโชคชะตาปลอมก็หายสาบสูญไป อย่างไรก็ตาม วงล้อโชคชะตาปลอมนั้นได้ดึงดูดผู้แข็งแกร่งมากมาย แม้แต่ผู้มีอยู่เหนือระดับชั้นก็ต่างออกตามหา หวังว่าจะได้ใช้วงล้อโชคชะตานั้นบรรลุเส้นทางเทพและมีชีวิตอยู่ตลอดกาล
“โอ้พระเจ้า…”
หนิวลี่อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง หลิงหลิงมองดูหนิวลี่อย่างแปลก ๆ แล้วพูดว่า
“เอ็ดแมนคนนี้ไม่ได้ใช้ข่าวปลอมมาหลอกคนหรอกนะ วงล้อโชคชะตาปลอมนั่นไม่ใช่ของที่จะหาได้ง่าย ๆ นะ”
“ก็ต้องดูก่อนถึงจะรู้ บางทีอาจจะมีข่าวจริง ๆ ก็ได้”
หนิวลี่พูดด้วยดวงตาเป็นประกาย หลิงหลิงนิ่งอึ้ง ในใจคิดว่าช่างฝันไปเถอะ
…
“ท่าน เอ็ดแมนมาแล้วขอรับ”
ปาถูพาชายหนวดดกคนหนึ่งเข้ามาในพื้นที่ฝึกฝนของหนิวลี่
หนิวลี่มองดูชายหนวดดกตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วยิ้มพูดว่า
“คุณบอกว่ามีข่าวเกี่ยวกับวงล้อโชคชะตาใช่ไหม?”
เอ็ดแมนพยักหน้าและกล่าวว่า
“ท่านเทพหลักหนิวลี่ผมไม่พูดเท็จ ผมไม่กล้ายืนยันว่าเป็นวงล้อโชคชะตาหรือไม่ แต่ผมมีแผนที่ซากปรักหักพังของผู้แข็งแกร่งที่สร้างวงล้อโชคชะตาในยุคโบราณ แผนที่นี้ได้รับการยืนยันแล้วว่าเป็นที่อยู่จริงของผู้แข็งแกร่งท่านนั้นในอดีต แต่จะมีวงล้อโชคชะตาหรือไม่ ผมไม่กล้ารับรอง”
“ที่อยู่ของคนเก่ง!”
ดวงตาของหนิวลี่เป็นประกาย แม้จะไม่มีวงล้อโชคชะตา แต่คนเก่งขนาดนั้นก็สมควรได้รับความเคารพอยู่แล้ว แต่ชายหนวดดกคนนี้จะใจดีขนาดนั้นเชียวหรือ? ยอมแบ่งปันเรื่องดี ๆ แบบนี้กับตัวเอง?
หนิวลี่ไม่ใช่คนโง่ เขามองเอ็ดแมนหนวดดกด้วยสายตาลึกล้ำแล้วถามว่า
“พูดมาเถอะ คุณมีข้อเรียกร้องอะไร?”
ดวงตาของเอ็ดแมนวาบขึ้นด้วยความดุร้ายเล็กน้อย
“ผมอยากใช้ข่าวนี้แลกกับการที่ท่านช่วยผมแก้แค้น”
“แก้แค้น?”
หนิวลี่ชะงัก มองเห็นความโกรธแค้นและความต้องการฆ่าที่เข้มข้นจนแทบกระจายออกมาจากตัวเอ็ดแมน สิ่งนี้ไม่ใช่การแสร้งทำแน่นอน
“คุณเป็นถึงระดับกึ่งเทพหลักนะ? หรือว่าศัตรูของคุณเป็นเทพหลักกันแน่?”
หนิวลี่ถามเสียงทุ้ม
“ถูกต้อง ผมฉีกพื้นที่ว่างมาจากเขตซีโลที่ห่างไกล ที่นั่น เพราะแผนที่เข็มทิศแห่งโชคชะตานี่แหละ องค์กรที่ผมไว้ใจที่สุดได้ทอดทิ้งผม สังหารทั้งตระกูลเดอฟาร์ของผม แม้แต่ลูกชายของผมที่เพิ่งอายุหนึ่งขวบก็ไม่ไว้ชีวิต ผมไม่ได้ขอให้ท่านเทพหลักช่วยทำลายกลุ่มอิทธิพลนั้นทั้งหมด ผมแค่ต้องการสังหารสามคน ผู้อาวุโสคนที่หนึ่ง ผู้อาวุโสคนที่ห้า และพาวาเดอร์พี่น้องที่สนิทที่สุดของผม!”
เมื่อเอ็ดแมนพูดถึงชื่อทั้งสาม เขาเน้นเสียงที่ชื่อพาวาเดอร์อย่างกะทันหัน แสดงความเกลียดชังอย่างน่าตกใจ
“แก้แค้นสินะ!”
หนิวลี่เชื่อคำพูดของเอ็ดแมนแล้ว แต่เรื่องนี้ไม่ง่ายที่จะตอบรับ
“สามคนนี้ ผู้อาวุโสคนที่หนึ่งเป็นเทพหลักระดับล่าง ผู้อาวุโสคนที่สองและพาวาเดอร์เป็นระดับกึ่งเทพหลัก ผมเชื่อว่าด้วยพลังของเทพหลักหนิวลี่คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเลย”
“ตกลงเถอะ ตอนนี้ก็ว่าง ๆ อยู่แล้ว ไปจัดการพวกนั้นก่อน แล้วค่อยไปหาข่าวเกี่ยวกับวงล้อแห่งโชคชะตา บางทีวงล้อแห่งโชคชะตาปลอมนั่น อาจจะถูกพวกเราพบจริง ๆ ก็ได้” หลิงหลิงส่งเสียงยั่วยุหนิวลี่
หนิวลี่ครุ่นคิดสักครู่แล้วมองเอ็ดแมน
“นอกจากนี้ ไม่มีข้อเรียกร้องอื่นใช่ไหม?”
“ข้าน้อยไม่กล้าเรียกร้องมากไปกว่านี้ ขอเพียงท่านสามารถจับพาวาเดอร์มาให้ผมมีชีวิต ผมต้องการให้พี่น้องที่ดีที่สุดคนนี้ ซึ่งเป็นฆาตกรที่ลงมือกับครอบครัวผม ถูกเฉือนเนื้อเถือหนังตายอย่างทรมาน”
“เรื่องนั้น ไม่มีปัญหา”
“ขอบคุณท่านมาก!”
เอ็ดแมนกล่าวขอบคุณด้วยสีหน้าตื่นเต้น
“รอให้พวกเรากลับมาก่อนค่อยขอบคุณก็ไม่สาย ไป ตอนนี้เราไปเขตซีโลกัน”
หนิวลี่ยื่นมือออกไปคว้า รอยแยกปรากฏในอากาศว่าง จากนั้นเขาก็คว้าตัวเอ็ดแมนแล้วกระโดดเข้าไป
เมื่อปรากฏตัวในปราสาทสีดำ หนิวลี่พูดว่า
“หลิงหลิง ไปเขตซีโล”
“ได้เลย ออกเดินทางแล้ว”
หลิงหลิงควบคุมปราสาทอย่างตื่นเต้น แล่นฝ่ากระแสอลหม่านไป
YOU MAY ALSO LIKE
