ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 534 วันแห่งความพินาศ
บทที่ 534 วันแห่งความพินาศ
“แม่เจ้า พลังยุทธ์ยิ่งสูง ความฉลาดก็ยิ่งสูง ร่างกายก็ยิ่งคล่องแคล่ว ไม่รู้ว่าคนที่ออกคำสั่งอยู่ใต้ดินนั่นเป็นสิ่งมีชีวิตแบบไหนกันแน่!”
“ไอ้เด็กโง่ วันนี้คือวันแห่งความพินาศของพวกเจ้า การเรียกอุกกาบาต”
เสียงของผู้ที่ออกคำสั่งดังมาอีกครั้ง เสียงนั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว และสี่คำสุดท้ายดูเหมือนจะเป็นคาถาบางอย่าง
ทันใดนั้นก้อนหินขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า หินแต่ละก้อนแผ่คลื่นพลังอันทรงพลังออกมา
“ระวัง!”
หนิวลี่สีหน้าเปลี่ยนไป มองดูก้อนหินขนาดเท่าบ้านบนท้องฟ้าอย่างจริงจัง โดยปกติแล้วหินขนาดใหญ่แค่ไหนก็ไม่สามารถทำร้ายเทพได้ แต่ก้อนหินประหลาดที่ปรากฏบนท้องฟ้านั้น ทำให้ หนิวลี่เข้าใจว่า หากถูกหินเหล่านี้ทับ แม้จะไม่ตาย ก็คงเสียชีวิตไปครึ่งหนึ่ง
“ยายแก่เอ๊ย คราวนี้เรื่องใหญ่แล้ว”
หนิวลี่พูดพลางโจมตีปีศาจหินรอบข้าง และจับตาดูก้อนหินบนท้องฟ้า
“ทำลาย!”
ในเสียงตะโกนไร้ความปรานี ก้อนหินสีดำในอากาศตกลงมาเหมือนฝน
“เปิดใช้สถานะไร้พ่ายของแหวนเทพ เพิ่มพลังโจมตียี่สิบเท่า”
ในตอนนี้ หนิวลี่ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เปิดใช้การเสริมพลังและป้องกันของแหวนเทพ แล้วดึง อับเนอร์ไว้ ความเร็วเพิ่มขึ้นหลายสิบเท่าในทันที พวกเขาหายวับไปในพริบตา
“ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ!”
ก้อนหินในอากาศตกลงมาทีละก้อน แต่หลังจากตกลงมาแล้วกลับไม่มีเสียงดังสนั่น แต่ก้อนหินแต่ละก้อนบิดเบี้ยวอย่างประหลาด แล้วกลายเป็นปีศาจหินสีดำ
ปีศาจหินเหล่านี้ดูเหมือนจะมีพลังแค่ระดับเทพชั้นสูง แต่ความคล่องแคล่วของร่างกายไม่ต่างจากเทพทั่วไป และยังมีความเร็วที่น่าทึ่ง ไม่นานก็พัวพันกับหนิวลี่คอยรบกวนไม่หยุด
สิ่งที่ทำให้หนิวลี่หนักใจที่สุดคือ พวกปีศาจหินสีดำพวกนี้ไม่กลัวการโจมตีด้วยพลังจิต การโจมตีด้วยพลังจิตไม่ได้ผลกับพวกมัน
และดาบภาพลวงของอับเนอร์ก็ไร้ประสิทธิภาพเช่นกัน สามารถจัดการได้แค่หนึ่งหรือสองตัวเป็นครั้งคราวเท่านั้น
“เฮ้ย โกรธแล้วนะ!”
หนิวลี่ปล่อยอับเนอร์มองปีศาจหินสีดำที่ไร้สัญญาณชีวิตพวกนั้นด้วยความโกรธ ดาบตัดสินปรากฏขึ้นในมือโดยไร้เสียง พลังกฎเกณฑ์สายฟ้าอันทรงพลังผสานเข้ากับดาบตัดสิน ทันใดนั้นเสียงดาบก็ดังขึ้นไม่หยุด
“ฟ้าผ่าระเบิด!”
เมื่อพลังกฎเกณฑ์สายฟ้าเข้าสู่ระดับหนึ่ง หนิวลี่ก็วาดดาบตัดสินเป็นรูปครึ่งวงกลม ทันใดนั้นแสงสีม่วงก็แผ่กระจายออกไป
ทุกที่ที่แสงสีม่วงส่องถึง ปีศาจหินสีดำพวกนั้นก็ระเบิดออกทีละตัว ในพริบตา ปีศาจหินถูกทำลายไปครึ่งหนึ่ง
“เอ๊ะ!! พลังกฎเกณฑ์ขั้นเริ่มชำนาญ!! นายเป็นแค่เทพระดับล่าง แต่ทำไมถึงได้ถึงระดับนี้!!”
เสียงประหลาดใจดังมาจากความว่างเปล่า
หนิวลี่พูดด้วยสีหน้าสงบ
“ท่านผู้อาวุโส ผมแค่หลงเข้ามาที่นี่โดยบังเอิญ ไม่ได้ตั้งใจล่วงล้ำอาณาเขตของท่าน ขอให้ท่านปล่อยผมไป ผมหนิวลี่จะซาบซึ้งในบุญคุณยิ่งนัก”
“ฮึ นายบอกว่าบังเอิญก็บังเอิญสินะ อาณาจักรปีศาจหินของเราตลอดหลายล้านปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครกล้าดูหมิ่นและสังหารคนในเผ่าของเรา วันนี้เมื่อนายทำลงไปแล้ว ก็จงรับการทดสอบจากเผ่าของเรา ถ้านายสามารถฝ่าออกไปได้ ฉันจะปล่อยนายไป แต่ถ้าทำไม่ได้ ก็จงพินาศไป วิถีเทพไร้ความปรานี ผู้อ่อนแอย่อมพินาศ!”
“ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็ต้องทำแบบนี้แล้ว!” หนิวลี่พูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“อับเนอร์เตรียมตัวแปลงร่าง!”
อับเนอร์เตรียมพร้อมทุกอย่างไว้แล้ว พอได้ยินคำสั่งก็เปลี่ยนสีหน้าทันที จากนั้นดวงตาทั้งสองข้างก็เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย แล้วพลังอันบ้าคลั่งก็ปะทุออกมาจากร่างของอับเนอร์
“อ้ากกก!!!”
เขาแผดเสียงคำรามฟ้า ร่างกายของอับเนอร์เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
“แปะ ๆ ๆ แปะ ๆ ๆ ๆ ~~”
เสียงกระดูกเคลื่อนที่ดังขึ้นเป็นชุด จากนั้นร่างของอับเนอร์ก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ในพริบตา จากความสูงสองเมตรกลายเป็นยักษ์น่ากลัวสูงกว่าร้อยเมตร
“ไททันยักษ์!!!”
เสียงอุทานดังมาจากความว่างเปล่า
จากนั้นพื้นป่าหินก็แยกออกพร้อมเสียงดังสนั่น ปีศาจหินขนาดใหญ่สูงเจ็ดสิบถึงแปดสิบเมตรโผล่ขึ้นมา
“เป็นไปได้อย่างไร ในหมื่นโลกทั้งหลายยังมีสายเลือดของเผ่าไททันหลงเหลืออยู่หรือ? เผ่าไททันไม่ได้สูญพันธุ์ไปแล้วหรือ?”
“บ้าเอ๊ย นายต่างหากที่สูญพันธุ์ วันนี้เผ่าศักดิ์สิทธิ์ไททันของฉันจะกลับมาสู่โลกของเทพสัตว์ สัตว์ทั้งหลายจะต้องคุกเข่า!” อับเนอร์แผดเสียงคำรามด้วยใบหน้าอันน่ากลัว เสียงอันดังกึกก้องแผ่ไปทั่วทุกทิศ ทะลุเข้าสู่ความว่างเปล่า ก้องกังวานไปทั่วโลกที่หก!!
“โอ้โห! อับเนอร์นี่กินยาปลุกเซ็กซ์มาหรือไง ถึงได้บ้าคลั่งขนาดนี้!!”
หนิวลี่มองดูอับเนอร์ด้วยความตกใจ
“เดี๋ยวก่อน! สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ยักษ์กับไททันยักษ์เป็นเพื่อนบ้านรุ่นแรก และยังเป็นเผ่าพันธุ์มิตร พวกเราไม่ควรต่อสู้กัน” ปีศาจหินยักษ์พูดเสียงทุ้ม
“ก่อนหน้านี้ นายบอกให้พวกเราฝ่าไปไม่ใช่หรือ! วันนี้ฉันจะฝ่าให้นายดู!”
คลื่นพลังที่มองไม่เห็นแผ่ออกจากร่างของอับเนอร์ทันใดนั้นปีศาจหินในรัศมีหลายลี้ก็ถูกพลังที่มองไม่เห็นผลักออกไป กระแทกลงพื้นอย่างแรง
“พลังเทพไททัน!!!”
ยักษ์หินร้องอุทานด้วยความตกใจ
“พลังไททัน!!”
ปีศาจหินซือซาขนาดยักษ์ร้องอุทานด้วยความตกใจ
“เผ่าศักดิ์สิทธิ์ไททัน! โปรดหยุดมือด้วย พวกเราปีศาจหินซือซาเป็นทายาทของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ยักษ์ เป็นเผ่าพันธุ์ที่มีมิตรภาพกับเผ่าไททันยักษ์มาหลายชั่วอายุคน ถ้าก่อนหน้านี้ฉันได้ล่วงเกินคุณ ฉันหวังว่าจะได้รับการให้อภัยจากคุณ ถ้าคุณไม่ให้อภัยฉัน ผู้นำสูงสุดของเผ่าปีศาจหินซือซาของพวกเราจะตำหนิฉันแน่!!”
“ผู้นำสูงสุด!! นั่นหมายความว่าคุณยังไม่ใช่ผู้นำของปีศาจหินซือซาหรือ??”
อับเนอร์ถามด้วยความงุนงง