ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 537 ภูเขาห้านิ้ว
บทที่ 537 ภูเขาห้านิ้ว
ในวันที่สาม หนิวลี่กลับมาที่ถ้ำในหลุมยุบอีกครั้ง เทพระดับสูงร่างอ้วนได้เตรียมพร้อมแล้ว นำเหล่าเทพมากมายรอหนิวลี่อยู่
“ยังไง พวกคุณทุกคนยินยอมตามเงื่อนไขของฉันแล้วใช่ไหม?”
หนิวลี่กวาดตามองและถาม
“ท่าน เหล่าเทพที่อยู่ที่นี่ คนที่อยู่นานที่สุดก็มากกว่าพันปีแล้ว คนที่มาล่าสุดก็ถูกจับมาเมื่อแปดสิบปีก่อน พวกเราทุกคนเบื่อหน่ายที่นี่อย่างที่สุด และท่านก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรที่มากเกินไป พวกเราทุกคนเห็นด้วยกับข้อเรียกร้องของท่าน”
เทพระดับสูงร่างอ้วนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ดีมาก!” หนิวลี่ยื่นมือชี้ไปในอากาศว่างเปล่า คลื่นประหลาดปรากฏขึ้นในอากาศ จากนั้นสัญลักษณ์ลึกลับก็ปรากฏขึ้น
“นี่คือลายสัญญาคำสาบาน! ส่งความคิดของคุณไปที่ลายสัญญาคำสาบาน! แล้วข้อตกลงระหว่างเราก็จะสำเร็จ” หนิวลี่กล่าวอย่างเรียบเฉย
ทันใดนั้น เหล่าเทพมองสัญลักษณ์ลึกลับในอากาศและส่งความคิดของพวกเขาไปอย่างเงียบ ๆ
ลายสัญญาคำสาบานเปล่งประกายเป็นคลื่นเหมือนระลอกน้ำทันที
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง หนิวลี่ใช้จิตสัมผัสลายสัญญาคำสาบาน แล้วยิ้มอย่างพอใจ โบกมือเรียกลายสัญญาคำสาบานกลับมา “ในนี้มีข้อมูลของพวกคุณและคำสาบานทางจิตแล้ว ตอนนี้ฉันขอแสดงความยินดีกับพวกคุณ พวกคุณเป็นอิสระแล้ว”
“เป็นอิสระแล้ว!!”
เหล่าเทพได้ยินคำพูดของหนิวลี่ต่างตกตะลึง บางเทพมีความสับสนในดวงตา บางคนตื่นเต้น และบางคนปัดความซึมเศร้าออกไป เผยความคมกริบที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ
กี่ปีมาแล้ว ครั้งหนึ่งเคยเป็นผู้ทรงอิทธิพล วันนี้กลายเป็นทาสเทพ นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่มาก
อดทนต่อความอัปยศ กลืนความโกรธ รอคอยเพียงเพื่อจะออกจากที่นี่ไม่ใช่หรือ? เพื่อจะได้อิสรภาพอีกครั้ง? เพื่อจะได้แสดงความยิ่งใหญ่ในโลกนี้อีกครั้ง?
ในขณะนี้ เหล่าเทพที่เคยหมดอาลัยตายอยากต่างปล่อยพลังอันทรงพลังที่ไม่ได้ใช้มานาน นั่นคือความรู้สึกของผู้แข็งแกร่งที่ถูกฝังลึก
“ไม่เลว รับได้ ปล่อยวางได้ เป็นทาสเทพมาหลายปี แต่ยังไม่เปลี่ยนความทะนง ไม่แปลกที่ได้รับการส่งเข้าสู่การทดสอบโลกที่หก พวกคุณเก่งมาก”
หนิวลี่ชื่นชมอย่างจริงใจ ถึงอย่างไรพวกเขาก็เป็นกลุ่มคนที่ได้รับความโปรดปรานจากสวรรค์ เป็นทาสเทพมาหลายปี แต่ยังไม่ยอมจำนน ยังคงซ่อนตัวและรอคอย จิตใจและความอดทนเช่นนี้ สมควรได้รับคำชม
“ท่าน คนที่ทนไม่ไหวก็ดับสลายไปเองนานแล้ว!” เทพระดับสูงร่างอ้วนยิ้มขมขื่น
“ดาบคมเกิดจากการลับ ผ่านความทุกข์ทรมานแล้วจึงจะเห็นว่าคนคนหนึ่งจะประสบความสำเร็จได้มากแค่ไหน” หนิวลี่พยักหน้าพูด
“ท่าน พวกเราไปกันเถอะ ผมอยากเห็นทิวทัศน์ภายนอก อยากกลับบ้านเกิด อยากเห็นญาติที่ไม่ได้พบมานาน” เทพระดับสูงร่างอ้วนพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“คุณ อืม คุณชื่อโรเบิร์ตใช่ไหม! ดี ตามฉันมาเถอะ”
หนิวลี่ค้นหาร่องรอยของเทพระดับสูงร่างอ้วนจากลายสัญญาคำสาบาน ดูข้อมูลของเขาแวบหนึ่ง แล้วยิ้มพูด
กลุ่มคนเดินออกจากถ้ำ บินออกจากหลุมยุบ และยืนอยู่ในป่าหิน
“กว่าพันปีแล้ว!! ในที่สุดฉันก็ออกจากหลุมยุบ!! ฮึ ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ~~~~~”
เทพบางองค์ไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป หัวเราะร่ำไห้สู่ท้องฟ้า
“ท่าน พวกเขาถูกกดดันมานานเกินไปแล้ว” โรเบิร์ตพูดอย่างขมขื่น
“คุณถูกขังมาไม่นานใช่ไหม”
“ไม่นานเท่าไหร่ เพียงแค่สี่ร้อยกว่าปีเท่านั้น”
โรเบิร์ตตอบอย่างเรียบเฉย
หนิวลี่มองโรเบิร์ตอย่างลึกซึ้ง พยักหน้าเบา ๆ ไอ้อ้วนคนนี้สามารถอยู่ในเผ่าของสัตว์ประหลาดหินได้อย่างสบายราวกับปลาในน้ำ และเป็นทาสเทพมาสี่ร้อยปี แต่ตอนนี้ยังสามารถเผชิญหน้าได้อย่างสงบ เห็นได้ชัด
“ออกจากที่นี่ไป ภายในหนึ่งเดือน สัตว์ประหลาดหินจะไม่ทำอะไรพวกคุณ ฉันคิดว่าพวกคุณคงยังจำทางกลับได้ใช่ไหม?”
“ขอบคุณท่านที่ช่วยชีวิต แม้ไม่มีคำสาบาน บุญคุณวันนี้ พวกเราจะไม่มีวันลืม”
“ถูกต้อง แม้ท่านจะทำสัญญากับพวกเรา แต่ไม่ได้พูดถึงตัวเอง นี่ไม่ค่อยดีนัก พวกเรารอคอยวันที่จะได้พบท่านอีกครั้ง เมื่อถึงเวลานั้น พวกเราจะต้อนรับอย่างสมเกียรติ”
“ใช่ ท่าน บุญคุณที่ช่วยชีวิต ชาตินี้ยากจะลืมเลือน!”
…
เหล่าเทพต่างฟื้นความมั่นใจ ทุกคนกล่าวขอบคุณหนิวลี่ด้วยความซาบซึ้ง
“ที่พวกคุณพูดแบบนี้ ก็ถือว่าไม่เสียแรงที่ฉันตั้งใจช่วย” หนิวลี่กล่าว
“ฉันชื่อหนิวลี่มาจากโลกที่สอง ในอนาคตฉันจะเข้าสู่โลกที่สาม โลกที่สี่ โลกที่ห้า เมื่อถึงเวลานั้น พวกคุณก็จะรู้จักฉันเอง”
“โลกที่สอง!! ท่าน คุณมาจากโลกที่สอง?” เหล่าเทพถามด้วยความตกตะลึง
“ยังไง? มีปัญหาอะไรหรือ?” หนิวลี่ย้อนถาม
โรเบิร์ตยิ้มขื่น
“ดูเหมือนพวกเราจะประเมินคนจากโลกเบื้องล่างต่ำเกินไป ท่านเป็นเพียงเทพจากโลกที่สองเท่านั้น!!”
“ยังไง เทพจากโลกที่สองมีอะไรพิเศษหรือ?”
“ไม่ใช่อย่างนั้น ท่าน ในเก้าโลกอมตะ มีการแบ่งแบบนี้ สามโลกแรกเรียกว่าโลกเบื้องล่าง สามโลกกลางเรียกว่าโลกกลาง และสามโลกสุดท้ายเรียกว่าโลกเบื้องบน แต่ละสามโลกแตกต่างกันในแง่ของกฎเกณฑ์และหลักการ ความแตกต่างระหว่างโลกที่สี่และโลกที่สามคือ ในโลกที่สี่ คุณสามารถรับรู้ถึงกระแสของกฎเกณฑ์ได้แม้ในความว่างเปล่า ซึ่งเอื้อต่อการบรรลุตำแหน่งเทพสูงสุด แต่โลกที่สามไม่มี จึงแบ่งแยกกัน ส่วนความแตกต่างระหว่างโลกที่หกและโลกที่เจ็ดคือ โลกที่เจ็ดสามารถรับรู้กระแสของกฎระเบียบได้ นั่นคือที่มาของการแบ่งสามโลก”
“อ้อ แล้วนั่นเกี่ยวอะไรกับที่ฉันมาจากโลกที่สอง? หรือว่าเทพจากโลกเบื้องล่างจะไม่มีผู้แข็งแกร่งเลย?” หนิวลี่ถามอย่างขบขัน
“อย่างน้อยก่อนที่ท่านจะปรากฏตัว ก็เป็นเช่นนั้น แม้จะมีเทพจากโลกเบื้องล่างที่โดดเด่นอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มีใครแข็งแกร่งเท่าท่าน”
โรเบิร์ตมองหนิวลี่อย่างลึกซึ้ง
“ฉันแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยหรือ?” หนิวลี่ลูบจมูก ยิ้มพูด
“นี่เป็นความรู้สึกระหว่างเทพ ท่านไม่ได้ปิดบังพลังของตัวเอง ความรู้สึกที่ท่านให้ฉันนั้นไม่ด้อยไปกว่าประมุขของพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราเลย” โรเบิร์ตพูดอย่างจริงจัง
“เก่งขนาดนั้นเลยหรือ?”
หนิวลี่มองโรเบิร์ตอย่างประหลาดใจ ไม่คิดว่าตัวเองจะแข็งแกร่งขนาดนี้ แม้จะมีกลิ่นอายของการประจบประแจง แต่ก็ทำให้หนิวลี่ครุ่นคิดในใจ คนจากโลกกลางนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ การรับรู้พลังระหว่างเทพช่างรุนแรงเหลือเกิน!!
“ถูกต้อง ความรู้สึกที่ท่านให้ฉันนั้นเทียบเท่ากับพลังของเอแลนท์ผู้อาวุโสใหญ่ของพวกเรา!” มีเทพอีกองค์กล่าวอย่างตกตะลึง
จากนั้นเหล่าเทพต่างพากันชื่นชมความแข็งแกร่งของหนิวลี่ทำให้ความคิดที่มีต่อโลกที่สองเปลี่ยนไปทันที
โลกเบื้องล่าง ก็สามารถมีผู้แข็งแกร่งระดับสุดยอดได้เช่นกัน!
“ฮ่า ๆ ทุกคนไม่ต้องยกยอฉันหรอก รีบกลับบ้านกันเถอะ ฉันเชื่อว่าทุกคนคงอยากพบครอบครัวของตัวเองมากแล้ว”
หนิวลี่กล่าวพร้อมรอยยิ้มจาง ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหลังจากได้รับคำชม
“ถ้าอย่างนั้น ท่านหนิวลี่พวกเราคงได้พบกันอีกในโอกาสหน้า!”
โรเบิร์ตและคณะคำนับลาแล้วรีบแยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้น หนิวลี่และอับเนอร์ได้พักอาศัยอยู่ในเผ่าปีศาจหินอีกสองสามวัน ก่อนจะกล่าวลาจากไป
ทั้งสองคนยังมีภารกิจสำคัญที่ต้องทำ เพื่อความสุขในอนาคตของโลกที่สาม โลกที่สี่ และโลกที่ห้า
YOU MAY ALSO LIKE
