ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 540 แปลงร่าง

บทที่ 540 แปลงร่าง

เหล่าสัตว์เทพตาค้าง เมื่อกี้ยังเป็นเทพธรรมดา ๆ คนหนึ่ง ทำไมถึงแปลงร่างได้ในพริบตา? และกลิ่นอายก็เปลี่ยนเป็นลึกล้ำไร้ขอบเขต พลังก็เพิ่มขึ้นหลายสิบเท่าในชั่วพริบตา ถึงระดับเทพหลักชั้นสูงขั้นสมบูรณ์ หรืออาจจะสูงกว่านั้น กลิ่นอายของกฎเกณฑ์บนร่างกายหายไป แทนที่ด้วยสนามพลังอันน่าสะพรึงกลัว

สิ่งที่ทำให้เหล่าสัตว์เทพรู้สึกหวาดกลัวยิ่งกว่านั้นคือ กลิ่นอายที่พวยพุ่งออกมาจากร่างหนิวลี่ในทันที เป็นกลิ่นอายโบราณอันเวิ้งว้าง แผ่ความกดดันมายังเหล่าสัตว์เทพเป็นระลอก ๆ ทำให้พวกมันไม่กล้าต่อต้าน ไม่กล้าลบหลู่ แม้แต่จะมองดูหนิวลี่ก็ไม่กล้า

หนิวลี่ขยับร่างกายเล็กน้อย รู้สึกว่าการเปลี่ยนขนาดใหญ่เล็กไม่มีอะไรแตกต่าง ยังคงคล่องแคล่วเหมือนเดิม เพียงแต่โลกนี้ดูเหมือนเล็กลงทันที ต้นไม้โบราณที่เคยดูยิ่งใหญ่คดเคี้ยว ตอนนี้กลับกลายเป็นเพียงหญ้าเล็ก ๆ !!

เหล่าสัตว์เทพที่ล้อมเขาอยู่ กลายเป็นสัตว์เลี้ยงขนาดย่อมไปหมด

“ตอนนี้ จงชดใช้คำพูดของเจ้าซะ!”

หนิวลี่มองดูสัตว์เทพทั้งห้าที่ยืนงงอยู่ตรงหน้า ยกเท้าขึ้นแล้วเหยียบลงอย่างแรง

“ไม่ดีแล้ว!”

“หลบเร็ว!”

สัตว์เทพทั้งห้าตัวรู้สึกตัวและพยายามหลบด้วยความตกใจ แต่สัตว์เทพที่พูดจาไม่สุภาพอย่างมังกรเขาเดียวหลบไม่ทัน โดนเท้าใหญ่ของหนิวลี่เหยียบเข้าอย่างจัง จมลงไปในพื้นดิน

ถ้าเป็นยักษ์ทั่วไป ต่อให้เหยียบนานเป็นปี มังกรเขาเดียวที่เข้าใจกฎเกณฑ์จนเกือบถึงขั้นสมบูรณ์ก็คงไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร

แต่เท้าของหนิวลี่ไม่ธรรมดา เท้าของหนิวลี่มีพลังเทพไททันติดมาด้วย ด้วยพลังเดียว ไม่ใช่แค่กฎเกณฑ์ แม้แต่กฎระเบียบก็ต้องพังทลาย!

ดังนั้นเมื่อหนิวลี่เหยียบลงไปครั้งนี้ มังกรเขาเดียวก็รู้สึกทรมานจนอยากจะอาเจียนเลือด แม้แต่กฎเกณฑ์ขั้นสมบูรณ์ที่เข้าใจก็ไม่สามารถปกป้องร่างได้ นี่เป็นเพียงเพราะหนิวลี่แปลงร่างเป็นครั้งแรกยังไม่คุ้นเคย และพลังเทพไททันที่ปลดปล่อยออกมาจากสายเลือดก็ยังมีไม่มาก จึงทำให้มันแค่รู้สึกทรมาน ไม่ถึงกับแตกเป็นผุยผงในทันที

ต้องรู้ว่าในยุคโบราณ เมื่อไททันปรากฏตัว เทพเจ้าต้องหลีกทาง สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ต้องเลี่ยง เพราะเมื่อเผชิญหน้ากับเผ่าไททันที่ฝึกฝนเพียงพลังเทพไททัน พลังเทพไททันของพวกเขามีความหมายว่าพลังเดียวทำลายกฎนับหมื่น ไม่ว่าจะเป็นกฎเกณฑ์หรือกฎระเบียบอะไร เมื่อชกไปหนึ่งหมัด ทุกอย่างก็กลายเป็นกฎตาย~~~

หลังจากเหยียบไปหนึ่งที รู้สึกถึงการดิ้นรนของมังกรเขาเดียวใต้ฝ่าเท้า หนิวลี่ก็ตื่นเต้นและเหยียบซ้ำอีกห้าหกครั้ง จนมังกรเขาเดียวตัวนั้นมึนงงไม่รู้ทิศทางจึงหยุด

“ฮึ ไม่เคารพเผ่าไททันของฉัน ก็เท่ากับไม่เคารพเผ่าศักดิ์สิทธิ์ พวกเธอภูเขาห้านิ้วนี่ ดูเหมือนไม่จำเป็นต้องมีอยู่อีกต่อไปแล้ว!!”

เสียงของหนิวลี่ดังกึกก้อง กระหึ่มไปทั่วพื้นที่ภูเขาห้านิ้ว

“นี่คือ~~~~”

“กลิ่นอายของเผ่าศักดิ์สิทธิ์!!”

“ใช่ กลิ่นอายของเผ่าศักดิ์สิทธิ์ เผ่าศักดิ์สิทธิ์ไททัน เอ๊ะ คลื่นนี้ นี่คือคลื่นของพลังเทพไททัน~~~”

“ไม่ดีแล้ว พวกเด็ก ๆ นี่ไปก่อเรื่องกับคนของเผ่าศักดิ์สิทธิ์เข้า”

พลังงานที่แข็งแกร่งจนน่ากลัวหลายสายแทรกทะลุออกมาจากส่วนลึกของภูเขาห้านิ้ว หนิวลี่ที่กำลังแสดงอำนาจทรมานสัตว์เทพหลายตัวรู้สึกได้ทันที ขนทั่วร่างลุกชัน อดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปหนึ่งก้าว จากนั้นก็ปล่อยพลังงานทั้งหมดออกมา มองไปยังส่วนลึกของภูเขาห้านิ้วด้วยสายตาระแวดระวัง

“ขอท่านผู้สูงศักดิ์จากเผ่าศักดิ์สิทธิ์ไททันโปรดให้อภัย พวกเราเป็นเพียงรุ่นหลังที่ไม่รู้กฎระเบียบ บุ่มบ่ามต่อเผ่าศักดิ์สิทธิ์ โปรดเข้าใจด้วย” เสียงชราดังมาจากส่วนลึกของภูเขาห้านิ้ว แม้น้ำเสียงจะไม่ได้แสดงความเคารพ แต่ก็สุภาพมาก

หนิวลี่ที่เดิมทีตกใจว่าที่นี่ยังมีผู้มีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้อยู่ ได้ยินแล้วก็คิดในใจ

ตำแหน่งเผ่าศักดิ์สิทธิ์ไททันนี่ ได้ผลจริง ๆ ~~

แม้ในใจจะดีใจลับ ๆ แต่สีหน้าของหนิวลี่กลับไม่แสดงอาการใด ๆ พูดเสียงเย็นว่า “ยังไง แค่พูดประโยคเดียวก็จะลบล้างการดูหมิ่นทั้งหมด? นี่คุณคิดว่าไททันของฉันถูกรังแกง่าย ๆ หรือ? พวกคุณอาจจะแข็งแกร่ง แต่ตอนนี้ฉันจะแจ้งให้ผู้อาวุโสในเผ่าทราบ ไม่เชื่อหรอกว่าหลายร้อยพันล้านปีมานี้ ทั่วฟ้าและทุกโลกจะลืมการมีอยู่ของพวกเราไททันไปจริง ๆ ”

หนิวลี่เริ่มพูดเหลวไหลอย่างแท้จริงแล้ว

แต่เมื่อประกอบกับตำแหน่งของหนิวลี่ในตอนนี้ ก็ไม่ทำให้ใครสงสัยในความจริงเท็จของคำพูดของเขาเลย

ทันใดนั้น พลังงานหลายสายจากส่วนลึกของภูเขาห้านิ้วก็สับสนขึ้นมา ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ นี่มันนั่งอยู่ในบ้านยังเจอเรื่องเดือดร้อนมาหาถึงที่เลยนะ!!

ผู้อาวุโสของเผ่าศักดิ์สิทธิ์ไททันออกโรง? โอ้โห นั่นมันผู้แข็งแกร่งระดับสุดยอดที่จับพระจันทร์พระอาทิตย์ได้ ทำลายฟ้าดินได้นะ แบบนั้นภูเขาห้านิ้วคงถูกเหยียบราบเป็นหน้ากลองแน่!!

พลังงานที่แข็งแกร่งและน่ากลัวหลายสายรีบอธิบายอย่างร้อนรน

“อย่าเข้าใจผิดเลย พวกเราไม่ได้มีเจตนาดูหมิ่นเผ่าศักดิ์สิทธิ์ไททัน เป็นเพียงเพราะพวกเด็ก ๆ ไม่รู้เรื่อง ถ้าท่านผู้สูงศักดิ์มีความต้องการอะไร พวกเราก็สามารถช่วยได้ ตราบใดที่ไม่กระทบถึงรากฐาน เผ่าศักดิ์สิทธิ์และเผ่าสัตว์ศักดิ์สิทธิ์มีมิตรภาพกันมาหลายล้านปีแล้ว”

“พวกคุณเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์หรือ?” หนิวลี่ถามด้วยสายตาที่ลึกล้ำ

“พวกเราเป็นทายาทที่มีสายเลือดของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ ในหกภพก่อนยุคอมตะ มีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เหลืออยู่น้อยมาก แต่ก็ล้วนจมอยู่ในห้วงนิทราหรือถูกจำกัดไม่ให้ออกมาได้ มีเพียงหลังจากเข้าสู่เจ็ดภพแห่งอมตะแล้ว สัตว์ศักดิ์สิทธิ์จึงจะสามารถปรากฏตัวได้อย่างอิสระ”

“ที่แท้ก็เป็นทายาทสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ นั่นก็ถือว่าเป็นมิตรร่วมยุคสมัยจริง ๆ ”

หนิวลี่สีหน้าผ่อนคลายลงบ้าง ทำให้พลังงานหลายสายนั้นสงบลงเล็กน้อย

“แต่การที่ด่าทอฉันโดยไร้เหตุผล นี่เป็นความจริง ผู้ที่พูดออกมาต้องได้รับการลงโทษ มิฉะนั้น ศักดิ์ศรีของเผ่าพันธุ์ฉันก็จะไม่มีอีกต่อไป”

หนิวลี่แน่นอนว่าไม่ได้ให้อภัยง่าย ๆ ไม่เช่นนั้นก็คงไม่ใช่เผ่าไททันศักดิ์สิทธิ์ที่ครองอำนาจทั่วหล้าในยุคแรกเริ่ม ที่ไม่มีใครกล้ารบกวน!

จุดนี้ สิ่งมีชีวิตหลายตนในภูเขาห้านิ้วก็เข้าใจดี สำหรับผลลัพธ์เช่นนี้ แม้จะรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง แต่ถ้าหากพวกเขาไปยั่วโมโหสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังของเผ่าไททันเข้าจริง ๆ นั่นก็จะเป็นเรื่องยุ่งยากอย่างแท้จริง ทายาทสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ได้ยินแต่เสียงแต่ไม่เห็นตัวเหล่านี้ ยังไม่อยากจากสถานที่ล้ำค่าอย่างภูเขาห้านิ้วไป

“นี่เป็นสิ่งที่จำเป็น! ศักดิ์ศรีของเผ่าศักดิ์สิทธิ์ ไม่อาจถูกลบหลู่”

เสียงทุ้มหนักแน่นดังมาจากส่วนลึกของภูเขาห้านิ้ว มังกรดินเขาเดียวที่เพิ่งฟื้นจากอาการมึนงงหลังถูกเหยียบ เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ดวงตาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวทันที ร่างกายอ่อนระทวยลงนอนราบกับพื้น