ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 547 กับดักขังสวรรค์
บทที่ 547 กับดักขังสวรรค์
“ไม่รู้จักความตายเลยหรือ? ฮึ ๆ พวกคุณล้อมโจมตีเทพหลักของบ้านฉัน มีเจตนาอะไรกันแน่? วันนี้ข้ารับใช้เทพจะต้องเอาคำตอบจากพวกคุณให้ได้” หนิวลี่พูดพร้อมหัวเราะอย่างประหลาด
“ข้ารับใช้เทพ?” เหล่าเทพหลักต่างมองหน้ากันด้วยความงุนงง
นี่เธอเป็นเทพหลักเองแท้ ๆ แต่กลับอ้างว่าเป็นแค่ข้ารับใช้ของเทพหญิงคนนั้น นี่เธอล้อเล่นหรืออย่างไร
“ฮึ แสร้งทำเป็นเทพ ไปตายซะ!”
มีเทพหลักคนหนึ่งทนเห็นความประหลาดแบบนี้ไม่ได้ จึงโบกมือ พลังกฎธรรมชาติแห่งไฟก็แผ่ปกคลุมท้องฟ้า พลุ่งพล่านขึ้นสู่อากาศ
“พลังกฎธรรมชาติแห่งไฟเล็ก ๆ แค่นี้ ยังกล้ามาอาละวาด ดูสายฟ้าของฉันเถอะ”
หนิวลี่ส่งเสียงบอกเทพหญิงแห่งธรรมชาติอย่างลับ ๆ ให้พวกเธอหลบไป แล้วใช้พลังกฎธรรมชาติแห่งสายฟ้าอย่างเต็มที่ พลังสายฟ้าอันรุนแรงก็ปกคลุมลงมา
“ไม่ดีแล้ว นี่คือพลังกฎธรรมชาติแห่งสายฟ้าขั้นเล็ก รีบหลบเร็ว”
เหล่าเทพหลักรับรู้ถึงพลังสายฟ้าที่กลายเป็นพลังรุนแรงในชั่วพริบตา ใบหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที
พลังกฎธรรมชาติก็มีความแข็งแกร่งแตกต่างกัน พลังกฎธรรมชาติแห่งสายฟ้าในบรรดากฎธรรมชาติทั้งหมดมีชื่อเสียงโด่งดัง ไม่ใช่ชื่อเสียงที่ได้มาอย่างไร้ค่า ในตอนนี้ พลังกฎธรรมชาติแห่งสายฟ้าของหนิวลี่มีพลังข่มขวัญที่สามารถทำร้ายพวกเขาได้อย่างสมบูรณ์
ทันใดนั้นเหล่าเทพหลักก็หลบหนีไปทั่ว แม้แต่สัตว์เทพเหล่านั้นก็ไม่กล้าอยู่ต่อ สายฟ้าตกลงมา ในหุบเขาก็มีเสียงดังสนั่นไม่หยุด หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงดังสนั่นก็หยุดลง ทั้งหุบเขาที่กว้างหลายสิบลี้กลายเป็นซากปรักหักพัง ความลึกยังเพิ่มขึ้นอีกหลายสิบเมตร!
นี่ก็เพราะว่าโลกที่หกเป็นโลกระดับสูง ถ้าเป็นโลกระดับต่ำ หุบเขานี้คงจะกลายเป็นเหวลึกภายใต้พลังของสายฟ้าอย่างแน่นอน
“น่าโมโห! คนบ้าที่ไหนมาที่นี่!” เหล่าเทพหลักเห็นสภาพแล้ว ใบหน้าก็มืดครึ้ม
“สัตว์ฉือพี ไม่เลวนะ พวกเราร่วมมือกัน ฆ่าคนพวกนี้ก่อน ส่วนแผนที่ พวกเราแบ่งปันกันดีไหม?” ผู้นำในหมู่เทพหลักมองไปที่กลุ่มสัตว์เทพ สัตว์เทพตัวหนึ่งที่ร่างกายปกคลุมด้วยขนขาวยาวตอบทันที
“ได้!”
“พวกเขาร่วมมือกันแล้ว!”
เทพหญิงแห่งธรรมชาติตอนนี้แม้จะตกใจกับความแข็งแกร่งของหนิวลี่แต่ก็ไม่ลืมที่จะสังเกตเทพหลักและสัตว์เทพ เมื่อเห็นสถานการณ์ ใบหน้าของเธอก็มืดลง
“ฮึ ร่วมมือกัน สัตว์ฉือพี เจ้าช่างกล้า ข้ารับใช้เทพคือผู้ส่งสารของท่านมังกรศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้ากล้าไม่ให้เกียรติฉัน นั่นคือการไม่เคารพท่านมังกรศักดิ์สิทธิ์” หนิวลี่ยืนอยู่กลางอากาศ มองกลุ่มสัตว์เทพฉางเหมาอย่างเย็นชา แล้วป้ายมังกรศักดิ์สิทธิ์ก็ลอยออกมา คลื่นพลังอันหนักแน่นแผ่ขยายออกไป
“ป้ายมังกรศักดิ์สิทธิ์!!”
เหล่าสัตว์ฉือพีตกตะลึงทันที
“อะไรนะ!! ผู้ส่งสารของมังกรศักดิ์สิทธิ์!!”
เหล่าเทพหลักก็ตกตะลึงเช่นกัน แม้แต่เทพหญิงแห่งธรรมชาติก็รู้สึกอึ้ง คนคนนี้ช่างทำให้คนมองไม่ทะลุจริง ๆ ตอนที่อยู่ที่ดาวร้างนั้น เธอสนใจเขาก็เพราะมองเขาไม่ทะลุ ตอนนี้ได้พบกัน ไม่เพียงแต่ความก้าวหน้าในพลังยุทธ์ที่ทำให้เธอตกใจ แม้แต่ตัวตนก็ทำให้คนอึ้ง เขาถึงกับมีความสัมพันธ์กับท่านมังกรศักดิ์สิทธิ์ ผู้อาวุโสของโลกที่หกด้วยหรือ?
“ฮึ เห็นป้ายมังกรศักดิ์สิทธิ์แล้วยังไม่แสดงความเคารพ เผ่าสัตว์ฉือพี พวกเจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่ในโลกสัตว์เทพแล้วหรือ?”
หนิวลี่ปล่อยพลังเทพหลักอันแข็งแกร่งปกคลุมลงมา กดดันกลุ่มสัตว์ฉือพีอย่างหนัก แม้ว่าพลังยุทธ์ของหนิวลี่จะไม่อยู่ในสายตาของสัตว์ฉือพี แต่ป้ายมังกรศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่อาจมองข้าม นั่นคือป้ายของผู้อาวุโสแห่งหนึ่งโลก ที่ใดที่มีป้ายนี้ ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่ง
“นี่~~~”
สัตว์ฉือพีตกตะลึง คนคนนี้มีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้เชียวหรือ แต่เมื่อเห็นแผนที่สมบัติลับอยู่ที่นี่ ถ้ายอมแพ้ก็เท่ากับยอมแพ้ต่อชีวิตนิรันดร์ นี่เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ ไม่ยอมแพ้ แต่ท้าทายท่านมังกรศักดิ์สิทธิ์ นี่เป็นเรื่องที่อาจทำให้เผ่าพันธุ์สูญสิ้น
หนิวลี่ตะโกนขึ้นอย่างกะทันหัน
“สัตว์ฉือพี ฉันขอสั่งให้พวกเจ้าช่วยฉันจับคนพวกนี้ เมื่อสำเร็จแล้ว ฉันจะให้พวกเจ้าทำสำเนาแผนที่หนึ่งชุด”
ทันใดนั้น สัตว์ฉือพีก็เริ่มวุ่นวาย ส่วนเหล่าเทพเจ้าหลักต่างสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก
บัดซบ ไอ้หมอนี่ช่างเจ้าเล่ห์ กล้าใช้กลอุบาย
“ฉึบ ฉึบ ฉึบ!!!”
คราวนี้ การเคลื่อนไหวของสัตว์ฉือพีรวดเร็วขึ้นมาก สัตว์ฉือพีหลายร้อยตัวรวดเร็วล้อมเทพเจ้าหลักไว้
“พวกแกทำอะไร? พวกแกเผ่าสัตว์ฉือพีเชื่อคำโกหกของเทพเจ้าคนนี้หรือ? พวกแกคิดว่าเขาจะให้พวกแกทำสำเนาแผนที่จริง ๆ หรือ?”
ผู้นำในกลุ่มเทพเจ้าหลักตะโกนอย่างดุดัน สัตว์ฉือพีตอบอย่างเรียบเฉย
“ฉันไม่เชื่อเขา แต่ฉันเชื่อท่านมังกรศักดิ์สิทธิ์”
คราวนี้ เหล่าเทพทั้งหลายสีหน้าแย่ลง บัดซบ เกือบลืมไปแล้ว ความสามัคคีในอาณาจักรสัตว์เทพ ในสายตาของเทพนั้นช่างน่ากลัวเหลือเกิน โดยเฉพาะเจ้าแห่งอาณาจักรสัตว์เทพ และเหล่าผู้อาวุโสเหล่านั้น ไม่มีใครสามารถแทนที่อำนาจของพวกเขาในอาณาจักรสัตว์เทพได้
“ฮึ เมื่อเป็นเช่นนั้น ก็อย่าโทษว่าพวกเราไม่สุภาพ!”
เหล่าเทพเจ้าหลักมองสัตว์ฉือพีด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว แล้วมองไปที่หนิวลี่อย่างอาฆาต
“ฮึ กล้ารังแกพี่สาวฉัน นี่เป็นเรื่องใหญ่ วันนี้จะไม่ปล่อยให้พวกแกไปได้สักคน ขอฟ้าเป็นพยาน ธาตุทั้งสี่กลับคืนสู่ต้นกำเนิด กับดักจองจำสวรรค์ ปรากฏ!”
หนิวลี่เก็บบัตรมังกรศักดิ์สิทธิ์ แล้วชี้นิ้วออกไป แสงสีขาวและสายฟ้าปกคลุมในอากาศว่างเปล่า ในชั่วขณะ พื้นที่แถบนี้ก็เปลี่ยนกาลเวลาทันที
เมื่อเทียบกับการเปลี่ยนแปลงของกฎธรรมชาติ วิชากลไกของหนิวลี่ก็ไม่ควรมองข้าม กับดักจองจำสวรรค์เป็นกลไกระดับต้องห้ามในวิชากลไก กับดักจองจำสวรรค์ที่สมบูรณ์สามารถแยกพื้นที่เป็นอาณาจักรและกั้นสรรพสิ่งได้
หนิวลี่ศึกษาวิชากลไกมานาน เพียงแต่ถูกจำกัดด้วยพลังยุทธ์ทำให้ไม่กล้าใช้มาตลอด แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนั้นอีกต่อไป ด้วยพลังยุทธ์ของหนิวลี่ที่ใกล้เคียงกับเทพเจ้าหลักระดับกลาง เขาสามารถควบคุมกับดักจองจำสวรรค์ได้อย่างสมบูรณ์ แม้จะยังไม่สามารถแยกพื้นที่เป็นอาณาจักรได้ แต่การกั้นสรรพสิ่งนั้นทำได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
หนิวลี่ตั้งใจจะจับทั้งหมดในคราวเดียว เมื่อเห็นสภาพแวดล้อมเปลี่ยนไป เทพเจ้าหลักสิบกว่าคนก็เปลี่ยนสีหน้าทันที บัดซบ ติดกับแล้ว การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมนี้ดูเหมือนกฎธรรมชาติ แต่เหล่าเทพรู้สึกได้ง่าย ๆ ว่านี่ไม่ใช่ภาพลวงธรรมดา คงไม่สามารถทำลายกลไกได้ด้วยการโจมตีอย่างรุนแรงเท่านั้น
สัตว์ฉือพีรอบ ๆ ก็เริ่มมีสีหน้าเคร่งเครียด ต่างแอบดีใจที่ไม่ได้บีบบังคับมากเกินไป ไม่เช่นนั้นนอกจากจะทำให้ท่านมังกรศักดิ์สิทธิ์ไม่พอใจแล้ว แม้แต่เทพเจ้าหลักระดับล่างที่ดูไม่โดดเด่นตรงหน้านี้ ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่คนที่ควรยั่วโมโห
“น้องชายที่ดี เธอทำให้ฉันประหลาดใจจริง ๆ นี่เป็นวิชากลไกที่สืบทอดมาแต่โบราณ!!”
เทพธิดาธรรมชาติเข้ามาข้าง ๆ หนิวลี่และถามอย่างตื่นเต้น
หนิวลี่หัวเราะ