ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 549 ไม่ดีแล้ว
บทที่ 549 ไม่ดีแล้ว
“ไม่ดีแล้ว หัวหน้า อาณาจักรเทพไม่สามารถปรากฏได้!!”
เทพเจ้าหลักคนหนึ่งตะโกนด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“เป็นไปได้อย่างไร นี่มันกลไกอะไรกัน ถึงกับสามารถตัดขาดกาลอวกาศได้?”
หัวหน้าเทพเจ้าหลักก็พบความร้ายแรงของสถานการณ์ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ
“ทำอย่างไรดี?”
เทพเจ้าหลักที่เหลือต่างมองหัวหน้าด้วยสายตางุนงง
ไม่สามารถสู้กับคุณแบบเผชิญหน้าได้ ต้องใช้วิธีลับ ตอนนี้สิ่งที่แย่ที่สุดคือพวกเราหยิ่งผยองเกินไป จนตกเข้าไปในกลไกของคนอื่น แม้แต่ทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดของเทพเจ้าหลักอย่างอาณาจักรเทพก็ไม่สามารถเรียกออกมาได้
“ฮึ รวมกลไกกาลอวกาศ เรียกบรรพบุรุษ!”
หัวหน้าเทพเจ้าหลักพูดด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างกะทันหัน
“อะไรนะ!!” เทพเจ้าหลักทั้งหมดใบหน้าซีดลงทันที
แต่เมื่อคิดถึงสถานการณ์ปัจจุบัน ทุกคนก็สบตากัน ร่างกายเคลื่อนไหวสลับกันไปมา ในพริบตาก็ก่อตัวเป็นรูปแบบแปลกประหลาด
“ทะลวงกฎเกณฑ์ วิญญาณรวมเป็นหนึ่ง ใช้จิตนำทาง เรียกกาลอวกาศ!”
ร่างของหัวหน้าเทพเจ้าหลักปล่อยคลื่นประหลาดออกมาเป็นระลอก สองมือสลับกันสร้างสัญลักษณ์ลึกลับมากมาย
“ไม่ดีแล้ว ท่านทูตสวรรค์ พวกเขากำลังใช้กลไกนำทางกาลอวกาศ นี่คือการเรียกผู้แข็งแกร่ง!” สัตว์ฉือพีร้องอย่างตกใจ
“เรียกผู้แข็งแกร่ง!! ฮึ ฉันจะไม่ยอมให้เจ้าสมหวัง กักสวรรค์ทำลายขอบเขต จิตคลุกเคล้า!”
หนิวลี่ชี้ไปที่ความว่างเปล่า ทันใดนั้นความว่างเปล่าก็เปลี่ยนแปลงอีกครั้ง บนท้องฟ้ามีกฎเกณฑ์พลังงานมากมายไขว้กันไปมา กลายเป็นรูปแบบของความโกลาหล
ในตอนนี้ หัวหน้าเทพเจ้าหลักพ่นเลือดออกจากปาก กลายเป็นดาบเลือดพุ่งทะลุอากาศออกไป แต่ดาบเลือดนี้เมื่อเข้าไปในพลังงานกฎเกณฑ์ของความว่างเปล่า ความเร็วก็ลดลงทันที
“ใช้จิตนำทาง เรียกกาลอวกาศ!”
เทพเจ้าหลักเบื้องล่างเห็นสถานการณ์แล้ว ใบหน้าเคร่งเครียด จากนั้นพลังทั้งร่างก็ระเบิดออกมาอีกครั้ง
“อึ้ม!”
ดาบเลือดสั่นสะเทือนในพลังงานกฎเกณฑ์ของความว่างเปล่า แล้วระเบิดออกอย่างรุนแรง กลายเป็นสายเลือดนับร้อยนับพันไหลออกไป
“ไม่ดีแล้ว!”
หนิวลี่ใบหน้าเปลี่ยนไป สีหน้าเริ่มไม่ดี
“อึ้ม อึ้ม!!”
ในตอนนั้นเอง ที่ความว่างเปล่านอกกับดักกักสวรรค์ในอาณาจักรสัตว์เทพ จู่ ๆ ก็มีพลังงานรุนแรงปรากฏขึ้น แล้วภายใต้พลังอันน่าสะพรึงกลัว ความว่างเปล่าก็ปรากฏรอยแยก เสียงโกรธเกรี้ยวดังออกมาจากรอยแยกนั้น
“ไอ้หนุ่มน้อยที่ไหนกัน กล้าดีมารังแกลูกน้องของฉัน!”
เสียงดังกึกก้องครอบคลุมห้วงอวกาศนับล้านลี้เบื้องล่าง ทำให้เหล่าเทพและสัตว์เทพผู้แข็งแกร่งทั้งหมดในห้วงอวกาศแห่งนี้ต่างสะเทือนใจ หยุดการเคลื่อนไหวทั้งหมด กับดักจองจำสวรรค์ของหนิวลี่ภายใต้เสียงนี้ก็สั่นคลอนเกือบแตก แต่เพราะหนิวลี่ระเบิดพลังยุทธ์ที่ใกล้ระดับเทพเริ่มต้นออกมาปกป้อง จึงไม่ได้พังทลายลงทันที
แต่เมื่อมีคนแข็งแกร่งขนาดนี้มารบกวน การจะรังแกกลุ่มเทพหลักเหล่านี้ต่อไปก็คงเป็นไปไม่ได้แล้ว แม้แต่การมีชีวิตรอดก็ดูจะยากลำบาก
หนิวลี่หน้าเจื่อนพูดกับรีเบคก้า เทพธรรมชาติว่า
“ดูเหมือนพวกเราจะกลายเป็นคู่รักที่โชคร้ายแล้วนะ”
เทพธรรมชาติยิ้มน้อย ๆ ใบหน้าไม่แสดงความกลัวต่อการปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังนั้นแม้แต่น้อย
“อาจจะไม่เป็นอย่างนั้นก็ได้นะ”
“ยังไง พี่สาวก็มีคนหนุนหลังอยู่เหรอ?” หนิวลี่สายตาวาบ
“อะไรกันหนุนหลัง ๆ ฉันแค่เข้าร่วมกับผู้อาวุโสคนหนึ่ง ได้รับการคุ้มครองเท่านั้นเอง”
เทพธรรมชาติยิ้มไม่หยุด
“น่าแปลกใจ งั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว”
หนิวลี่ก้าวไปยืนข้างหลังรีเบคก้าทันที กลายเป็นตัวประกอบไปเลย ในตอนนี้ สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังในรอยแยกของห้วงอวกาศก็พบกับดักจองจำสวรรค์ ตอนแรกรู้สึกประหลาดใจสงสัย แล้วจู่ ๆ ก็แค่นเสียงเย็นชา
เสียงแค่นนี้กลายเป็นคลื่นไร้รูปทันที ตกลงมา กับดักจองจำสวรรค์แตกสลายตามเสียงนั้น หนิวลี่ผู้ควบคุมกับดักจองจำสวรรค์โดยตรงสีหน้าแข็งค้างเล็กน้อย แล้วก้มหน้าลง ยืนเงียบ ๆ อยู่หลังรีเบคก้า
เมื่อกับดักจองจำสวรรค์แตก เหล่าเทพหลักที่ถูกกักขังก็กลับมาที่หุบเขาหิมะฝั่งตะวันตกอีกครั้ง มองไปรอบ ๆ เห็นแต่ความเสียหายเต็มไปหมด คาดว่าคงเป็นความเสียหายที่พวกเขาก่อขึ้นหลังจากถูกล้อม
ส่วนพวกสัตว์ชีเพียที่ไร้ยางอายก็ถอยห่างออกไปแล้ว แต่ละตัวทำหน้าไร้เดียงสามองมา และหนิวลี่ที่เหล่าเทพเกลียดชังที่สุด ตอนนี้ก็ทำเหมือนไม่ใช่ตัวเอกอย่างกับอะไรดี หลบอยู่หลังรีเบคก้า
“น่าโมโห!”
เหล่าเทพหลักโกรธแค้นในใจ แต่ก็ยังหันไปคุกเข่าต่อท้องฟ้า
“คารวะบรรพบุรุษ”
“อืม! เกิดอะไรขึ้น? ใครกันที่ไม่ให้เกียรติข้า กล้าดีมาดูหมิ่นพวกเจ้า!”
“บรรพบุรุษ ก็พวกนี้แหละ ใช้กลอุบายทำร้าย ทำให้พวกเราไม่อาจใช้พลังได้ จึงต้องเรียกบรรพบุรุษมา”
“ฮึ กลอุบาย ต่อหน้าพลัง กลอุบายทั้งหมดล้วนไร้ค่า พวกเจ้าฝึกฝนไม่พอ จะโทษคนอื่นได้อย่างไร”
“ครับ บรรพบุรุษสอนถูกแล้ว”
เหล่าเทพหลักคุกเข่าอยู่บนพื้น ไม่กล้าคัดค้าน
“แต่คนของข้า ไม่อนุญาตให้ใครมาสั่งสอน พวกเจ้าเด็กน้อย มีอะไรจะพูดไหม?”
เสียงชราจากรอยแยกในห้วงอวกาศดังเข้าหูรีเบคก้าและคนอื่น ๆ
“บรรพบุรุษดาวดึงส์! ฉันเคารพท่านในฐานะเทพเริ่มต้นที่มีชื่อเสียงในโลกที่เก้า แต่ลูกน้องของท่านแย่งชิงของในมือฉัน นี่ก็เป็นความผิดของฉันหรือ?”
“บรรพบุรุษ นางมีแผนที่สมบัติลับ” หัวหน้าเทพหลักรีบพูด
“แผนที่สมบัติลับ? เกี่ยวกับวงล้อโชคชะตาหรือ?” เสียงชราจากรอยแยกฟังดูร้อนรน
“ถูกต้อง นั่นแหละ”
“แล้วมันจะเป็นไง? หรือว่าของของคุณยายแห่งพื้นดินจะมีคนกล้าแย่งชิงด้วย”
รีเบคก้าพูดอย่างเรียบเฉย
“อะไรนะ เธอเป็นศิษย์ของยายแก่อมตะนั่นเหรอ?”
เสียงประหลาดใจดังออกมาจากรอยแยกในอากาศ
“นี่คือสิ่งของที่แสดงตัวตนของคุณยายแห่งพื้นดิน” รีเบคก้าหยิบตุ๊กตาดินเล็ก ๆ ออกมา ดูเล็กกะทัดรัดน่ารัก และมีพลังงานหนาแน่นแผ่ออกมาจากตุ๊กตา
YOU MAY ALSO LIKE
