ระบบวงแหวนครอบจักรวาล - บทที่ 567 ตกตะลึง

บทที่ 567 ตกตะลึง

“หลังจากนั้นแม่ฉันโกรธ ขังฉันไว้สองสามวัน แต่เธอขังฉันไม่อยู่หรอก ฉันแอบหนีออกมาอีก”

“เธอนี่!!” หนิวลี่ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

“พอเถอะ พวกเรากลับกันเถอะ ให้พวกคุณได้เห็นความยิ่งใหญ่ของฉันในเมืองหูเสี่ยวซาน ฮิ ๆ ตอนนี้ฉันเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของเมืองหูเสี่ยวซานแล้วนะ ทั้งเมืองหูเสี่ยวซานใครบ้างที่ไม่รู้จักฉาน ศักดิ์ศรีแห่งการทำลายดวงอาทิตย์!!” หลิงหลิงพูดอย่างเปี่ยมสุข

“ฉันว่าน่าจะเป็นปีศาจแห่งการทำลายดวงอาทิตย์มากกว่า”

หนิวลี่บ่นในใจ แต่ไม่กล้าพูดออกมา เกรงว่าจะทำให้ยายปีศาจตัวน้อยนี่โกรธอีก ปราสาทสีดำของหลิงหลิงบินอยู่ในความว่างเปล่าแห่งความโกลาหล ความเร็วนั้นช่างเรียกได้ว่าเร็วเกินบรรยาย ไม่ถึงครึ่งวันก็บินจากทางใต้มาถึงเมืองหูเสี่ยวซาน

ผ่านไปหลายวัน ได้กลับมาที่เมืองหูเสี่ยวซานอีกครั้ง ทำให้หนิวลี่รู้สึกเหมือนความจริง แต่เดิมก็แค่เพราะแผนที่ของเอ็ดแมน เตรียมจะไปที่เมืองที่เรียกว่าลั่วรื่อเพื่อสนุกสนาน ไม่คิดว่าการไปครั้งนี้จะมีทั้งขึ้นทั้งลง กลายเป็นการผจญภัยหาสมบัติ!

พูดไปแล้วก็เหมือนอยู่ในความฝัน

แต่ดีที่ได้รับผลตอบแทนมากมาย ถือว่าพอใจ ~~~ หนิวลี่กำลังภูมิใจ หนิวลี่ที่กลับมาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากผู้นำระดับสูงของเมืองหูเสี่ยวซาน

ในตอนนี้ หนิวลี่ประหลาดใจที่เห็นโม่ฉีและหลงเอาโหย่วอยู่ในกลุ่มผู้นำระดับสูงของเมืองหูเสี่ยวซาน

“ท่าน พวกเราเสร็จสิ้นการฝึกฝนแล้ว และได้เข้าสู่โลกที่สองอย่างเป็นทางการ!”

แน่นอน ตอนนี้โม่ฉีและหลงเอาโหย่วมีพลังยุทธ์ระดับกึ่งเทพหลักแล้ว การอยู่ในโลกแรกต่อไปไม่มีประโยชน์อะไร

แต่เมืองหูเสี่ยวซานตอนนี้ก็กำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว การที่โม่ฉีและหลงเอาโหย่วซึ่งเป็นคนสนิทสามารถมาถึงได้ ก็ถือว่าเป็นการเข้ามามีส่วนร่วมในการสร้างอำนาจของเมืองหูเสี่ยวซานอย่างเป็นทางการ

“อ้อ คนนี้ชื่อโม่หานต้า เป็นกึ่งเทพหลัก ต่อไปเขาจะทำงานร่วมกับพวกคุณ”

หนิวลี่มอบชายร่างใหญ่โม่หานต้าที่พามาให้กับโม่ฉี

โม่ฉีอดไม่ได้ที่จะมองโม่หานต้าหลายครั้ง ไอ้หมอนี่ก็ขึ้นต้นด้วยโม่เหมือนกัน ช่างมีวาสนาจริง ๆ !

โม่หานต้าไม่ใช่คนที่เก่งเรื่องการพูด เขาเพียงแค่แนะนำตัวเองอย่างง่าย ๆ แล้วก็ยืนรออย่างเงียบ ๆ เพื่อรอคำสั่ง

ตอนนี้โม่หานต้ารู้ที่มาของหนิวลี่แล้ว และความตกตะลึงของเขาก็ยังไม่จางหายไปเสียที

โลกระดับสองที่เป็นโลกล่างแบบนี้ กลับให้กำเนิดบุคคลแบบนี้ได้ ดูเหมือนว่าคำพูดที่ว่าทองคำย่อมเปล่งประกายนั้น ช่างเป็นความจริงที่ไม่ธรรมดาเลย

หลังจากนั้นหนิวลี่ก็ทำความเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันกับปาถูโม่ฉีและคนอื่น ๆ อย่างคร่าว ๆ ถึงได้รู้ว่าตอนนี้เมืองหูเสี่ยวซานไม่สามารถเรียกว่าเป็นเมืองเล็กได้อีกต่อไปแล้ว

ทั้งเมืองหูเสี่ยวซานได้ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า รวมเอาพื้นที่รกร้างก่อนหน้านี้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของการก่อสร้างเมืองอย่างเป็นทางการ

นอกจากนี้ อำนาจทั้งสี่ทิศเมื่อเห็นความแข็งแกร่งของเมืองหูเสี่ยวซานแล้ว ต่างก็ยอมแบ่งดินแดนบางส่วนเข้าร่วมกับอาณาเขตของเมืองหูเสี่ยวซาน แล้วขอความคุ้มครอง

ด้วยเหตุนี้ เมืองหูเสี่ยวซานทั้งหมดจึงใหญ่ขึ้นเกือบเท่าตัวในทันที! รวมกับดินแดนของเมืองฉีเหลียนซาน เมืองหูเสี่ยวซานสามารถแยกตัวเป็นอาณาเขตหนึ่งได้แล้ว แม้จะเป็นอาณาเขตที่ค่อนข้างเล็กก็ตาม

หนิวลี่แอบตกตะลึงกับวิธีการของปาถู ไอ้หมอนี่ ตอนแรกที่เลือกเขาก็แค่รู้สึกว่านิสัยเข้ากับรสนิยมของตัวเอง ไม่คิดว่าจะมีความสามารถแบบนี้ด้วย! ดูเหมือนว่าตัวเองจะมีสายตาในการมองคนนะ!

หลังจากนั้นปาถูก็ทำหน้าเขินอายขึ้นมาทันทีและพูดว่า

“ท่าน เทพหลักเม่ยอู๋ผู้บัญชาการกองทัพเทพหญิงแห่งหมื่นภูเขาได้ส่งคนมาที่เมืองหูเสี่ยวซานบ่อย ๆ เพื่อตามหาท่าน”

“เม่ยอู๋? ใครกัน?” หนิวลี่ชะงัก ถามอย่างสงสัย

ปาถูยิ่งชะงักกว่า

“ท่านครับ เทพหลักสายน้ำจากหมื่นภูเขาที่เดินทางมากับท่านตอนที่ท่านออกจากการปิดด่านไงครับ!”

หนิวลี่ครุ่นคิด แล้วก็นึกออกในที่สุด ใช่แล้ว ตอนที่ตัวเองบรรลุตำแหน่งเทพหลัก ตอนนั้นนอกจากหลิงหลิงแล้ว ยังมีเทพหลักสายน้ำอีกคนอยู่ด้วย ตอนนั้นแนะนำตัวว่าเป็นเม่ยอู๋จากหมื่นภูเขา~~~

แต่ว่า มาหาตัวเองทำไม? หรือว่าตกหลุมรักพี่ชายตั้งแต่แรกพบ? หนิวลี่อดไม่ได้ที่จะคิดเพ้อเจ้อ

“เอ่อ ท่านครับ เทพหลักเม่ยอู๋มีความไม่พอใจกับผู้นำของหมื่นภูเขา เธอบอกว่าจะนำกองทัพเทพหญิงสามพันนางมาเข้าร่วมกับเมืองหูเสี่ยวซาน เรื่องนี้ค่อนข้างแปลกประหลาด ผมตัดสินใจไม่ถูก จึงบอกว่าต้องได้รับความเห็นชอบจากท่าน ท่านว่ายังไงครับ?”

“เข้าร่วมเมืองหูเสี่ยวซาน? ทำไมล่ะ?”

หนิวลี่มองปาถูอย่างงุนงง

ปาถูยิ้มอย่างขมขื่น

“ท่านครับ ถ้าผมรู้ ผมก็คงบอกไปแล้ว”

“เฮ้ น่าสนใจจริง ๆ เทพหลักคนหนึ่ง และยังเป็นเทพหลักที่ควบคุมกองทัพด้วย บอกจะจากไปก็จากไป หรือว่าฝ่ายหมื่นภูเขาก็ยอมปล่อยคนง่าย ๆ ?” หนิวลี่พูดอย่างไม่เข้าใจ

“เรื่องนี้ ผมไม่รู้จริง ๆ ครับ~~~” ปาถูรู้สึกว่าไม่รู้จะตอบอย่างไรแล้ว

“อืม เธอตอบกลับเธอแบบนี้ จะมาก็มาเถอะ เมืองภูเขาเสือคำรามยินดีต้อนรับเทพเจ้าทุกองค์จากทั่วทุกมุมโลก!” หนิวลี่กล่าวอย่างเรียบเฉย

ปาถูกล่าวด้วยความกังวล

“แต่ถ้าเป็นแบบนี้ จะทำให้ภูเขาหมื่นลูกโกรธไหม?”